Saturday, May 12, 2007

ΘΥΜΙΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ: ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ...


Το «Ταξίδι στη μνήμη» του Θύμιου Καρακατσάνη ξεκινάει από τον Πειραιά, τη γειτονιά που γεννήθηκε, που μεγάλωσε και έζησε τα πρώτα του παιδικά και εφηβικά χρόνια. Σε ένα παλιό καφενείο μαζί με μια παρέα φίλων και συμμαθητών του, ξετυλίγει το κουβάρι εκείνης της δύσκολης εποχής.
Θυμάται ιστορίες από τον πόλεμο και τον Εμφύλιο, ανοίγει την πόρτα του σπιτιού που γεννήθηκε στον Πειραιά και ζωντανεύει μνήμες μέσα από παλιές φωτογραφίες με αγαπημένους του ανθρώπους. Μιλά για την πρώτη του αγάπη, το θέατρο και τη μεγάλη απόφαση να γραφτεί στη Σχολή του Κουν, ξεκινώντας ένα καινούργιο ταξίδι στη ζωή του, γεμάτο γνώση και εμπειρίες. Ακόμα αναφέρεται στα χρόνια που ήταν μαθητής στη Σχολή, μέχρι και την πρώτη του εμφάνιση στο θέατρο με τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, σε ένα μικρό, αλλά χαρακτηριστικό ρόλο του δούλου, μια αρχή που έμελλε να γίνει το ξεκίνημα μιας μεγάλης καριέρας... (Τετάρτη 16 Μαϊου, ΕΤ-1, 19.00).

FRAGMEANT ή ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΝΟΡΓΑΝΩΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ...

«FragMeant ή στιγμιότυπα ανοργάνωτου εγκλήματος». Μια κωμωδία χορού και λόγου για ορισμένα πρόσωπα που κάποτε ήταν ευτυχισμένα. Οκτώ νέοι άνθρωποι, σε πάμπολλες παραλλαγές της νεύρωσής τους, αδυνατούν να μετατρέψουν την εμπειρία σε γνώση. Ένα έργο σε διαλόγους και σκηνοθεσία της Σεβαστιάνας Αναγνωστοπούλου που παρουσιάζει το χοροθέατρο «Trout» από 10 έως 31 Μαΐου στο κτίριο 56 του «Ελληνικού Κόσμου» (Πειραιώς 254, Ταύρος, τηλ.: 210-3626541, 6944-458543). Στη διανομή: Νικόλας Αγγελής, Πολύδωρος Βογιατζής, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Χαρά Κότσαλη, Γιούλικα Σκαφιδά, Φαίδρα Σούτου, Μαρία Φιλίνη, Κίμων Φιορέτος. Οι χορογραφίες είναι της Φαίδρας Σιούτου, τα σκηνικά του Γιώργου Γεωργίου, τα κοστούμια της Μιράντας Θεοδωρίδου. Φιλική «συμμετοχή»: Ηλίας Μελέτης, Ανδρέας Νάτσιος, Νίκος Πουρσανίδης, Αποστόλης Τότσικας, Αιμίλιος Χειλάκης.

Ο ΚΡΟΚΟΔΕΙΛΟΣ...

«Ο κροκόδειλος». Ένα διασκευασμένο θεατρικά διήγημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι που θα παρουσιάζεται από 10 έως 31 Μαΐου στο θέατρο «Αλεκτον» (Σφακτηρίας 23, Κεραμεικός, τηλ.: 210-3422001) σε σκηνοθεσία Μπάμπη Καλαντζή. Ο κροκόδειλος ενός τσίρκου τρώει ζωντανό έναν μεσήλικο δημόσιο υπάλληλο. Γεγονός που έχει συνέπειες στο οικογενειακό, φιλικό και κοινωνικό περιβάλλον. Στη διανομή: Ελένη Μπέη, Μαργαρίτα Παπασιδέρη, Σταύρος Θεοδωρόπουλος, Γιώργος Γιάννου, Νίκος Ψαριανός, Μπάμπης Καλαντζής. Η κινησιολογία είναι της Μαρίας Αγγέλου, τα σκηνικά του Γιώργου Γιάννου, τα κοστούμια του Βασίλη Μπαρμπαρίγου.

Η ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΦΚΑ

Η «Μεταμόρφωση» του Φραντς Κάφκα θα παρουσιαστεί στο Θέατρο Σημείο, από τις 18 Μαΐου έως 3 Ιουνίου. Στη σκηνή κυριαρχεί η ατμόσφαιρα βερολινέζικου καμπαρέ και γερμανικού εξπρεσιονισμού με πολλά στοιχεία ιλαρότητας, παρωδίας, παντομίμας και τσίρκο, σε μια Γερμανία του μεσοπολέμου. Όλα αρχίζουν τη δεκαετία του '20, όταν η φιλήσυχη οικογένεια Σάμσα παίρνει το πρωινό της όπως κάθε μέρα. Ο μεγάλος γιος, ο Γκρέγκορ, πρέπει να σηκωθεί για να πάει στη δουλειά του. Όμως εκείνο το πρωί ο Γκρέγκορ, αισθάνεται τα μέλη του τόσο βαριά, που δεν του επιτρέπουν να κατέβει απ' το κρεβάτι μέχρι που, με τη φαντασία του συγγραφέα σε μια κίνηση συμβολισμού, ο ήρωας του έργου βρίσκεται μεταμορφωμένος σε μια ύπαρξη περίεργη, χαμερπή και αηδιαστικη που έρπεται...


Το έργο, που παίχτηκε στη Θεσσαλονίκη από το Θέατρο Τέχνης «Ακτίς Αελίου», έχει τιμηθεί με το Πρώτο Βραβείο Καλλιτεχνικού Οργανισμού Περιφέρειας το 2006 από την «Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Μουσικής». Τη μετάφραση διασκευή έχουν κάνει η Πέπη Οικονομοπούλου και η Βίκυ Δέμου, τη σκηνοθεσία ο Νίκος Σακαλίδης, τα σκηνικά κοστούμια η Ευαγγελία Κιρκινέ, τη μουσική ο Δημήτρης Δημητρακόπουλος και οι φωτισμοί είναι του Μάκη Μαριάδη. Στη διανομή: Θωμάς Βελισσάρης, Θεανώ Αμοιρίδου, Γιώργος Κολοβός, Ιωάννα Κατσαρού, Νίκος Ορτετζάτος και Ελεονόρα Αϊβαζίδου.

Η ΝΕΚΡΗ ΜΗΤΕΡΑ

Στο πλαίσιο του Θεατρικού Φεστιβάλ Νεανικών Θιάσων «Θεατρική Δράση 2», που διοργανώνει ο Πολιτισμικός Οργανισμός του Δήμου Αθηναίων στο Θέατρο της Άνοιξης(Γερμανικού 20, Μεταξουργείο), παρουσίασε (3-5 Μαϊου) το έργο του Αντρέ Γκριν (σύγχρονου θεωρητικού της κλινικής ψυχανάλυσης),«Η Νεκρή Μητέρα» από την Ευτυχία Γιομελά.

Μια παράσταση σε πλαίσιο «performance» που παραπέμπει στο σύνδρομο της νεκρής μητέρας του Andre Green, σύμφωνα με το οποίο μια μητέρα που έχει «ακινητοποιήσει-παγώσει» από συναισθήματα τον εαυτό της (π.χ. οι καταθλιπτικές μητέρες), δεν αναγνωρίζει το παιδί της σαν ξεχωριστή οντότητα με αποτέλεσμα να εκλαμβάνεται απ' αυτό σαν νεκρή και το οποίο στην προσπάθειά του να την κρατήσει «ζωντανή» ταυτίζεται μαζί της.

ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΗΝ ΨΕΥΔΗ...


ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ του Νέου Κόσμου-Κάτω Χώρος παρουσιάζει στις αρχές του καλοκαιριού για τέσσερις μόνο παραστάσεις, στις 2 και 3 και 9 και 10 Ιουνίου, το δραματουργικό project του Νίκου Γουναδάκη «Κατά συνθήκην ψεύδη». Το έργο δανείζεται τον τίτλο από το έργο του Ζαν Κοκτό «Τα κατά συνθήκην ψεύδη» και το περιεχόμενο από δύο θεατρικές φιγούρες: Από την «ψεύτρα» που έχει παιχτεί κατ' επανάληψη στην Ελλάδα και από το έργο του Αύγουστου Στρίντμπεργκ «Η πιο Δυνατή».

Οι δύο πρωταγωνίστριες - Κορίνα Γιώτη, Αγγελική Πετροπετσιώτη (στη φωτογραφία) - που, κανονικά, σε μια ορθόδοξη σκηνική παρουσίαση θα μονολογούσαν, εδώ συναντιούνται επί σκηνής ως δύο γυναίκες που συνδιαλέγονται, ανταγωνίζονται, διεκδικούν, και αλληλοσυμπληρώνονται.

Όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης, πρόκειται για ένα θεατρικό παιχνίδι που παίζει με την αλήθεια και το ψέμα, μέσα από τους ρόλους που καλείται να υπηρετήσει μία γυναίκα στην αληθινή ζωή, όπου ψεύδεται συνειδητά, μέσα σ ένα θεσμοθετημένο κοινωνικό περίγυρο και, μέσα από την τέχνη (π.χ. μια ηθοποιός), όταν ψεύδεται κατά συνθήκην.

Τελικά, ποια είναι τα πιο επικίνδυνα κατά συνθήκην ψεύδη, είναι ένα ερώτημα που αγωνιωδώς ερευνάται σ' αυτό το σκηνικό παιχνίδι. Η αλήθεια παίζει διαρκώς κρυφτούλι και η ζωή είναι μια διαρκής αυταπάτη, όπως ένα Luna Park, μια αίθουσα με καθρέφτες...

ΟΚΤΩ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΘΗΝΑ"

Οκτώ παραστάσεις, πολλές από τις οποίες «τρέχουν» ακόμη στις αθηναϊκές σκηνές, επιλέχθηκαν από την επιτροπή του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου, προκειμένου να συμμετάσχουν στο Σύστημα Αθήνα, από τις 16 ως τις 20 Μαΐου.

Το πρόγραμμα εφαρμόζεται φέτος σε πιλοτική μορφή, με ξεκάθαρη και πολλαπλή στόχευση: την προβολή του ελληνικού θεάτρου στο εξωτερικό, με απώτερο σκοπό την παρουσία του στις διεθνείς θεατρικές σκηνές, την ενίσχυση της θέσης του θεάτρου στην ελληνική κοινωνία μέσα από τη δυνατότητα συγκέντρωσης παραστάσεων της τρέχουσας ελληνικής θεατρικής παραγωγής, καθώς και τη δημιουργία ηλεκτρονικού αρχείου των σύγχρονων ελληνικών παραστάσεων, μέσα από την κινηματογράφηση των παραστάσεων που θα πάρουν μέρος στη δράση.

Η κριτική επιτροπή που συστήθηκε επέλεξε τις εξής παραστάσεις:

1. «Βρεταννικός», Εταιρεία Θεάτρου ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ,

2. «Δάφνης και Χλόη: Ταξίδι αναψυχής», Εταιρεία Θεάτρου ΔΟΛΙΧΟΣ,

3. «Η Τέχνη του κυρίου Χάαρμαν», Θεατρική Αστική Εταιρία ΠΡΑΞΗ,

4. «Καλιγούλας», Εθνικό Θέατρο,

5. «Μ' ένα καράβι φορτηγό», Εταιρεία Θεάτρου ΠΑΣΠΑΡΤΟΥ,

6. «Νοσφεράτου Διδόντικους», Εταιρεία Θεάτρου ΜΙΜΗΣΗ-ΠΡΑΞΙΣ,

7. «Golfo 2.3 beta», Εταιρεία Θεάτρου ΧΩΡΟΣ,

8. «Other Side», Εταιρεία Θεάτρου 9 ΚΑΙ ΚΑΤΙ.

Στην προτίμησή της αυτή, η Επιτροπή συνεκτίμησε την αντιπροσωπευτικότητα των εν λόγω παραστάσεων σε σχέση με τα τρέχοντα ρεύματα της ελληνικής σκηνής και την αρτιότητα της παραγωγής στο σύνολό της, δηλαδή σκηνοθετική ανάγνωση και πρωτοτυπία της σκηνικής επιτέλεσης, συμπεριλαμβανομένης της επιτυχούς λειτουργίας των επιμέρους σκηνικών κωδίκων: θεατρικός και σκηνικός χώρος, φωτισμοί, μουσική, ενδυματολογία, κινησιολογία και υποκριτική αποτελεσματικότητα των ηθοποιών.

Τις παραστάσεις θα κληθούν να τις παρακολουθήσουν πρόσωπα διεθνούς προβολής, όπως διευθυντές σημαντικών διεθνών φεστιβάλ, κριτικοί θεάτρου αλλά και διευθυντές πολιτιστικών φορέων που έχουν τη δυνατότητα μετάκλησης παραστάσεων. Σκοπός της δράσης είναι να οδηγήσει σε διεθνείς συνεργασίες και σε πρόσκληση των ελληνικών παραστάσεων σε διεθνείς συναντήσεις και φεστιβάλ. Παράλληλα, το ελληνικό κοινό θα έχει τη δυνατότητα να παρακολουθήσει ενδιαφέρουσες παραστάσεις της τρέχουσας περιόδου απ' όλη την Ελλάδα.
Την κριτική επιτροπή που επέλεξε τις παραστάσεις συνθέτουν οι:

Ντένη Ευθυμίου-Τσεκούρα, καθηγήτρια χορού, υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, χορογράφος, πρόεδρος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Χορού του ΥΠ.ΠΟ.

Ντένης Ζαχαρόπουλος, ιστορικός τέχνης, επιμελητής, καλλιτεχνικός διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης.

Δημήτρης Καμαρωτός, μουσικός, συνθέτης, μέλος του Κέντρου Σύγχρονης Μουσικής Έρευνας.

Γιάννης Λεοντάρης, σκηνοθέτης, θεωρητικός κινηματογράφου, λέκτορας στο Τμήμα Θεάτρου της Σχολής Καλών Τεχνών του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης.

Σάββας Πατσαλίδης, κριτικός θεάτρου, καθηγητής θεατρολογίας στο Τμήμα Αγγλικής Φιλολογίας του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, μέλος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Θεάτρου του ΥΠ.ΠΟ.

Δημήτρης Τσατσούλης, κριτικός θεάτρου, επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πάτρας, μέλος της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Θεάτρου του ΥΠ.ΠΟ.

Φοιτητές των Τμημάτων Θεατρικών Σπουδών και Θεάτρου απ' όλα τα ελληνικά πανεπιστήμια: Κωστής Κωνσταντάκης, Δημήτρης Μπαμπίλης, Γεωργία Παΐζη, Χριστίνα Παναγιωτάρα, Μαριέττα Σπηλιoπούλου.

ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ, ΚΟΡΟΜΗΛΑΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ...

11 Μαΐου 2007. «Γράμμα στον Ορέστη». Ένας μονόλογος του Ιάκωβου Καμπανέλλη για το μύθο των Ατρειδών, όπου για πρώτη φορά δικαιώνεται η Κλυταιμνήστρα. Ενα γράμμα απολογία στο γιο της Ορέστη, λίγο πριν μπει εκείνος και τη σκοτώσει. Η σκηνοθεσία είναι του Λάζαρου Γεωργακόπουλου και την Κλυταιμνήστρα ερμηνεύει η Μαρία Κατσιαδάκη. Συμμετέχουν η Θεοδώρα Βαβαλέσκου και ο Χρίστος Τσίρκας. Τα σκηνικά-κοστούμια είναι της Ντόρας Λελούδα, η σύνθεση ήχων του Δημήτρη Ιατρόπουλου.

«Η καρδιά του τέλματος». Επιθεώρηση που παρουσιάζει η ομάδα «Παυροιδεβάκχοι» παρουσιάζεται στο στούντιο «Κοιτώνες» (πρώην στρατόπεδο Κόδρα) στη Θεσσαλονίκη. Με κούκλες και μάσκες, οι ηθοποιοί αφηγούνται μια περιπλάνηση στα αδιέξοδα και τους βάλτους της εγχώριας κοινοτοπίας. Η σκηνοθεσία είναι του Νίκου Κουμαριά, η μουσική του Μιχάλη Σιγανίδη. Παίζουν οι: Ελένη Γκιργκινούδη, Βασίλης Δεμιρτζόγλου, Ελένα Κουμαριά, Κώστας Χατζηκαλλινικίδης, Ανθή Χρυσοπούλου, Νίκος Κουμαριάς.

