«Ο Άμλετ αυτοκτόνησε»: Ο Άμλετ του σήμερα

Ο άνθρωπος της εποχής μας – ή μήπως ο Έλληνας του σήμερα - είναι ο ήρωας της ενδιαφέρουσας παράστασης θεάτρου δρόμου «Ο Άμλετ αυτοκτόνησε» που ξεκινάει τις παρουσιάσεις της την ερχόμενη Παρασκευή 23/9.

Με σκηνικό τον Παρθενώνα (! ) στην Αποστόλου Παύλου και Ηρακλειδών τις τρεις πρώτες μέρες (23, 24, 25/9) και στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου & Μακρυγιάννη τις υπόλοιπες (30/9, 1, 2, 7, 8,9/10) η ομάδα «Minus (two)», της οποίας τα μέλη εργάζονται αφιλοκερδώς καταθέτουν την ανάγκη τους να υπάρξουν «σ’ έναν κόσμο που γκρεμίζεται».

Όπως λένε και οι ίδιοι: «τολμήσαμε να δανειστούμε το διαχρονικό και παγκόσμιο αρχέτυπο του ανικανοποίητου, προδομένου και συνεχώς σε διάψευση Αμλετ για να μιλήσουμε για το σήμερα με τον δικό μας τρόπο».

Η σύλληψη, η δραματουργική σύνθεση και η σκηνοθεσία είναι της Στέλλας Μαρή. Παίζουν οι Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος, Ανδρέας Ανδρεάδης, Αριάδνη Ζήλου, Χαρά Κονταξάκη, Στέλλα Μαρή, Αγγελική Μπίνη.

Αντιδράσεις προκαλεί βιβλίο που παρουσιάζει τον πατέρα του Άμλετ ως παιδόφιλο

Ο κινηματογραφικός Άμλετ, Λόρενς Ολίβιε  

Πλήθος αντιδράσεων έχει προκαλέσει βιβλίο που παρουσιάζει τον πατέρα του Άμλετ σαν ομοφυλόφιλο παιδόφιλο. Η ιστορία, γραμμένη από τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, Όρσον Σκοτ Καρ, θέλει τον πατέρα του Άμλετ να έχει δολοφονηθεί όχι από τον αδελφό του Κλαύδιο, αλλά από τον Οράτιο, φίλο του Άμλετ, ως εκδίκηση επειδή ο Βασιλιάς της Δανίας τον κακοποιούσε σεξουαλικά. Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα The Guardian, η ιδιαίτερα θετική κριτική που έδωσε στο βιβλίο η εφημερίδα Rain Taxi Review of Books ήταν αυτή που προκάλεσε τις αντιδράσεις και οδήγησε δεκάδες αναγνώστες να στείλουν οργισμένες επιστολές στην εφημερίδα. Ακολούθησαν επικριτικά σχόλια σε μπλογκ και στο Twitter. Το βιβλίο δεν εκδόθηκε πρόσφατα, αλλά για πρώτη φορά το 2008. Η Publishers Weekly έγραψε ότι το βιβλίο εστιάζει στην προσπάθεια «να συνδέσει την ομοφυλοφιλία με τις καταστροφικές συνέπειες της παιδοφιλίας, ένα στοιχείο που οι θαυμαστές του -πιθανώς αμφιφυλόφιλου- Σαίξπηρ είναι μάλλον απίθανο να εκτιμήσουν». O εκδοτικός οίκος εμφανίστηκε απορημένος που προκλήθηκε τόση διαμάχη για ένα βιβλίο που έχει εκδοθεί εδώ και δύο χρόνια.

