Το τέταρτο κουδούνι

Του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2008

Πολύ, μα ποooλύ περίεργη ιστορία αυτά τα «θεατρικά βραβεία κοινού».

Έως «κουφή»... Για παράδειγμα, οι θεατρόφιλοι ψηφοφόροι- που αγνόησαν φέτος τον «Ηλίθιο» του Στάθη Λιβαθινού ή τη συγκλονιστική ερμηνεία της Λήδας Πρωτοψάλτη στο «Σωτηρία με λένε»- έδωσαν βραβείο γυναικείου ρόλου στην Μαρία Ναυπλιώτου για το «Βossa Νova» και ΟΧΙ για τη Ναστάζια Φιλίποβνα που ΄κανε στον «Ηλίθιο»μια Ερμηνεία, κατά γενική ομολογία, σταθμό! Τον Ίθαν Χόουκ (στη φωτογραφία)και την Ρεμπέκα Χολ- η Βίκι στο «Vicky, Cristina, Βarcelona» του Γούντι Άλεν, κόρη του σκηνοθέτη σερ Πίτερ Χολ και της σοπράνο Μαρία Γιούινγκ- θα δούμε το καλοκαίρι στην ορχήστρα της Επιδαύρου. Θα ερμηνεύσουν, αντίστοιχα, Αυτόλυκο και Ερμιόνη στο «Χειμωνιάτικο παραμύθι» του Σαίξπηρ που θα κλείσει το Φεστιβάλ Επιδαύρου- 21 και 22 Αυγούστου.

Σκηνοθέτης, άλλη μια διασημότητα: ο Βρετανός, πορτογαλικής καταγωγής, βραβευμένος με Όσκαρ Σκηνοθεσίας- για το επίσης βραβευμένο με το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας έξοχο «Αμερικανική ομορφιά» («Αmerican Βeauty»), πρώτη του (1999) δουλειά στον κινηματογράφο- Σαμ Μέντες, με εξαίρετη καριέρα και στο θέατρο- έχει σκηνοθετήσει στο Γουέστ Έντ, στον Βασιλικό Σαιξπηρικό Θίασο, στο Βασιλικό Εθνικό Θέατρο ενώ απ΄ το ΄92 και για μια δεκαετία διετέλεσε ιδιαίτερα επιτυχημένος καλλιτεχνικός διευθυντής του «Ντόνμαρ Γουέρχαουζ»- και σύζυγος της Κέιτ Γουίνσλετ.

Η παράσταση, συμπαραγωγή του «Ολντ Βικ»- καλλιτεχνικός διευθυντής του, ο Κέβιν Σπέισι (φωτογραφία), πρωταγωνιστής και βραβευμένος με Όσκαρ Α΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του ακριβώς στο «Αmerican Βeauty»-, της Μουσικής Ακαδημίας του Μπρούκλιν και της εταιρείας θεατρικών παραγωγών «Νιλ Στριτ Προντάξιονς» της οποίας συνιδρυτής είναι ο Μέντες, αποτελεί το δεύτερο μέρος ενός δίπτυχουτο πρώτο είναι ο «Βυσσινόκηπος» του Τσέχωφ-, πρώτου καρπού τού τριετούς προοπτικής διατλαντικού «Σχεδίου Γέφυρα» («Τhe Βridge Ρroject») για το οποίο συμβλήθηκαν οι τρεις εταίροι. Και σύμφωνα με το οποίο, επί τρία χρόνια θα ετοιμαστούν τρία δίπτυχα με μεικτό βρετανοαμερικανικό θίασο που θα παρουσιάζονται στην Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο αλλά και σε διεθνή περιοδεία, σε φεστιβάλ ή θεατρικούς οργανισμούς που θα συμμετάσχουν στην παραγωγή- όπως το Ελληνικό Φεστιβάλ φέτος. Το δίπτυχο «Βυσσινόκηπος» (σε νέα προσαρμογή του Τομ Στόπαρντ)/ «Χειμωνιάτικο παραμύθι» θα δώσει την πρεμιέρα του τον Ιανουάριο στην Νέα Υόρκη, θα παιχτεί στην Σιγκαπούρη, στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, στην Μαδρίτη και στο Ρέκλινγκχάουζεν της Γ ερμανίας πριν φτάσει στο Λονδίνο, στο «Ολντ Βικ», τον Μάιο. Αμέσως μετά τη λήξη των εκεί παραστάσεών του το «Παραμύθι» θα παιχτεί στην Επίδαυρο.

Στην παράσταση πρωταγωνιστούν τέσσερα ακόμα μεγάλα ονόματα του βρετανικού και του αμερικανικού θεάτρου: Σάιμον Ράσελ Μπιλ (Λεόντιος) με τον οποίο ο Σαμ Μέντες συνεργάζεται συχνά, Σινάιντ Κιούσακ (Παυλίνα)η σύζυγος του Τζέρεμι Άιρονς-, Ρίτσαρντ Ίστον (Γέρος Βοσκός και Χρόνος) και Τζος Χάμιλτον (Πολύξενος).

Ο Σαμ Μέντες (φωτογραφία) είχε επιχειρήσει ένα ανάλογο δίπτυχο- «Θείος Βάνιας» του Τσέχωφ/ «Δωδέκατη νύχτα» του Σαίξπηρ- το 2002 αποχαιρετώντας το «Ντόνμαρ», παράσταση που στέφθηκε με μεγάλη επιτυχία και με βραβεία, μεταξύ των οποίων το «Λόρενς Ολίβιε», και που μεταφέρθηκε στην Ακαδημία του Μπρούκλιν.