«Η τύχη της Μαρούλας». Το έργο του Δημήτρη Κορομηλά παρουσιάζει η ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης σε σκηνοθεσία Γιώργου Αντωνάκη και μουσική Χρήστου Λεοντή, από 11 έως 20 Μαΐου στο Θεατρικό Σταθμό Ηρακλείου. Συμμετέχουν 14 φοιτητές.

Ο ΑΓΑΠΗΤΙΚΟΣ ΤΗΣ ΒΟΣΚΟΠΟΥΛΑΣ

«Ο αγαπητικός της βοσκοπούλας». Το γνωστό δραματικό ειδύλλιο του Δημητρίου Κορομηλά, που μιλάει για τις παγίδες του έρωτα, το ερωτικό πάθος, την οδύνη και την απώλεια παρουσιάζει η ομάδα «Χρυσοθήρες», από 11 Μαϊου στο θέατρο «Τόπος Αλλού». Η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Φραγκιόγλου που χρησιμοποιεί τις τεχνικές του λαϊκού θεάτρου και του μπουλουκιού. Στη διανομή: Αντώνης Κρόμπας, Γεωργία Μαυρογεώργη, Χριστίνα Παπαδάκη, Δημήτρης Πλειώνης, Πέτρος Σταθακόπουλος, Δημήτρης Φραγκιόγλου. Παραστάσεις έως 13 Ιουνίου.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΜΑΝΩΛΙΚΑΚΗ...


Ο Ανδρέας Μανωλικάκης, ισόβιο μέλος του Board of Directors του Actors Studio, θα διδάξει στην Αθήνα -για δέκατη τρίτη συνεχή χρονιά- σεμινάριο υποκριτικής βασισμένο στο «Σύστημα» του Στανισλάφσκι και τη «Μέθοδο» του Actors Studio.

Το «Σύστημα» του Στανισλάφσκι και η μετεξέλιξή του από τους Στράσμπεργκ, Καζάν κ.ά., βοηθάει τον ηθοποιό να βιώνει τις καταστάσεις του χαρακτήρα που υποδύεται. Ο ηθοποιός μαθαίνει πώς να κάνει χρήση του προσωπικού του υλικού στην ερμηνεία του ρόλου κι όχι όμως για να παίξει τον εαυτό του πάνω στη σκηνή αλλά μέσα από τον εαυτό του να ερμηνεύσει τον χαρακτήρα που έγραψε ο συγγραφέας του έργου.

Τα μαθήματα διαρκούν 110 ώρες και περιλαμβάνουν: Ασκήσεις βασικής εκπαίδευσης, ανάλυση κειμένου και πρακτική εφαρμογή πάνω σε σκηνές ή μονολόγους. Το σεμινάριο θα φιλοξενηθεί και φέτος στο αμφιθέατρο της Σχολής Μωραΐτη από 9 ώς και 28 Ιουλίου και απευθύνεται σε ηθοποιούς και σπουδαστές δραματικών σχολών. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνήσουν στο τηλέφωνο 6942-514609 μέχρι τις 25 Μαΐου. Ο αριθμός των συμμετεχόντων είναι περιορισμένος.

Ο Ανδρέας Μανωλικάκης είναι πρόεδρος (chairman) του προγράμματος μεταπτυχιακών σπουδών του Actors Studio MFA (Master of Fine Arts) στο Pacc Uniniversity της Νέας Υόρκης, στο οποίο διδάσκει σκηνοθεσία και υποκριτική. (Οι πληροφορίες από την Ελευθεροτυπία)

Η ΜΠΑΖΑΚΑ ΣΤΟ ΜΑΝΧΑΤΑΝ...


Στο θέατρο «La Mama» του Μανχάταν (ΗΠΑ) θα παρουσιάζεται από τις 17 Μαϊου έως τις 3 Ιουνίου ο ποιητικός μονόλογος της Αύρας Σιδηροπούλου (κείμενο και σκηνοθεσία) «Τα δάκρυα της Κλυταιμνήστρας» σε ερμηνεία της Θέμιδος Μπαζάκα. Πρόκειται για ένα έργο σύμφωνα με τη συγγραφέα (και σκηνοθέτιδα) που αρχικά γράφτηκε στην αγγλική γλώσσα και στη συνέχεια αποδόθηκε στην ελληνική. Η πρωταγωνίστρια σημειώνει ότι πρόκειται για ένα «ποιητικό και συνάμα δύσκολο έργο, όπως δύσκολη ήταν και η ζωή της ίδιας Κλυταιμνήστρας». Οι παραστάσεις θα είναι στα ελληνικά με αγγλικούς υπέρτιτλους.

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ

Πρεμιέρα στις 9 Μαϊου και στη «Θεατρική Σκηνή» του Αντώνη Αντωνίου με το έργο της Αναστασίας Παπαστάθη «Γυναίκες στο Χρόνο» που παρουσιάζει η ομάδα «Fuga». Μια γυναίκα από το παρελθόν συναντά μια γυναίκα στο παρόν. Τους δύο ρόλους ερμηνεύουν η Γεωργία Ζώη και η Αναστασία Παπαστάθη.

ΤΟ ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΜΟΥ ΘΕΑΤΡΟ...

Ένας μονόλογος, μια προσωπική αφήγηση της Άννας Βαγενά πάνω σ’ αυτό που η ίδια θεωρεί, ίσως, το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής της. Αυτή είναι η παράσταση του έργου «Το Θεσσαλικό μου Θέατρο» που παρουσιάζεται από 9 έως και τις 27 Μαϊου στο θέατρο Μεταξουργείο. Γράμματα, ημερολόγια, φωτογραφίες, σημειώσεις, επίσημα έγγραφα από το προσωπικό αρχείο της Άννας Βαγενά, που καταγράφουν μια ολόκληρη εποχή, την εποχή της μεταπολίτευσης και συγχρόνως τη γέννηση του πρώτου θεάτρου της επαρχίας. Το έργο βασίζεται στο βιβλίο που έγραψε η ίδια η Αννα Βαγενά και που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις «Κέδρος».

ΟΙ ΠΑΛΑΙΣΤΕΣ

Ήταν σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας και ωραίος άνθρωπος ο Στρατής Καρράς. Με μια σκέτη αναφορά δεν τη βγάζω καθαρή! Ο Στρατής που είχε μέλλον στο ελληνικό θέατρο έφυγε πολύ νωρίς καιμας άφησε σύξυλους... Συνεργαστήκαμε κάποιες εποχές και γίναμε φίλοι. Ιδιαίερα είχαμε συχνή επικοινωνία την εποχή που ανέλαβε η διεύθυνση της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, αλλά και στη Γραμμματεία του Τομέα Πολιτισμού ου ΠΑΣΟΚ...
Όσοι αγαπήσατε το έργο του, είναι μια ευκαιρία να τον θυμηθείτε τώρα που το Κορινθιακό Θέατρο «Βασίλης Ρώτας» θα παρουσιάσει το έργο του «Οι παλαιστές» στο «Μεταξουργείο» (Δευτέρα, 14/5, 9μμ). Σκηνοθεσία Παύλου Καράγιωργα, μουσική Γλυκερίας Μωραϊτάκη, σκηνικά Δ. Π. Οθωνα, φωτισμοί του Μάκη Κίνα, κοστούμια Εφης Κελλάρη. Στη διανομή: Γρηγόρης Χανικιάς, Παγώνα Τσαλπαρά, Ρένα Λαΐου, Μαρίνα Κριεμπάρδη. Μάκης Λάιος, Γιώργος Ορκόπουλος, Τάσος Συρμάνογλου.

Ο ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ


«Νίκος Καζαντζάκης, ο θεατρικός. Πενήντα χρόνια από το θάνατο του οικουμενικού συγγραφέα» είναι το θέμα της εκδήλωσης που πραγματοποιείται τη Δευτέρα 14 Μαϊου (8μ.μ.) στη «Στοά του Βιβλίου». Εισηγητής ο κ. Κώστας Γεωργουσόπουλος, κριτικός θεάτρου, μεταφραστής, επίτιμος διδάκτωρ Θεατρολογίας τού Παν/μίου Αθηνών. Διαλόγους από θεατρικά έργα θα ερμηνεύσουν ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος και η Λουκία Μιχαλοπούλου. Στην αίθουσα Τέχνης θα λειτουργεί έκθεση με τα βιβλία τού Νίκου Καζαντζάκη.
Στο μεταξύ ανακοινώθηκε ότι Βραδιά μνήμης του Νίκου Καζαντζάκη, οργανώνουν η Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, η ΕΣΗΕΑ, η ΠΟΕΣΥ και ο Δήμος Αθηναίων (πάλι την ίδια μέρα, 14/5, 8μμ) στο θέατρο «Κοτοπούλη - Ρεξ». Μα είναι δυνατόν την ίδια μέρα; Και οι συντελεστές της βραδιάς: Ν. Κακλαμάνης, Π. Σταύρου, Κ. Γεωργουσόπουλος, Γ. Λαζαρίδης, Γ. Δουατζής, Κ. Μπετινάκης, Α. Μάτσας. Ο Γ. Κατσαρός θα διευθύνει τη συμφωνική ορχήστρα και τη μεικτή χορωδία του Δήμου Αθηναίων, με μουσικές που γράφτηκαν για έργα του Καζαντζάκη. Παρουσιαστής ο Α. Κωστάλας.

Ο ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ ΚΑΛΛΕΡΓΗΣ


Ύψιστη τιμή για έναν προοδευικό άνθρωπο και καλλιτέχνη που αναλώθηκε στην υπηρέτηση του λαού μέσα από το θέατρο και τον κινημαογράφο. Έπαιξε στο θέατρο και τον κινηματογράφο, μετέφρασε θεατρικά έργα, σκηνοθέτησε, δίδαξε νέους ηθοποιούς...
Το Τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών στις 14 Μαϊου ανακήρυξε τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και μεταφραστή Λυκούργο Καλλέργη, επίτιμο διδάκτορά του. Για τον τιμώμενο μίλησαν ο πρύτανης Χρήστος Κίττας και οι καθηγητές Σπύρος Ευαγγελάτος και Βάλτερ Πούχνερ. Ο Λ. Καλλέργης μίλησε με θέμα «Γύρω από την ορθή προφορά της ελληνικής γλώσσας».

Monday, May 7, 2007

"ΕΦΥΓΕ" Η ΡΕΝΑ ΧΡΗΣΤΑΚΗ...

Μετά από δίχρονη πάλη με τον καρκίνο, πέθανε χτες (7 Μαϊου) και κηδεύεται σήμερα (3.30μμ) στο νεκροταφείο Καισαριανής, η ηθοποιός και σκηνοθέτρια Ρένα Χριστάκη. Η Ρ. Χριστάκη γεννήθηκε στην Κέρκυρα. Σπούδασε θέατρο και πριν τη δικτατορία είχε παίξει στον κινηματογράφο. Στη διάρκεια της δικτατορίας έζησε στην Ιταλία και στη Γαλλία. Μετά τη μεταπολίτευση επέστρεψε και δημιούργησε παιδικό θίασο στον Πειραιά. Επίσης, γύρισε διάφορα ντοκιμαντέρ, μεταξύ των οποίων ένα για την πολιτιστική δραστηριότητα της ΕΑΜικής Αντίστασης στα βουνά του αγώνα και ένα για τη ζωή, τον αγώνα και το έργο του συνθέτη της ΕΑΜικής Αντίστασης, Αλέκου Ξένου. Η Ρένα ήταν σπουδαίος άνθρωπος. Είχε πάθος για τον τόπο και για τη δουλειά της. Ταλαιπωρήθηκε αρκετά. Θα τη θυμάμαι με αγάπη. Η φιλία της ήταν γνήσια.

Sunday, May 6, 2007

Η ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ!

Είναι είδηση: Μετά από δώδεκα χρόνια απουσίας από τη συγγραφή, ο Μάριος Ποντίκας επιστρέφει στη σκηνή. Η «Κασσάνδρα απευθύνεται στους νεκρούς» είναι ο τίτλος του καινούργιου θεατρικού του έργου, που έχει πρεμιέρα στις 11 Μαΐου στο Θέατρο Αττις, σε σκηνοθεσία Θεόδωρου Τερζόπουλου. Η παράσταση θα παρουσιάζεται στο Θέατρο Αττις μέχρι την Κυριακή 3 Ιουνίου.
Η Κασσάνδρα είναι καταδικασμένη από τον Απόλλωνα να μιλάει και να μην την καταλαβαίνουν. Στο έργο με λόγο άρρητο απευθύνεται στους νεκρούς προσπαθεί να τους πει να μην πέσουν στην παγίδα της ανάστασης, γιατί αυτό είναι μηχανή των ανά τους αιώνες σφαγέων. Η Κασσάνδρα με τον ασύμμετρο λόγο της, ένα παραλήρημα, ματαίως προειδοποιεί γιατί ο άνθρωπος δεν πρόκειται να συνέλθει ποτέ. Η Κασσάνδρα καλείται να εκφράσει την αρχή του απόλυτου χάους.
Το κείμενο υπογράφει ο Μάριος Ποντίκας, τη σκηνοθεσία ο Θεόδωρος Τερζόπουλος και τη μουσική ο Τάκης Βελιανίτης. Παίζουν οι ηθοποιοί: Τάσος Δήμας, Σάββας Στρούμπος, Μελέτης Ηλίας, Νικηφόρος Βλάσσης και Αντώνης Μυριαγκός.

Η ΣΟΝΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΛΗΝΟΦΩΤΟΣ

«Η σονάτα του σεληνόφωτος». Το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου με την Ειρήνη Ανυφαντή παρουσιάζεται την Κυριακή (6/5) και τη Δευτέρα στο κέντρο πολιτισμού «Ελεύθερη Εκφραση» (Στενών Πόρτας 14, τηλ.: 210-7234018). Σε σκηνοθεσία και σκηνογραφία του Λεωνίδα Τσιριγκούλη. Στον ρόλο του νέου ο Μάνος Γαλάνης.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΑΜΟ

«Η επιστολή της για τον γάμο». Ο μονόλογος του Γερμανού Μπότο Στράους παρουσιάζεται από την Κυριακή (6/5) στο Δώμα του Θεάτρου Νέου Κόσμου σε σκηνοθεσία Ευθύμιου Παπαδημητρίου με την Κατερίνα Λυπηρίδου. Η μετάφραση είναι της Σάντρας Δόμβρου, τα κοστούμια της Ιωάννας Τσάμη.

«ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ»...

Τρεις γυναίκες, ένας λύκος, ένας αφηγητής και μια πιανίστρια είναι οι ήρωες του καινούργιου έργου "Κόκκινες γυναίκες" του Παναγιώτη Μέντη που έχει πρεμιέρα την Κυριακή (6/5) στο «Δήλος» (Ελευσινίων 11, Μεταξουργείο, τηλ.: 210-5203562). Η σκηνοθεσία είναι του Κωστή Καπελώνη και παίζουν οι Δήμητρα Χατούπη, Εύα Δρακοπούλου, Ζωή Σαντά, Φώτης Κοτάνογλου, Ευτέρπη Παπαευθυμίου. Η μουσική είναι της Μαρίνας Χρονοπούλου τα κοστούμια της Μάγδας Κασάπογλου, οι χορογραφίες του Ισίδωρου Σιδέρη. Οι παραστάσεις θα διαρκέσουν έως 2 Ιουνίου.

«ΟΥ ΚΛΕΨΕΙΣ» ΚΑΙ «ΟΥ ΜΟΙΧΕΥΣΕΙΣ»...

