«Ζωή στο θέατρο» με Στέργιογλου και Γάκη

• «RABBITHOLE»
• Ο Χρήστος Στέργιογλου και ο Κώστας Γάκης πρωταγωνιστούν στο έργο του Ντέιβιντ Μάμετ "Η ζωή στο θέατρο" που παρουσιάζεται στο θέατρο "Rabbithole", σε μετάφραση-σκηνοθεσία Αλέξη Ρίγλη.

Ο Χρήστος Στέργιογλου και ο Κώστας Γάκης πρωταγωνιστούν στο έργο του Ντέιβιντ Μάμετ "Η ζωή στο θέατρο" που παρουσιάζεται στο θέατρο "Rabbithole", σε μετάφραση-σκηνοθεσία Αλέξη Ρίγλη. Γραμμένο το 1977, το έργο του Ντέιβιντ Μάμετ μιλάει για τη σύνθετη διαδικασία της παράδοσης της σκυτάλης από τη μία γενιά στην επόμενη, μέσα από τη σχέση δυο ηθοποιών, του Ρόμπερτ και του Τζον, και τις κωμικοτραγικές καταστάσεις που ζουν, πάνω και πίσω από τη σκηνή, στο θέατρο ρεπερτορίου στο οποίο εργάζονται. "Το έργο είναι κωμωδία.

Είναι, κατά κάποιον τρόπο, η απομόνωση μιας στιγμής [...] είναι η στιγμή της αναγνώρισης της θνητότητας, αυτή η στιγμή που η νεότερη γενιά αναγνωρίζει και αποδέχεται την ευθύνη της και η παλαιότερη αρχίζει να αποσύρεται" σημειώνει ο συγγραφέας.

Ο νάρκισσος Αντερσεν και η Λαίδη Ελγιν

• ΣΤΟ ΑΙΘΡΙΟ ΤΟΥ ΕΠΙΓΡΑΦΙΚΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ
• Σκηνικές συνθέσεις πάνω σε κείμενα ξένων περιηγητών, που εστιάζουν στην ανακάλυψη της Ελλάδας, στο "Dance me to the end of Greece #1"

Στην παράσταση, ο πρώιμος Βύρωνας ερωτεύεται νεαρούς στην Αθήνα του 1811, ενώ η Λαίδη Ελγιν προσπαθεί να τραβήξει την προσοχή του άντρα της διευκολύνοντας τη μεταφορά των Μαρμάρων στην Αγγλία....

"Οι Ελληνες είναι γρήγοροι στην αντίληψη και φλογεροί στην εκτέλεση των έργων", λέει ένας περιηγητής που επισκέφτηκε την Ελλάδα, ενώ ο Βύρωνας διαπιστώνει πως "Το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι οι Έλληνες είναι παλιοψεύτες. Ποτέ δεν υπήρξε τόση ανικανότητα για ειλικρίνεια από τότε που η Εύα ζούσε στον Παράδεισο".

"Τα κείμενα των Περιηγητών θέτουν την πρόκληση να αναμετρηθείς με το βλέμμα του Αλλου", σημειώνει η σκηνοθέτης της παράστασης Κυριακή Σπανού, "Dance me to the end of Greece #1". Πρόκειται για μια σκηνική σύνθεση κειμένων ξένων περιηγητών - ταξιδιωτών, που εστιάζουν στην ανακάλυψη της Ελλάδας από τους Ρομαντικούς, κατά την κρίσιμη περίοδο κατασκευής της εθνικής μας ταυτότητας, και στο θέμα της αρχαιολατρίας και της αρχαιοκαπηλίας η οποία κυριαρχούσε το 19ο αιώνα.

Το "Dance me to the end of Greece #1" είναι το πρώτο μέρος ενός μεγάλου πρότζεκτ που θα συνεχιστεί με διαφορετικές σκηνικές συνθέσεις πάνω σε διαφορετικά κείμενα Ξένων Περιηγητών ανάλογα με τον χώρο (ταξιδιωτικό προορισμό), το θέμα και τις εκάστοτε συνθήκες (το περιεχόμενο του "Dance me to the end of Greece #2" θα αφορά στη Θεσσαλονίκη και τη Βόρεια Ελλάδα). Πρώτος σταθμός το αίθριο του Επιγραφικού Μουσείου, στις 23, 24 και 25 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο του θεσμού "Ευρωπαϊκές Μέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς", σε συνδιοργάνωση με το Μουσείο.