Αξίζει να σημειωθεί πως το «Χειμωνιάτικο παραμύθι» παρουσιάστηκε στην Επίδαυρο και το 1988 απ΄ το Εθνικό Θέατρο της Βρετανίας, σε σκηνοθεσία τού- αποχωρούντος τότε καλλιτεχνικού διευθυντή του- Πίτερ Χολ ως ένα απ΄ τα τρία έργα ενός τρίπτυχου με τα ύστατα έργα του Σαίξπηρ- τις άλλες δυο βραδιές παίχτηκαν «Η τρικυμία» και ο «Κιμβελίνος».

«Ο πρόεδρος, δυο γαλοπούλες και εκλογές το Νοέμβριο»: έτσι αποφάσισαν να «μετασχηματίσουν»- μπρρρρ...- τον τίτλο «Νοέμβριος» του έργου του Ντέιβιντ Μάμετ που παίζεται στο «Εμπορικόν»- η σκηνοθεσία του Χρήστου Χατζηπαναγιώτη.

Δεν τα πάει καλά στο ταμείο η παράσταση και- λύση πανικού- άλλαξαν τον τίτλο. Αλλά «Ο πρόεδρος, δυο γαλοπούλες και εκλογές το Νοέμβριο»; Για όνομα! Σαν ελληνικός τίτλος κωμωδίας του Λουί ντε Φινές απ΄ τα βάθη της δεκαετίας του ΄60... Έτσι, δηλαδή, τον βρίσκουν πιο τραβηχτικό; Μα μπροστά του ωχριά ακόμα και το «Ο τσάρος Σαλτάν, η όμορφη τσαρέβνα και ο μαγεμένος κύκνος» της Παιδικής Σκηνής της Λυρικήςστη διασκευή για παιδιά απ΄ την all time classic Κάρμεν Ρουγγέρη της όπερας του Ρίμσκι- Κόρσακοφ «Το παραμύθι του τσάρου Σαλτάν»...

Κι άμα μπει ο Δεκέμβριος- που έγιναν πια κι οι αμερικάνικες εκλογές- πώς θα το πούνε;«Ο πρόεδρος, δυο γαλοπούλες και καλά Χριστούγεννα μετά τον Νοέμβριο»; Άντε και καλά κρασά...

Να το μάθει ο Μάμετ που κοιμάται τον ύπνο του δικαίου στην άλλη όχθη του Ατλαντικού και να γυρίσει το μάτι του ανάποδα...

Η Ναταλία Καποδίστρια θα ΄ναι, τελικά, η Αγαύη στις «Βάκχες» που ετοιμάζει η Ρενάτε Τζετ για τον Δημήτρη Τάρλοου στο «Πορεία». Κι όχι η Αγλαΐα Παππά που ΄χε αρχικά αναλάβει το ρόλο, όπως προ μηνών σας έγραφα.

Δυο άγνωστα - αλλά ταλαντούχα- κορίτσια ηθοποιοί- η Άρτεμις Μάνου και η Γεωργία Παρασχάκη-, ένας πρωτάρης νεαρός σκηνοθέτης- ο Πάρης Ψάφος- και στο υπόγειο του «Ράγες» έχουν κάνει μια εξαιρετική λεπτοδουλειά- έξοχη και η σκηνογραφική/ ενδυματολογική δουλειά του Άγγελου Μιχαηλίδη και η μουσική του Μάριου Μπιτσάνη- πάνω στο ανάλαφρο έργο της Κατρίν Αν «Τίτα- Λου» (βασική φωτογραφία). Αφρός!

Σας έγραφα στο «Τέταρτο Κουδούνι» της περασμένης Πέμπτης για το «Τρίπτυχο» του Χάινερ Μίλερ που ΄δα στις τουαλέτες του «Βios» σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Μπίτουκαι πόσο ενδιαφέρουσα βρήκα την παράσταση.

Έμαθα και παρασκήνιο όμως. Πως, απ΄ τους δυο νέους ηθοποιούς που παίζουν, ηυπέροχης ελληνικής ομορφιάς- Ειρήνη Δράκου είναι γυμνάστρια και διδάσκει σε ιδιωτικό σχολείο, ενώ ο Πρόδρομος Τσινικόρης (φωτογραφία), απόφοιτος του Τμήματος Θεάτρου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην κατεύθυνση υποκριτικής, στέλεχος της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης» που παίζει και τον Εσθονό«Ταλινεσθονία»...- Γιούρι στο «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» του Άκη Δήμου στο θεσσαλονικιώτικο ανέβασμα του έργου απ΄ τον Γιάννη Μόσχο, ανεβοκατεβαίνει ΔΥΟ φορές- τέσσερα ταξίδια- τη βδομάδα απ΄ την Θεσσαλονίκη, με το τρένο, για να ξεσκατίσουν, μαζί με τη συνάδελφό του και το σκηνοθέτη πριν από ΚΑΘΕ παράσταση τις τουαλέτες κι ύστερα να καταθέσουν εκεί την ψυχή τους.

Το βρίσκω- στις μέρες μας- πολύ συγκινητικό. Τουλάχιστον...