Δύο ακόμη από τις Δέκα Εντολές παρουσιάζει η Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου από την Κυριακή (6/5) έως τις 10 Ιουνίου στο θέατρο «Από Μηχανής». Στο «Ου κλέψεις» η σκηνοθεσία είναι του Θοδωρή Αμπαζή, η δραματουργική επεξεργασία σε συνεργασία με την Ελσα Αδριανού, τα σκηνικά-κοστούμια της Ολυμπίας Σιδερίδου, η κινησιολογία της Σεσίλ Μικρούτσικου, η σύνθεση ήχων του Σταύρου Γασπαράτου, το βίντεο του Στάθη Αθανασίου. Παίζουν οι Λευτέρης Ζαμπετάκης, Σοφιάννα Θεοφάνους, Παναγιώτης Λάρκου, Μαρία Παρασύρη, Ναταλία Στυλιανού, Σωτήρης Τσακομίδης.
Στο «Ου μοιχεύσεις» η σκηνοθεσία είναι της Μάνιας Παπαδημητρίου (έχει κάνει τη δραματουργική σύνθεση με τη Νάνσυ Τρικαλίτη), τα σκηνικά-κοστούμια της Ολυμπίας Σιδερίδου, η μουσική επιμέλεια του Τάσου Αντωνίου, η κινησιολογία του Γιάννη Γιαπλέ. Παίζουν οι Ηλίας Κουνέλας, Πάρις Λύκος, Λαμπρινή Αγγελίδου, Λένα Παπαληγούρα, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Παναγιώτης Λάρκου.

«Pret-a-porter» και «Pret-a-porter»...

[4.5.2007]. «Pret-a-porter». Ενα παιχνίδι της μεταμόρφωσης μέσω των υφασμάτων και των υλικών είναι η παράσταση αυτή που παρουσιάζει η ομάδα μιμικής «Πλεύσις» από σήμερα έως τις 13 Μαΐου στο «Εκράν» (Ζωοδόχου Πηγής και Αγαθίου, τηλ.: 210-6461895). Η ιδέα και η σκηνοθεσία είναι του Αντώνη Κουτρουμπή, τα κοστούμια της Μαρίας Καταροπούλου, η μουσική του Μηνά Εμμανουήλ. Στη διανομή, οι Ολγα Γερογιαννάκη, Θένια Κουτρουμπή, Ελευθερία Λάρδα, Κωνσταντίνος Μιχαήλ, Μαρία Σκίκου, Μαριάννα Φράγκου.

* «Pret-a-porter».Με την κωμωδία της Φρανσουά Ντορίν πάει από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη η Βάσια Τριφύλλη κάνοντας πρεμιέρα σήμερα στο «Αριστοτέλειο». Η σκηνοθεσία είναι του Βασίλη Πλατάκη, που παίζει κι μαζί με τις Εύα Αλεξανδρή, Ελένη Φιλίνη.

ΟΙΔΙΠΟΥΣ 2+2...

[3.5.2007]. Ένα σκηνικό πείραμα βασισμένο στην τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους τύραννος» είναι το «Οιδίπους 2+2» που έχει πρεμιέρα σήμερα στο Ανοιχτό Θέατρο του Γιώργου Μιχαηλίδη. Δύο άντρες και δύο γυναίκες επιχειρούν μια διαδρομή στα όρια της αλαζονείας του ανθρώπου, που πασχίζει να νικήσει τον φόβο ορίζοντας τον κόσμο μέσα από μαθηματικές εξισώσεις και λογικούς συλλογισμούς. Η μετάφραση είναι Μίνου Βολανάκη, η διασκευή-σκηνοθεσία του Δημήτρη Βέργαδου, τα σκηνικά-κοστούμια της Κατερίνας Μακ Χόμπιτ, η κινησιολογία της Νικολέτας Ξεναρίου, το βίντεο αρτ του Στάθη Αθανασίου. Παίζουν οι Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ιωάννα Κανελλοπούλου, Γιώργος Στάμος, Ειρήνη Τζανετουλάκου. Βοηθός σκηνοθέτη η Στέλλα Ράπτη. Οι παραστάσεις είναι κάθε Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο.

Η ΣΧΕΣΗ ΣΑΣ... ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ...

«Η σχέση σας... προωθείται», το έργο του Ζαφείρη Βάλβη που παρουσιάζεται από τις 9 Μαϊου στο θέατρο «Μέλι», καταπιάνεται με την περιπέτεια των ανθρώπινων σχέσεων. Γραμμένο σε καθημερινή γλώσσα, φέρνει στην επιφάνεια τα ψέματα και τις αλήθειες των ερωτικών και φιλικών σχέσεων, σχολιάζοντας το φαίνεσθαι και το είναι της ανθρώπινης ύπαρξης. Ενα «σκηνικό παιχνίδι» με γνώμονα τον λόγο και την εικόνα.
Επτά νέοι ηθοποιοί και ένας πρωτοεμφανιζόμενος νέος συγγραφέας με το δάσκαλό τους, Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο, ενώνουν τις δυνάμεις τους και συναντιούνται θεατρικά, προκειμένου να «προωθήσουν» και να υπηρετήσουν το νέο ελληνικό θεατρικό έργο. Έτσι, δημιουργήθηκε το θεατρικό σχήμα «Συν Κάτι», που με όχημα το έργο του Ζαφείρη Βάλβη κάνει το θεατρικό του ξεκίνημα. Στη διανομή: Νίκη Γαβριηλίδου, Πάνης Καλοφωλιάς, Μαρία Καψή, Μαρία Μαγγίνα, Τίνα Πετμεζά, Κωστής Σαββιδάκης, Κική Σαρηγιαννίδη.

ΔΟΚΙΜΕΣ, ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΜΟΙ, ΝΕΟΛΑΙΑ...


[7/5/2007]. Από σήμερα και έως το τέλος του μήνα θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο Αμόρε το έκτο φεστιβάλ «Δοκιμές VI». Οι φετινές παραστάσεις βασίζονται αποκλειστικά πάνω σε ελληνικά κείμενα από νέους συγγραφείς, σε διάλογο με εικαστικές προτάσεις. Στην κεντρική σκηνή ο Poka-Yio παρουσιάζει το έργο «F*Art» (5-17/5), που είναι μια καυστική ηθογραφία του κόσμου της σύγχρονης τέχνης. Στη διανομή, οι Λωραίνη Αλιμαντίρη, Βλάσης Ζώτης, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Βίκυ Μαστρογιάννη, Μάριος Παναγιώτου, Γιάννα Σταματίου. Η δραματουργική επιμέλεια είναι της Τζωρτζίνας Κακουδάκη, η μουσική των ILIOS, τα σκηνικά της Κίας Μπούσκα, τα κοστούμια της Ροζίνας Μπαλτατζή, η κινησιολογία της Μαριέλας Νέστορα. Επίσης, η Αργυρώ Χιώτη και η ομάδα «vasistas» το έργο «Κόκκινη Σκουφίτσα» (22-31/5) και στον Εξώστη η «Ομάδα Κανιγκούντα» την παράσταση «Η Βοσκοπούλα» (18-30/5).
Πρεμιέρα έχει απόψε και το άπαιχτο στην Ελλάδα έργο της Σάρα Κέιν «Blasted» που παρουσιάζεται από το «Θέατρο Δωματίου» στο «Θέατρο του Νέου Κόσμου» σε σκηνοθεσία της Αντζελας Μπρούσκου. Πώς μπορεί να συνδεθεί η βία και η ωμότητα του πολέμου με τη βία που ενεδρεύει στην καθημερινή μας συμπεριφορά; Το πρώτο αυτό έργο της Σάρα Κέιν, σχεδόν προφητικό, λειτουργεί σαν μια σπουδή πάνω στη βία. Τα τρία πρόσωπα, ο ρατσιστής δημοσιογράφος Ιαν που αντιπροσωπεύει τον κόσμο των μίντια, η αθώα Κέιτ, η απελπισμένη φιγούρα του ανώνυμου Στρατιώτη κλιμακώνουν την ένταση της ψυχικής και σωματικής βίας εντός των ορίων ενός υπερπολυτελούς ξενοδοχείου που κατά τη διάρκεια του έργου βομβαρδίζεται (blasted). Παίζουν οι Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Παρθενόπη Μπουζούρη και Γιώργος Φριντζήλας. Η μετάφραση είναι της ομάδας, τα σκηνικά-κοστούμια της Αντζελας Μπρούσκου, το βίντεο του Ανδρέα Κοσιώνη.
Μπόλικες θεατρικές παραστάσεις και στην επαρχία. Μέχρι την ερχόμενη Τετάρτη θα διαρκέσει το 10ο Φεστιβάλ για Σολίστες και Πρωταγωνιστές που διοργανώνει το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης στο Δημοτικό Θέατρο Λαμίας. Τη Δευτέρα (9/5) η Αννα Βαγενά θα παρουσιάσει μια παράσταση βασισμένη στο βιβλίο της «Το Θεσσαλικό μου θέατρο» σε μουσική του Λουκιανού Κηλαηδόνη, ενώ την Τετάρτη (9/5) ο Χρήστος Καλαβρούζος θα ερμηνεύσει την «Αληθινή Απολογία του Σωκράτη» του Κώστα Βάρναλη σε σκηνοθεσία του Χρήστου Σιοπαχά.
«Θεατρικός Μάιος» και στην Καβάλα με το φεστιβάλ που διοργανώνει το εκεί ΔΗΠΕΘΕ έως τις 30 του μήνα.
Στο «Θέατρο Αντιγόνη Βαλάκου» θα παρουσιαστεί το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Γράμμα στον Ορέστη» σε σκηνοθεσία του Λάζαρου Γεωργακόπουλου (9-13/5 και 16-20/5). Στον ρόλο της Κλυταιμνήστρας η Μαρία Κατσιαδάκη. Τη Δευτέρα, 14 Μαΐου στο Δημοτικό Ωδείο Καβάλας για μία και μοναδική βραδιά ο θεατρικός οργανισμός «Στιγμή» θα ολοκληρώσει το φεστιβάλ με την «Τρελοβγενιώ» της Ινές Κανιατί.

Η ΑΛΕΚΑ ΠΑΪΖΗ


Η γλυκύτατη Αλέκα Παΐζη. Μια από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς που ανέδειξε η χώρα και ταυτόχρονα από τις πιο χαρακτηριστικές αγωνίστριες του εικοστού αιώνα, καθώς πέρασε από τη Μακρόνησο, το Τρίκερι, συνελήφθη πάμπολλες φορές και επί τριάντα και πλέον χρόνια εργάστηκε υπό το φόβο μιας νέας σύλληψης. Βρίσκεται στην ένατη δεκαετία της ζωής της και είναι ταυτόχρονα ένα παιδί που αναζητά τη μαμά του, μια θεληματική και σκληρή γυναίκα, αλλά και μια ηλικιωμένη που δε φοβάται ούτε το χρόνο, ούτε το θάνατο.
Η κάμερα του «Παρασκηνίου» την κινηματογραφεί σε μια αφήγηση, χωρίς την παρέμβαση άλλων ομιλητών. Με μια κάμερα πάνω της επί μια ώρα, που την ακολουθεί στο Εθνικό Θέατρο που παίζει στον «Ερρίκο Δ΄» του Λουίτζι Πιραντέλο, στο καμαρίνι, στο σπίτι. Την ακούμε να ξετυλίγει μια συναρπαστική ζωή και να μας βάζει στον κόσμο της... (11/5, Παρασκευή, ΕΤ-1, 19.00).

Friday, May 4, 2007

ΔΡΩΜΕΝΑ, ΜΠΕΚΕΤ... ΣΤΟΥ ΖΩΓΡΑΦΟΥ!


Την Τετάρτη 16 Μαϊου το βράδυ στις 8, στο Μουσείο "Μαρίκα Κοτοπούλη" (Αλ. Παναγούλη 17, Ζωγράφου, τηλ. 210-7703713), θα παρουσιαστεί το νέο τεύχος του περιοδικού ΔΡΩΜΕΝΑ που είναι αφιερωμένο στον θεατρικό συγγραφέα και πεζογράφο Σάμιουελ Μπέκετ. Η όλΗ εκδήλωση περιλαμβάνει προβολή ντοκιμαντέρ από τη ζωή και το έργο του, προβολή βιντεοταινίας, με αποσπάσματα από την παράσταση "Περιμένοντας τον Γκοντό", με τους Δημήτρη Πιατά, Κωνσταντίνο Τζούμα και Λάκη Λαζόπουλο. Στους ομιλητές είναι ο συγγραφέας Αντώνης Σιμιτζής, η σκηνοθέτις Βαρβάρα Δούκα και η πανεπιστημιακός Αθηνά Κορώνη (Τμήμα Θεατρικών Σπουδών Πανεπιστημίου Πάτρας) και εγώ (δηλ. ο Νίκος Λαγκαδινός). Λοιπόν, όσοι με διαβάζουν ας προγραμματίσουν τον ερχομό τους στην εκδήλωση. Καλοκαιράκι είναι τώρα, το Μουσείο Κοτοπούλη είναι ένα όμορφο κτίριο, με τεράστια βεράντα και είναι φορτισμένο με μνήμες θεάτρου, αφού εκεί κατοικούσε η μεγάλη Μαρίκα Κοτοπούλη. Θα έχουμε την ευκαιρία να ξαναβρεθούμε φίλοι και γνωστοί και να ανταλλάξουμε ιδέες για τα ΔΡΩΜΕΝΑ που επιζητούν να κατακτήσουν το ζωτικό τους χώρο.

Thursday, May 3, 2007

ΘΕΣΜΟΦΟΡΙΑΖΟΥΣΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ

Σκηνοθέτης ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος και πρωταγωνιστές ο Παύλος Χαϊκάλης-Μνησίλοχος και ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης-Ευριπίδης, στις «Θεσμοφοριάζουσες» που θα παρουσιαστούν σε συμπαραγωγή από το θέατρο «Διαδρομή» και το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης. Η πρεμιέρα θα γίνει στις 29 Ιουνίου στην Κοζάνη και στην Αθήνα στις 2 Ιουλίου στο Θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη» (Φεστιβάλ Υμηττού).

Στην κωμωδία αυτή από τη μια σατιρίζεται ο Ευριπίδης ως ποιητής ανανεωτής, ρεαλιστής και άθεος και από την άλλη ξεσκεπάζονται τα ελαττώματα των γυναικών μέσω τάχα της κριτικής του Ευριπίδη. Η μετάφραση είναι του Κ.Χ. Μύρη, η μουσική του Βασίλη Δημητρίου, τα σκηνικά-κοστούμια της Αννας Μαχαιριανάκη, η χορογραφία του Δημήτρη Καμινάρη. Σε βασικούς ρόλους είναι και οι Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Θοδωρής Μιχαηλίδης, Γιάννης Πολιτάκης, Μάκης Αρβανιτάκης, Δημήτρης Παλαιοχωρίτης, Ειρήνη Κονίδου. Συμμετέχει 13μελής γυναικείος χορός.

Wednesday, May 2, 2007

Η ΠΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΑΤΟ

Έλαβα την πρόσκληση, θα πάω και θα ενημερώσω σχετικώς. Μια πρόσκληση για τη σύγχρονη "σπονδυλωτή" σάτιρα "Η πόλη στον πάτο", με κείμενα των Δημήτρη Κεχαϊδη, Κώστα Μουρσελά και Νίκου Περέλη, από την Άλλη Σκηνή στο Θέατρο της Ημέρας (Γεννηματά 20, Αμπελόκηποι, τηλ. 210-6929090). Κωμικοτραγικές καταστάσεις σύγχρονου ελληνικού βίου, σατιρικά στιγμιότυπα της καθημερινότητάς μας. Ας γράψω και τους άλλους συντελεστές: Σκηνοθεσία Νίκος Περέλης, σκηνικά-κοστούμια Μάγκυ Μοντζολή, μουσική Κώστας Καραμπερόπουλος, βοηθός σκηνοθέτη Πολυξένη Καρακατσάνη. Διανομή: Μπάμπης Αλατζάς, Πολυξένη Καρακατσάνη, Έφη Κεραμίδα, Τζένη Κολλάρου, Βαγγέλης Μητρέλιας, Νίκος Νικολαϊδης, Νίκος Σταθόπουλος.

ΣΑΤΙΡΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ

Μέχρι τις 6 Μαΐου η Θεατρική Ομάδα του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου θα παίζει την πολιτική σάτιρα του Ντάριο Φο «Οι Αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ» στο Θέατρο του Ηλιου (οδός Φρυνίχου 10, Πλάκα) με 15 ερασιτέχνες ηθοποιούς. (Ωρα έναρξης 21.00, τιμή εισιτηρίου 3 ευρώ).

Πρόκειται για μια οξύτατη σάτιρα του Ντάριο Φο, που έχει ως στόχο τη γραφειοκρατία και τους μηχανισμούς που την αναπαράγουν. Υπουργοί, κρατικές υπηρεσίες, διευθυντές, δημόσιοι υπάλληλοι, δήμαρχοι παρελαύνουν από σκηνής σαν σε τσίρκο, κάνοντας ο καθένας το δικό του σόου. Στο μεταξύ, αποκαλύπτεται η λογική των γραφειοκρατών ότι δεν βεβαιώνεται στα χαρτιά αυτό που υπάρχει, αλλά αυτό που βεβαιώνεται στα χαρτιά, πρέπει να υπάρχει.

Ενα έργο που το χαρακτηρίζει ο αντικομφορμισμός και η ισχυρή σατιρική δόση πάνω στην πολιτική, την εκκλησία και την ηθική που όλο και περισσότερο βαραίνουν στην καθημερινή μας ζωή. Η σκηνοθεσία είναι των Γιώργου Μαχαιρά και Ισμήνης Κορωνίδη, τα σκηνικά της Μικαέλας Λιακατά και η μουσική των Freedom of speech.

Tuesday, May 1, 2007

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟΥ

Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου λέγεται ότι αποτελεί την πιο σημαντική ευρωπαϊκή τιμητική διάκριση για έναν καλλιτέχνη του θεάτρου. Η περσινή διοργάνωση –η οποία φιλοξενήθηκε από τον Δήμο και το Teatro Stabile του Τορίνο– θεωρήθηκε επιτυχημένη, χάρη και στην παρουσία και τις ομιλίες του Χάρολντ Πίντερ, νικητή του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου.
Κατά το παρελθόν, το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου έχει απονεμηθεί στους: Αριάν Μνουσκίν και Θέατρο του Ήλιου, Πήτερ Μπρουκ, Τζιόρτζιο Στρέλερ, Χάινερ Μύλλερ, Ρόμπερτ Γουίλσον, Λούκα Ρονκόνι, Πίνα Μπάους, Λεβ Ντόντιν, Μισέλ Πικολί και Χάροντ Πίντερ.
Η φετινή διοργάνωση χρηματοδοτείται από το ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού. Οι εκδηλώσεις φέτος οργανώθηκαν σε συνεργασία με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, που φιλοξένησε τις εκδηλώσεις του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου στους χώρους του. Φέτος είχαν επιλεγεί για βράβευση "εξ ημισείας" δυο σκηνοθέτες, ο Γερμανός Πέτερ Ζάντεκ και ο Καναδός Ρομπέρ Λεπάζ.

Το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου θεσπίστηκε το 1986 ως πιλοτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και αναγνωρίστηκε από το Ευρωκοινοβούλιο ως «οργάνωση ευρωπαϊκού πολιτισμικού ενδιαφέροντος». Η Ένωση των Θεάτρων της Ευρώπης και η Ευρωπαϊκή Θεατρική Σύμβαση είναι οργανισμοί που συνεργάζονται και υποστηρίζουν τον θεσμό∙ συνεργάζονται επίσης η Διεθνής Ένωση Κριτικών Θεάτρου, το Διεθνές Ινστιτούτο Μεσογειακού Θεάτρου και το Διεθνές Ινστιτούτο Θεάτρου της ΟΥΝΕΣΚΟ. [Περισσότερες λεπτομέρειες για το πρόγραμμα και την ελληνική συμμετοχή στην κριτική επιτροπή, στην ιστοσελίδα του ΚΘΒΕ].
Ωστόσο, τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όμορφα κι ωραία. Ο Πέτερ Ζάντεκ δεν μπόρεσε να βρεθεί στη Θεσσαλονίκη, διότι ένας από τους ηθοποιούς του θιάσου του είχε σοβαρό πρόβλημα υγείας και έπρεπε να το αντικαταστήσει. Ετσι, έχασε τόσο το βραβείο, το οποίο βάσει του καταστατικού απαιτεί αυτοπρόσωπη παρουσία, όσο και τις 30.000 ευρώ που το συνοδεύουν και έτσι παραμένουν στο ταμείο της διοργάνωσης. Ο δεύτερος βραβευμένος Καναδός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Ρόμπερτ Λεπάζ, που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη, έδωσε ένα σεμινάριο σε τρία μέρη και δεν έχασε την ευκαιρία, ανάμεσα στα άλλα, να αναφερθεί και στην «ανεξαρτησία» του Κεμπέκ.
Απονεμήθηκε επίσης το βραβείο «Νέες Θεατρικές Πραγματικότητες» στον Αλβις Χερμάνις, σκηνοθέτη και συγγραφέα από τη Λετονία, και στην Μπιλιάνα Σμπριλιάνοβα, επίσης σκηνοθέτη και συγγραφέα από τη Σερβία.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΜΟΡΕ

Φεστιβάλ πειραματικών παραστάσεων αποκλειστικά πάνω σε ελληνικά κείμενα από νέους δημιουργούς σε διάλογο με εικαστικές προτάσεις νέων καλλιτεχνών είναι το θέμα των φετινών «Δοκιμών», που θα λάβουν χώρα από τις 5 έως τις 31 Μαΐου, στο θέαρο Αμόρε. Το έκτο φεστιβάλ πειραματικών παραστάσεων «Δοκιμές VI - Διάλογοι ΙV» περιλαμβάνει τρεις παραγωγές: στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου ο εικαστικός καλλιτέχνης Poka-Yio παρουσιάζει το έργο «F*ΑRΤ», ο Μαλουέν Βουαράν και η Αργυρώ Χιώτη την «Κόκκινη Σκουφίτσα», ενώ στον Εξώστη η ομάδα «Κανιγκούντα» τη «Βοσκοπούλα».

Ντόρα Σιμοπούλου: Η χρυσή ηθοποιός των μικρών ρόλων

Να μια άξια ηθοποιός με διακριτική και ουσιαστική πορεία στο θέατρό μας. Η Ντόρα Σιμοπούλου έδωσε μια ωραία συνέντευξη και νιώθεις ότι είναι πραγματικά προσγειωμένη.
Όπως, δηλαδή, θα έπρεπε να είμαστε όλοι. «Έχω κάνει αίτηση για σύνταξη, δεν πολυπαίζω, αλλά όταν με χρειάζονται οι “Μέτοικοι” πηγαίνω». Είναι η πρώτη κουβέντα της Ντόρας Σιμοπούλου, με μια έκπληξη είναι αλήθεια, στην πρόταση για συνέντευξη. Στα 47 χρόνια που έχει στο θέατρο από τότε που τελείωσε τη σχολή του Πέλου Κατσέλη, δύο συνεντεύξεις έδωσε όλες κι όλες, και δεν παραπονιέται γι’ αυτό. Χαμηλών τόνων ηθοποιός, που δεν επιδίωξε ποτέ την προβολή, είναι από αυτές που θεωρούνται στυλοβάτες κάθε παράστασης.
«Με θεωρούσαν ότι είμαι η χρυσή ηθοποιός των μικρών ρόλων. Δεν είχα φιλοδοξίες για μεγαλύτερα πράγματα. Ούτε για την προβολή και την πρώτη γραμμή».
Κάθε έργο πρέπει, όπως λέει, να της πηγαίνει. «Είμαι 66 χρόνων, δεν μπορώ να παίξω όλες τις ηρωίδες»... (η συνέχεια στη συνέντευξη της Γιώτας Συκκά, στην Καθημερινή, 25.4.2007)

Η "ΗΛΕΚΤΡΑ" ΤΟΥ ΧΟΦΜΑΝΣΤΑΛ

"Παράσταση υψηλών προδιαγραφών" είναι ο τίτλος της κριτικής του Σπύρου Παγιατάκη για την "Ηλέκτρα" του Χούγκο φον Χόφμανσταλ που παρουσιάστηκε στο Μέγαρο Μουσικής, σε σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου. Γράφει:

Πρωτίστως ήταν μία παράσταση ιδιαίτερα υψηλών και λίαν εγκεφαλικών προδιαγραφών. Ακριβώς έτσι. Και το γράφω αυτό μισοαστεία μισοσοβαρά. Μία παράσταση η οποία «στρέψασα την προσοχήν των καλλιτεχνών στην μετά πάθους ανάλυσιν του φωτός απεμάκρυνεν αυτούς από την πραγματικότητα» για να αντιγράψω και λίγο τον –μακαρίτη– Ι. Μ. Παναγιωτόπουλο όταν αυτός ο τόσο ευθύβολος θεωρητικός της τέχνης έψαχνε, προ εβδομηκονταετίας, να καθορίσει τον ορισμό του εξπρεσσιονισμού. Ηταν, λοιπόν, μία παράσταση η οποία «απέδωκεν εξάρσεις απροσμετρήτους» για να συνεχίσω με την παλιοκαιρίσια αντιγραφή... (η συνέχεια στην Καθημερινή, 29.4.2007)

"Τρίχα στη σούπα" του Δημήτρη Γκενεράλη

Από την ελληνική συνοικία μιας μεγάλης αφρικανικής πόλης φτάνει στην Ελλάδα, όπου ζει μέχρι σήμερα και δουλεύει ανάμεσά μας. Είναι ο μουσουλμάνος Χαλίντ, ο ήρωας του πρώτου θεατρικού έργου του συγγραφέα Δημήτρη Γκενεράλη, «Τρίχα στη σούπα», που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, στις 9 μ.μ., στο θέατρο του Νέου Κόσμου (κεντρική σκηνή). Η σκηνοθεσία είναι του Αρη Τρουπάκη, ενώ παίζουν οι ηθοποιοί Γιώτα Μηλίτση, Σπύρος Τσεκούρας.
Ο Σπύρος Τσεκούρας και η Γιώτα Μηλίτση σε μια σκηνή του έργου «Τρίχα στη σούπα»
Το έργο, που προέκυψε από τους αυτοσχεδιασμούς και τις συζητήσεις μεταξύ του συγγραφέα, του σκηνοθέτη και των ηθοποιών, μας μεταφέρει μισό αιώνα πριν, στη γενέτειρα του Χαλίντ. Τότε που μεγάλωνε ειρηνικά ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους και ερωτευόταν τη χριστιανοπούλα Αννα. Το 1950, όμως, ξένοι εισβολείς κατέλαβαν τη χώρα και η ζωή του μικρού Χαλίντ έγινε δύσκολη. Η σχέση του με την Αννα απαγορευμένη και η επιβίωσή του αβέβαιη. Ο Χαλίντ, κυνηγημένος, βιώνει μια σκληρή πραγματικότητα που τον φέρνει μέχρι την Ελλάδα...

Η θεατρική ομάδα «Περίπολος», που υπογράφει και την παραγωγή, δημιουργήθηκε από τον Αρη Τρουπάκη το φθινόπωρο του 2006. Τα σκηνικά-κοστούμια υπογράφει ο Θοδωρής Χρυσικός.

"Η Ζήλια σε τρία φαξ" της Εστέρ Βιλάρ

Επιλεκτική η αποχή της, επιλεκτική και η επιστροφή της Μπέττυς Λιβανού στο σανίδι. Ύστερα από μια γεμάτη πενταετία, η πρωταγωνίστρια εμφανίζεται ξανά στο θέατρο, μέσα από ένα έργο γυναικείο, φεμινιστικό εν μέρει, που σέβεται όμως και την αντρική πλευρά. «Η Ζήλια σε τρία φαξ» της Εστέρ Βιλάρ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από την Τετάρτη [2.5.2007], στο θέατρο «Τόπος Αλλού», σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Αράπογλου.
[...] Η Μπέττυ Λιβανού θα έχει στο πλευρό της την κόρη της, Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, στην πρώτη τους θεατρική συνεργασία. Η τελευταία σπουδάζει υποκριτική στο Λονδίνο κι ήλθε ειδικά για την παράσταση, η οποία θα παιχθεί για έναν μήνα φέτος κι έναν μήνα τον Οκτώβριο, με το άνοιγμα της καινούργιας σεζόν. «Είναι δύσκολο έργο για τον ηθοποιό. Δεν κατεβαίνει από τη σκηνή κι έχει μόνο μονολόγους. Δεν θα μπορούσα να το αντέξω μία ολόκληρη σεζόν».
Το σκηνικό είναι της Αναστασίας Αρσένη, τα κοστούμια της Μαρίας Κοντοδήμα και οι φωτισμοί του Σταμάτη Γιαννούλη. Παίζουν: Μπέττυ Λιβανού, Κατερίνα Λέχου και Μαργαρίτα Πανουσοπούλου... (η συνέχεια στο ρεπορτάζ της Αντιγόνης Κάραλη, στο Έθνος, 30.4.2007)

"Ελισάβετ, πνεύμα της φωτιάς"...

Τρεις παραστάσεις δόθηκαν στο Θέαρο της Άνοιξης, στη συνέχεια το έργο μεταφέρθηκε στο Θέατρο "Παραμυθίας" ( Κεραμεικός, τηλ.: 2103457904), όπου και θα παίζεται μέχρι 6 Μαϊου. Πρόκαιται για το έργο της Ναταλίας Αντύπα-Κατσού «Ελισάβετ, πνεύμα της φωτιάς», που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία της συγγραφέως από τη θεατρική ομάδα «Εν Σπουδή». Η πρώτη Ελληνίδα πεζογράφος Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου είναι η ηρωίδα του έργου. Μέσα από τα επεισόδια της ζωής τής Μουτζάν-Μαρτινέγκου, που θεατροποιούνται με μια σύγχρονη ματιά, ο θεατής της παράστασης ακολουθεί το νήμα της δημιουργικής σκέψης της ηρωίδας, από την οποία μας χωρίζουν σήμερα 200 χρόνια.

Η Ομάδα «Εν σπουδή», που πρωτοεμφανίστηκε στον «Αδειο Χώρο» της Πειραματικής Σκηνής του Εθνικού Θεάτρου τον Ιούνιο του 2006 με το «Νυφικό» της Ναταλίας Αντύπα-Κατσού, απαρτίζεται από τους Δήμητρα Βλάχου, Κατερίνα Καραγιάννη, Μαρία Κουλούρη, Μάλαμα Παγκράτι, Βασίλη Παπαλαζάρου. Τη μουσική της παράστασης συνέθεσε ο Μάνος Αποστολόπουλος. Σκηνογραφία: Δημήτρης Ζαφειρίου.

