Β.Θεοδωρόπουλος-Θέατρο Νέου Κόσμου: Το κοινό μας δίνει δύναμη

Ανακοίνωσε το ρεπερτόριο της σεζόν 2015-2016

Με τη δύναμη του κοινού για οδηγό ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος αντιμετωπίζει και τη φετινή θεατρική χρονιά στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, που συνεχίζει την συνεπή πορεία του. Και επισημαίνει: «Η πραγματικότητα που μας περιβάλλει είναι δύσκολη και περίπλοκη, και μέσα στην αυλή μας και παραέξω. Πρέπει να βρούμε τρόπους να σταθούμε όρθιοι, να αντιστεκόμαστε, να ερμηνεύουμε τον κόσμο, να προχωράμε μπροστά. Μόνος του ο καθένας δεν μπορεί. Εδώ στον Νέο Κόσμο θέλουμε να είμαστε μια συλλογικότητα. Παλιότεροι και νεότεροι, προσπαθούμε να δούμε πού πάει το θέατρο και να το εκφράσουμε, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Επικοινωνούμε μεταξύ μας και με το κοινό. Το κοινό είναι αυτό που μας στηρίζει, γιατί αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς, παρ' όλη τη μελαγχολία, παρ' όλη την οικονομική δυσπραγία, δεν έχει βγάλει το θέατρο από τη ζωή του. Το κοινό μας δίνει δύναμη, κι εμείς του δίνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε».

Με δυναμικό ρεπερτόριο το Θέατρο Νέου Κόσμου

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 23.09.2015

ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ

 
Μια σκηνή από την παράσταση «Το δάνειο», με τους Μ. Οικονόμου και Γ. Σαρακατσάνη.

Μία μία, οι θεατρικές σκηνές ετοιμάζονται, στήνουν το πρόγραμμά τους, κανονίζουν τις πρεμιέρες τους. Χθες ήταν η σειρά του Θεάτρου του Νέου Κόσμου ν’ ανακοινώσει τι ετοιμάζει για τη φετινή σεζόν. Ενα θέατρο που έγινε ήδη 18 ετών, που μας έχει δώσει πολλές σημαντικές παραστάσεις, που έχει αναζωογονήσει την περιοχή που βρίσκεται και που ετοιμάζεται, από τώρα, να γιορτάσει τα 20χρονά του, από το καλοκαίρι του 2016. Με την παράσταση «Ορνιθες» του Αριστοφάνη, στη νέα μετάφραση του Παντελή Μπουκάλα.

Κοινωνικά καταστροφική η αδιαφορία

Το «Θέατρο Νέου Κόσμου» και το«Θέατρο της Αλήθειας» παρουσιάζουν, σε σκηνοθεσία του Ενκε Φεζολάρι, την«Παρέλαση» της Λούλας Αναγνωστάκη. Δυο αδέρφια, η Ζωή και ο Αρης, ζουν απομονωμένα από τον έξω κόσμο, εξόριστοι στην ασφάλεια του δωματίου τους. Η μόνη τους επαφή με την πόλη και τους ανθρώπους είναι ένα «παράθυρο». Η ιδέα της παρέλασης, κάτω από το σπίτι τους, φαντάζει ως η μοναδική διέξοδος. Από το παράθυρο θα παρακολουθήσουν την έναρξη, την απρόσμενη εξέλιξη και την αποτρόπαια έκβαση της παρέλασης. Από το παράθυρο θα εισβάλει ο έξω κόσμος, που τόσον καιρό αποφεύγουν, και θα τους συντρίψει.

