"Η Ζήλια σε τρία φαξ" της Εστέρ Βιλάρ

Επιλεκτική η αποχή της, επιλεκτική και η επιστροφή της Μπέττυς Λιβανού στο σανίδι. Ύστερα από μια γεμάτη πενταετία, η πρωταγωνίστρια εμφανίζεται ξανά στο θέατρο, μέσα από ένα έργο γυναικείο, φεμινιστικό εν μέρει, που σέβεται όμως και την αντρική πλευρά. «Η Ζήλια σε τρία φαξ» της Εστέρ Βιλάρ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, από την Τετάρτη [2.5.2007], στο θέατρο «Τόπος Αλλού», σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Αράπογλου.

[...] Η Μπέττυ Λιβανού θα έχει στο πλευρό της την κόρη της, Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, στην πρώτη τους θεατρική συνεργασία. Η τελευταία σπουδάζει υποκριτική στο Λονδίνο κι ήλθε ειδικά για την παράσταση, η οποία θα παιχθεί για έναν μήνα φέτος κι έναν μήνα τον Οκτώβριο, με το άνοιγμα της καινούργιας σεζόν. «Είναι δύσκολο έργο για τον ηθοποιό. Δεν κατεβαίνει από τη σκηνή κι έχει μόνο μονολόγους. Δεν θα μπορούσα να το αντέξω μία ολόκληρη σεζόν».

Το σκηνικό είναι της Αναστασίας Αρσένη, τα κοστούμια της Μαρίας Κοντοδήμα και οι φωτισμοί του Σταμάτη Γιαννούλη. Παίζουν: Μπέττυ Λιβανού, Κατερίνα Λέχου και Μαργαρίτα Πανουσοπούλου... (η συνέχεια στο ρεπορτάζ της Αντιγόνης Κάραλη, στο Έθνος, 30.4.2007)

"Μετεπιθεώρηση" - τι είναι αυτό πάλι;

Γράφει ο Βασίλης Μπουζιώτης ότι Λάκης Λαζόπουλος ετοιμάζει εναλλακτική «μετεπιθεώρηση» -ο όρος δικός του από τον καιρό που ανέβαζε στο «Λαμπέτη» το «Ήταν ένα μικρό καράβι»- και μάλιστα για το «Παλλάς». Θα τη γράψει και θα τη σκηνοθετήσει ο ίδιος που θα ηγείται του σχήματος, έχοντας στο πλευρό του τη Χρύσα Ρώπα. Ωστόσο, λίγα έχουν γίνει ακόμη γνωστά, αφού με πάσα μυστικότητα γίνονται οι συζητήσεις. Αρχικά ο Λάκης Λαζόπουλος επρόκειτο να ετοιμάσει στο «Βρετάνια» μια επιθεωρησιακή δουλειά, οι κουβέντες που έκανε όμως με την «Ελληνική Θεαμάτων» τον έπεισαν να αλλάξει στέγη και να κλείσει να εμφανιστεί στο ανακαινισμένο «Παλλάς» της οδού Βουκουρεστίου. Το πιθανότερο είναι ότι θα παρουσιάσει τον «Βιοπαλαιστή στη στέγη», μια παλαιότερη ιδέα του που θέλει τον σύγχρονο Έλληνα βιοπαλαιστή να μην αντέχει όσα τον βαραίνουν και τον συνθλίβουν. Γι αυτό ανεβαίνει έξαλλος στη στέγη και καυτηριάζει όσα τον «καίνε»! (η συνέχεια στο Έθνος, 27.4.2007)