"Μετεπιθεώρηση" - τι είναι αυτό πάλι;

Γράφει ο Βασίλης Μπουζιώτης ότι Λάκης Λαζόπουλος ετοιμάζει εναλλακτική «μετεπιθεώρηση» -ο όρος δικός του από τον καιρό που ανέβαζε στο «Λαμπέτη» το «Ήταν ένα μικρό καράβι»- και μάλιστα για το «Παλλάς». Θα τη γράψει και θα τη σκηνοθετήσει ο ίδιος που θα ηγείται του σχήματος, έχοντας στο πλευρό του τη Χρύσα Ρώπα. Ωστόσο, λίγα έχουν γίνει ακόμη γνωστά, αφού με πάσα μυστικότητα γίνονται οι συζητήσεις. Αρχικά ο Λάκης Λαζόπουλος επρόκειτο να ετοιμάσει στο «Βρετάνια» μια επιθεωρησιακή δουλειά, οι κουβέντες που έκανε όμως με την «Ελληνική Θεαμάτων» τον έπεισαν να αλλάξει στέγη και να κλείσει να εμφανιστεί στο ανακαινισμένο «Παλλάς» της οδού Βουκουρεστίου. Το πιθανότερο είναι ότι θα παρουσιάσει τον «Βιοπαλαιστή στη στέγη», μια παλαιότερη ιδέα του που θέλει τον σύγχρονο Έλληνα βιοπαλαιστή να μην αντέχει όσα τον βαραίνουν και τον συνθλίβουν. Γι αυτό ανεβαίνει έξαλλος στη στέγη και καυτηριάζει όσα τον «καίνε»! (η συνέχεια στο Έθνος, 27.4.2007)

Ο ΜΟΝΑΧΙΚΟΣ ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΠΑΣΤΕΡ ΚΙΤΟΝ

«Ο μοναχικός περίπατος του Μπάστερ Κίτον». Τρία σχετικά άγνωστα μονόπρακτα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, με φανερές τις επιρροές του υπερρεαλισμού, παρουσίασε η «μικρή σκηνή» της οικογένειας Σοφιανού σε συνεργασία με το ινστιτούτο «Θερβάντες» (27, 28 και 29 Απριλίου) στο κτήμα Mabrida-Στούντιο Σοφιανός στο Κορωπί (Δημοσθένους και Αργούς, τηλ. 210-6620805). Στη διανομή: Μιχάλης Μητρούσης, Δημήτρης Παπαδάτος, Αφροδίτη Αντωνάκη (η φωνή του Λόρκα από τον Πάκο Σανίδο). Στο πρώτο μονόπρακτο, «Ο περίπατος του Μπάστερ Κίτον», ένας κινηματογραφικός αστέρας σκοτώνει τα παιδιά του και μετά φεύγει μ' ένα ποδήλατο. Στο δεύτερο, «Η παρθένα, ο ναύτης και ο φοιτητής», μια νεαρή γυναίκα σ' ένα μπαλκόνι κουβεντιάζει με δυο άντρες που περνούν διαδοχικά από κάτω. Στο τρίτο, «Χίμαιρα», γίνεται αναφορά στο ταξίδι του ανθρώπου προς το θάνατο, στην απουσία, την απώλεια. Στη μετάφραση της Μάιρας Φουρνάρη, σκηνοθεσία του Φαίδωνα Σοφιανού, σκηνικά-κοστούμια της Ευγενίας Μηνακούλη, κούκλες της οικογένειας Σοφιανού. Τις κούκλες κινούσαν η Μαργαρίτα Καραμολέγκου και ο Φαίδων Σοφιανός.

Ο Τζοάν Παντάν και η ανακάλυψη της Αμερικής

Τη σάτιρα του Ντάριο Φο, «Ο Τζοάν Παντάν και η ανακάλυψη της Αμερικής», που αναφέρεται στην περιπλάνηση ενός Ιταλού τυχοδιώκτη με την αρμάδα του Κολόμβου και στην ανακήρυξή του σε μάγο ιθαγενών στην Αμερική, παρουσιάζει η ομάδα «Παντούμ» (από 27.4.2007) έως 6 Μαΐου στο νέο χώρο «Βιοτεχνία θεάτρου» (Σαπφούς 5, Ψυρρή, τηλ. 210-7628368). Τέσσερις γυναίκες αφηγούνται την ιστορία του η καθεμιά ξεχωριστά αλλά και όλες μαζί. Παίζουν οι Νάντια Καβουλάκου, Ζουλί Λεφέβρ, Σάντρα Μαυροειδή, Αγγελική Σεΐδου. Η σκηνοθεσία είναι της Ντίνας Καφτεράνη, τα σκηνικά του Εδουάρδου Γεωργίου, η μουσική του Στάθη Ιωάννου, η χορογραφία της Μαρίας Κολιοπούλου.

Θανάσης Παπαγεωργίου: "Η τηλεόραση είναι καταστροφή"

Τριάντα πέντε χρόνια στον ίδιο χώρο, στο θέατρο «Στοά», συμπλήρωσε ο Θανάσης Παπαγεωργίου. Με τον ίδιο πάντα στόχο, την ανάδειξη της αξίας του θεατρικού λόγου και με αισιοδοξία ότι το μέλλον θα φέρει καλύτερα πράγματα, γιορτάζει το γεγονός με ένα από τα πιο σημαντικά έργα στην παγκόσμια δραματουργία, τον «Πατέρα» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ.

«Το θέατρο πιστεύω ότι απευθύνεται στις μάζες, δεν απευθύνεται στους λίγους ούτε στους ειδικούς», υποστηρίζει ο Θανάσης Παπαγεωργίου
Η επιτυχία της παράστασης και η ανταπόκριση του κοινού είναι τα εύσημα για τον μακρύ του δρόμο μέσα σε αντιξοότητες, αλλά και επιμονή και πείσμα και όραμα τα οποία δεν τον εγκαταλείπουν ώς σήμερα.

- Τριάντα πέντε χρόνια θιασάρχης, σκηνοθέτης, ηθοποιός, ποια από τις ιδιότητες αυτές βαραίνει περισσότερο όταν επιλέγετε το έργο που θ' ανεβάσετε;

«Σ' αυτό το τρίπτυχο θα ήθελα να συμπληρώσω και την ιδιότητα του επιχειρηματία, που είναι πάρα πολύ σκληρό πράγμα. Αναγκαστικά, πρώτα σκέφτομαι την επιχείρηση ώστε να μην τιναχτούμε στον αέρα. Αυτό το έχω πετύχει και είμαι ευτυχής, γιατί δεν χρωστάω ούτε ένα ευρώ πουθενά. Από κει και πέρα το πρόβλημα είναι να κρατήσεις την πορεία σου έτσι όπως την έχεις χαράξει, να μην παρεκκλίνεις από τους στόχους σου. Οι σειρήνες είναι πάρα πολλές, πρέπει να είσαι πάρα πολύ πεισματάρης και πάρα πολύ προσεκτικός, όταν μάλιστα δεν είσαι ένας τηλεοπτικός σταρ, όταν δεν έχεις όλο αυτό το στοιχείο από πίσω που θα σου φέρει ευκολότερα κόσμο και πόσο μάλλον όταν το ρεπερτόριο το οποίο έχεις επιλέξει για τη ζωή σου είναι ένα δύσκολο ρεπερτόριο»... (Της ΚΙΤΣΑΣ ΜΠΟΝΤΖΟΥ, η συνέχεια Ελευθεροτυπία, 27/04/2007).

ΜΑΡΙΟΣ ΠΟΝΤΙΚΑΣ: «ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ»

Ο σημαντικός συγγραφέας έπειτα από χρόνια σιωπής μιλάει για το νέο του έργο και την πολιτική
Συνέντευξη στον Βασίλη Αγγελικόπουλο
Με άλλο λόγο, «ασύμμετρο και παραληρηματικό», και άλλες εικόνες συναντάμε ξανά τον Μάριο Ποντίκα, μετά την υπερδεκαπενταετή σιωπή του. Από τους κορυφαίους του μεταπολιτευτικού «ρεαλιστικού νεοελληνικού θεάτρου», με επιτυχίες που άφησαν εποχή, στη Στοά κυρίως (Ο λάκκος κι η φάβα, Τρομπόνι, Η διαθήκη, Θεατές, Εσωτερικαί Ειδήσεις, Η γυναίκα του Λωτ, Ο γάμος κ.ά.), εμφανίζεται και πάλι σε λίγες μέρες με νέο έργο του («Η Κασσάνδρα απευθύνεται στους νεκρούς»), αυτή τη φορά σ’ ένα διαφορετικού ύφους θέατρο, το Θέατρο Αττις του Θόδωρου Τερζόπουλου. Τη στιγμή που το θεατρικό του παρελθόν μόλις έχει συνοψιστεί σε τρεις τόμους με τα μέχρι τώρα «Απαντά» του (Αιγόκερως), ο άλλοτε ανατόμος της νεοελληνικής παθογένειας εμφανίζεται ρηξικέλευθος, αν όχι «βλάσφημος και βέβηλος», όπως ο ίδιος χαρακτηρίζει το νέο του έργο.
Επανερχόμενος στο θεατρικό τοπίο, πώς τα βλέπετε τα πράγματα; Είναι και ποιοτικώς ικανοποιητικά, αφού ποσοτικώς ξεπερνάτε τις… 400 παραστάσεις τον χρόνο;
— Στον τόπο μας φερόμαστε γενικά σαν να γνωρίζουμε βαθύτατα τι συμβαίνει παγκοσμίως, πολιτικά, κοινωνικά, θεατρικά. Και στο θέατρο, λοιπόν, επικρατεί μακαριότητα: είμαστε καθισμένοι σ’ αυτό που ξέρουμε να κάνουμε και δεν μας νοιάζει να γνωρίσουμε τίποτ’ άλλο. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι οι παραστάσεις που κάνουμε –με ελάχιστες εξαιρέσεις– δεν αντέχουν σε καμιά σύγκριση με τη δουλειά που γίνεται έξω. Επικρατεί όμως μια αυτοϊκανοποίηση. Γι’ αυτό θεωρώ πολύτιμο το φεστιβάλ του Λούκου. Οχι γιατί έφερε όλο αριστουργήματα, αλλά είδαμε λίγο τι προσπαθούν παραέξω... (η συνέχεια στην Καθημερινή, 29.4.2007)

Η "ΑΝΔΡΟΜΑΧΗ" ΤΟΥ ΡΑΚΙΝΑ

Πανηγυρικό το ξεκίνημα των δοκιμών για την «Ανδρομάχη» του Ρακίνα, μίας εκ των δύο καλοκαιρινών παραγωγών του Εθνικού Θεάτρου, που σκηνοθετεί ο Δημήτρης Μαυρίκιος. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής Γιάννης Χουβαρδάς, η αναπληρώτρια Έφη Θεοδώρου, ο σκηνοθέτης και όλος ο θίασος της παράστασης, που θα ανέβει στις 20 και 21 Ιουλίου στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, παραβρέθηκαν στη σκηνή Κοτοπούλη, για την πρώτη ανάγνωση του έργου. Τη μετάφραση και τη διασκευή στην «Ανδρομάχη» υπογράφει ο Δημήτρης Μαυρίκιος, τα σκηνικά και τα κοστούμια η Ελένη Μανωλοπούλου, τη μουσική ο Νίκος Κυπουργός, τις χορογραφίες και την κινησιολογία η Αποστολία Παπαδαμάκη, τους φωτισμούς ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ενώ τη μουσική διδασκαλία έχει αναλάβει η Μελίνα Παιονίδου.

Η "Αναζήτηση" της Μαρίνας Τσβετάεβα

[20.4.2007]. Στους κοιτώνες του πρώην στρατοπέδου Κόδρα της Καλαμαριάς Θεσσαλονίκης γίνεται ή έγινε [αν διαβάσουν οι υπεύθυνοι, ας στείλουν ένα δελτίο] η πρώτη επίσημη παρουσίαση του έργου «Αναζήτηση» της Μαρίνας Τσβετάεβα σε σκηνοθεσία Λιάνας Κοταλακίδου, από την αστική, μη κερδοσκοπική εταιρεία θεάτρου «Τρίτο Στούντιο». Τα ποιήματα που συνδέουν τις σκηνές του έργου είναι του Ρώσου ποιητή Αλ. Πούσκιν, η μουσική του συνθέτη Γ. Καζαντζή, τα σκηνικά του Σ. Μαβίδη, τα κοστούμια της Μ. Βόικου, ενώ τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμηνεύουν ο Αθ. Κιτσούκαλης και η Χ. Ουσταμπασίδου.

Τέλος σεζόν για 14 θέατρα

Την Κυριακή (29 Απριλίου) έπεσε η αυλαία για 14 θέατρα:

Στο Εθνικό Θέατρο, στη Νέα Σκηνή («Πολύ κακό για το τίποτα» του Σέξπιρ - θέατρο «Χώρα») και στην Πειραματική Σκηνή (η Δ' περίοδος των Δέκα Εντολών στο θέατρο «Από Μηχανής»). Βασιλάκου («Ντα» του Χιου Λέοναρντ). Θέατρο Νέου Κόσμου («Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας» του Λούκας Μπέρφους και «Καθόλου καλά» της Ούρσουλα Ράνι Σάρμα). Θέατρο Τέχνης-Υπόγειο («Η επιστροφή» του Τζόζεφ Κόνραντ), Θέατρο Τέχνης-Κάρολος Κουν («Τα παντρολογήματα» του Νικολάι Γκόγκολ). Ηβη («Η θεία απ' το Σικάγο» του Αλέκου Σακελλάριου). Ανεσις («Δέκατη έβδομη νύχτα» του Απόστολου Δοξιάδη). Μεταξουργείο («Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ» του Εντουαρντ Αλμπι). Αθήναις-Λάσκαρη («Το μοιρολόγι της φώκιας» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη). Αλκυονίς («Ο φιλάργυρος» του Μολιέρου). Αλτερα Παρς («Βρετανικός» του Ζαν Ρασίν). Διάνα («Νύχτα ραδιο-φόνων» του Νίκι Σίλβερ). Θέατρο οδού Κεφαλληνίας - Β' Σκηνή («Η τέχνη του κ. Χάαρμαν» του Ρόμουαλντ Κάρμακαρ).

ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ

Τέσσερις γυναίκες από την Παλαιστίνη σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους -από τη βιβλική Δαλιδά έως μια βομβίστρια καμικάζι- διηγούνται τη διαδρομή της ζωής τους θίγοντας θέματα όπως η θέση της γυναίκας στον κόσμο, η βία, η αγάπη. Πρόκειται για το έργο της Παλαιστίνιας Μπέτι Σάμιεχ «The black eyed» που παρουσιάζει η ομάδα «Δυτικά της Πόλης» έως τις 17 Ιουνίου στο θέατρο «Φούρνος» σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά. Παίζουν οι Αννα Κουτσαφτίκη, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Ευδοκία Στατήρη, Στέβη Φόρτωμα. Η μετάφραση είναι της Αθηνάς Παραπονιάρη, η κίνηση της Ζωής Χατζηαντωνίου, τα σκηνικά-κοστούμια του Κωστή Δάβαρη, η μουσική του Πλάτωνα Ανδριτσάκη, οι φωτισμοί του Σάκη Μπιρμπίλη.

Γιάννης Τσορτέκης: «Δεν λειτουργώ με την κοινή λογική, αλλά με τη διαίσθηση»

Ο Γιάννης Τσορτέκης, από τις αποκαλύψεις του χειμώνα, μιλά για το θέατρο και αναλύει τη συγκυρία που έγινε ηθοποιός

Οι συγκυρίες φαίνεται να έπαιξαν μεγάλο ρόλο στη ζωή του. Οπως το ένστικτο. Ετσι έγινε ηθοποιός και έτσι συνεχίζει να επιλέγει όσα κάνει. Ο Γιάννης Τσορτέκης, είναι από τις αποκαλύψεις του θεατρικού χειμώνα. Καλός ηθοποιός, από εκείνους που χαίρεσαι να βλέπεις, είτε παίζουν τον απειλητικό εκπρόσωπο της εξουσίας στο «Πάρτι γενεθλίων» του Πίντερ, είτε τον ναρκομανή με το άδοξο τέλος στις «Επτά λογικές απαντήσεις» του Λεωνίδα Προυσαλίδη. Ρόλο που ερμηνεύει για δεύτερη φορά. Μόνο που φέτος, κάνει τη διαφορά.«Το αποτέλεσμα αυτής της παράστασης οφείλεται στον Αντώνη Αντύπα. Από την πρώτη στιγμή είχε συγκεκριμένο άξονα που αναζητούσε τα πράγματα. Εψαχνε την εσωτερική διαδρομή και ήταν αμετακίνητος ώς το τέλος».
Ο Γ. Τσορτέκης είναι κατηγορηματικός όταν λέει, πως οφείλει να του αποδώσει τα πάντα. Και εξηγεί τον λόγο: «Ξέρω τις δικές μου ορμές και πόσο αχαλιναγώγητες μπορούν να γίνουν. Επέμενε και υπέμεινε την πορεία των δικών μου συγκρούσεων με το υλικό της προηγούμενης παράστασης του Πέτρου Ζηβανού. Για μεγάλο μάλιστα χρονικό διάστημα τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά» λέει ο 40χρονος ηθοποιός. Ωσπου βρήκε τον δρόμο με μια ερμηνεία πιο εσωτερική... (Της Γιωτας Συκκα, η συνέχια στην Καθημερινή, 29-4-2007)

ΜΑΡΙΟΣ ΠΟΝΤΙΚΑΣ: «ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ»

Με δεκαεπτά έργα στο ενεργητικό του κι ένα μεγάλο διάστημα απουσίας από τη συγγραφή, ο Μάριος Ποντίκας επιστρέφει στη σκηνή.