Το «Τρίτο Στεφάνι» επιστρέφει στη σκηνή

Το έργο του Κώστα Ταχτσή ανεβαίνει για περιορισμένες παραστάσεις, σε μια υπερπαραγωγή που σκηνοθετεί ο Σταμάτης Φασουλής με 24 ηθοποιούς

Η Νένα Μεντή υποδύεται την Εκάβη στο «Τρίτο Στεφάνι»

Ηταν στοίχημα κερδισμένο που πολλοί το χάρηκαν, γι' αυτό επιστρέφει στη σκηνή. Ο λόγος για το "Τρίτο Στεφάνι", το έργο που καθιέρωσε τον Κώστα Ταχτσή και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από το Εθνικό Θέατρο την περίοδο 2009-2010, ανεβαίνει για περιορισμένες παραστάσεις στο "Παλλάς", από τις 28 Σεπτεμβρίου, σε συμπαραγωγή της Ελληνικής Θεαμάτων και του Εθνικού Θεάτρου.

Ο Σταμάτης Φασουλής που σκηνοθετεί (υπεύθυνος και για τη θεατρική διασκευή με τον Θανάση Νιάρχο) την (από όλες τις απόψεις) υπερπαραγωγή, ήλθε ξανά αντιμέτωπος με την παράσταση, μια παράσταση που είχαν θερμά αγκαλιάσει οι θεατές. "Δεν μου έχει ξανατύχει. Είναι έντονα συγκινητικό το ότι δεν ήθελα να αλλάξω τίποτα" σχολιάζει. "Μόλις το τολμούσα, η παράσταση... κλώτσαγε!". Ισως γιατί είναι "φιλτραρισμένη από την αγάπη του κοινού. Αυτό που φτιάχνεις στην πρόβα και φιλτράρεται από την αγάπη του κοινού έχει μια άλλη αξία, δεν το πειράζεις". Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που άλλαξε, όπως παραδέχθηκε, κι αυτή ήταν η σκηνή του κατοχικού πάρτι, που είχε αέρα μουσικοχορευτικού θεάματος κι αποπροσανατόλιζε το όλον. "Δεν υπάρχει τίποτα νοσταλγικό στην παράσταση αλλά μόνο συγκίνηση" παραδέχτηκε.

Δύο γυναίκες οικείες, γεμάτες δύναμη και αδυναμίες, ξετυλίγουν μπροστά μας το νήμα της ζωής τους: γάμοι, απιστίες, διαζύγια, θάνατοι, οικονομικές αποτυχίες, οικογενειακά δράματα. Η προσωπική, μικρή τους ιστορία είναι δεμένη με τη μεγάλη ιστορία, με την ιστορία της νεότερης Ελλάδας - τα κυριότερα γεγονότα του πρώτου μισού του περασμένου αιώνα -ο Μακεδονικός Αγώνας, οι Βαλκανικοί Πόλεμοι, η Μικρά Ασία, ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, η Κατοχή- περνάνε μπροστά μας μέσα από το έργο. Aλλοτε καθοριστικά και άλλοτε σαν φόντο σε ένα συναισθηματικό τοπίο.

Το τρίτο στεφάνι της Νίνας -ο τελευταίος γάμος της με τον άνδρα της και γιο της Εκάβης- είναι το σημείο που η ιστορία ξεκινά και τελειώνει. Eνας κύκλος που κλείνει μέσα του όλο το πάθος των δύο ηρωίδων για τη ζωή, τον αγώνα για επιβίωση, τη σκληρότητα, την τρυφεράδα αλλά και το χιούμορ και τον αυτοσαρκασμό τους, που μεταφέρεται στη σκηνή του θεάτρου.

Το "Τρίτο Στεφάνι", ένα από τα σημαντικότερα νεοελληνικά μυθιστορήματα, εκδόθηκε το 1962. Εργο αυτοβιογραφικό, με πρόσωπα από τη ζωή και τις μνήμες του συγγραφέα, σκιαγραφεί με πρωτόγνωρο για την εποχή του τρόπο ένα κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας μέσα από τη ματιά δύο γυναικών, της Νίνας και της Εκάβης. Πόσο όμως συνομιλεί με το σήμερα; "Κάθε έργο χρωματίζεται από την εποχή που το ανεβάζεις. Ομως, δεν μπορεί να μεταφερθεί ατόφιο το σημερινό πρόβλημα σε μία παράσταση" απαντά ο σκηνοθέτης. "Βράζουμε όλοι στο ίδιο καζάνι... Αλλά, αν κάνουμε μια καλή παράσταση, ανασαίνουμε. Θα χαρούμε, εάν σε αυτούς τους σκοτεινούς καιρούς η παράσταση λειτουργήσει σαν όαση πολιτισμού και συγκίνησης".