Θα τα ξαναπούμε Πέμπτη 4 Δεκεμβρίου.

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ: Στη μπούκα

Ανάμεσα σε δύο Παρασκευές...***Την περασμένη Παρασκευή δόθηκε στο θέατρο Κοτοπούλη-Ρεξ η πρεμιέρα του έργου «Το ημέρωμα της στρίγγλας» - δεν τολμώ να γράψω ότι είναι του Σαίξπηρ: Αναρωτιέμαι για ποιο λόγο έπρεπε το ανέβασμα να γίνει σε μια τόσο μεγάλη σκηνή - αφού ο σκηνοθέτης την άφησε ανεκμετάλλευτη. Εφόσον ήθελε να πειραματισθεί, γιατί δεν αντιπρότεινε στον Γιάννη Χουβαρδά μια άλλη σκηνή: Ισως τον βοηθούσε να συγκροτήσει καλύτερα τη σκηνοθετική του άποψη.***

---

Η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη και ο Ακης Σακελλαρίου

---

Οι πρωταγωνιστές, ο Ακης Σακελλαρίου (Πετρούκιος, με λαμέ φόρεμα και τιρκουάζ μπουά) και η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (προσπάθησε να δώσει υπόσταση σε έναν ρόλο που ο σκηνοθέτης εξαφάνισε) υπηρέτησαν τη σκηνοθετική άποψη...

***Αλήθεια, ποια ήταν η σκηνοθετική άποψη;***«Θυμάμαι την Αρώνη στον ρόλο της Κατερίνας» είπε με νόημα η κυρία που καθόταν δίπλα μου - τι σύμπτωση, η Μαίρη Αρώνη ήταν θεία του σκηνοθέτη - «αλλά και τη Βάσω Μανωλίδου», την εξαδέλφη της. Δύο ξεχωριστές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου που είχαν ανεβεί το 1948 και το 1959 μεν, αλλά...***Εγώ πάλι είχα δει το προ εικοσαετίας ανέβασμα του Γιώργου Κιμούλη με τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου... Για να 'χουμε κάτι να θυμόμαστε.***Την προσεχή Παρασκευή η ομάδα του Στάθη Λιβαθινού θα κάνει πρεμιέρα με το έργο του Ιρλανδού Τζον Μίλιγκτον Σινγκ «Ενας ήρωας: το καμάρι της Δύσης» στο θέατρο Μεταξουργείο της Αννας Βαγενά, η οποία και ανέλαβε την παραγωγή - και μπράβο της.***«Μας ωρίμασαν πολύ όλες οι εμπειρίες των τελευταίων δύο χρόνων» λέει ο σκηνοθέτης. «Επιμένουμε να ονειρευόμαστε ότι ορισμένα πράγματα αξίζει να τα δοκιμάσουμε. Πιστεύουμε στη συνύπαρξη των ανθρώπων που έχουν προσδοκίες από το επάγγελμά τους και υψηλές απαιτήσεις ο ένας από τον άλλον. Για πρώτη φορά έπρεπε να κινηθούμε γρήγορα για να προλάβουμε τη σεζόν».***Διάλεξαν μια κωμωδία - η ομάδα είχε καιρό να κάνει κωμωδία, ίσως από το «Αγάπης αγώνας άγονος» - επάνω σε έναν κλασικό συγγραφέα του 20ού αιώνα, τον εθνικό συγγραφέα της Ιρλανδίας.***«Οι συνθήκες της δουλειάς δεν άλλαξαν. Μάθαμε να κατοικούμε μέσα στο θέατρο και πάνω απ' όλα να αφιερωνόμαστε σε αυτό που κάνουμε. Και δεν είμαστε παιδιά ούτε έχουμε χρόνο να χάσουμε. Είναι ένα καινούργιο ξεκίνημα, μια συνάντηση εκ νέου, με ωριμότητα. Περιμένουμε να δούμε τη συνέχεια. Η ομάδα γεννήθηκε για να συνεχίσει, και το θέλουμε».***Και εμείς το ελπίζουμε πάρα πολύ...***Για τον Στάθη Λιβαθινό η σεζόν έχει προ πολλού μπει σε έντονους ρυθμούς: Μετά τον Σινγκ ανεβαίνει η «Γηραιά κυρία». Ακολουθεί ο «Βασιλιάς Λιρ» στο ΚΘΒΕ με τον Νικήτα Τσακίρογλου και, επιστρέφοντας από τη Θεσσαλονίκη, το δεύτερο έργο με την ομάδα του στο Μεταξουργείο.***ΥΓ.: Από αύριο «Φωτιά και νερό» στο θέατρο Αλμα - κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Το έργο της Χρύσας Σπηλιώτη έχει πολύ ενδιαφέρον!

Το ΒΗΜΑ, 09/11/2008

Διάβασα τη "Ναυτεμπορική"!

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος: Τελευταία εκστρατεία για τον «Ιουλιανό»

Η Ναυτεμπορική, Τρίτη, 4 Νοεμβριου 2008

Ένα από τα λιγότερο γνωστά έργα του Νίκου Καζαντζάκη «Ιουλιανός ο Παραβάτης» που παρουσιάστηκε πέρυσι στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, επαναλαμβάνεται φέτος με καταληκτική ημερομηνία στις 16 Νοεμβρίου.

