Ο «ΔΟΝ ΚΑΡΛΟ» ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ

ΛΟΝΔΙΝΟ. Το «πιο καυτό εισιτήριο της σεζόν» ήταν, διαβάζουμε, για τον Δον Κάρλο της Βασιλικής Οπερας. Και ιδού γιατί. Η εκδοχή της όπερας του Βέρντι η οποία ήδη παίζεται στο Covent Garden είναι η πεντάπρακτη ιταλική (και όχι η αρχική γαλλική), και παραμένει άσβεστη η ανάμνηση του θριάμβου που είχε καταγάγει με αυτήν προ 50ετίας ο Λουκίνο Βισκόντι στο ίδιο θέατρο (εδώ είχαμε την τύχη να τη δούμε πρόπερσι στο Μέγαρο Μουσικής) υπό τη διεύθυνση του Κάρλο Μαρία Τζιουλίνι. Δεδομένου ότι σκηνοθέτης της τωρινής παράστασης είναι ο Νίκολας Χάιτνερ του Εθνικού Θεάτρου, «η καλλιτεχνική φυσιογνωμία με τη μεγαλύτερη επιρροή στο Ηνωμένο Βασίλειο», πολλοί είχαν ελπίσει σε επανάληψη του θαύματος. Ακόμη, πρωταγωνιστής είναι ο δημοφιλέστερος τενόρος της εποχής μας, ο μεξικανός Ρολάντο Βιγιασόν, ο οποίος επέστρεψε στη σκηνή ύστερα από πολύμηνη απουσία λόγω εξάντλησης, και όλοι είχαν την περιέργεια να τον δουν και να τον ακούσουν. Το συμπέρασμα από τις κριτικές, όχι μόνο τις καταδικαστικές αλλά και τις επαμφοτερίζουσες ή ακόμη και τις επαινετικές, είναι ότι το θαύμα δεν επαναλήφθηκε και ότι ο Βιγιασόν ως Δον Κάρλο δεν ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις του ρόλου. Αρνητικά σχόλια διαβάζουμε και για τους άλλους συντελεστές, από την Ελιζαμπέτα της Μαρίνας Ποπλάφσκαγια ως τον αρχιμουσικό Αντόνιο Παπάνο, και ο μόνος που αποσπά γενικότερη αναγνώριση είναι ο ιταλός βαθύφωνος Φερούτσιο Φουρλανέτο ως Φίλιππος Β΄. Ως τις 5 Ιουλίου. [Ars... Brevis, Αναστασία Ζενάκου, Το Βήμα, 29/06/2008]

Giuseppe Verdi : Nabucco

Στις 9 Μαρτίου 1842 δίνεται η πρεμιέρα της όπερας Nabucco του Giuseppe Verdi στο Teatro alla Scala, του Μιλάνου. Η επιτυχία της θα καθιερώσει τον Βέρντι. Ο Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (γεννήθηκε 9 ή 10 Οκτωβρίου 1813 – πέθανε 27 Ιανουαρίου 1901) ήταν ένας Ιταλός ρομαντικός συνθέτης, κυρίως της όπερας. Ήταν τεράστια η επίδρασή του σε συνθέτες της ιταλικής όπερας κατά τον 19ο αιώνα κι αυτό φαίνεται πολύ καλά στα έργα των Bellini, Donizetti, και Rossini.

His works are frequently performed in opera houses throughout the world and, transcending the boundaries of the genre, some of his themes have long since taken root in popular culture - such as "La donna è mobile" from Rigoletto and "Libiamo ne' lieti calici" from La traviata. Although his work was sometimes criticized for using a generally diatonic rather than a chromatic musical idiom, and having a tendency towards melodrama, Verdi’s masterworks dominate the standard repertoire a century and a half after their composition.

Με την ευκαιρία, ιδού και μια λίστα με τις όπερες του Βέρντι:

• Oberto, Conte di San Bonifacio - Teatro alla Scala, Μιλάνο, 1839
• Un Giorno di Regno - Teatro alla Scala, 1840
• Nabucco - Teatro alla Scala, 1842
• I Lombardi alla prima crociata - Teatro alla Scala, 1843
• Ernani - Teatro La Fenice, Βενετία, 1844
• I due Foscari - Teatro Argentina, Ρώμη, 1844
• Giovanna d'Arco - Teatro alla Scala, 1845
• Alzira - Teatro San Carlo, Νάπολη, 1845
• Attila - Teatro La Fenice, Βενετία, 1846
• Macbeth - Teatro della Pergola, Florence, 1847
• I masnadieri - Her Majesty's Theatre, Λονδίνο, 1847
• Jérusalem - Théâtre de l'Académie Royale de Musique, Παρίσι, 1847
• Il corsaro - Teatro Grande, Τεργέστη, 1848
• La battaglia di Legnano - Teatro Argentina, Ρώμη, 1849
• Luisa Miller - Teatro San Carlo, Νάπολη, 1849
• Stiffelio - Teatro Grande, Τεργέστη, 1850
• Rigoletto - Teatro La Fenice, Βενετία, 1851
• Il trovatore - Teatro Apollo, Ρώμη, 1853
• La traviata - Teatro la Fenice, Βενετία, 1853
• Les vêpres siciliennes - Théâtre de l'Académie Impérial de Musique, Παρίσι, 1855
• Le trouvère - Théâtre Impérial de l´Opéra, Παρίσι, 1857
• Simon Boccanegra - Teatro La Fenice, Βενετία, 1857
• Aroldo - Teatro Nuovo, Ρίμινι, 1857
• Un ballo in maschera - Teatro Apollo, Ρώμη, 1859
• La forza del destino - Imperial Bolshoi Kamenny Theatre Αγία Πετρούπολη, 1862
• Macbeth - Theâtre Lyrique, Παρίσι, 1865
  
• Don Carlos - Théâtre Impérial de l´Opéra Paris, 1867
• La forza del destino - Teatro alla Scala, Μιλάνο, 1869
• Aida - Khedivial Opera House Cairo, 1871
• Don Carlo - Teatro San Carlo, Νάπολη, 1872
• Simon Boccanegra - Teatro alla Scala, Μιλάνο, 1881
• Don Carlo - Teatro alla Scala, Μιλάνο, 1884
  
• Don Carlo - Teatro Municipale, Μοντένα, 1886
  
• Otello - Teatro alla Scala, Μιλάνο, 1887
• Falstaff - Teatro alla Scala, Μιλάνο, 1893

Μάκβεθ - αλλά του Βέρντι!

«Η σπουδαιότερη ιστορία που αφηγήθηκε ποτέ ο Βέρντι» είναι κατά τη γνώμη του σκηνοθέτη Αντριαν Νόουμπλ ο «Μάκβεθ». Ο Αντριαν Νόουμπλ, εξετάζοντας τη μακροχρόνια σχέση του Βέρντι με τον Σέξπιρ, σκηνοθετεί την όπερα «Μάκβεθ» στη Μετροπόλιταν Οπερα της Νέας Υόρκης, όπου ο Zeljko Lucic υποδύεται τον ομώνυμο ρόλο (κέντρο), η Maria Guleghina τη Λαίδη Μάκβεθ και ο John Relya τον Μπάνκο. (Έθνος, 24/10/2007)