Και να λοιπόν που η πρώτη της ταινία έχει σχέση με το θέατρο. Η κωμωδία «Πεθαίνω για σένα» είναι βασισμένη στο πολύ επιτυχημένο θεατρικό έργο «Μαμά μην τρέχεις» που έγραψε η ίδια και διήνυσε τρεις σεζόν (2002-2005), σημειώνοντας ρεκόρ εισιτηρίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Γι' αυτό και στην ταινία τής «Odeon», εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο, η Ράντου υπογράφει και το σενάριο μαζί με τον Φίλιππο Δεσύλα.
Η ειρωνεία είναι ότι και το «Μαμά μην τρέχεις» από σενάριο ξεκίνησε. «Πρωτοφτιάχτηκε για ταινία», εξηγεί η Ελένη Ράντου. Κι όταν οι συνθήκες δεν το επέτρεψαν, έγινε θεατρικό έργο. «Τώρα επιστρέφει στη φυσική του κατάσταση, δηλαδή στην κινηματογραφική του εκδοχή, αλλά με την εμπειρία και την ωριμότητα που απέκτησαν οι ήρωες μέσα από το θέατρο», λέει.
Η ταινία, όπως και το θεατρικό έργο, διακωμωδεί το συναισθηματικό μποτιλιάρισμα μιας σύγχρονης αθηναϊκής οικογένειας με τις ανισόπεδες σχέσεις και τα αδιέξοδά τους. Η Ελένη Ράντου είναι η Ζωή, μητέρα, πρώην χορεύτρια, που διδάσκει τάνγκο σε σχολή χορού. Είναι παντρεμένη με τον Λουκά (Φάνης Μουρατίδης), τροχονόμο στο επάγγελμα με έφεση στη στιχουργική. Εχουν έναν έφηβο γιο, τον Βαγγέλη (Νεκτάριος Λουκιανός), που ψάχνει την ερωτική του ταυτότητα. Και έχουν και την κουφή γιαγιά (Μάρθα Καραγιάννη), που ζει αγκαλιά με το κινητό της. Οι ήδη αναστατωμένες ζωές τους θα αναστατωθούν ακόμη περισσότερο με την εισβολή ενός ανθρώπου στο σπίτι τους, καθηγητή Φυσικής (Σήφης Πολυζωίδης), ο οποίος θα ξυπνήσει κρυμμένες επιθυμίες και πόθους. Το κομφούζιο θα κορυφωθεί μ' έναν απροσδόκητο θάνατο. Ή μήπως φόνο;
«Είναι μια κριτική ματιά πάνω στην οικογένεια, στον γάμο, τα παιδιά. Προσπαθεί να καταλάβει τι σόι πράγμα είναι ο ιερός αυτός θεσμός», ειρωνεύεται η καλή ηθοποιός, που κέρδισε την αγάπη του κόσμου αλλά και της συντεχνίας με τη δουλειά και το ταλέντο της.
«Σε ασφαλή συμπεράσματα, όχι προς Θεού, δεν καταλήγει. Νύξεις δίνει. Τι είναι, τέλος πάντων, η οικογέγεια; Πρέπει να την αφήνεις, να την υποστηρίζεις; Μέχρι πού μπορείς να την υποστηρίξεις, πόσα χρόνια; Είμαστε φτιαγμένοι γι' αυτό; Είναι η οικογένεια ένας νόμος της φύσης ή όχι; Είναι φορεμένο κοινωνικό μοντέλο; Το αντέχει η φύση μας; Ε, το συμπέρασμα είναι ότι δεν το πολυαντέχει η φύση μας. Γι' αυτό και όλοι μας, στην προσπάθειά μας να συμφιλιωθούμε με την οικογένεια, τραβάμε ένα ζόρι».