«Το καινούργιο δεν φάνηκε ακόμα. Οι πιο πολλοί νέοι λειτουργούν με επιθέματα, επηρεασμούς τάσεων. Ωστόσο, μέσα σ' αυτό το μεταβατικό στάδιο βγαίνουν καλοί νέοι συγγραφείς» λέει ο Μ. Ποντίκας.
«Η Κασσάνδρα απευθύνεται στους νεκρούς» είναι ο τίτλος του καινούριου θεατρικού έργου του, που ανεβάζεται στις αρχές Μαΐου στο «Αττις», σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου. Ο Μάριος Ποντίκας ανήκει στη γενιά των συγγραφέων (Κεχαΐδης-Χαβιαρά, Αναγνωστάκη, Σκούρτης) που αποτέλεσαν ορόσημο στην ιστορία του νεοελληνικού θεατρικού έργου από τη μεταπολιτευτική εποχή μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80. Πολλοί θεατρόφιλοι θυμούνται τις «Εσωτερικές ειδήσεις», «Το τρομπόνι», την «Εθνική εορτή», τους «Θεατές», τη «Γυναίκα του Λωτ»... Εργα του ανεβάστηκαν με επιτυχία στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο Τέχνης, στη «Θεατρική Σκηνή», στη «Στοά»... (Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ, η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία, 22/04/2007)

Monday, April 30, 2007

Είμαι άσχημη...

Το Σάββατο 5 Μαϊου, παρουσιάζεται στο θέατρο Αλμα (Αγ. Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15 - 17), το σύγχρονο ισπανικό έργο -μαύρη μουσική κωμωδία- των Σέρτζι Μπελμπέλ και Ζόρντι Σάντσες «Είμαι άσχημη» (καμιά σχέση με τις "άσχημες" της παγκόσμιας τηλεόρασης). Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάννης Αναστασάκης και τη μετάφραση η Κατερίνα Χριστοδούλου. Οι χορογραφίες της Αγγελικής Στελλάτου ξεχωρίζουν, η μουσική του Σταύρου Παπασταύρου στο κλίμα του έργου, όπως και τα σκηνικά-κοστούμια της Κέλλυς Βρεττού. Στη διανομή: Μάξιμος Μουμούρης (Ωραίος), Μαρία Τσιμά (Ασχημη), Χριστόδουλος Στυλιανού, Ζαχαρούλα Οικονόμου, Μαριάννα Λουκάκη, Ανατολή Αθανασιάδου, Νίκος Πυροκάκος.

Sunday, April 29, 2007

Τα "Δρώμενα" στο διαδίκτυο


Αργά αλλά σταθερά, τα "Δρώμενα" ψάχνουν να βρουν δρόμους για την επαφή τους με το ευρύ κοινό. Συμμάχους βρίσκουν και ιδού το αποτέλεσμα.
Μπορείτε να πάτε στο παρακάτω link της ιστοσελίδας του Cineek magazine: http://www.cineek.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1735
Επίσης στην ιστοσελίδα του theaterinfo. Ξανακυκλοφορεί το θεατρικό περιοδικο δρώμενα...
http://www.theaterinfo.gr/theatrenews/press/2007/0/21/index.html

Το χρονολόγιο του Μπέκετ με αναφορά στο Δρώμενα...

http://www.theaterinfo.gr/theatreauthors/writers/samuelbeckett/index.html

Και σε μια ξεχωριστή κατηγορία ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ και απο εκεί θα πηγαίνει σε μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στο ΔΡΩΜΕΝΑ

http://www.theaterinfo.gr/abouttheatre/magazines/dromena/index.html

Tuesday, April 24, 2007

Πάει και ο Νίκος Τσεκούρας!

Και μόνο το "Αν δουλέψεις να φας" θα ήταν αρκετό για να θυμόμαστε τον Νίκο Τσεκούρα (γεννήθηκε στην Αθήνα το 1911) που άφησε (στις 23 Απριλίου) τη ματαιότητα του κόσμου μας στα 96 του χρόνια. Όμως ο Τσεκούρας ήταν υπεδραστήριος: ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, με το θέατρο, έγραψε σενάρια για τον κινηματογράφο. Μια ζωή... έγραφε! Στα έργα του έπαιξαν διάσημοι ηθοποιοί της εποχής, όπως οι Λογοθετίδης, Βεάκης, Κοτοπούλη, Γιαννίδης κ.ά. Το "Αν δουλέψεις να φας" κάλλιστα θα μπορούσε κανείς να το περιλάβει στον κορμό του νεοελληνικού θεάτρου που προσέφεραν στο χρίσιμο της θεατρικής μας παράδοσης. Οι νεότεροι ίσως βέβαια να μην το ξέρουν...
Άφησε την οικογενειακή βιοτεχνία παραγωγής σαπουνιών που είχε κληρονομιά από τον πατέρα του κι άρχισε να γράφει στο περιοδικό «Εβδομάδα» τους «Άθλους του ενωμοτάρχη Φουντοτσάρουχου». Τον Μάιο του '40 έκανε το ντεμπούτο του ως θεατρικός συγγραφέας με την κωμωδία «Άνθρωπος είμαι κι εγώ» στο θέατρο «Λυρικό» με τη Μαρίκα Κοτοπούλη και τον Βασίλη Λογοθετίδη. Στο ίδιο θέατρο το '45 ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Κώστας Γιαννίδης παρουσίασαν το «Αν δουλέψεις θα φας». Ακολούθησαν: «Ο πομπός ευτυχίας» με Κοτοπούλη-Λογοθετίδη το '46 στο «Ρεξ», «Ο καλός καλό δεν βλέπει» πάλι με τον Λογοθετίδη το '49 στο «Κεντρικό», «Καραντίνα στον έρωτα» με τον Μίμη Φωτόπουλο το '52 στο «Σαμαρτζή», ο «Μονοσάνταλος» με τον Μάνο Κατράκη το '55 στο Δημοτικό Πειραιά, κ.ά.

Το θεατρικό του έργο «Καημοί της λιμνοθάλασσας» που αναφερόταν στα προβλήματα ψαράδων του Μεσολογγίου κι είχε παιχτεί ειδικά στην πόλη αυτή με την Αλέκα Κατσέλη, γυρίστηκε ταινία με τίτλο «Η λίμνη των πόθων» με τον Γιώργο Φούντα και την Τζένη Καρέζη. Άλλα σενάρια που έγραψε για ταινίες ήταν η «Ζηλιάρα» με τη Ρένα Βλαχοπούλου και το «Ματωμένο χώμα» με τον Παντελή Ζερβό και τη Νόρα Κατσέλη.

Η δημοσιογραφική του διαδρομή περιλαμβάνει τα περιοδικά «Θησαυρός», «Πάνθεον», «Ρομάντζο», τη γνωστή «Μάσκα» του Απόστολου Μαγγανάρη, όπου έγραφε τις περιπέτειες του «Ντετέκτιβ Χ» με το ψευδώνυμο Νικ Χάτσετ. Στα χνάρια της «Διάπλασης των Παίδων» έβγαλε τα μετακατοχικά χρόνια το «Ελληνόπουλο». Επίσης ο ίδιος σκάρωσε στα τέλη του '50 το σκαμπρόζικο και τολμηρό περιοδικό για την εποχή εκείνη «Χτυποκάρδι». Εργάστηκε στις εφημερίδες «Αθηναϊκή», «Ελεύθερος Κόσμος», «Εμπρός» και στις εκδόσεις Τερζόπουλου. Ηταν μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Τύπου. [Δες και στην Ελευθεροτυπία]

Friday, April 20, 2007

Πρόβλημα με τις επιχορηγήσεις!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πρόβλημα παραμένει. Δεν έχουμε κάτι με τα μέλη της επιτροπής επιχορηγήσεων, αλλά είναι ολοφάνερο πως αν μετά από τόσο καιρό δουν ψύχραιμα τα πράγματα θα καταλάβουν ότι τα λάθη είναι για τους ανθρώπους. Αφορμή, μια επιστολή προς τον υπουργό Πολιτισμού Γιώργο Βουλγαράκη από ανθρώπους των Τεχνών, των Γραμμάτων και της πολιτικής, με την οποία εκφράζουν «Την απορία και τη λύπη τους για το χαμηλό ποσό επιχορήγησης που εγκρίθηκε από τη γνωμοδοτική επιτροπή του υπουργείου Πολιτισμού προς το "Μεταξουργείο" της Άννας Βαγενά». Αρκεί να σημειωθεί ότι με ανώτατο ποσό τα 295.000 ευρώ, το «Μεταξουργείο» πήρε 30.000 ευρώ, χωρίς, όπως σημειώνεται, «να ληφθούν υπόψη τα κριτήρια που το ίδιο το υπουργείο έχει θεσπίσει».
«Γνωρίζοντας την Αννα Βαγενά και τον αγώνα που κάνει πολλά χρόνια, από την ίδρυση του "Θεσσαλικού Θεάτρου" ώς σήμερα, να σταθεί με αξιοπρέπεια και συνέπεια καλλιτεχνική και προσωπική στα θεατρικά μας πράγματα, θεωρούμε άδικη αυτή τη μεταχείρισή της και παρακαλούμε τον υπουργό να επανορθώσει».

Την επιστολή υπογράφουν οι: Δήμος Αβδελιώδης, Βασίλης Βασιλικός, Παντελής Βούλγαρης, Νίκος Θέμελης, Μίκης Θεοδωράκης, Νικήτας Κακλαμάνης, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αντώνης Καρκαγιάννης, Βασίλης Κατσικονούρης, Γιάννης Κοντός, Στέλιος Κούλογλου, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Κώστας Μουρσελάς, Βάσα Σολωμού-Ξανθάκη, Γιάννης Οικονομίδης, Μάριος Σπηλιόπουλος, Κώστας Στεφανής, Κώστας Τσόκλης, Ευγενία Φακίνου, Δημήτρης Φατούρος και Γρηγόρης Ψαριανός.

Πέθανε ο ηθοποιός Ζαν-Πιερ Κασέλ

Ο γάλλος ηθοποιός Ζαν-Πιερ Κασέλ [Jean-Pierre Cassel], γνωστός από τις κωμωδίες του Φιλίπ ντε Μπροκά στη δεκαετία του ΄60 και αστέρας του γαλλικού μιούζικαλ, πέθανε (19.4.2007] στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών έπειτα από μακρά ασθένεια. Ο Ζαν-Πιερ Κασέλ γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1932 στο Παρίσι. Το πραγματικό του όνομα είναι Ζαν-Πιερ Κροσόν. Ο πατέρας του ήταν γιατρός και η μητέρα του τραγουδίστρια της όπερας. Τον ανακάλυψε ο Τζιν Κέλι και στη συνέχεια έλαμψε στις κωμωδίες του Φιλίπ ντε Μπροκά ("Les jeux d' amour" και "Le farceur").

Ανθρωπος του μιούζικ χολ, παθιασμένος με το μιούζικαλ, ο Ζαν-Πιερ Κασέλ γύρισε επίσης ταινίες με τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες της εποχής του που του εμπιστεύονταν ρόλους γόη, από τον Ρενουάρ ("Le Caporal Epingle") μέχρι τους Άμπελ Γκανς ("Cyrano et d'Artagnan"), Μπουνιουέλ ("Le charme discret de la bourgeoisie"), Κλοντ Σαμπρόλ ("Folies bourgeoises"), Ρενέ Κλεμάν ("Paris brûle-t-il?"), Τζόζεφ Λόουζι ("La Truite"), Ζαν-Πιέρ Μελβίλ ("L'Armée des ombres"), Σίντνεϊ Λιούμετ ("Le Crime de l'Orient-Express") και Ρόμπερτ Αλτμαν ("Prêt-à-porter").

Στις δεκαετίες του '80 και του '90 ήταν λιγότερο παρών στο σινεμά προτιμώντας το θέατρο και την τηλεόραση. [Οι πληροφορίες από το ΑΠΕ, 20/4/2007]. Και για τους γαλλομαθείς:
De son vrai nom Crochon, Jean-Pierre Cassel suit les pas de sa mère chanteuse d'opéra, dans le monde du spectacle et intègre le cours Simon après l'obtention de son baccalauréat. Il fréquente dans les années 50 le Club Saint-Germain où il rencontre Gene Kelly. L'acteur américain lui apprend quelques pas de claquettes et lui donne un petit rôle dans 'La route joyeuse' (1957). Après quelques figurations et petits rôles, il se fait connaître grâce au film 'Les Jeux de l'amour' de Philippe de Broca. La carrière de Jean-Pierre Cassel est alors lancée et les films se succèdent comme 'Le caporal épinglé' de Renoir, 'L'Armée des ombres' de Jean-Pierre Melville ou encore 'L'ours et la poupée ' de Michel Deville. Mais Jean-Pierre Cassel ne se cantonne pas au cinéma et offre ses prestations à la télévision, travaillant notamment avec Marcel Bluwal. Les planches l'accueillent également et l'acteur se fait comédien pour de nombreuses mises en scène et une collaboration avec Jean Vilar sur 'Hasard du coin du feu' et 'l'Avare'. Egalement chanteur et danseur, Jean-Pierre Cassel se lance dans la comédie musicale et donne un spectacle de chant et de claquettes en hommage à Fred Astaire. Décédé en 2007, le 'gentleman' français à l'élégance et au charme certains ponctués par une fine ironie était un artiste complet : tour à tour acteur, comédien, chanteur et danseur, Jean-Pierre Cassel était, tout simplement, un passionné du spectacle.
Επίσης μπορείτε να δείτε και τους τίτλους των ταινιών στις οποίες έπαιξε [ΕΔΩ]

ΣΕΗ: Δάκτυλος Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ

Την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις «γνωστές και κουραστικά επαναλαμβανόμενες από το 2002 οδηγίες της» ενοχοποιεί με χθεσινή ανακοίνωσή του το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών για το φετινό πρόγραμμα των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και την πολιτική του Γιώργου Λούκου.

Σύμφωνα με το ΣΕΗ αυτές ευθύνονται για τη «διαμόρφωση ενός ομογενοποιημένου πολιτιστικού μοντέλου χωρίς επιμέρους εθνικές ταυτότητες, γλώσσα, παραδόσεις, ιστορία, παιδεία» κ.λπ., μοντέλο που εφαρμόζει η κυβέρνηση και ο διευθυντής του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Με την πολιτική αυτή διακήρυξη και γλώσσα, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών διάλεξε χθες να νουθετήσει τους 170 ανθρώπους του θεάτρου, που με κείμενό τους διαχώρισαν πριν από λίγες μέρες τη θέση τους από τη δική του και υποστήριξαν θερμά την ανανεωτική προσπάθεια του Γιώργου Λούκου. Συγχρόνως το ΣΕΗ φτάνει στο σημείο να κατηγορήσει την αφρόκρεμα του ελληνικού θεάτρου, που συσπειρώθηκε εναντίον του, ότι έχει ταπεινά κριτήρια! Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε την παρακάτω, δήθεν προσεκτική πρόταση της ανακοίνωσής του;

«Δεν θα πέσουμε στην επικίνδυνη παγίδα να ανιχνεύσουμε ταπεινά και ιδιοτελή κίνητρα στους υπογράφοντες, μιας και δεν υποτιμούμε τόσο ούτε την ηθική, ούτε τη νοημοσύνη τους. Γιατί δεν είναι δυνατόν να μη βλέπουν καλλιτέχνες άνθρωποι ότι η μεν τέχνη μακρά, η δε θητεία των διευθυντών βραχεία». [Ελευθεροτυπία, 20.4.2007]
Για την προϊστορία του θέματος, όποιος ενδιαφέρεται να ανατρέξει στο label Ελληνικό Φεστιβάλ στο μπλογκ http://www.nikoslagadinos.blogspot.com/

Τι είναι το Μοργκεντάου;

«Μοργκεντάου». Το έργο ενός ακόμη νέου συγγραφέα από τη Θεσσαλονίκη, του Γιώργου Χατζόπουλου, στο θέατρο «Αμαλία»,από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», που είναι και η τελευταία πρ3εμιέρα για τη φετικνή θεατρική σεζόν. Ένας άντρας και μια γυναίκα βιώνουν το απόγειο και τη φθορά της σχέσης τους σε μια ερωτική φωλιά-παγίδα, ενώ μια γυναικεία μορφή από το παρελθόν έρχεται να στοιχειώσει τον χώρο. Παίζουν οι Ελένη Δημοπούλου, Αλεξάνδρα Καζάζου, Νίκος Κουμαριάς. Η σκηνοθεσία είναι της Χριστίνας Χατζηβασιλείου, τα σκηνικά των Αλεξάνδρας Μπουσουλέγκα-Ράνιας Υφαντίδου και το βίντεο και το ηχητικό περιβάλλον τού Γιάννη Πειραλή. Το τραγούδι της παράστασης, σε στίχους τού Λόρκα, έγραψε ο Γιάννης Αγγελάκας.

