Του Γιωργου Bουδικλαρη
Πολύς χορός φέτος στην Αβινιόν, φυσικό επακόλουθο της επιλογής του Μπορίς Σαρμάτζ ως συνεργαζόμενου καλλιτέχνη για την 65η έκδοση του φεστιβάλ. Ο 38 ετών χορογράφος και διευθυντής του Εθνικού Χορογραφικού Κέντρου της Ρεν, το οποίο μετονόμασε σε Μουσείο του Χορού, ερευνά τον ρόλο που έπαιξαν στη σημερινή μετεξέλιξη του σύγχρονου χορού οι τολμηρότεροι ανανεωτές του, από τον Μερς Κάνιγχαμ ώς τον Τζερόμ Μπελ, και συγκέντρωσε γύρω του στην Αβινιόν ονόματα και τάσεις που δημιούργησαν ή εκφράζουν το «Νέο» σε όλο του το μεγαλείο. Αν Τερέζα ντε Κεερσμάκερ, Μεγκ Στιούαρτ, Ξαβιέ Λε Ρουά, Ολίβια Γκράντβιλ, Σεσίλια Μπενγκολέα και Φρανσουά Σενιέ. Αν δεν γνωρίζετε τα δύο τελευταία ονόματα, συγκρατήστε τα: ήδη κάνουν σπουδαία πράγματα, και τα καλύτερα δεν έχουν έλθει ακόμα.
Η καινούργια δουλειά του Σαρμάτζ δίχασε. Η συνύπαρξη χορευτών, παιδιών και μηχανών, αλλά κι ο προβληματισμός του για την πρόσληψη της έννοιας της παιδικότητας στις μέρες μας, κάποιους γοήτευσαν και κάποιους δεν έπεισαν. Ομολογώ πως ανήκω στους πρώτους: υπάρχει ένα βάθος σκέψης στη δουλειά του που με παρασύρει. Αλλωστε, η άγρια ομορφιά του Leve des Conflits, της δεύτερης παράστασης που παρουσίασε στο Φεστιβάλ, έτυχε καθολικότερης αποδοχής. Και στις δύο, αλλά και στους Ελεύθερους Χορούς των Μπενγκολέα και Σενιέ, ανάμεσα στους ερμηνευτές η δικιά μας Λενιώ Κακλέα. Αλλο ένα όνομα που αξίζει να θυμόμαστε.