«Αμλετ» εκ Ρωσίας

Στην Πειραιώς 260 το ρωσικό «Θέατρο Κολυάντα» θα παρουσιάσει (7-9/7, 9 μ.μ.) τον σαιξπηρικό «Αμλετ» με ελληνικούς υπέρτιτλους - μετάφραση του Δημήτρη Κοσμίδη. Ο δημιουργός του θεάτρου Νικολάι Κολυάντα θεωρείται από τους διαμορφωτές της σύγχρονης ρώσικης θεατρικής σκηνής. Ο Κολυάντα μετρά πάνω από τριάντα χρόνια στο θέατρο. Ηθοποιός, δραματουργός και σκηνοθέτης καταρρίπτει τον ακαδημαϊσμό, αποδομεί τα κείμενα και τα «τοποθετεί» μέσα σε παράξενα σκηνικά, συσσωρευμένα αντικείμενα και κοστούμια, με τους ηθοποιούς να θυμίζουν κρατούμενους του Αμπού Γκράιμπ. Η «συσσώρευση» αντικειμένων και ανθρώπων χαρακτηρίζει τις παραστάσεις του Κολυάντα. «Μου αρέσει πολύ να βάζω επί σκηνής ό,τι βρίσκω στα σκουπίδια», λέει ο Κολυάντα και δημιουργεί εικόνες που συνομιλούν με το Μεσαίωνα και θυμίζουν παγανιστική γιορτή. Στον «Αμλετ», ο 58χρονος Κολυάντα υποδύεται το «Φάντασμα», καθώς δεν ξεχνά ότι ξεκίνησε σαν ηθοποιός. Παίζει, σκηνοθετεί, έχει γράψει 97 έργα, διδάσκει θεατρική γραφή στο Θεατρικό Ινστιτούτο, διοργανώνει διεθνή διαγωνισμό θεατρικής συγγραφής, βραδιές ανάγνωσης θεατρικών έργων και από το 1994 οργανώνει, στο Αικατερίνσμπουργκ, Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Δράματος. Ο Κολυάντα, το 2001, δημιούργησε στο κέντρο της πόλης δικό του θέατρο, το οποίο όμως έγινε στόχος της μαφίας που ήθελε να μετατρέψει το χώρο σε πολυτελές εστιατόριο. Μετά από απεργία πείνας, το 2006, το κράτος του παραχώρησε άλλο χώρο για τη θεατρική στέγη του.

ΑΙΜΙΛΙΟΣ ΧΕΙΛΑΚΗΣ Ενας Αμλετ αγανακτισμένος

• Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011 Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ 

Ενας Αμλετ αγανακτισμένος; Φαίνεται πως η σκληρή συγκυρία ώθησε τον Αμλετ (Αιμίλιο Χειλάκη), στην παράσταση της ομώνυμης σεξπιρικής τραγωδίας που σκηνοθετεί ο Θέμης Μουμουλίδης και κάνει πανελλαδική πρεμιέρα απόψε στο θέατρο Παπάγου, να μη γυρίσει την πλάτη στην παλλόμενη εδώ και ένα μήνα πλατεία Συντάγματος.

Ο Αμλετ - Αιμίλιος Χειλάκης με την Οφηλία - Ευγενία Δημητροπούλου 

«Οι 50.000, οι 100.000 αγανακτισμένοι στο Σύνταγμα λένε κάτι πολύ καθαρό: "Δεν θέλω να πληρώνω άλλο τα σπασμένα σας". "Βγάλτε μας από το Μνημόνιο". Είναι χιλιάδες Αμλετ», υποστηρίζει ο ηθοποιός. «Γιατί και οι αγανακτισμένοι, όπως ο σεξπιρικός ήρωας, θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. Μόνο που δεν γνωρίζουν τον τρόπο. Δεν έχουν το "εργαλείο"». Πριν από 3 χρόνια απόλαυσε στο Φεστιβάλ Αθηνών τον «Αμλετ» της «Σαουμπίνε», σε σκηνοθεσία Τόμας Οστερμάγερ. «Ηταν ο Αμλετ μιας χορτασμένης κοινωνίας, ένα κακομαθημένο παιδί. Τυπικό δείγμα της γερμανικής κοινωνίας του 2008», σχολιάζει ο Αιμ. Χειλάκης. «Εμείς σήμερα στην Ελλάδα του Μνημονίου δεν μπορούμε να δείξουμε έναν Αμλετ κακομαθημένο, ανέπαφο απ' αυτό που κλυδωνίζει τη χώρα. Ο Αμλετ μας είναι ένας αγανακτισμένος - αλλά όχι μόνο.