- Κατάλληλη στιγμή για σινεμά
Μετά την περσινή εισπρακτική επιτυχία των ελληνικών ταινιών, αγχώνεται; Μάλλον όχι. «Η στιγμή είναι κατάλληλη για τον ελληνικό κινηματογράφο. Σου επιτρέπει να πλησιάσεις το όνειρο. Και οι εταιρείες είδαν ότι οι ελληνικές ταινίες ακουμπάνε στον κόσμο και κόβουν εισιτήρια. Γι' αυτό και φέτος κάνουν τόσες πολλές. Δεν νομίζω ότι θα το έκαναν για άλλο λόγο. Το θέμα όμως είναι να μην είναι μόνο εμπορικός ο στόχος. Αλλά να μπορείς να καταθέσεις το όνειρό σου. Μέχρι στιγμής η εμπειρία μου είναι μαγική. Ο,τι παρανοϊκό σκέφτηκα μου είπαν "ναι, μπορεί να γίνει". Δεν άκουσα φρεναρίσματα. Το 2000 που είχα γράψει το σενάριο, ο λόγος που σταμάτησα ήταν ότι μου έλεγαν "κόψε εκείνο, κόψε το άλλο"... Ηταν οικονομικοί οι λόγοι και ένιωθα ότι το όνειρο συρρικνώνεται τόσο πολύ που δεν είχε νόημα να γίνει...».
- Η ταινία, πιο ώριμη από το θεατρικό
Κι όλος αυτός ο κόσμος, που είδε το θεατρικό έργο, γιατί να δει την ταινία; «Φοβόμουν κι εγώ τον κίνδυνο να γυρίσω κάτι που να είναι μία από τα ίδια. Είναι όμως πιο μεστό και πιο ώριμο από το θεατρικό. Και είναι ένα βήμα παρακάτω για μένα. Ενα καινούργιο ταξίδι. Η ιστορία είναι η ίδια με το θεατρικό. Απλώς η ταινία τη λέει με άλλο τρόπο. Το συναίσθημα που έβγαινε στη σκηνή με την πρόζα, τώρα θα βγει με τις εικόνες. Και οι ήρωες είναι πολύ πιο ολοκληρωμένοι. Το σινεμά μού έχει λύσει σε πολλά πράγματα τα χέρια. Οι ήρωες μέσα στη μιζέρια, το πήξιμο και το μποτιλιάρισμα της Αθήνας ζουν ένα πολύ μικρό όνειρο. Το σινεμά αυτό το όνειρο μπορεί να το δείξει, να μεγαλώνει. Σου επιτρέπει την υπέρβαση».
Υπέρβαση θα κάνει και η Μάρθα Καραγιάννη, που επιστρέφει μετά από χρόνια στο σινεμά και «τσαλακώνεται», όπως λέει η Ελένη Ράντου. «Με έχει συγκινήσει η διάθεσή της για μεταμόρφωση. Θα είναι αγνώριστη. Θα είναι μια γιαγιά 80 ετών...».
Πολλά πρόσωπα θα υποδυθεί τον χειμώνα και η Ελένη Ράντου, που επιστρέφει μετά από 7 χρόνια στην τηλεόραση. Θα είναι η «Εργαζόμενη γυναίκα» στον ΑΝΤ-1, μια σειρά αυτοτελών επεισοδίων. «Σε κάθε επεισόδιο θα αλλάζω επάγγελμα, πρόσωπο, χαρακτήρα. Την έχω ανάγκη τη μεταμόρφωση. Με τόσες επαναλήψεις που βιώνω, έχω πολύ ανάγκη να είμαι και αλλιώς. Αυτή τη δουλειά την κάνουμε για να αλλάζουμε και να ξεφεύγουμε από τον εαυτό μας...».
Στην ταινία «Πεθαίνω για σένα» παίζουν ακόμη οι: Μιχάλης Ιατρόπουλος, Ευγενία Δημητροπούλου, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Ελένη Καστάνη, Σόφη Ζαννίνου, Μαρία Σολωμού, Βάσω Γουλιελμάκη, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Ορφέας Αυγουστίδης, Γιάννης Ζουγανέλης, Σάκης Μπουλάς και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου στον ρόλο του Νεύτωνα. Σκηνοθετεί ο Νίκος Καραπαναγιώτης. Τη μουσική γράφει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Θα «βγει» στις αίθουσες στις 13 Νοεμβρίου.