Τα πάθη των Ελλήνων και των Κυπρίων...

«Η Άννα που περπατά στα σύννεφα». Είναι ο τίτλος ενός μονόλογου του Μάκη Αντωνόπουλου, που σκηνοθετεί η δημιουργός του Ελληνικού Θεάτρου στο Βούπερταλ Γερμανίας Μαρία Καραβία, η οποία έχει κάνει τη σκηνοθεσία και ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο (από 20 έως 23 Απριλίου στο θέατρο «Ελυζέ»). Πρόκειται για μια μάνα της Κύπρου που συνεχίζει ν' αναζητεί ύστερα από 32 χρόνια τον αγνοούμενο γιο της μετά την τουρκική εισβολή. Το έργο παρουσιάζεται σε συνεργασία με την ομάδα «Ανάβασις» από την Καβάλα (έχει ήδη παιχτεί στις πόλεις Βούπερταλ, Κολονία, Βόνη, Φρανκφούρτη και στις 11 και 12 Μαΐου θα παρουσιαστεί στο Θεατρικό Μουσείο του Ντίσελντορφ). Τα σκηνικά είναι του Μανώλη Δασκαλάκη και η μουσική των Μιχάλη Χριστοδουλίδη και Ντάφερ Γιούσεφ.

Ο Πύργος του Κάφκα, η αφετηρία...

«Ποιος είναι ο Χάρι Κέλερμαν και γιατί λέει όλα αυτά τα βρωμερά πράγματα για μένα». Είναι ο τίτλος μιας παράστασης, βασισμένης στο μυθιστόρημα του Κάφκα «Ο πύργος» , που παρουσιάζεται στην πρώτη της μορφή (από 20 έως 27 Απριλίου), στο θέατρο «Θησείον» (θα παιχτεί ολοκληρωμένη στα μέσα Οκτωβρίου). Είναι μια παραγωγή του «Theseum Enseble», σε ιδέα, σύλληψη και σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού, που έχει κάνει και τη δραματουργία μαζί με τη Μυρτώ Περβολαράκη (σύμβουλος δραματουργίας ο Πάτρικ Χόφμαν). Παίζουν οι Ακύλλας Καραζήσης, Θεοδώρα Τζήμου, Σάδα Κρίτση, Τατιάνα Πίττα, Αλέξανδρος Κατέχης, Λάμπρος Φιλίππου. Τα σκηνικά-κοστούμια είναι της Ντόρας Λελούδα, η μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού και η χορογραφία της Βάλιας Παπαχρήστου.

Στα 96 της έφυγε η Κίτι Καρλάιλ Χαρτ

Χόρτασε ζωή και δράση η Κίτι Καρλάιλ Χαρτ, ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, αλλά δεν άντεξε και υπέκυψε στην πνευμονία, που την ταλαιπωρούσε τους τέσσερις τελευταίους μήνες. Η 96χρονη ηθοποιός ήταν γνωστή κυρίως για τη συμμετοχή της στην ταινία των αδελφών Μαρξ «Μια νύχτα στην όπερα» και το φιλμ «She loves me not» (1936), όπου έπαιξε στο πλευρό του Μπινγκ Κρόσμπι. Το 1991 είχε βραβευτεί με το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών από τον Αμερικανό πρόεδρο Τζορτζ Μπους, ενώ έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στο αμερικανικό τηλεοπτικό σόου «Τo tell the truth», που προβαλλόταν στις δεκαετίας του '50 και του '60.[20.4.2007]

Thursday, April 19, 2007

ΣΕΗ: Πρόσκληση ανοιχτού διαλόγου

Εκατόν εβδομήντα άνθρωποι του θεάτρου, συνυπογράφοντας ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες, διαχωρίζουν τη θέση τους από την ανακοίνωση - καταγγελία, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) (28/2/2007) για το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.
Το ΣΕΗ απαντά στους υπογράφοντες, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Δε μας κάνει εντύπωση ότι επικρίνουν το ΣΕΗ για πράγματα που ποτέ δεν είπε, αφού είναι φανερό ότι δε διάβασαν την ανακοίνωσή μας. Διάβασαν αποσπάσματά της, όπως τα δημοσίευσε μερίδα του Τύπου. Ούτε το γεγονός ότι, πριν σπεύσουν να συντάξουν - ή να συνυπογράψουν - ένα τόσο οργισμένο κείμενο, δε σκέφτηκαν να ζητήσουν από το σωματείο το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης ή έστω εξηγήσεις».
«Μας κάνει, όμως, εντύπωση ότι δεν αναρωτήθηκαν ποιος ή ποιοι κρύβονται πίσω από μια ηλεκτρονική διεύθυνση - φάντασμα, και ποιοι ζητούν την υπογραφή τους, όπως εντύπωση μας κάνει ότι η αντίδρασή τους έρχεται σε μια στιγμή που το ΣΕΗ κάνει μια προσπάθεια - στο πλαίσιο της οποίας εντάσσεται και η δημόσια διατύπωση της άποψης για το Φεστιβάλ Αθηνών - για έναν ανοιχτό διάλογο με όσους μοχθούν για το θέατρο, προκειμένου να επαναπροσδιοριστούν κάποιες έννοιες που έχουν σχέση με την καλλιτεχνική υπόσταση του θεάτρου μας. Εμείς, λοιπόν, διαφωνούμε:
• Με την αλλαγή του χαρακτήρα του Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου, που μετατρέπεται από παραγωγικός και δημιουργικός σε διαμεσολαβητικό, με σκοπό την προώθηση έτοιμων ξένων παραγωγών, που δεν εντάσσονται σε ένα ισότιμο πρόγραμμα ανταλλαγών, αλλά είναι μονομερείς.
• Με την απομάκρυνση της θεατρικής δραστηριότητας τους καλοκαιρινούς μήνες από τα αρχαία θέατρα και την ανάδειξη νέων πολυδάπανων κλειστών χώρων, με αθρόα μετάκληση ξένων συγκροτημάτων και πρωτοφανή μείωση των ελληνικών παραστάσεων αρχαίου δράματος. (Θα παιχτούν μόλις 4 ελληνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος, και η μία είναι επανάληψη).
• Με τη σκόπιμη πολιτική περιορισμού της θεατρικής δραστηριότητας μόνο στο αθηναϊκό κέντρο, χωρίς καμιά δυνατότητα μεταφοράς της στην επαρχία.
• Με τον ολοκληρωτικό εξοστρακισμό του ελεύθερου θεάτρου και των ΔΗΠΕΘΕ από Ηρώδειο - Επίδαυρο, άρα και μείωση της συμμετοχής Ελλήνων καλλιτεχνών στη θεατρική δημιουργία».
«Τέλος, στο πλαίσιο του γιορτασμού των 90χρονών του και μετά το γιορτασμό της Ημέρας του Ηθοποιού (Οκτώβρη στο Ηρώδειο), το ΣΕΗ θα οργανώσει ανοιχτή ημερίδα με θέμα: "Η κατάσταση του θεάτρου στη χώρα μας - παρόν και μέλλον», όπου θα συμμετάσχουν καλλιτέχνες όλων των συναφών χώρων. Εκεί θα καλέσουμε και όσους διαφωνούν μαζί μας και όλοι μαζί θα βρούμε τρόπους που θα επιτρέψουν σε όλους να διατυπώσουν θέσεις επωφελείς για την ανάπτυξη του θεάτρου συνολικά».[Ριζοσπάστης, 20 Απριλίου 2007]

Sunday, April 15, 2007

Τρεις γυναίκες για έναν άνδρα!

Το «Ζήλια σε τρία φαξ» της Εστέρ Βιλάρ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο θέατρο «Τόπος Αλλού» από τις 2 Μαΐου, σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Αράπογλου. «Είναι ένα έργο σύγχρονο, με πολύ χιούμορ και αυτοσαρκασμό», σημειώνει η Μπέτυ Λιβανού. «Αντιμετωπίζει τη ζήλια σαν μια αρρώστια από την οποία δεν μπορείς να γλιτώσεις. Για τη συγγραφέα είναι ένα συναίσθημα πιο δυνατό και από τον έρωτα. Εξαιτίας του αλλάζουν οι χαρακτήρες των ηρώων του έργου».
Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τρεις γυναίκες οι οποίες για τα «μάτια» του ίδιου άντρα ανταλλάσσουν φαξ χωρίς να συναντηθούν ποτέ. Τρεις γυναίκες που κατοικούν στην ίδια πολυκατοικία και τον διεκδικούν. Τρεις ηλικίες (η μία, 50 ετών, η σύζυγος, η άλλη στα 40 της δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θέλει να κάνει οικογένεια ή καριέρα και η τρίτη, 22 χρόνων, φοιτήτρια γεμάτη όρεξη για δράση) συγκρούονται με μοναδικό όπλο τα φαξ που εκτοξεύει η μία στην άλλη, με δολοφονικές αποκαλύψεις, δηλητηριώδεις συμβουλές ή ακόμα και ωμές βρισιές.
Η Εστέρ Βιλάρ, κόρη Γερμανών μεταναστών, γεννήθηκε στην Αργεντινή. Έγραψε τρία μυθιστορήματα και πολυάριθμα δοκίμια για τη θρησκεία, την οικονομία, την ελευθερία, την ανθρώπινη βλακεία και τις σχέσεις των δύο φύλων, μεταξύ άλλων. Τα θεατρικά της έργα παίζονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Το σκηνικό φιλοτέχνησε η Αναστασία Αρσένη, τα κοστούμια είναι της Μαρίας Κοντοδήμα και οι φωτισμοί του Σταμάτη Γιαννούλη. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι: Μπέττυ Λιβανού, Κατερίνα Λέχου και Μαργαρίτα Πανουσοπούλου. (Δες και Έθνος, 10/4/2007)

Γέμισε ο Απρίλης παραστάσεις...

Ξεκίνησε στις 11 Απριλίου το Χαβιάρι με κέικ του Αμερικανού Λέοναρντ Μέλφι, στο θέατρο «Καρέζη», σε σκηνοθεσία Ελένης Σκόττη και με πρωταγωνιστές την Τζένη Κόλλια και τον Κώστα Καζανά. Η μετάφραση είναι του Άντονι Μπερκ, τα σκηνικά-κοστούμια του Κώστα Παππά, η μουσική του Νίκου Τουλιάτου. Δύο μοναχικά πλάσματα, ένας άγνωστος ποιητής και μια ανασφαλής κοπέλα, που εργάζονται σ' ένα καφέ του Μανχάταν, προσπαθούν να βρουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ τους…

Πολύχυμη και υπερδραστήρια η Έλντα Πανοπούλου με την επιθεώρηση Η αυλή των... φευγάτων στο θέατρο «Βεάκη» (από 11 Απριλίου). Σε τριπλό ρόλο, κειμενογράφου, σκηνοθέτριας και πρωταγωνίστριας, η Ελντα Πανοπούλου. Συμπρωταγωνιστούν οι Τόνυ Άντονι, Μαρία Κανελλοπούλου, Μαρία Φιλίππου. Οι χορογραφίες είναι της Κατερίνας Ανδριοπούλου, η μουσική του Τόλη Κετσελίδη, τα σκηνικά του Κάρολου Ρωμούση, τα κοστούμια της Βίκυς Τρίμη. Μας μεταφέρει στις αυλές της γειτονιάς του ’60 με ήρωες μία χαρτορίχτρα, έναν χρεωμένο τζογαδόρο, δυο κορίτσια που ονειρεύονται τη διασημότητα, μία πολύτεκνη μητέρα 12 παιδιών κ.ά. Το γνωστό ανακάτωμα πολυχρησιμοποιημένων σεναριακών μοτίβων από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο.

Στην καινούργια σκηνή που δημιουργεί το Αμφι-Θέατρο και ονομάζεται "Είσοδος Κινδύνου" παρουσιάζεται (από 13 Απριλίου) η νουβέλα του Τεοφίλ Γκοτιέ Η ερωτευμένη νεκρή, γραμμένη το 1836, σε σκηνοθεσία - δραματοποίηση Κατερίνας Ευαγγελάτου. Η μετάφραση είναι της Έφης Γιαννοπούλου, το σκηνικό και τα κοστούμια του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, η επιμέλεια κίνησης της Χρυσηίδος Λιατζιβίρη και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα. Διανομή: Στεφανία Γουλιώτη, Τάσος Δαρδαγάνης, Χρήστος Μαλάκης και Νικόλας Παπαγιάννης.
Την κωμωδία των Αλέκου Σακελλάριου - Χρήστου Γιαννακόπουλου Δεσποινίς ετών 39 παρουσιάζει, από τις 13 Απριλίου, το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, στο Αμιράλ. Σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια Πάνου Σκουρολιάκου, σκηνικά Αντώνη Χαλκιά, κοστούμια Μυρτώς Καρέκου. Διανομή: Πάνος Σκουρολιάκος, Πηνελόπη Πιτσούλη, Νίκος Χύτας, Θεοδώρα Σιάρκου, Σαράντος Γεωγλερής, Κωστής Κούκιος, Εύα Βάρσου, Θανάσης Μιχαηλίδης.
Το έργο του Γιάννη Ρούσου Περάσματα παίζεται (από 14 Απριλίου), στο Ανοιχτό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Michael Seibel. Σκηνικά - κοστούμια Λαμπρινή Καρδαρά, μουσική Αντώνης Μιχαηλίδης, χορολογία Κικής Σελιώνη, φωτισμοί Αντώνης Παναγιωτόπουλος. Διανομή: Δημήτρης Καραμπέτσης, Ιωάννα Κανελλοπούλου, Γιώργος Παπαπαύλου, Χάρης Φλέουρας, Αγγελική Καρυστινού.
Το έργο Χαμογελαστά παπούτσια παίζεται (από 14 Απριλίου), στο φουαγιέ του θεάτρου Βικτώρια. Το έργο υπογράφει και σκηνοθετεί ο Πέτρος Αποστολόπουλος. Το έργο παρουσιάζεται κάθε Σαββατοκύριακο. Εστιάζει στη σχέση δύο ανθρώπων στον χρόνο, οι οποίοι συναντήθηκαν τυχαία έξι φορές από τα νιάτα τους ώς τα γεράματά τους. Παίζουν ο Πέτρος Αποστολόπουλος και ο Κωνσταντίνος Νέλλας. Η μουσική είναι του Παναγιώτη Γεωργοκώστα και η σκηνογραφία του Γιώργου Λυντζέρη.
Η εταιρεία Θεάτρου «Μέτοικοι» παρουσιάζει, στο θέατρο Άλεκτον (από 16 έως 30 Απριλίου), το έργο της Jan Devlin Μίλα μου για φόνο. Μετάφραση Αννα Ιορδανίδου, σκηνοθεσία Ασπα Κυρίμη, σκηνικό - κοστούμια Ιουλία Σταυρίδου, μουσική επιμέλεια Αθηνά Καψετάκη, επιμέλεια κίνησης Στέφανι Τσάκωνα. Διανομή: Ντόρα Σιμοπούλου, Κώστας Φλωκατούλας, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Χρήστος Αδαμόπουλος, Δήμητρα Κωστοπούλου.

Thursday, April 12, 2007

Το ΕΝΤΥΠΟ πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου...