«Σε εποχές όπου η κατάρρευση του νόμου και του ήθους» - σημειώνει ο σκηνοθέτης της παράστασης - «εκμηδενίζει την ανθρώπινη υπόσταση, η ιδιώτευση έχει καταστροφικές συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο. Η μη συμμετοχή στα κοινά, η εκούσια απομόνωση, η αδιαφορία και προπαντός ο φόβος αντιμετώπισης της πραγματικότητας παραλύει και αποδυναμώνει όχι μόνο το ίδιο το άτομο, αλλά και τον περίγυρό του. Ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσης, γίνεται εμφανές πόσο οι ζωές μας είναι άρρηκτα δεμένες αφού οι πράξεις μας έχουν "πολιτικό" αντίκτυπο στους συνανθρώπους μας. Η αδιαφορία, λοιπόν, είναι καταστρεπτική πράξη... Μόνη σανίδα σωτηρίας τα όνειρα. Προσπαθώντας να κρατήσουν ακέραιη την αθωότητά τους, μέσα στους τέσσερις τοίχους, αποκτηνώνονται. Το οξυγόνο, η μόνη τους τροφή. Αυτοεξόριστοι στην Εδέμ κατασπαράζουν ο ένας τον άλλον για να επιβιώσουν. Το αδηφάγο τέρας, όμως, θα εισβάλει με τα γαλανόλευκα χρώματα της παρέλασης, επιβεβαιώνοντας πως οι άνθρωποι είμαστε μέρος της ιστορίας και η ιστορία είναι βαμμένη με αίμα».

Σκηνικά - κοστούμια: Δάφνη Κούτρα / Τheia (Θεοδώρα Προβοπούλου). Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης. Κίνηση: Χαρά Κότσαλη. Παίζουν: Μάνος Καρατζογιάννης, Βασιλική Τρουφάκου. Παραστάσεις: Δευτέρα και Τρίτη, έως 22 του Φλεβάρη.

Περιμένοντας τον... γιατρό

ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΑΤΙΑ

Εχει ένα άρωμα... Μπέκετ το πρώτο θεατρικό έργο του ημέτερου Αρκά «Εχθροί εξ αίματος», που παρουσιάζεται στο Θέατρο Νέου Κόσμου.

Σ' αυτή την τραγικωμωδία διάρκειας μιας ώρας, ο δημοφιλής κομίστας με ρεαλιστικό... σουρεαλισμό και με ιατρικό μικροσκόπιο ανιχνεύει τον μικρόκοσμο του σώματος, έχοντας πρωταγωνιστές το Παχύ έντερο και το Λεπτό έντερο. Και τα δύο προσπαθούν να γλιτώσουν όταν το σώμα του αλκοολικού άντρα όπου συνυπάρχουν έχει μεταφερθεί σε νοσοκομείο έπειτα από ατύχημα και ο εγκέφαλός του βρίσκεται σε κώμα. Περιμένοντας το... νεφρό το Δεξί κάποιες στιγμές για ενημέρωση σοβαρών βλαβών στα άλλα όργανα.

Ο Αρκάς μιλάει για το επικείμενο «τέλος του παιχνιδιού», τον αγώνα επιβίωσης, την αγωνία του θανάτου. Για τη δυσκολία συνεννόησης. Για την ανέφικτη αρμονία. Για τη φθορά της εξουσίας που συμπαρασύρει στον πάτο όσους δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, ενώ οι επιτήδειοι επιβιώνουν. Στακάτος, μινιμαλιστικός διάλογος με το ιδιότυπο μαύρο χιούμορ του, υπαρξιακές αναζητήσεις και κοινωνικές αιχμές.

Ο σκηνοθέτης Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος έστησε μια στρωτή παράσταση ισορροπώντας θριλερικά ανάμεσα στο κωμικό και το δραματικό στοιχείο. Ευφάνταστοι συνεργάτες του, η Μαγιού Τρικεριώτη με το αιμάτινης υφής σκηνικό της (ένα κόκκινο φουσκωτό στρώμα με λίγα αιωρούμενα αντικείμενα που μοιάζει με ενδοχώρα του σώματος) και η Αγγελική Στελλάτου που δίνει μια χαριτωμένη κινησιολογική ζωντάνια στα τρία... όργανα.

Εξοχος ο Λαέρτης Μαλκότσης ως αφελές, καλοπροαίρετο και πάσχον Παχύ έντερο. Αντάξιοι συμπαραστάτες ο Ανδρέας Κωνσταντίνου ως Λεπτό έντερο... στριμμένο, ειρωνικό, καχύποπτο και ο Παντελής Δεντάκης, πονηρός μεσάζων ως Δεξί νεφρό.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΔΑΛΗΣ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/11/2008