Showing posts with label Δαλιανίδης Γιάννης. Show all posts
Showing posts with label Δαλιανίδης Γιάννης. Show all posts

Friday, October 17, 2008

«Είναι μιούζικαλ καραμπινάτο»

Ο Γιάννης Δαλιανίδης και ο Μίμης Πλέσσας, δύο καλλιτέχνες που έχουν γράψει ιστορία στα καλλιτεχνικά μας δρώμενα, συνεργάζονται εκ νέου, αυτή τη φορά όχι για τη μεγάλη οθόνη αλλά για το θέατρο.

«Είναι μιούζικαλ καραμπινάτο»

Ο πρώτος διασκευάζει και σκηνοθετεί το κείμενο (βασίζεται στην κωμωδία καταστάσεων του Ρέι Κούνεϊ «Caught in the net»), ο δεύτερος γράφει τη μουσική στο μιούζικαλ «Ενας ταξιτζής... στην μπανιέρα μου», που κάνει απόψε πρεμιέρα στο θέατρο «Ορφέας» (πρώην «Χατζηχρήστου»). «Εχω στενάχωρη καρδιά», «Φεύγουν τα χρόνια», «Σαν ξημερώνει Κυριακή», «Crazy Girl» είναι μόνο μερικές από τις επιτυχίες του συνθέτη που θα διανθίσουν τη δράση επί σκηνής.

«Οταν μου τηλεφώνησε ο Γιάννης Δαλιανίδης έτρεξα αμέσως, γιατί τον αγαπάω και τον εκτιμάω πολύ», είπε ο Μίμης Πλέσσας στην παρουσίαση της παραγωγής. «Δεν έχω να πω μεγάλα λόγια. Είναι έργο που μου άρεσε πολύ, γι αυτό ανέλαβα τη διασκευή.

Ολοι οι συντελεστές αποδίδουν το μάξιμουμ», τόνισε ο Γιάννης Δαλιανίδης και προσέθεσε ότι: «Θα ευχαριστήσουμε όλες τις ηλικίες, θα είναι ένα μιούζικαλ καραμπινάτο».

Ο ίδιος στάθηκε και στα «νέα παιδιά» του θιάσου, για τα οποία έχει την πεποίθηση ότι θα γίνουν «ονόματα» μέσα από την παράσταση, αλλά και στην «ταμπέλα» του θεάτρου: «Θα έπρεπε να λέγεται "Κώστας Χατζηχρήστος". Αλλά κάποια κληρονόμος θέλει χρήματα για να δώσει το όνομα...».

Σχέδια
Ο Στάθης Ψάλτης, ο «ταξιτζής» της παραγωγής, θέλησε να δοκιμαστεί σε ένα άλλο είδος θεάτρου, εκτός επιθεώρησης. Αλλωστε, το σημείωμα που του έδωσε ο Γιάννης Δαλιανίδης στην αρχή των δοκιμών ήταν σαφές:

«Στάθη μου, σε έφτασα στον κινηματογράφο εκεί που έπρεπε. Τώρα θέλω να σε φτάσω στο θέατρο εκεί που πρέπει». Φαίνεται, πάντως, ότι φέτος θα είναι η χρονιά των «αλλαγών» για τον Στάθη Ψάλτη αφού οι πληροφορίες τον θέλουν πρωταγωνιστή στους αριστοφανικούς «Αχαρνής» που θα σκηνοθετήσει το καλοκαίρι ο Γιώργος Μιχαηλίδης.

Σύμφωνα με την υπόθεση του έργου που μετέφρασε ο Βασίλης Τσιβιλίκας, ο Στάθης Ψάλτης, ταξιτζής στο επάγγελμα, άθελά του μπλέκεται σε ένα σωρό παρεξηγήσεις για να σώσει τον συνάδελφό του και φίλο του Γιώργο Βασιλείου.

Στην όλη παρεξήγηση συμμετέχουν η Λουκία Παπαδάκη σαν σύζυγος, ο Νίκος Βανδώρος σαν γραφικός πατέρας του Στάθη Ψάλτη, και η Μαρία Ιωαννίδου.

Τα σκηνικά και τα κοστούμια φιλοτέχνησε ο Σάββας Πασχαλίδης. Το μπαλέτο (Μαρία Αγγελιδάκη, Σεργκέι Γκρισένκο, Αντρέας Μανσούροφ, Κατερίνα Μηλιώνη) χορογραφεί ο Αγγελος Χατζής.

