Η επιθυμία δεν ήταν αρκετή

ΑΝΝΥ ΚΟΛΤΣΙΔΟΠΟΥΛΟΥ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 26/07/2015

Σκηνή από την παράσταση «Ηλέκτρα (Το τελευταίο αίμα)».

ΣΟΦΟΚΛΗ
Ηλέκτρα (Το τελευταίο αίμα)
σκηνοθ: Κωνσταντίνος Ντέλλας
θέατρο: Τέχνης (Φρυνίχου) Φεστιβάλ Αθηνών

Πήγαινα στην παράσταση περιμένοντας με ενδιαφέρον να δω «στεγασμένη αρχαιολογική ανασκαφή» για σκηνικό (Ανδρέας Σκούρτης), σύμφωνα με συνέντευξη του σκηνοθέτη στην Καθημερινή. Με περίμενε, στη μέση της σκηνής, ένα σιδερένιο, παλαιομοδίτικο κρεβάτι με χασεδένια πανιά που συμβόλιζε παλάτι, επάλξεις, δώματα και χρησίμευε ως κάθισμα, θώκος, κρυψώνα, αποδυτήριο για μεταμφιέσεις, αποκαλύψεις κ.ά.

«Είναι ανάγκη να γίνεσαι κι εσύ κακός όταν καταγίνεσαι με το κακό»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12.07.2015, ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ

 

«Ηλέκτρα» του Κωνσταντίνου Ντέλλα.

Η ηρωίδα που θαυμάζει τους τελευταίους μήνες ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Κωνσταντίνος Ντέλλας, η Ηλέκτρα του Σοφοκλή, ταλαντεύεται άλλοτε προς τη γειτόνισσα της διπλανής πόρτας κι άλλοτε γέρνει προς την Ζαν ντ’ Αρκ. Ισορροπεί μεταξύ του ηρωικού και του ανθρώπινου στοιχείου της. Ο μονόλογός της, «φως άσπρο, κανένας άλλος, πατέρα μου, δεν θρηνεί για σένα, παρά εγώ», τον έκανε να αισθανθεί ότι είναι ταυτόσημος με εκείνον του Αμλετ όταν βλέπει το φάντασμα του πατέρα του. Κι όλους θέλησε να τους κλείσει σε έναν πυρήνα. Το σκηνικό θυμίζει ανασκαφή, ενώ η σκηνή του Θεάτρου Τέχνης τής Φρυνίχου, που φιλοξενεί την ιδέα του (13-16 του μηνός), το στέγαστρό της. «Σαν αυτό που σκεπάζει το Ακρωτήρι της Θήρας».