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος επαναλαμβάνει την παράσταση «Ιουλιανός ο Παραβάτης» με καταληκτική ημερομηνία στις 16 Νοεμβρίου.

Ο Κρητικός συγγραφέας που έχει φιλοσοφήσει ιδιαίτερα πάνω στις θρησκείες, με τον «Ιουλιανό» θέλει να αποκαταστήσει τη θέση του Βυζαντινού αυτοκράτορα σε σχέση με τον Χριστιανισμό.

Κατά τη σύντομη παραμονή του στο θρόνο της ελληνορωμαϊκής αυτοκρατορίας ο Ιουλιανός, βαθύτατα επηρεασμένος από την ελληνική παιδεία, συνέδεσε τ' όνομά του με την προσπάθεια επιστροφής του βασιλείου στην Εθνική θρησκεία. Χαρακτηρίστηκε από την Εκκλησία πολέμιος του Χριστιανισμού και στιγματίστηκε με το προσωνύμιο, «Παραβάτης», αν και ορισμένοι θεωρούν ότι εκείνο που στην πραγματικότητα επιχειρούσε ήταν μια συμφιλίωση του Ελληνικού πνεύματος με τη χριστιανική πίστη.

Καθώς ο αρχαίος κόσμος βάδιζε προς το τέρμα του και με φόντο μια εποχή που παραδίδει ανεπιστρεπτί την πρωτοκαθεδρία στη χριστιανική θρησκεία, το έργο μάς μεταφέρει στις τελευταίες μέρες της εκστρατείας του Ιουλιανού κατά των Περσών το 363 μ.Χ.

Σ' ένα τοπίο ερήμου, στην έξαψη της μάχης, ο Ιουλιανός, εκτός από τους Πέρσες, έρχεται αντιμέτωπος μ' ένα ασφυκτικό πλέγμα συνωμοσίας των φανατικών χριστιανών του στρατοπέδου του, που επιδιώκουν τη φυσική του εξόντωση.

Στο πολυπληθές έργο σκηνοθέτης είναι ο διευθυντής του Κ.Θ.Β.Ε. Νικήτας Τσακίρογλου. Τα σκηνικά είναι της Λαλούλας Χρυσικοπούλου και τα κοστούμια των Λαλούλας Χρυσικοπούλου και Ελένης Δουνδουλάκη.

Εκθεση για τον Δημήτρη Χορν

Το καμαρίνι του Δημήτρη Χορν μεταφέρεται από το θέατρο που φέρει τ' όνομά του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, για την έκθεση που θα στηθεί εκεί με αφορμή τα δέκα χρόνια από το θάνατο του μεγάλου ηθοποιού της σκηνής και της οθόνης, του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.

3/11

Έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Σταύρος Ξενίδης

Στα 84 χρόνια του έφυγε από τη ζωή, σήμερα το μεσημέρι ο Σταύρος Ξενίδης, παλαίμαχος ηθοποιός του θεάτρου, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης.

2/11 17:32

Θέατρο «Δόρα Στράτου»: Κινδυνεύει με παύση

Μπορεί να μην διαθέτουν βυζαντινά χρυσόβουλα, αλλά ιδιοκτήτες με βάση συμβόλαιο του 1869 διεκδικούν την από 70 στρέμματα έκταση στο Λόφο του Φιλοπάππου, όπου στεγάζεται το ιστορικό θέατρο «Δόρα Στράτου».

1/11

Απλό Θέατρο: Στην εποχή του «τείχους»

Αρχισαν οι παραστάσεις στο «Απλό Θέατρο» με το έργο του Δημήτρη Γενεράλη «Βερολίνο 1989, ιστορίες μιας πόλης», που μας γυρίζει στην εποχή του «τείχους» και σε όσα προηγήθηκαν, όπως τα αναθυμάται ένας απλός, καθημερινός Βερολινέζος.

31/10

Θέατρο Αλίκη: «Δύο τρελοί - τρελοί παραγωγοί»

Με την κινηματογραφική επιτυχία του Μελ Μπρουκς «The Producers», που ξεκίνησε τη θεατρική του καριέρα πέρυσι στο «Θέατρο Αλίκη», με τον τίτλο «Δύο τρελοί - τρελοί παραγωγοί», συνεχίζουν και φέτος στο θέατρο της οδού Αμερικής ο Παύλος Χαϊκάλης, ο Αντώνης Λουδάρος και ο Γιάννης Βούρος, που είναι οι πρωταγωνιστές.

31/10

ΒΙΟS: «Τέσσερις Εικόνες Αγάπης»

Ο Λούκας Μπέρφους είναι γνωστός στο ελληνικό θεατρόφιλο κοινό. Πέρυσι, είχε παιχτεί για δέκα πέντε μόνο παραστάσεις, το έργο του «Τέσσερις Εικόνες Αγάπης» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου. Φέτος, το ίδιο έργο θα παίζεται από σήμερα (31 Οκτωβρίου) στο ΒΙΟS (Πειραιώς 84).

31/10

Μια όπερα - παραμύθι για τα παιδιά στη Λυρική

Η Εθνική Λυρική Σκηνή περιμένει και φέτος τα παιδιά, αυτή τη φορά με τη διασκευή μιας όπερας του διάσημου Ρώσου συνθέτη Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ, που επιμελείται όπως πάντα η Κάρμεν Ρουγγέρη.