Ο Κολιάντα αποδομεί τον Αμλετ στην Αθήνα

7, 8, 9 Ιουλίου στην Πειραιώς 260, χώρος Η' 

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 25 Ιουνίου 2011

«Φαινόμενο Κολιάντα». Είναι σταθερή η «επωδός» του ρωσικού Τύπου, όταν αντιμετωπίζει τον 53χρονο σταρ της εναλλακτικής ρωσικής δραματουργίας Νικολάι Κολιάντα, ο οποίος έκανε και τη θεατρική ομάδα με το όνομά του εξίσου διάσημη, παρ' ότι η έδρα της δεν είναι ούτε στη Μόσχα ούτε στην Αγ. Πετρούπολη, αλλά στο επίσης εναλλακτικό, αν όχι άγνωστο για αρκετούς, Εκατερίνενμπουργκ.

Εκτός εαυτού ο Αμλετ σταυρώνει κομμένα πόδια αλόγων, αγελάδων και πτηνών Παρακολουθώντας στις 7, 8 και 9 Ιουλίου στην Πειραιώς 260 (χώρος Η') την εκδοχή του πάνω στον σεξπιρικό «Αμλετ», τον οποίο παραδειγματικά αποδομεί, καθώς τον «μεταγράφει» σε ένα σύμπαν άγριων αφρικανικών φυλών, ίσως κατανοήσουμε γιατί αυτός ο δάσκαλος -όπως επιμένουν να τον χαρακτηρίζουν δεκαετίες- των μεγαλύτερων νέων ταλέντων της ρωσικής θεατρικής συγγραφής -από τον Σιγάρεφ, τον Μπογάγεφ και τον Πουλίνοβιτς ώς τους Αρχίποφ, Μπατούρινα και Ζούγιεφ- αντιμετωπίζεται ως μια πολύ ιδιαίτερη, αν όχι ιδιόρρυθμη περίπτωση για το ρωσικό και παγκόσμιο θέατρο. Ο θεατράνθρωπος αυτός, που για 40 χρόνια, καθημερινά ζει τη ζωή του μέσα στο θέατρο, στην Ελλάδα έχει ήδη συστηθεί ως δραματουργός. Στη χώρα μας έχουν ανεβεί η «Πολωνέζα του Ογκίνσκι» (Θέατρο Τέχνης) και η «Αμερικάνα» (Θέατρο Σκάλα). Στον «Αμλετ» του υποδύεται το φάντασμα του πατέρα του ομώνυμου ήρωα.

O «Αμλετ» σε ελληνική και ρωσική εκδοχή...

• Του Γιώργου Βαϊλάκη, Ημερησία, 23/6/2011 

Είναι ίσως το κορυφαίο έργο του Ουίλιαμ Σαίξπηρ και φέτος το καλοκαίρι θα έχουμε την ευκαιρία να το απολαύσουμε σε δύο διαφορετικές εκδοχές- μία ελληνική και μία ρωσική. Αρχής γενομένης με τον «Αμλετ» που θα υποδυθεί ο Αιμίλιος Χειλάκης -τη Δευτέρα 27 και την Τρίτη 28 Ιουνίου, στο Κηποθέατρο Παπάγου- σε μία σύγχρονη σκηνική ανάγνωση του κλασικού αριστουργήματος, σε μετάφραση Γιώργου Χειμωνά και σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη. Και βέβαια, το έργο ανήκει σε κάθε εποχή αφού είναι ένα διαχρονικό πολιτικό κείμενο και ταυτόχρονα ένα πολιτικό θρίλερ. Αλλωστε, η ιστορία επαναλαμβάνεται, μόνο τα πρόσωπα αλλάζουν.

Εγινε Πρόσπερα, θέλει να γίνει και Αµλετ

• H EΛΕΝ ΜΙΡΕΝ ΑΛΛΑΞΕ ΦΥΛΟ ΣΤΟΝ ΗΡΩΑ ΤΗΣ «ΤΡΙΚΥΜΙΑΣ»

• Επιµέλεια: Μαίρη Αδαµοπούλου, ΤΑ ΝΕΑ: Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Οι πρώτες της συνεντεύξεις δηµοσιεύτηκαν πριν από 42 χρόνια. Η ντέιµ Ελεν Μίρεν δεν µπορούσε να φανταστεί, όµως, πως ο τίτλος στον βρετανικό «Guardian» θα ήταν «Εδειχνα σέξι από τα δεκατέσσερα». Λίγες µέρες αργότερα έστειλε επιστολή γράφοντας: «Είναι ντροπή να δίνω συνέντευξη στον “Guardian” και να βιώνω µια τέτοια ελεεινή εµπειρία». Φοβόταν, όπως εξοµολογείται, πως αυτή θα την ακολουθούσε για την επόµενη δεκαετία τουλάχιστον.

