«Ρώσικη ρουλέτα» στο Θέατρο Ροές

Στον Άντον Πάβλοβιτς Τσέχωφ, το σπουδαίο Ρώσο διηγηματογράφο και θεατρικό συγγραφέα, θα είναι αφιερωμένα τα Δευτερότριτα στο θέατρο Ροές, τη νέα σκηνή του θεάτρου Ακροπόλ. Η Λίλλυ Μελεμέ, ηθοποιός αλλά και σκηνοθέτης της νεότερης γενιάς με σημαντικότατο έργο, διάλεξε τρία σπουδαία κωμικά μονόπρακτα του Τσέχωφ και με γενικό τίτλο «Ρώσικη ρουλέτα» τα παρουσιάζει σε παραγωγή του Ακροπόλ. Πρόκειται για μια φρέσκια, ξεκαρδιστική δουλειά που αποτελείται από τα έργα «Αρκούδα», «Πρόταση σε γάμο», «Βλαβερές συνέπειες του καπνού». Mαζί της τρεις ηθοποιοί που η έως τώρα θητεία τους στο θέατρο έχει ξεχωρίσει, η Άννα Κουτσαφτίκη, ο Δημήτρης Μυλωνάς και ο Στρατής Πανούριος.

Δέκα παραγωγές και σε δύο ακόμα σκηνές - θέατρα Βασιλάκου και Ροές - περιλαμβάνει η σεζόν 2012-2013

Βίκυ Βολιώτη και Αιμίλιος Χειλάκης στην «Ιωάννα των Σφαγείων» του Μπρεχτ που διασκεύασε και σκηνοθετεί ο Νίκος Μαστοράκης, για την Κεντρική Σκηνή του Ακροπόλ

Εντεκα συνολικά έργα, εκ των οποίων τα οκτώ αποτελούν καινούργιες παραγωγές, θα περιλαμβάνει το Ακροπόλ στη θεατρική περίοδο 2012-2013, προσθέτοντας πλάι στο ανανεωμένο θέατρο της οδού Ιπποκράτους, δύο ακόμα, τις Ροές και το Βασιλάκου όπου και θα στεγασθεί η Νέα Σκηνή του. Ο 30χρονος παραγωγός Φάνης Κιρκινέζος, ανάμεσα στους καλλιτέχνες - συνεργάτες του, παρουσιάσε το ρεπερτόριο, που πιάνει τη σκυτάλη από την περσινή, πρώτη χρονιά του Ακροπόλ και συνεχίζει δυναμικά...

"Κατάρα" για δύο, που είναι... οκτώ

Τι μπορεί να σημαίνει το όνομα «Ίρμα Βεπ»; Μήπως είναι κάποιος αναγραμματισμός; Κι αν ναι, ποια λέξη κρύβεται πίσω από το όνομα; Όποιο και να είναι αυτό, αποτελεί την «ψυχή» της καταιγιστικής κωμωδίας του Αμερικανού Charles Ludlam (1943-1987) Η κατάρα της Ίρμα Βεπ, μιας σάτιρας λογοτεχνικών, θεατρικών και κινηματογραφικών ειδών, όπου συμφύρονται ο κόμης Δράκουλας, ο λυκάνθρωπος, μια μούμια που νεκρανασταίνεται στην Αίγυπτο και η χιτσκοκική Ρεβέκκα, με μπόλικο σασπένς και άπειρα σπέσιελ εφέ...
Το έργο του Ludlam, που πρωτοπαρουσίασε το 1984 στη Ν. Υόρκη, με το Ridiculous Theatre Company, που είχε ιδρύσει ο ίδιος, αποτελεί, πριν απ' όλα μια ευκαιρία για ρεσιτάλ ερμηνείας από δύο ηθοποιούς (του ιδίου φύλου πάντα, σύμφωνα με τις οδηγίες του συγγραφέα), που καλούνται να ερμηνεύσουν οκτώ ρόλους ταυτόχρονα, αλλάζοντας κατά τη διάρκεια της παράστασης πενήντα εφτά κοστούμια!
Σε αυτήν την ερμηνευτική σκυταλοδρομία κατέρχονται από σήμερα, στο θέατρο Ροές, ο Γεράσιμος Γεννατάς και ο Αντώνης Λουδάρος, όπου Η κατάρα της Ίρμα Βεπ θα παρουσιάζεται κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη (που είχε παρουσιάσει με μεγάλη επιτυχία το ίδιο έργο την περίοδο 1999-2000 στο θέατρο Ήβη, με τους Άκη Σακελλαρίου και Αντώνη Καφετζόπουλο). Τα κοστούμια είναι της Clare Bracewell, τα σκηνικά της Λίλης Πεζανού, ενώ τη μουσική επιμελείται ο Χρόνης Τζίμας.

Ξεκίνημα με Μπίχνερ

Το έργο «Λεόντιος και Λένα», που ο Γκέοργκ Μπίχνερ έγραψε σε ηλικία μόλις 23 ετών, πριν από περίπου διακόσια χρόνια, επέλεξε η 28χρονη Χλόη Μάντζαρη για το εναρκτήριο λάκτισμά της στη θεατρική σκηνοθεσία (στο θέατρο «Ροές»).

 

Ο Δημήτρης Κουτρουβιδέας (βασιλιάς) ανάμεσα στη Σοφία Γεωργοβασίλη (Λένα) και τον Μιχάλη Σαράντη (Λεόντιο)

Εχοντας διαγράψει ήδη μικρή πορεία στον κινηματογράφο -έχει σκηνοθετήσει πέντε μικρού μήκους ταινίες- ένιωσε πως η στιγμή είναι κατάλληλη για να δοκιμαστεί στην αμεσότητα και ζωντάνια του θεάτρου. Και κατέληξε στον Μπίχνερ για την «επικαιρότητά του», όπως μας λέει.

Ανάμεσα στα τρία έργα («Ο θάνατος του Δαντόν», «Βόιτσεκ») που πρόλαβε να γράψει στη συντομότατη ζωή του, μόλις 24 χρόνια, το «Λεόντιος και Λένα» είναι εκείνο που παρουσιάζεται σπανιότερα. «Δεν άφησα το έργο να με φοβίσει, αλλά να με βοηθήσει», λέει η Χλόη Μάντζαρη. «Είναι αριστούργημα από μόνο του και το αφήσαμε, εγώ και οι συνεργάτες μου, απλώς να μιλήσει».

«Λεόντιος και Λένα» στο Θέατρο Ροές

Το έργο του Γκέοργκ Μπίχνερ «Λεόντιος και Λένα» παρουσιάζεται (από τις 6) έως τις 29 Μαΐου στο Θέατρο Ροές σε σκηνοθεσία Χλόης Μάντζαρη και μετάφραση Γιώργου Δεπάστα. Πρόκειται για την ιστορία ενός έρωτα ανάμεσα σε έναν πρίγκιπα και μια πριγκίπισσα. Κάτω όμως από τη ρομαντική επίφαση, ο Μπίχνερ σχολιάζει καυστικά την εξουσία, την επανάσταση και το σύστημα.
Ο τόπος εξέλιξης του έργου είναι ένα βασίλειο τρελών, όπου οι χαρακτήρες δρουν σαν μαριονέτες σε ένα παράλογο παιδικό παιχνίδι. Η μοίρα προδιαγράφει τις σχέσεις και η ατομική επανάσταση καταλήγει ειρωνικά να παίζει το ρόλο που της έχει οριστεί.