Στο 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης με θέμα φέτος «Προσφυγιά, Μετανάστευση, Διασπορά», που διοργανώνεται στην Κοζάνη
«Η δική μου ιστορία προσφυγιάς είναι σαν απάντηση τόσο σύντομη, όμως για μένα και τον κατατρεγμένο κουρδικό λαό είναι η ιστορία της ζωής μας, είναι σαν ένα πρόσθετο χρωματικό μόριο στο αίμα μας, σαν μια σκιά που τρέχει πίσω μας και φαίνεται να μην έχει τελειωμό, σαν εκείνα τα ποιήματα και χρώματα που οι φίλοι μου δεν πρόλαβαν να αποτυπώσουν στο χαρτί και χάθηκαν στα μονοπάτια. Κι εγώ σαν να έπρεπε να πάω να τα μαζέψω όλα αυτά γιατί αισθάνομαι ότι τρέχει πίσω μου κάτι σαν το φάντασμα του Οθέλλου από τον Σαίξπηρ ή σαν εκείνη την κούκλα που μου χάρισε η μάνα μου κι όταν νιώθω πεσμένη με το μυαλό τη σφίγγω στην αγκαλιά μου. Ναι κάπως έτσι τη βιώνω την προσφυγιά».
- Της Σαντρας Bουλγαρη, Η Καθημερινή, Σάββατο, 23 Aπριλίου 2011