Τα σκηνικά φιλοτέχνησε η Ελλη Παπαγεωργακοπούλου, τα κοστούμια η Ντένη Βαχλιώτη, η μουσική σύνθεση-επιμέλεια είναι του Θοδωρή Οικονόμου, η κίνηση της Αποστολίας Παπαδαμάκη, η μουσική διδασκαλία της Μελίνας Παιονίδου και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου. Βοηθός Σκηνοθέτη: Γιώργος Λύρας. Πρωταγωνιστούν: Νένα Μεντή, Φιλαρέτη Κομνηνού, Γιάννης Στάνκογλου, Τάνια Τρύπη. Συμμετέχουν είκοσι ακόμη ηθοποιοί.

• ΚΑΘΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ
"Θα ήθελα κάθε δύο χρόνια να ανεβαίνει το ''Τρίτο Στεφάνι'' για 10 ημέρες" λέει ο Σταμάτης Φασουλής. "Είναι σημαντικό να παίζεται ένα έργο στο οποίο φαίνεται μια άλλη Ελλάδα που δεν είναι και η καλύτερη..." σύμφωνα με την Εκάβη-Νένα Μεντή. Η Φιλαρέτη Κομνηνού αισθάνεται μια "αφόρητη χαρά που επιστρέφει στον ρόλο της Νίνας, καθώς και απέραντη τρυφερότητα απέναντι στους χαρακτήρες".

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΑΡΑΛΗ, ΕΘΝΟΣ, 15/9/2011

ΚΘΒΕ: Στον αέρα οι «Αερίτες» από τη στάση εργασίας

Με στάσεις εργασίας αύριο και μεθαύριο απαντούν οι εργαζόμενοι του ΚΘΒΕ στην εργασιακή εφεδρεία, η οποία έρχεται να προστεθεί στα ήδη υπάρχοντα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Χθες ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης, βρέθηκε στην Αθήνα για να συζητήσει τα προβλήματα με τους αρμόδιους υπουργούς και πήρε τη διαβεβαίωση ότι σήμερα πρόκειται να καταβληθούν τα δεδουλευμένα του Αυγούστου.

Λόγω της στάσης εργασίας ίσως να μη γίνει η παράσταση χορού της ομάδας σύγχρονου χορού «Αερίτες», που εντάσσεται στα «Δημήτρια» και επρόκειτο να δοθεί αύριο στο Θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Με τις κινητοποιήσεις τους οι εργαζόμενοι στο ΚΘΒΕ δηλώνουν την αντίθεσή τους στην εφαρμογή της εργασιακής εφεδρείας στο ΚΘΒΕ, καθώς, όπως επισημαίνει ο πρόεδρός τους, Γιώργος Αντωνιάδης, δεν υπάρχει πλεονάζον προσωπικό. Τα τελευταία δύο χρόνια το προσωπικό του θεάτρου μειώθηκε κατά 45%, τονίζει, ενώ το μέτρο της εργασιακής εφεδρείας έρχεται να προστεθεί στη μη ανανέωση των συμβάσεων 35 συμβασιούχων τον Μάιο, στις συνεχείς καθυστερήσεις καταβολής της μισθοδοσίας, στην 8μηνη καθυστέρηση καταβολής υπερωριών, εξαιρέσιμων και κυριακάτικων αποδοχών. Οι ηθοποιοί και οι εργαζόμενοι στο ΚΘΒΕ κατήγγειλαν στην Επιθεώρηση Εργασίας το πρόβλημα της καθυστέρησης καταβολής μισθών και των άλλων αποδοχών τους.

Σ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ, Ελευθεροτυπία, 15/9/2011

«Τρίτο Στεφάνι» πάλι στο Παλλάς

• «Θα 'θελα κάθε δύο χρόνια να παίζεται το «Τρίτο Στεφάνι» για 10 μέρες», λέει ο Σταμάτης Φασουλής αποκαλύπτοντας τη σχέση... εξάρτησης που έχει αναπτύξει για τη μεγάλη (σε δική του σκηνοθεσία) εμπορική επιτυχία του Εθνικού Θεάτρου (τη σεζόν 2009-2010) που στις 28 του μήνα ξανανεβαίνει έπειτα από δύο χρόνια για 20 παραστάσεις στο Παλλάς.

