Κρίση στη showbiz. Το δράμα των ηθοποιών

Τις αντιξοότητες πίσω από τα λαμπερά φώτα αποκαλύπτουν γνωστοί πρωταγωνιστές της τηλεόρασης και του θεάτρου. Η κρίση έχει εκτοξεύσει την ανεργία στον κλάδο, ενώ τα κασέ παίρνουν την κατιούσα. Σε σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες έχει μετατραπεί η ανεύρεση εργασίας στην τηλεόραση και το θέατρο, με τους εκπροσώπους της να περνούν δύσκολες στιγμές, τόσο σε επαγγελματικό όσο και σε βιοποριστικό επίπεδο. «Θύματα» της πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης είναι οι ηθοποιοί που βλέπουν τις δουλειές να μειώνονται δραματικά με τις θέσεις εργασίας στην τηλεόραση να έχουν συρρικνωθεί κατά 80% τα τελευταία χρόνια. Το 2007 οι τηλεοπτικοί σταθμοί έβγαλαν στον αέρα περί τις 43 παραγωγές μυθοπλασίας. Τη φετινή τηλεοπτική σεζόν μόλις έξι σειρές προβάλλονται σε Mega και ΑΝΤ1, εκ των οποίων οι τρεις μόνο είναι καινούργιες. Στο θέατρο είναι ακόμη χειρότερη η κατάσταση με τους μισθούς να εξασφαλίζουν στους «λαμπερούς» πρωταγωνιστές ίσα ίσα την πληρωμή του ενοικίου.

• Κρύβουν την αλήθεια

Τη στιγμή που στη συνείδηση του κόσμου έχει περάσει η αντίληψη ότι ένας ηθοποιός ζει πλουσιοπάροχα, οι περισσότεροι κάνουν δυο και τρεις δουλειές για να μπορέσουν να εξασφαλίσουν τα απολύτως αναγκαία. Φωτογραφίζονται για λαμπερά εξώφυλλα με... δανεικά ρούχα κρύβοντας επιμελώς τη σκληρή πραγματικότητα που βιώνουν.

Στον αέρα παραστάσεις των ΚΘΒΕ και Εθνικού

Μπορεί η αριστοφανική και φεστιβαλική «Ειρήνη», την οποία ο Πέτρος Φιλιππίδης αφιέρωσε στη μνήμη του Θανάση Βέγγου (άλλωστε και ο ίδιος φάνηκε να κινείται ερμηνευτικά πάνω σε κάποιες μανιέρες του αξέχαστου ηθοποιού), χειροκροτούμενος θερμά, να έκανε μια πρωτιά - 3.000 από τα εισιτήρια προαγοράστηκαν μέσω Ιντερνετ, για πρώτη φορά τόσα πολλά - στέλνοντας ευοίωνο μήνυμα.

Ομως, την ίδια ώρα οι παραστάσεις του ΚΘΒΕ και του Εθνικού Θεάτρου «Μικρά Διονύσια», σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη και Γιάννη Ρήγα από τη μια και Σταμάτη Φασουλή από την άλλη, ήταν στον αέρα λόγω των κινητοποιήσεων ηθοποιών και εργαζομένων για τις εκτός έδρας αποζημιώσεις και την απόφαση ένταξης των κρατικών σκηνών σε καθεστώς ΔΕΚΟ με τον Ν. 3899/10.

Τρεις τραγωδίες – μία κωμωδία

• Αποστολή: Παύλος Ηλ. Αγιαννίδης 
• ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 04 Ιουλίου 2011

Τι κι αν τα μελλούμενα - επί σκηνής - ήταν κωμικά. Η περιοχή και το θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου, στη φετινή πρεμιέρα του Ελληνικού Φεστιβάλ, με την αριστοφανική «Ειρήνη» κατά Πέτρο Φιλιππίδη (αφιερωμένη στη μνήμη του Θανάση Βέγγου) είχαν να αντιμετωπίσουν τρία τουλάχιστον... τραγικά στοιχεία.