Εκανε όµως λάθος. ∆ιότι η σεξουαλική της ζωή συνέχισε να απασχολεί τις σελίδες περιοδικών και εφηµερίδων έως πρόσφατα. Και µόλις πριν από λίγο καιρό τροποποιήθηκε ελαφρά το µενού. Κι όλοι πλέον αναρωτιούνται: είναιδυνατόν να δείχνει ελκυστική και ευτυχισµένη στα 65 της; Ισως να φταίει ο τίτλος της ντέιµ που πήρε το 2003, το Οσκαρ για τη «Βασίλισσα» το 2007 και η ανάδειξή της σε «εθνικό θησαυρό» για τους Βρετανούς.

Η ανατροπή φαίνεται πως είναι άρρηκτα δεµένη µε την προσωπικότητα της Ελεν Μίρεν. ∆ιότι πώς αλλιώς να εξηγήσει κάποιος πως τολµά να ερµηνεύσει έναν κατά παράδοση ανδρικό ρόλο – τον πρωταγωνιστικό στο έργο «Η τρικυµία» του Σαίξπηρ –ως γυναικείο; Και ο πρωταγωνιστής Προσπέρο µεταµορφώνεται σε µάγισσα Προσπέρα, που εξόριστησε ένα νησί αναλαµβάνει τον ρόλο του ανδρικού προτύπου και πατέρα για την τετράχρονη κόρη της υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες της Τζούλι Τέιµορ και µε συµπρωταγωνιστές τους Αλαν Κάµινγκ, Αλφρεντ Μολίνα, Κρις Κούπερ ανάµεσα σε άλλους.

«Τα παιδιά δεν πρέπει να διδάσκονται Σαίξπηρ. Η πρώτη τους επαφή θα έπρεπε να είναι µέσω µιας καλής παραγωγής». Και ανακαλεί τη δική της εµπειρία. Οταν είδε για πρώτη φορά «Αµλετ» από µια ερασιτεχνική οµάδα στη βρετανική επαρχία. «Οταν τελείωσε η παράσταση, βρισκόµουν σε άλλο κόσµο. Ηµουν τόσο ενθουσιασµένη, αν και δεν επρόκειτο για κάποια ιδιαίτερα καλή παράσταση».

Αν και έχει ερµηνεύσει πολλά έργα του Σαίξπηρ, ωστόσο δεν προτιµά τους ρόλους που έχει γράψει για ηλικιωµένες γυναίκες. «∆εν θέλω να κάνω τη Γερτρούδη. Θέλω να παίξω τον Αµλετ».

Ο σαιξπηρικός ήρωας όµως δεν είναι και ο µοναδικός αγαπηµένος της. Ο επόµενος που λατρεύει είναι ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ. «Βρεθήκαµε µαζί σε ένα πάνελ στο Φεστιβάλ του Σάντανς και µε έκανε να αλλάξω τον τρόπο που έβλεπα την υποκριτική. Τον ρώτησα πώς προσεγγίζει έναν ρόλο και µου απάντησε: “Κοιτάζω τον ρόλο. Αν λέει γκάνγκστερ, παίζω τον γκάνγκστερ. Αν γράφει ότι παίζω τον µαγαζάτορα, παίζω έναν µαγαζάτορα”. Ηταν σαν να άναψε ένας γλόµπος στο µυαλό µου. Είπα: “Αυτό είναι!”. Και ακολούθησα έκτοτε τις συµβουλές του. Οταν γράφουν οι οδηγίες “γυναίκα θυµωµένη χωρίς µέικ-απ σηκώνεται από το κρεβάτι”, αυτό ακριβώς ερµηνεύω. ∆εν κοιτάζω τι κουβαλάει».