Θα μιλήσω για το έντυπο πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου στην παράσταση "Μάνα Κουράγιο" του Μπέρτολτ Μπρεχτ που παίζεται στη Σκηνή Κοτοπούλη-Ρεξ. Όχι για την παράσταση - άλλου παπά ευαγγέλιο αν η εκλεκτή Αντιγόνη Βαλάκου έπαιξε καλά ή είχε σχέση με το ρόλο της Μάνας Κουράγιο...
Το έντυπο πρόγραμμα της παράστασης που το αγόρασα με οκτώ (8) ευρώ (ενώ θα έπρεπε να διατίθεται δωρεάν), έχει μια κάποια αισθητική αρτιότητα και τίποτε περισσότερο. Πέρα από το φωτογραφικό υλικό, στο έντυπο ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ κείμενα από άλλα έντυπα: από ένα παλιότερο του Εθνικού, από έντυπο πρόγραμμα του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, του Θεσσαλικού Θεάτρου, από το βιβλίο του Μάριου Πλωρίτη ("Πρόσωπα του νεώτερου δράματος"), από τα Ποιήματα του Μπρεχτ (εκδ. Θεμέλιο) κ.λπ.
Καλά, αυτός ο σκηνοθέτης δεν σκέφτηκε να μας καταθέσει δυο-τρεις σκέψεις του γι' αυτό το ανέβασμα, πώς το είδε, γιατί πάλι Μπρεχτ, τέλος πάντων κάτι που να στοιχειοθετεί έναν ακόμη Μπρεχτ! Ή η διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου δεν μπορούσε να βρει έναν θεατρολόγο, έναν κριτικό, κάποιον τέλος πάντων για να γράψει ένα καινούργιο κείμενο;
Θα πάω και κάπου αλλού, δίχως ίχνος προσωπικής εμπάθειας.
Προς το τέλος του εντύπου αναφέρονται ως υπεύθυνες του προγράμματος οι Ειρήνη Μουντράκη και η Ράνια Τριβέλλα (η οποία είναι υπεύθυνη εκδόσεων μαζί με την Τζίνη Υφαντίδου) και για την επιμέλεια κειμένων οι Χριστίνα Κωνσταντάκη και Σοφία Φιλέρη. Τόσες γυναίκες τι έκαναν; Εργάστηκαν (;) για να παραθέσουν μια σειρά κειμένων από άλλα έντυπα; Θα ήθελα να μάθω πόσα χρήματα διέθεσε το Εθνικό γι' αυτό το πρόγραμμα και πόσο πληρώθηκαν ή πληρώνονται και οι τέσσερις - και μη μου πείτε ότι είναι προσωπικά δεδομένα! Δηλαδή πληρώνουμε εμείς το Εθνικό Θέατρο για... πλάκα;
Έχω εμπιστοσύνη στις γυναίκες, αλλά διαπιστώνω ότι κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας...
Μήπως το Εθνικό Θέατρο θα πρέπει να είναι πιο σοβαρό; Καταδέχτηκε η διοίκηση να εκδοθεί ένα τέτοιο έντυπο δίχως ένα καινούργιο, φρέσκο κείμενο; Κανείς από τους βασικούς συντελεστές δεν μπορούσε να σημειώσει δυο-τρεις σκέψεις του για την ενασχόλησή του με το έργο αυτό του Μπρεχτ. Ο Πέτρος Μάρκαρης που μετέφρασε το έργο, ο Κώστας Τσιάνος που το σκηνοθέτησε, ο Γιώργος Γαβαλάς που σχεδίασε τα σκηνικά και η Ρένα Γεωργιάδου τα κοστούμια, ο Γιώργος Χριστιανάκης που έγραψε τη μουσική, ο Φωκάς Ευαγγελινός που δημιούργησε τη χορογραφία, ο Λευτέρης Παυλόπουλος τους φωτισμούς κ.λπ. Δηλαδή, όλοι θεώρησαν ότι πήραν ένα έργο και έκαναν μια διεκπεραιωτική δουλειά;
Φίλοι μου, τέτοια έντυπα εμείς τα βγάζουμε τζάμπα!


Friday, March 30, 2007

ΚΘΒΕ: Συνεχίζονται οι απεργίες

[29 Μαρτιου 2007] Οι εκδηλώσεις για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου (26-29 Απριλίου) από το ΚΘΒΕ είναι αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθούν, εφόσον οι απεργίες στο Θέατρο συνεχίζονται και θα συνεχισθούν εάν δεν επιλυθεί το πρόβλημα των συμβασιούχων, δήλωσε ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Στέλιος Αρβανίτης, σε συνέντευξη Τύπου στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Οι 180 εργαζόμενοι πάσης φύσεως (ηλεκτρολόγοι, οδηγοί σκηνής, τεχνικοί, κ.ά.) του ΚΘΒΕ διεκδικούν τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, σύμφωνα με την απόφαση του ΑΣΕΠ που εκδόθηκε από τον Απρίλιο του 2005, αλλά έκτοτε δεν υλοποιείται.

Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι η τριετής θητεία του διορισμένου από το ΥΠΠΟ Διοικητικού Συμβουλίου του θεάτρου έχει λήξει από τις 22 Φεβρουαρίου χωρίς να έχει προς το παρόν ανανεωθεί, ούτε αντικατασταθεί με νέο.

Η πλειονότητα των απεργών εργάζονται κατά μέσο όρο (με συμβάσεις έργου) περί τα πέντε χρόνια. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις τους επαναλαμβάνονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, με αποτέλεσμα την υπολειτουργία του θεάτρου, τη ματαίωση παραστάσεων και την απώλεια εσόδων.

Το πρόγραμμα παραστάσεων στην Επίδαυρο

Ιούνιος

29, 30 «Αντιγόνη» του Σοφοκλή από τη «Νέα Σκηνή». Μετάφραση: Νίκος Παναγιωτόπουλος. Σκηνοθεσία: Λευτέρης Βογιατζής. Σκηνικά - κοστούμια: Χλόη Ομπολένσκι. Φωνητικά σχήματα: Σπύρος Σακκάς. Κίνηση: Ερμής Μαλκότσης. Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος. Διανομή: Αμαλία Μουτούση (Αντιγόνη), Λευτέρης Βογιατζής, Νίκος Κουρής, Δημήτρης Ημελλος, Εύη Σαουλίδου.
Ιούλιος

14 Αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας: «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι. Σκηνοθεσία - σκηνικά - κοστούμια: Γιάννης Κόκκος. Μήδεια: Anna Caterina Antonacci. Συμμετέχει η Χορωδία της ΕΡΤ. Ορχήστρα: Cappella Coloniensis με όργανα εποχής. Διεύθυνση χορωδίας: Αντώνης Κοντογεωργίου. Μουσική διεύθυνση: Κωνσταντίνος Καρύδης.
20, 21 «Ανδρομάχη» του Ρακίνα από το «Εθνικό Θέατρο». Μετάφραση - διασκευή - σκηνοθεσία: Δημήτρης Μαυρίκιος. Διανομή: Λυδία Φωτοπούλου (Ανδρομάχη), Νίκος Καραθάνος, Μαρία Κεχαγιόγλου, Χρήστος Λούλης.
27, 28 «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη από το «Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος». Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης. Σκηνοθεσία: Γιάννης Ιορδανίδης. Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς. Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ. Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης. Χορογραφία: Ισίδωρος Σιδέρης. Διανομή: Ρένια Λουιζίδου (Λυσιστράτη), Δημήτρης Πιατάς, Μίνα Αδαμάκη, Δάφνη Λαμπρόγιαννη, Αντώνης Λουδάρος και ακόμα 40 ηθοποιοί.
Αύγουστος
3, 4 «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη από τον «Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου». Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης. Σκηνοθεσία: Γιάννης Μαργαρίτης. Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος. Σκηνικά: Αντζης Παρτζίλης. Κοστούμια: Σταύρος Αντωνόπουλος. Κίνηση: Γιάννης Μαργαρίτης. Διανομή: Στέλλα Φυρογένη (Ιφιγένεια), Νεοκλής Νεοκλέους, Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, Γιώργος Μουαίμης, Αντώνης Κατσαρής, Ανδρέας Τσουρής.
10, 11 «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή από το «Εθνικό Θέατρο». Σκηνοθεσία: Peter Stein. Σκηνικά: Διονύσης Φωτόπουλος. Κοστούμια: Moidele Bickel. Φωτισμοί: Japhy Weideman. Διανομή: Στεφανία Γουλιώτη (Ηλέκτρα), Κόρα Καρβούνη, Αποστόλης Τότσικας, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Γιάννης Φέρτης, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Μίλτος Σωτηριάδης.
17, 18 «Ορέστεια» του Αισχύλου από τον Θεατρικό Οργανισμό «Σάουσπιλ» της Φρανκφούρτης. Μετάφραση - δραματουργική επεξεργασία: Ντίτριχ Εμπενερ. Σκηνοθεσία: Κάριν Νοϊχόιζερ. Συνσκηνοθεσία: Φλόριαν φον Χόερμαν. Σκηνικά - κοστούμια: Φραντς Λερ. Μουσική: Πάουλ Λεμπ. Διανομή: Roland Bayer, Sandra Bayrhammer, Rainer Frank, Friederike Kammer, Christian Kuchenbuch, Cornelia Niemann, Matthias Redlhammer, Falk Rockstroh, Abak Safaei-Rad, Falilou Seck.
24, 25 «Ευτυχισμένες μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ από το Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας. Σκηνοθεσία: Ντέμπορα Γουόρνερ. Σκηνικά: Tom Pye. Κοστούμια: Luca Costigliolo. Διανομή: Φιόνα Σο (Γουίλι), Τιμ Πότερ (Γουίνι). [Έγραψα ήδη για τη Φιόνα Σο...]

Ευτυχισμένες μέρες στην Επίδαυρο!


Στις 24-25 Αυγούστου θα έχουμε [βάζω και τον εαυτό μου, παρότι τότε θα είμαι σε διακοπές στον Άη Βασίλη του Πάρνωνα - θα πάω να δω την παράσταση] την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τις «Ευτυχισμένες Μέρες» από το Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας, σε σκηνοθεσία της Ντέμπορα Γουόρνερ, με τη Φιόνα Σο στο ρόλο της Γουίνι. Πρόκειται για μια παράσταση που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στη Βρετανία, τόσο για τη σκηνοθεσία της Γουόρνερ όσο και για την ερμηνεία της Φιόνα Σο. Η μεν Γουόρνερ θεωρείται σήμερα μία από τις κορυφαίες σκηνοθέτιδες της Ευρώπης, ενώ η Φιόνα Σο, η οποία έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία για τις θεατρικές της ερμηνείες, είναι γνωστή στο ελληνικό κοινό μέσα από τους ρόλους της σε κινηματογραφικές ταινίες όπως το Αριστερό μου πόδι [My Left Foot του Jim Sheridan], "Χάρι Πότερ" [Harry Potter and the Philosopher's Stone, Harry Potter and the Chamber of Secrets, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, Harry Potter and the Order of the Phoenix], Η Μαύρη Ντάλια [The Black Dahlia του Brian De Palma], Τζέιν Έϊρ [Jane Eyre του Franco Zeffirelli] κ. ά.

Η Fiona Shaw (γεννήθηκε το 1958) θεωρείται μια από τις πλέον σημαντικές "κλασικές" ηθοποιούς του βρετανικού θεάτρου.
Fiona Shaw has specialised in pushing women's participation in theatre to its extremes. Infamously playing the part of Richard II in 1995 she remarked, 'King Richard is not really a man, he is a god.' For Shaw - whose performances often involve nudity - the question of female identity has become the focus of her creativity rather than something to be overcome or ignored. In a similar vein, one of the artist Victoria Russell's main concerns is to challenge the way women are looked at in art. Usually depicting them nude or in their underwear, Russell aims to give power back to her sitters by showing them as much like themselves as possible. As an approach to employ with an actress, more used to appearing as someone else, it results in a particularly insightful image of a great performer.
[Στη φωτογραφία η Φιόνα Σο σε ένα έργο που φιλοτέχνησε η Victoria Russell].

ΥΓ. Σε καμιά περίπτωση, βέβαια, δεν αναιρείται το "τυχαίο" στις επιλογές του κ. Λούκου, σε ό,τι αφορά τον γενικότερο προγραμματισμό του Ελληνικού Φεστιβάλ, που παρά τις διακηρύξεις του παραμένει νεφελώδες... Οι Ευτυχισμένες μέρες θα μπορούσαν να παιχτούν ας πούμε στο Εθνικό Θέατρο κι αυτό το λέμε σε συνάρτηση με το κλίμα και την ατμόσφαιρα του μπεκετικού θεάτρου.
Τα έργα του ο Μπέκετ δεν τα έγραψε για να παίζονται σε αχανείς ανοιχτούς χώρους και συνεπώς με ποια "λογική" ο κ. Λούκος σκέφτηκε ότι το έργο θα μπορούσε να παρουσιαστεί στην Επίδαυρο; Αλλά ποιος από τα μέλη του (ξενόφερτου) διοικητικού συμβουλίου θα πει μια γνώμη; Η όλη ιστορία μου θυμίζει το τραγούδι Μποστ-Μίκη "Ένα πλοίον ταξιδεύον με υπέροχον καιρόν, αιφνιδίως εξωκείλει ανοιχτά των Αζορών...". Εμείς, φυσικά, παρακαλάμε να μην ναυαγήσει! Και για να μην στενοχωρήσουμε τους υπερασπιστές του κ. Λούκου που είδαν φούρνο και θάμαξαν [θαύμασαν]....

Το δεύτερο τρίωρο του «Ηλίθιου» στο Εθνικό

Το δεύτερο τρίωρο μέρος του κλασικού έργου του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Ο ηλίθιος», με τίτλο «Ο φτωχός ιππότης», έχει πρεμιέρα το Σάββατο [31.3.2007] στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, που φιλοξενείται στο θέατρο «Από Μηχανής».
Η μετάφραση είναι του Αρη Αλεξάνδρου, η δραματουργική του Σάββα Κυριακίδη, η σκηνοθεσία του Στάθη Λιβαθινού. Στη διανομή οι Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βασίλης Ανδρέου, Στάθης Γράψας, Πέτρος Γιωρκάτζης, Δημήτρης Ημελλος, Στέλιος Ιακωβίδης, Νίκος Κορδώνης, Μαρία Κίτσου, Δέσποινα Κούρτη, Κανελλίνα Μενούτη, Δημήτρης Μοθωναίος, Δημήτρης Μυλωνάς, Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Παπανικολάου, Ελένη Ρουσσινού, Μαρία Σαββίδου, Στράτος Σωπύλης, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Σοφία Τσινάρη.
Ολόκληρη η εξάωρη θεατρική βερσιόν του «Ηλίθιου» θα παρουσιάζεται κάθε Κυριακή 2.30 μ.μ. και 6 μ.μ. Για μετά το Πάσχα οι υπόλοιπες παραστάσεις θα είναι: Τρίτη το πρώτο μέρος (8.30 μ.μ.), Τετάρτη το δεύτερο (6.30 μ.μ.), Πέμπτη το δεύτερο (8.30 μ.μ.), Παρασκευή το πρώτο (6.30 μ.μ.), Σάββατο εναλλάξ το πρώτο και το δεύτερο (6.30 μ.μ.).

Πέθανε ο ηθοποιός Σπύρος Κωνσταντόπουλος

[29-03-07] Ο ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του, στην Αγία Παρασκευή, από παθολογικά αίτια. Σε ηλικία 82 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Σπύρος Κωνσταντόπουλος. Ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και όταν το 1953 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης πρωτοεμφανίστηκε στο θίασο Λαιμού. Τελευταία του παράσταση ήταν τη θεατρική σεζόν 1998-99 στο έργο «Μεγάλη μαγεία» του Εντουάρντο ντε Φίλιπο, σε σκηνοθεσία του Μ. Βολανάκη. Επαιξε σε εκατοντάδες παραστάσεις με έργα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου και συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους θιάσους, Μυράτ, Μουσούρη, Χορν, Λαμπέτη, Καρέζη και πολλούς ακόμα. Συμμετείχε σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές σειρές και έπαιξε και στο «Θέατρο της Δευτέρας».