31/10

Ατίθασα νιάτα (με την καλή και την κακή έννοια)

Οσο κι αν μοιάζει εύκολο - με την έννοια της νεανικής ορμής και της ελαστικής κριτικής που συνήθως επιφυλάσσουμε στους νέους, οι λεγόμενες νεανικές παραστάσεις της Αθήνας είναι τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, που κάποιες αδικούνται αν μπουν στην ίδια κατηγορία με ορισμένες άλλες. Είδαμε δύο από αυτές και επιβεβαιώσαμε αυτή τη θέση.

31/10

Η οικογένεια με τις μάσκες στο Μέγαρο

Δυο βραδιές με μαγικές παραστάσεις από το Θέατρο των Παραισθήσεων της φημισμένης οικογένειας Φλετς, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Μια παράσταση για μεγάλους, που παρασύρει σε υπέροχους κόσμους τα παιδιά.

31/10

ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ: Στη μπούκα...

Τα τέσσερα έργα (τρεις πρεμιέρες και η επανάληψη της «Δεσποινίδος Τζούλιας») που προτείνει εφέτος το θέατρο Αττις φέρουν την υπογραφή του Θόδωρου Τερζόπουλου (φωτογραφία) στη σκηνοθεσία - από αυτά, το τελευταίο του Γιάννη Κοντραφούρη (ο μονόλογος «Ιοκάστη») ήταν επιθυμία του συγγραφέα να ανεβεί από τον Τερζόπουλο.

Ως προς το άλλο ρεπερτόριο του θεάτρου θα ανεβούν ο «Χορευτής» του Εριχ Αρεντ - στο οποίο θα παίζει ο ίδιος ο ιδρυτής του Αττις - και ο «Μάουζερ» του Χάινερ Μύλερ.

Μπόλικη δουλειά για τον σκηνοθέτη που θα περνά από τη μία παράσταση στην άλλη, απνευστί και με έμπνευση, φαντάζομαι!..

Ενα καινούργιο, νεοελληνικό έργο με τον τίτλο «Πουέρτο Γκράντε» του Μάνου Λαμπράκη θα ανεβάσει την προσεχή σεζόν (2009-2010) η Ρούλα Πατεράκη, με το Δραματικό Θέατρό της στην Αθήνα. Αυτή την εποχή και για δέκα παραστάσεις παρουσιάζει τον μονόλογο «Ο φιλόσοφος» του συντρόφου της ζωής της Γιάννη Πάνου - από το μυθιστόρημα «Ιστορία των Μεταμορφώσεων», στο θέατρο Θησείον.

Η σημασία του χώρου: καθοριστική. Η καλή «πόρτα» παίζει και αυτή τον ρόλο της στην πορεία μιας παράστασης. Το σκεφτόμουν στην πρεμιέρα των «Ιστοριών από το δάσος της Βιέννης» του Εντεν φον Χόρβατ, που ανέβασε ο Γιάννης Χουβαρδάς στην αίθουσα της Πειραιώς 260. Σημειωτέον, πρόκειται για τον αγαπημένο συγγραφέα του.

Ενδιαφέρουσα απόπειρα ενός έργου που δεν βλέπουμε συχνά, με έναν θίασο καλών ηθοποιών, και το οποίο προοριζόταν να κάνει πρεμιέρα στην Κεντρική Αίθουσα του κτιρίου Τσίλερ - αλλά οι προθεσμίες το πρόδωσαν.

Ανάμεσα στους θεατές και ο Λευτέρης Βογιατζής που είχε ερμηνεύσει τον ρόλο που υποδύεται τώρα ο Νίκος Κουρής, στην παράσταση του Γιώργου Μιχαηλίδη.

Και μια διόρθωση: Ο χώρος δεν έχει ακόμη καθορισθεί: Επίδαυρος, Ηρώδειο ή Πειραιώς; Ο λόγος για τις «Τρωάδες» με τη Λυδία Κονιόρδου τις οποίες θα σκηνοθετήσει ο Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών.

Την ίδια τραγωδία του Ευριπίδη προτείνει και το ΚΘΒΕ, σε σκηνοθεσία της Νικαίτης Κοντούρη, με τη Λήδα Πρωτοψάλτη στον ρόλο της Εκάβης - και προορισμό την Επίδαυρο.

«Αχαρνής», «Ειρήνη», «Ορνιθες», «Εκκλησιάζουσες», «Βάτραχοι», «Λυσιστράτη»: έξι κωμωδίες του Αριστοφάνη με κοινό άξονα την αναζήτηση της ειρήνης και τη δημιουργία ενός καλύτερου κόσμου περιλαμβάνει η παράσταση «Aristofunis», που σκηνοθετεί ο Νίκος Διαμαντής στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και θα παίζεται στο μεγάλο θέατρο της Μονής Λαζαριστών ως τις 16 Νοεμβρίου.

Πιο επίκαιρο από ποτέ το έργο του Ντέιβιντ Μάμετ «Νοέμβριος», στο θέατρο Εμπορικόν. Θέμα του οι αμερικανικές εκλογές και κεντρικός ήρωάς του ο πρόεδρος των ΗΠΑ - την Τρίτη οι Αμερικανοί ψηφίζουν...

• ΥΓ.: Πρεμιέρα για τον Στάθη Λιβαθινό και την ομάδα του στο Μεταξουργείο, με το έργο «Ενας ήρωας, το καμάρι της Δύσης», στις 13 Νοεμβρίου...