Μην περιμένετε αλλαγές. Θα είναι η ίδια παράσταση με τους ίδιους ηθοποιούς: Νένα Μεντή, Φιλαρέτη Κομνηνού, Χρήστος Στάνκογλου, Τάνια Τρύπη και Μαρία Ζορμπά.

Η Νίνα, η Εκάβη, ο Δημήτρης, ο Ντίνος, η Ελένη, η Πολυξένη θα «ξαναζήσουν» τα πάθη της Ελλάδας, από τους Βαλκανικούς Πολέμους ώς τον Εμφύλιο, ζωντανεύοντας τον διαχρονικό λογοτεχνικό «κλαυσίγελο» του Κώστα Ταχτσή (τη διασκευή συνυπογράφουν ο Σταμάτης Φασουλής και ο Θανάσης Νιάρχος).

Οχι πως ο Φασουλής δεν επιχείρησε να αλλάξει κάποιες σκηνές. «Το αποπειράθηκα δύο-τρεις φορές αλλά η παράσταση "κλότσησε"», αναφέρει. Αλλωστε, «η παράσταση είναι φιλτραρισμένη από την αγάπη του κοινού. Αυτό λοιπόν που φτιάχνεις στην πρόβα και φιλτράρεται από την αγάπη του κοινού, δεν το πειράζεις, όπως έλεγαν οι παλιοί. Την επιτυχία δεν την πειράζεις!».

ΚΘΒΕ - ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΖΑΚΟΣ: Κόντρες για την αναβίωση του «Μεγάλου μας Τσίρκου»

Εστω και χωρίς τον πρώτο του σκηνοθέτη - παραγωγό - πρωταγωνιστή Κώστα Καζάκο, «Το Μεγάλο μας Τσίρκο» θα ανεβεί στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Ο Κώστας Καζάκος (βουλευτής Επικρατείας του ΚΚΕ σήμερα) αρχικά δέχτηκε τη συμμετοχή στην προγραμματιζόμενη για τον Ιανουάριο του 2012 παράσταση και την ανάληψη της σκηνοθεσίας της με κάποιες ενστάσεις. Με χτεσινή επιστολή του όμως, αναφέρεται στις επιφυλάξεις και τους κινδύνους (καλλιτεχνικούς και οικονομικούς) που θα εγκυμονούσε ένα τέτοιο εγχείρημα και υπογραμμίζει πως παρ' ότι ο ίδιος πρότεινε ότι για να πετύχει κάτι αντίστοιχο σήμερα - 38 χρόνια μετά το ιστορικό ανέβασμα - χρειάζονται τουλάχιστον 50 ηθοποιοί, ειδικός σχεδιασμός τριών σκηνών και μια φεστιβαλικού τύπου παράσταση, τίποτα απ' όλα αυτά δεν προβλέπεται στους σχεδιασμούς του ΚΘΒΕ.

«Η ιδιαίτερη σχέση μου με την παλιά παράσταση δεν μου επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση. Με στενοχωρεί το γεγονός ότι μέχρι και τις τελευταίες μέρες στις ανακοινώσεις του ΚΘΒΕ εμπλέκεται το όνομά μου ως υπεύθυνου της παράστασης» τονίζει ο Κώστας Καζάκος.

Η διαφωνία και η ανταλλαγή επιστολών ξεκίνησε όταν το ΚΘΒΕ μετέφερε δύο μήνες νωρίτερα την πρεμιέρα (είχε ανακοινωθεί για τον Ιανουάριο του 2012 και μεταφέρθηκε στο τρίτο δεκαήμερο του Νοεμβρίου 2011) παρά τις ενστάσεις του Κώστα Καζάκου.

«Η διαφωνία του κ. Καζάκου για τη συμμετοχή του στη συγκεκριμένη παράσταση κινήθηκε σε επίπεδο οικονομικό και καλλιτεχνικό. Ομως κάθε κείμενο εμβιώνεται από τις καινούργιες γενιές και επαναπροσδιορίζεται στον χώρο και στον χρόνο. Για τους λόγους αυτούς, το ΚΘΒΕ προχωρεί σε συμπαραγωγή με το θέατρο "Ακροπόλ" στο ανέβασμα του έργου με την τιμητική για εμάς συμμετοχή του κ. Σταύρου Ξαρχάκου, όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί» τονίζεται σε ανακοίνωση του ΚΘΒΕ, την οποία υπογράφει ο καλλιτεχνικός του διευθυντής Σωτήρης Χατζάκης.