Τα σημάδια της οικονομικής κρίσης επιβεβαίωσαν τους λιγότερο αισιόδοξους, από το βράδυ της Παρασκευής. Λιγότερη κίνηση, λιγότερα αυτοκίνητα, ελάχιστες κρατήσεις στις ταβέρνες της Παλαιάς Επιδαύρου και του Λυγουριού (κάποιοι μαγαζάτορες μιλούσαν στα «ΝΕΑ» για το «χειρότερο διήμερο» της φετινής τουριστικής σεζόν και των τελευταίων ετών).

Κρίση που φάνηκε και στα κάπου 5.000 εισιτήρια της πρεμιέρας (λιγότερο από το μισό αρχαίο θέατρο) αλλά και στην εξαιρετικά εύκολη προσέλευση και αποχώρηση - δίχως το κομφούζιο που επικρατούσε σε παλαιότερες παραστάσεις. Και αυτό για μια παραγωγή εμπορική, με έναν πρωταγωνιστή - τον Πέτρο Φιλιππίδη - που υπό άλλες συνθήκες θα έκανε διπλό sold-out στην Επίδαυρο, όπως και στην περιοδεία.

Το κλίμα... κρίσης συνεχίστηκε και στο (πιο πολύβουο, πάντα) Σάββατο της Επιδαύρου, με κοντά στα 8.000 εισιτήρια - δυναμικό «παρών» έδωσαν θεατές από τις γύρω περιοχές. Με τις ταβέρνες σχεδόν άδειες μετά την παράσταση, καθώς οι περισσότεροι φαίνεται πως έκαναν το ταξίδι αυθημερόν (δεν πρόσθεσαν στα έξοδα για εισιτήρια, βενζίνη, διόδια και τη διαμονή).

Ετσι θα την κλαίτε την Εκάβη;

Αν εδώ δεν ταιριάζει το «Πού πας ρε Καραμήτρο;» του γνωστού ανεκδότου, πού ταιριάζει;

Πήραν τις ρούγες και το στρατί, με τα δισάκια τους στον ώμο (για τον δρόμο, για τον δρόμο) οι Λίλες οι Καφαντάρες και οι Αννες οι Φόνσες (α, σόρι, είναι πρώην), πήραν και των ομματιών τους και μια αρμαθιά συνδικαλισταράδων - που ανάθεμα κι αν έχουν ποτέ παραγάγει έργο πολιτιστικό - και μερικούς παρατρεχάμενους ή της προσκολλήσεως ή «είδα φως και μπήκα» και πήγαν να παίξουν την Εκάβη την Αγανακτισμένου.

Η κρίση χτύπησε και τις θεατρικές περιοδείες

• Σχεδόν στο μισό μειώνονται τα έκτος έδρας των ηθοποιών και των τεχνικών

• ΤΟ ΒΗΜΑ:  10/06/2011

Οι εξελίξεις οδήγησαν τους εργαζόμενους στα κρατικά θέατρα να ανακοινώσουν ακόμη και ακυρώσεις παραστάσεων στην Επίδαυρο και άλλα μέρη της Ελλάδας

5Share

Αναστάτωση έχει προκαλέσει η «εξαιρετικά επείγουσα» εγκύκλιος του υπουργείου Οικονομικών προς το ΥΠΠΟ, δια μέσου του οποίου έφθασε στις κρατικές σκηνές: σχεδόν στο μισό μειώνονται τα έκτος έδρας των ηθοποιών και των τεχνικών ενόψει των θερινών περιοδειών και από 130 ευρώ που ελάμβαναν ως τώρα, θα παίρνουν 71. Με το ποσό αυτό καλούνται να αντεπεξέλθουν για να περάσουν ένα εικοσιτετράωρο - με φαγητό και ύπνο, γιατί τις μεταφορές τις αναλαμβάνουν οι κρατικές σκηνές. Ετσι, τόσο το Εθνικό Θέατρο όσο και στο Κρατικό Βορείου Ελλάδος οι εργαζόμενοι βρέθηκαν προ απροόπτου και μάλιστα σε μια εποχή που έχουν ήδη υποστεί δύο φορές μείωση του μισθού τους κατά 10% (20% συνολικά), ενώ τους έχουν κοπεί τα δώρα και τα επιδόματα. Και όλα αυτά τη στιγμή που οι εκτός έδρας παραστάσεις ξεκινούν στις αρχές Ιουλίου.