Το ΒΗΜΑ, 02/11/2008

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗ "ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ"

Η ψυχή έξω από το σώμα

Σήμερα και αύριο (17 και 18 Οκτωβρίου), ώρα 10.00 μ.μ., στο Planet Music (Λ. Αρδηττού 44, στο Μετς), εμφανίζονται οι Περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες. Οι Δερβίσηδες (μουσουλμάνοι μοναχοί) που χορεύουν περιστρεφόμενοι, πιστεύουν ότι ο στροβιλισμός γύρω από τον άξονα του σώματος είναι μια μέθοδος για να ζαλιστεί κανείς και να βγει η ψυχή από το σώμα.

«Το αμάρτημα της μητρός μου»

Με τον Ηλία Λογοθέτη πρωταγωνιστή και τον Κωστή Καπελώνη σκηνοθέτη, επαναλαμβάνεται από τη Δευτέρα 20 Οκτωβρίου στο «υπόγειο» του Θεάτρου Κουν, η περυσινή επιτυχία «Το αμάρτημα της μητρός μου» του Γεωργίου Βιζυηνού.

Το ΥΠΠΟ ζητεί 14 εκατ. ευρώ

Στα 14 εκατ. ευρώ ανέρχεται το ποσό που έχει ζητήσει το υπουργείο Πολιτισμού από το Γιώργο Αλογοσκούφη, προκειμένου να ενισχυθεί, το 2009, το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού. Πρώτος στόχος, η εξόφληση των χρεών των ΔΗΠΕΘΕ, καθώς και του Ελεύθερου Χορού και του Θεάτρου.

Ενας «Αμερικάνος στο κεφάλι»

O «Αμερικάνος στο κεφάλι» είναι το δέκατο θεατρικό έργο που έχει γράψει ο γνωστός πρωταγωνιστής του θεάτρου Γιώργος Αρμένης, που, όπως και τα προηγούμενα έργα του, το ονομάζει κωμωδία.

Πολιτιστική γέφυρα

Ο «Μήνας Θεάτρου-Κρατικές σκηνές Ν.Α. Ευρώπης» που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη κλείνει τον κύκλο του, με παραστάσεις από το Κρατικό Θέατρο Αγκυρας που παρουσιάζει το «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη σε σκηνοθεσία του ίδιου, μια παράσταση βασισμένη στην πασίγνωστη, ομώνυμη ταινία, η οποία μεταφέρθηκε στο θέατρο ως ένα μεγάλο λαϊκό δρώμενο, με 60 ηθοποιούς και μουσικούς επί σκηνής, με ζωντανή μουσική.

Αγγέλων Βήμα: Η ψυχή της γυναίκας

Το θέατρο «Αγγέλων Βήμα» (Σατωβριάνδου 36) θα παρουσιάσει για τη χειμερινή περίοδο 2008 - 2009, από την Πέμπτη (16 Οκτωβρίου), το έργο των Thomas Middleton και William Rowley, «Οι Αλλοπαρμένοι», σε σκηνοθεσία Κοραή Δαμάτη.

Αγάπη, σεξ και τύχη

Με το έργο του Πάτρικ Μάρμπερ «...Πιο Κοντά...», κάνει πρεμιέρα αύριο Σάββατο (11 Οκτωβρίου) το Θέατρο Αθηνών, σε σκηνοθεσία Γιώργου Κιμούλη. Τα δύο ζευγάρια του έργου έχουν περάσει την πρώτη «παραδεισένια» φάση του έρωτά τους και στην περίοδο που ακολουθεί, διαφαίνεται ένα αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στις απόψεις των ανδρών και των γυναικών για το σεξ και την αγάπη.

Θύμα μιας ψευδαίσθησης

Με την τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος» συμμετέχει το Εθνικό Θέατρο Βελιγραδίου στον «Μήνα Θεάτρου-Κρατικές Σκηνές ΝΑ Ευρώπης» που διοργανώνει το ΚΘΒΕ. Το έργο σε σύγχρονη μετάφραση, έκανε πρεμιέρα ακριβώς ένα χρόνο πριν στο Βελιγράδι.

Οι πρεμιέρες των επαναλήψεων...

Σε αυτές τις εποχές των αμφίβολων θεατρικών επιδόσεων, είναι ανακουφιστικό να γινόμαστε πάλι θεατές παραστάσεων που κέρδισαν τις εντυπώσεις πέρυσι. Μία από αυτές είναι αναμφίβολα η παράσταση «Ερωτευμένη νεκρή» του Θεόφιλου Γκοτιέ, σε σκηνοθεσία της Κατερίνας Ευαγγελάτου και με πρωταγωνίστρια την πάντα ξεχωριστή Στεφανία Γουλιώτη.

Τιμή στον Θανάση Βέγγο

Η Πλατεία της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο παίρνει το όνομα ενός από τους δημοφιλέστερους κωμικούς μας, που έχει πλουτίσει το ελληνικό σινεμά με το ταλέντο του. Η πλατεία, θα ονομάζεται στο εξής «Πλατεία Θανάση Βέγγου» και είναι ό χώρος όπου γυρίστηκε μία από τις καλύτερες αντιπολεμικές ταινίες, η πολυβραβευμένη ταινία «Τι έκανες στον πόλεμο Θανάση».

