The Guardian
Ο Μπένεντικτ Αντριους ακόμα θυμάται ένα γράμμα που είχε λάβει πριν από 11 χρόνια, μετά το ανέβασμα μιας ανατρεπτικής παράστασης του έργου του Τσέχοφ «Οι τρεις αδελφ.ές» στο Σίδνεϊ: «Σας εύχομαι καλή τύχη στην καριέρα σας ως σκηνοθέτης βιντεοκλίπ» έγραφε, «έτσι ώστε να αφήσετε εκείνους από εμάς που θυμούνται με αγάπη κάτι που λέγεται θέατρο, να εξακολουθήσουμε να το απολαμβάνουμε».
Ο Αντριους είναι εκείνο το είδος σκηνοθέτη που προκαλεί θόρυβο. Η οκτάωρη παράσταση που σκηνοθέτησε το 2009 με ιστορίες από τον Σαίξπηρ έκανε έναν κριτικό να δηλώσει: «Ο Μπένεντικτ Αντριους είναι ο εφιάλτης μου για το πού μπορεί να φτάσει το “θέατρο του σκηνοθέτη”», ενώ η κριτική στην εφημερίδα Telegraph για τη φουτουριστική παραγωγή της όπερας του Μοντεβέρντι «Η επιστροφή του Οδυσσέα» άρχιζε με μια άμεση δήλωση: «Δεν μου άρεσε η νέα παραγωγή του Αντριους... ούτε στο ελάχιστο». Εκείνη η πρώτη σκηνοθεσία του στις «Τρεις αδελφές» ήταν σαφώς ένα σημάδι για τα επερχόμενα: «Είχα ρίξει πάρα πολλά πράγματα στην παράσταση. Η σκηνή ήταν γεμάτη παιχνίδια από τον “Πόλεμο των άστρων”, ακουγόταν μουσική ντίσκο. Πραγματικά, η παράσταση ήταν ένας κυκεώνας, με την καλή έννοια».