Αντιγόνη Καράλη

Friday, September 19, 2008

«Ηθελε πάρα πολύ να είναι ηθοποιός»... ο Παράβας

Της Ολγας Σελλα, Η Καθημερινή, Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

«Ηταν ένας παράξενος, περίεργος και ιδιόρρυθμος άνθρωπος. Και ήθελε πάρα πολύ να είναι ηθοποιός. Αν δεν αγαπάς πάρα πολύ αυτή τη δουλειά δεν μπορείς να την κάνεις. Θέλει υπομονή, θέλει να είσαι αυτό που λέμε “ψώνιο”. Ο Σταύρος ήθελε πάρα πολύ να γίνει ηθοποιός. Τον χαρακτήριζε αυτό κι ενώ κυριαρχούσε πια στην επιθεώρηση και είχε τα μεγαλύτερα κασέ, την εγκατέλειψε για δυσκολότερα είδη, εκεί όπου τα έσοδα δεν είναι τόσο μεγάλα. Πέρασε από την επιθεώρηση στο αστικό δράμα. Το τόλμησε και πέτυχε κι αυτό είναι το στοιχείο που εκτιμώ στον Σταύρο».

Ο σκηνοθέτης των μεγάλων κινηματογραφικών επιτυχιών, Γιάννης Δαλιανίδης, σκιτσάρει για την «Κ» μερικές πτυχές της προσωπικότητας και της πορείας του Σταύρου Παράβα. Με τη λεπτότητα και τη διακριτικότητα που τον χαρακτηρίζουν. Στη διαπίστωσή του αυτή συμφωνεί και ο σκηνοθέτης Παντελής Βούλγαρης, στην ταινία του οποίου, το «Ακροπόλ» έκανε την τελευταία του κινηματογραφική εμφάνιση: «Ο Σταύρος υπήρξε μεγάλος ηθοποιός όχι μόνο της επιθεώρησης ή των ελαφριών ταινιών... Ακόμα και στους δεύτερους και τρίτους ρόλους είχε μια ακρίβεια, μια λάμψη, μια ποιότητα ως ηθοποιός. Ευτύχησα να τον δω στην επιθεώρηση μόνο μια φορά, ήταν ένα απίστευτο ντουέτο με τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Δεν έχω ξαναδεί τέτοια κίνηση σε ηθοποιό. Αλλά για μένα ο Σταύρος ήταν φίλος και παρών σε οποιαδήποτε ώρα, στιγμή και ανάγκη...».

Και ο Γιάννης Δαλιανίδης προσθέτει: «Ο Σταύρος είχε όλα τα προτερήματα και όλα τα ελαττώματα ενός θεατρίνου. Και, κυρίως, ήταν πάρα πολύ ευαίσθητος, όπως όλοι οι ηθοποιοί. Οπως ήταν και ηδονιστής, ήθελε να περνάει καλά». Ευαίσθητος και περήφανος. Γι’ αυτό και αποσύρθηκε, όταν τον πρόδωσαν οι δυνάμεις του και δυσκολευόταν πια να μαθαίνει τους ρόλους.

Ο Γιάννης Δαλιανίδης τον θυμάται στα γυρίσματα πάντα προβληματισμένο. «Αν κάποιος του έλεγε “καλημέρα” σε άλλον τόνο, τον απασχολούσε όλη τη μέρα». Αντιδρά όμως έντονα σε όσα γράφτηκαν, ότι τάχα τον εγκατέλειψαν οι φίλοι του, ότι ήταν μόνος. «Μέχρι και την Κυριακή το βράδυ, τη μέρα της γιορτής του και την παραμονή του θανάτου του, ήταν με φίλους στο σπίτι της Ροζίτας Σώκου και το τηλέφωνό του χτυπούσε συνέχεια».

Απόψε το βράδυ, στο Ηρώδειο, ο Σταύρος Παράβας θα ήταν πάλι ανάμεσα στο σινάφι. Θα έπαιρνε μέρος στη μεγάλη γιορτή του ΣΕΗ για το Σπίτι του Ηθοποιού και σκόπευε ν’ απαγγείλει το ποίημα του Γ. Σεφέρη «Αρνηση». Δεν θα βρίσκεται ανάμεσα στους συναδέλφους του, όμως η βραδιά είναι δική του. Του την αφιέρωσαν.