[ Παλαιότερα άρθρα ]

Το τέταρτο κουδούνι του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΡΗΓΙΑΝΝΗ

ΤΑ ΝΕΑ: Πέμπτη 9 Οκτωβρίου 2008

O έχων δύο χιτώνας μεταδότω τω μη έχοντι. Ο έχων 41.000.000 + 18.000.000 ευρώ- και μιλάμε μόνο για τα δεσμευμένα στους λογαριασμούς της Μονής Βατοπεδίου...- προφανώς δεν το προβλέπουν οι Γραφές τι πρέπει να κάνει. Ειδικά όταν έχει απαρνηθεί τα εγκόσμια.

Όλος ο κόσμος, μια σκηνή... Ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης (στη φωτογραφία)- απ΄ τις δυο- τρεις σημαντικότερες μονάδες στις οποίες μπορεί να ποντάρει ο κινηματογράφος μας-, δέκα χρόνια μετά την πρώτη του δοκιμή- έκανε με την Άννα Κοκκίνου το τρίπτυχο «Κοκτό- ΝτίκινσονΜπέκετ», ήτοι «Η φωνή του ανθρώπου» του Κοκτό/ «Τρία γράμματα» της Έμιλι Ντίκινσον / «Νανούρισμα» του Μπέκετ- επιστρέφει στο θέατρο: θ΄ ανεβάσει τον Φεβρουάριο στο «Χώρα»- στη Σκηνή «Νέα Χώρα»-, για τους «CoΥoΤ»- Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Γιώργος Λυκιαρδόπουλος- το έργο για έξι πρόσωπα του Γερμανού Μάριους φον Μάγιενμπουργκ «Ελντοράντο» σε μετάφραση Γιώργου Δεπάστα.

Στο έργο, που πρωτανέβηκε το 2004 στη βερολινέζικη «Σαουμπίνε»- της οποίας ο 36χρονος συγγραφέας, στενός συνεργάτης του σκηνοθέτη Τόμας Όστερμάγιερ, καλλιτεχνικού διευθυντή του Θεάτρου, είναι μόνιμος συγγραφέας και δραματουργός-, σε σκηνοθεσία του Όστερμάγιερ-, ο επιχειρηματίας- κτηματομεσίτης Άσενμπρένερ οραματίζεται να μετατρέψει μια ευρεία ζώνη γης, ερημωμένη απ΄ τον πόλεμο, σε βιομηχανικό συγκρότημα και σε ακίνητα. Ο υπάλληλός του όμως ο Άντον, ο άξονας του έργου, δε βρίσκεται στο ύψος των φιλοδοξιών του αφεντικού του και χάνει τη δουλειά του, γεγονός που αποκρύπτει απ΄ την έγκυο γυναίκα του ενώ η μητέρα της κι ο νεαρός εραστής της βάζουν χέρι στα προς οικοδόμηση οικόπεδα όταν ο Άσενμπρένερ αυτοκτονεί. Το φάντασμά του όμως θα στοιχειώσει την καθημερινότητα του Άντον που σταδιακά θα βυθιστεί στην τρέλα. Στην -πολύ καλή- διανομή που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, Κωνσταντίνος Παπαχρόνης, Γιάννης Ροζάκης, Γιάννης Στάνκογλου, Γιώτα Φέστα ενώ τα σκηνικά και τα κοστούμια θα υπογράψει ο Σωκράτης Σωκράτους.

Στην Ελλάδα ο φον Μάγιενμπουργκ έχει παιχτεί δις: πρωτοπαρουσιάστηκε το 1999-2000 απ΄ την «Πράξη» της Μπέττυς Αρβανίτη με το «Φωτιά στο πρόσωπο» που ανέβηκε σε σκηνοθεσία Ελευθερίας Σαπουντζή στην Β΄ Σκηνή του θεάτρου «Οδού Κεφαλληνίας και μόλις την περασμένη άνοιξη ο Θανάσης Σαράντος ανέβασε για την Νέα Σκηνή του Εθνικού, στην Β΄ Σκηνή του «Σύγχρονου Θεάτρου Αθήνας», το έργο του «Ο άσχημος».

Γυρίζοντας απ΄ την άδεια βρήκα mail του κ. Απόστολου Πούλιου απ΄ την Θεσσαλονίκη, φίλου της στήλης παλιού και σταθερού, θεατρόφιλου με τσαγανό, που πολύ σωστά μού θυμίζει πως ο τελευταίος ρόλος της Βέρας Ζαβιτσιάνου (φωτογραφία) η οποία χάθηκε απ΄ τη ζωή- αλλά όχι απ΄ τη μνήμη... - στις 11 Σεπτεμβρίου δεν ήταν η Μαίρη Τάιρον στο «Ταξίδι μεγάλης μέρας μέσα στη νύχτα» του Ο΄ Νιλ στο Εθνικό, τη σεζόν 2002-2003. Ήταν η Σοφία Αποστόλου στο μονόλογο «Ο ουρανός κατακόκκινος» που, μετά το Εθνικό Θέατρο όπου τον έπαιξε το 1998- ΄99 σε σκηνοθεσία Βίκτωρα Αρδίττη, τον ερμήνευσε και τον Σεπτέμβριο του 2003 σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη στο πλαίσιο του προγράμματος μονολόγων της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας. Η τελευταία της παράσταση ήταν μάλιστα, θυμάται, στις 14 Οκτωβρίου 2003, στην Θεσσαλονίκη, στο Δημοτικό Θέατρο Καλαμαριάς.

