Του Σπύρου Κακουριώτη,
Στο όχι και τόσο μακρινό 2077, ίσως μετά από κάποια οικολογική ή άλλη καταστροφή, σε ένα περιβάλλον που θυμίζει Απόδραση από τη Νέα Υόρκη, το περίφημο κινηματογραφικό έργο που γύρισε ο Τζον Κάρπεντερ το 1981, οι άνθρωποι ζουν έναν βίο λιτό, ομοιόμορφο, χωρίς παρελθόν... Ίδια σπίτια, ίδια έπιπλα, ίδια ρούχα, φαγητό που διανέμεται σε συσσίτια, υπηρεσίες περιπολίας και καταστολής, απαγόρευση κάθε προσωπικού αντικειμένου που δεν έχει άλλη από χρηστική λειτουργία, άνθρωποι που ζουν χωρίς να σκέφτονται, χωρίς να νιώθουν. Αυτή είναι η δυστοπική κοινωνία - μετά - την - καταστροφή που περιγράφει ο κορυφαίος Βρετανός δραματουργός Έντουαρντ Μποντ στο μονόπρακτό του Δεν έχω τίποτα (Have I none, 2000), που παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, από την Εταιρεία Θεάτρου Εν Δράσει.
- Η ΑΥΓΗ, 26.04.2015
Στο όχι και τόσο μακρινό 2077, ίσως μετά από κάποια οικολογική ή άλλη καταστροφή, σε ένα περιβάλλον που θυμίζει Απόδραση από τη Νέα Υόρκη, το περίφημο κινηματογραφικό έργο που γύρισε ο Τζον Κάρπεντερ το 1981, οι άνθρωποι ζουν έναν βίο λιτό, ομοιόμορφο, χωρίς παρελθόν... Ίδια σπίτια, ίδια έπιπλα, ίδια ρούχα, φαγητό που διανέμεται σε συσσίτια, υπηρεσίες περιπολίας και καταστολής, απαγόρευση κάθε προσωπικού αντικειμένου που δεν έχει άλλη από χρηστική λειτουργία, άνθρωποι που ζουν χωρίς να σκέφτονται, χωρίς να νιώθουν. Αυτή είναι η δυστοπική κοινωνία - μετά - την - καταστροφή που περιγράφει ο κορυφαίος Βρετανός δραματουργός Έντουαρντ Μποντ στο μονόπρακτό του Δεν έχω τίποτα (Have I none, 2000), που παρουσιάζεται στο Θέατρο του Νέου Κόσμου, από την Εταιρεία Θεάτρου Εν Δράσει.