Οι ηθοποιοί παίζουν µόνο για το... ενοίκιό τους!

Της Δάφνης Κοντοδήµα
ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

Κάθε χρόνο η θεατρική παραγωγή ξεπερνά τις 400 παραστάσεις. Στην πλειονότητά τους από νεανικούς θιάσους ή οµάδες δύο - τριών ατόµων που ανεβάζουν θεατρικά έργα ή µεταπλάσεις πεζών κειµένων σε εναλλακτικούς χώρους, ακόµη και σε εγκαταλελειµµένα κτίρια. Πώς καταφέρνουν να επιβιώνουν τόσοι µικροί θίασοι σε µια χώρα που – και λόγω κρίσης – δεν µπορεί να στηρίξει το όνειρό τους;

Μπαρ, αποθήκες, εγκαταλελειµµένα κτίρια, γκαρσονιέρες, έως και τουαλέτες στεγάζουν τις θεατρικές τους ιδέες. Νέοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες, σε οµάδες ή ως µεµονωµένοι καλλιτέχνες ατοµικά, αναζητούν τις πιο οικονοµικές σκηνές για να ανεβάσουν παραστάσεις. Τη στιγµή που τα συµβατικά θέατρα «γεννούν» διαρκώς σκηνές µπας και τους «χωρέσουν», µαζί µε τα όνειρά τους για θεατρική πράξη. ∆εκάδες οι οµάδες, εκατοντάδες οι παραστάσεις. Πάνω από τετρακόσιες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Κάτι συµβαίνει στονθεατρικό χάρτη. Και η απορία, λίγο πριν από το τέλος της σεζόν, είναι: σε περίοδο κρίσης, όταν οι σκηνές είναι αδύνατον να γεµίσουν και τα έσοδα δύσκολα έρχονται από τα εισιτήρια, πώς επιβιώνουν όλοι αυτοί;

Οι ηθοποιοί παίζουν µόνο για το... ενοίκιό τους!

• Της Δάφνης Κοντοδήµα 
• ΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 23 Μαΐου 2011

Κάθε χρόνο η θεατρική παραγωγή ξεπερνά τις 400 παραστάσεις. Στην πλειονότητά τους από νεανικούς θιάσους ή οµάδες δύο - τριών ατόµων που ανεβάζουν θεατρικά έργα ή µεταπλάσεις πεζών κειµένων σε εναλλακτικούς χώρους, ακόµη και σε εγκαταλελειµµένα κτίρια. Πώς καταφέρνουν να επιβιώνουν τόσοι µικροί θίασοι σε µια χώρα που – και λόγω κρίσης – δεν µπορεί να στηρίξει το όνειρό τους;

Μπαρ, αποθήκες, εγκαταλελειµµένα κτίρια, γκαρσονιέρες, έως και τουαλέτες στεγάζουν τις θεατρικές τους ιδέες. Νέοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες, σε οµάδες ή ως µεµονωµένοι καλλιτέχνες ατοµικά, αναζητούν τις πιο οικονοµικές σκηνές για να ανεβάσουν παραστάσεις. Τη στιγµή που τα συµβατικά θέατρα «γεννούν» διαρκώς σκηνές µπας και τους «χωρέσουν», µαζί µε τα όνειρά τους για θεατρική πράξη. ∆εκάδες οι οµάδες, εκατοντάδες οι παραστάσεις. Πάνω από τετρακόσιες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Κάτι συµβαίνει στον θεατρικό χάρτη. Και η απορία, λίγο πριν από το τέλος της σεζόν, είναι: σε περίοδο κρίσης, όταν οι σκηνές είναι αδύνατον να γεµίσουν και τα έσοδα δύσκολα έρχονται από τα εισιτήρια, πώς επιβιώνουν όλοι αυτοί;