Ο κ. Πούλιος μού γράφει πως ο μονόλογος, στην πρώτη εκδοχή, έχει μαγνητοσκοπηθεί απ΄ την ΕΡΤ κι έχει μεταδοθεί σε κυριακάτικη εκπομπή του Γιώργου Βέλτσου. Βέβαια η ΕΡΤ περί άλλα τυρβάζει κι αυτά θα της φαίνονται κινέζικα. Τώρα όμως που με το Πεκίνο απέκτησε πείρα στα κινέζικα, καλό θα ΄ταν να βρει το βίντεο και- λέμε τώρα...- να το προβάλει στη μνήμη της Βέρας Ζαβιτσιάνου. Αν ξέρει ποια ήταν... Πιστεύω πως ήταν η καλύτερη απ΄ τις καλοκαιρινές παραστάσεις των ΔΗΠΕΘΕ και των θιάσων περιοδείας: «Του Κουτρούλη ο γάμος» του Ραγκαβή ως μουσική κωμωδία, συμπαραγωγή- άψογη- καλλιτεχνικού οργανισμού «Θεατρική Διαδρομή» και ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας, σε διασκευή- σκηνοθεσία Γιάννη Καλατζόπουλου και με μουσική Βασίλη Δημητρίου- κι ας στέρησε το έργο απ΄ το άρωμα της γλώσσας του πρωτότυπου η διασκευή.

Η παρουσία του Παύλου Χαϊκάλη (στην κεντρική φωτογραφία με τον Δημήτρη Μαυρόπουλο) στον επώνυμο ρόλο μέσα σε μια πολύ καλή διανομή, απολύτως καθοριστική: ανάλαφρος, χαριτωμένος, τρυφερός ραφτάκος, γρουσούζης, αγαθιάρης, πονηρούτσικος, δημαγωγός, ανησυχητικός, αστείος, αληθινός, ποτέ υπερβολικός ή χυδαίος, με αποχρώσεις...- στην καλύτερή του, νομίζω, στιγμή. Αξίζει η παράσταση αυτή να ΄χει συνέχεια.

Με τρόπο. Θέλω να σας το πω με τρόπο: Το αποφάσισα. Χρειαζόταν ψυχή για να το κάνω. Χρειαζόταν σθένος. Τώρα που αρχίζει η καινούργια χειμερινή περίοδος το βρήκα και τις μέτρησα. Τις παραστάσεις της χειμερινής θεατρικής περιόδου 2007/ 2008-η πρώτη πρεμιέρα δόθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου, η τελευταία (σε κλειστό θέατρο) στις... 5 Ιουλίου.

Ήταν, λοιπόν... Ναι... Ήταν... Άντε, να το πάρει το ποτάμι:

434. 4-3-4. Τετρακόσιες τριάντα τέσσερις. Καινούργιες παραγωγές, επαναλήψεις, παραστάσεις για ενήλικες και για παιδιά που παράχθηκαν στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας και που παίχτηκαν τουλάχιστον μια βδομάδα σε παραστάσεις συνεχείς ή επί τρεις βδομάδες σε τακτικές παραστάσεις (Τις δεκάδες έκτακτες και «αλλοδαπές» ή εκ της περιφέρειας που φιλοξενήθηκαν στην Αθήνα δεν τις μέτρησα- δεν μπορώ να τις μετρήσω). Ίσως και να μου ΄χουν ξεφύγει κάποιες- αν και εκ φύσεως σχολαστικός. Οπότε ας πω πως ήταν ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 434.

Πόσες ήταν πρόπερσι; Άστε με ήσυχο! Δεν το αντέχω πια- τα απωθώ τα νούμερα αυτά! Φέτος να δούμε πόσες θα ΄ναι... Να θυμίσω, πάντως, πως τον βαρυφορτωμένο αυτό χειμώνα εκτός απ΄ το «Δεσποινίς Julie» του Στρίντμπεργκ- («Απλό Θέατρο»/ σκηνοθεσία Νικαίτη Κοντούρη, «Άττις»/ σκηνοθεσία Θεόδωρος Τερζόπουλος) και «Ο κατά φαντασίαν ασθενής» του Μολιέρου παρουσιάστηκε από δυο θιάσους: στο «Έναστρον» (σκηνοθεσία Παναγιώτης Μέντης) και στο «Θυμέλη» (σκηνοθεσία Έλλη Βοζικιά δου). Όσο για το καλοκαί ρι,είχαμε «Λοκαντιέρα» x 2: απ΄ το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου σε σκηνοθεσία Βασίλη Νικολαΐδη (φωτογραφία)
και απ΄ το «Θέατρο Κάτω απ΄ τη Γέφυρα» με σκηνοθέτη τον Νίκο Δαφνή. Ο Τάσος Παλαντζίδης ήταν ο Σωκράτης στις «Νεφέλες» του Αριστοφάνη που ανέβασαν το καλοκαίρι, ως συμπαραγωγή, ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης και «Αττική Σκηνή». Κι όχι, όπως σας έγραφα στις 4 Σεπτεμβρίου, ο Ηλίας Λογοθέτης, ο οποίος έκανε Δίκαιο Λόγο.