Showing posts with label Λαζαρίδου Ολια. Show all posts
Showing posts with label Λαζαρίδου Ολια. Show all posts

Monday, January 23, 2017

«Ευτυχισμένες Μέρες» του Μπέκετ | δεύτερος κύκλος παραστάσεων από 3 Φεβρουαρίου στο BIOS

Μετά τον πρώτο επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων, οι Ευτυχισμένες Μέρες σε σκηνοθεσία της Σύλβιας Λιούλιου και την Όλια Λαζαρίδου στο ρόλο της Γούινυ, επιστρέφουν στο Bios από τις 3 Φεβρουαρίου.
Δεν θέλω μήτε να καθοδηγήσω μήτε να βελτιώσω μήτε να απομακρύνω τους ανθρώπους από την ανία. Θέλω να φέρω την ποίηση στη δραματουργία, μια ποίηση που πέρασε μέσα από το κενό και κάνει μια καινούργια αρχή σε έναν καινούργιο χώρο.
Σ. Μπέκετ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΔΩ: https://www.timesnews.gr 

Sunday, October 21, 2012

«Είμαστε στην καρδιά του σκότους»


  • Εκ βαθέων εξομολόγηση για την τέχνη και τις ιδεολογίες, από την Ολια Λαζαρίδου

  • Της Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, 21/10/2012
Στα 17 της, φορώντας την ποδιά του σχολείου, έτρεχε στο δισκάδικο της Ρηνιώς Παπανικόλα και εμπιστευόταν τα βινύλια που της διάλεγε ο ενημερωμένος περί μουσικής Αντώνης. Από τότε κρατάει η γνωριμία της Ολιας Λαζαρίδου με τον Αντώνη Καφετζόπουλο, τον νεαρό υπάλληλο που δούλευε στο «Blow Up», κοντά στο κατάστημα ρούχων της μητέρας της. Λίγο αργότερα, τον συμβούλεψε να πάει στην οντισιόν που έκανε η Ελλη Λαμπέτη για τη «Φιλουμένα Μαρτουράνο». Σε εκείνη την παράσταση του Μάουρο Μπολονίνι έπαιξαν για πρώτη φορά μαζί στη σκηνή κι έκτοτε βρίσκονταν τακτικά στα κινηματογραφικά πλατό, για τις ταινίες «Το στίγμα», «Τεριρέμ», «Παραγγελιά», «Ολγα Ρόμπαρντς». Τώρα συναντιούνται στις «Ροές», όπου ο νεότερός τους Ευριπίδης Λασκαρίδης τούς σκηνοθετεί στις «Καρέκλες» του Ιονέσκο (πρεμιέρα στις 9/11). Της αρέσει να συνεργάζεται με νεότερους. Δεν είναι μόνο η ανταλλαγή και η φρέσκια ματιά, αλλά νιώθει κάτι περισσότερο. «Την ευθύνη ότι παραδίνουμε έναν κόσμο και ότι έχω υποχρέωση να στηρίξω τους νέους». Πολύ περισσότερο που με τον 37χρονο σκηνοθέτη είχαν δουλέψει στο «Κορίτσι μπαταρία», ένα δικό της κείμενο εμπνευσμένο από προσωπικές ιστορίες και αναμνήσεις. Εκείνη ήταν μια εναλλακτική πρόταση και ένα ποιητικό ταξίδι από τη δεκαετία του ’60.