ΤΑ ΝΕΑ, 14/9/2011

Εφηβικό Θέατρο εντός των τειχών! Αριστοφάνη - Όρνιθες

Μια rock παράσταση για εφήβους (και όχι μόνο!…)


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ: Ένα φρέσκο θεσμό στην Ελλάδα, που συνδυάζει τη θεατρική πράξη και τη νέα παιδαγωγική προτείνει η σκηνοθέτης και θεατροπαιδαγωγός Τζωρτζίνα Κακουδάκη και η ομάδα 4Frontal, σε συνεργασία με το Πανελλήνιο Δίκτυο για το Θέατρο στην Εκπαίδευση, στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Επιλέξαμε το έργο Όρνιθες γιατί: Είναι ένα κείμενο οικείο και ελληνικό που διδάσκονται, θα διδαχθούν ή έχουν διδαχθεί οι μαθητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (διδάσκεται στην Γ΄Γυμνασίου). Η θεματική του έργου εμπλουτίζει τη φαντασία και διευρύνει τους σύγχρονους πολιτικούς και περιβαντολογικούς προβληματισμούς : πώς αντιλαμβανόμαστε την κοινωνία γύρω μας, τί μπορούμε να προτείνουμε για να την κάνουμε καλύτερη, πώς η ουτοπία μιας καλύτερης Πολιτείας μπορεί να βελτιώσει την καθημερινότητά μας. Είναι μια σκηνική πράξη που μπορεί να διευρύνει την πολιτική σκέψη: Αριστοφάνης προτείνοντας μια ουτοπία, τη Νεφελοκοκκυγία μας φέρνει αντιμέτωπους στο "εδώ και τώρα" της σκηνής, για να φανταστούμε μια καλύτερη κοινωνία και να σκεφτούμε από κοινού πώς μπορούμε να τη βελτιώσουμε την παρούσα. Η παράσταση θα παίζεται τις καθημερινές σε σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και θα συνοδεύεται από ένα θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για τους μαθητές. Στόχος μας είναι οι Όρνιθες “μεταφέρουν” τα πολιτικά, ηθικά, μεταφυσικά, περιβαντολογικά θέματα του έργου του Αριστοφάνη στα μέτρα της σημερινής πραγματικότητας με το συνδυασμό τριών βασικών αιτημάτων του σύγχρονου σχολείου : την αισθητική απόλαυση, την ψυχαγωγία και την διαθεματική βιωματική παιδαγωγική Σκηνοθεσία- Διασκευή : Τζωρτζίνα Κακουδάκη Χορογραφία : Πατρίσια Απέργη Κοστούμια : Δήμητρα Λιάκουρα Σκηνική Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης Μουσική Σύνθεση: Σπύρος Πανταζής Βοηθός Σκηνοθέτη/Φωτογραφίες: Αριστέα Σταφυλαράκη Διδασκαλία κρουστών: Λαμπρίνα Αρβανιτίδου Θεατροπαιδαγωγικό Υλικό : Ηρώ Ποταμούση, Τζωρτζίνα Κακουδάκη, Ζωή Λυμπεροπούλου Παίζουν : Απόστολος Κουτσιανικούλης, Ελένη Κουτσιούμπα, Γιώργος Ματαράγκας, Πάνος Τοψίδη

Μύθοι ανεκπλήρωτου έρωτα στην γκαλερί ΚΝΟΤ

Με μια αρχαία ιστορία ενός ανεκπλήρωτου έρωτα, αυτού της Ηχούς για τον Νάρκισσο, ξεκινά τη φετινή καλλιτεχνική σεζόν η ΚΝΟΤ Gallery της οδού Μιχαλακοπούλου 206. Πρόκειται για την χοροθεατρική "παράσταση μικρού μήκους" Ηχώ + Νάρκισσος, που παρουσιάζεται από την Παρασκευή και έως τις 26/9, σε σκηνοθεσία Θέμελη Γλυνάτση.

Η Ηχώ, σύμφωνα με την εκδοχή του μύθου που παραδίδει ο Οβίδιος στιςΜεταμορφώσεις του, ήταν μια νύμφη που είχε το χάρισμα να πείθει με τον λόγο και γι' αυτό ο Δίας την χρησιμοποιούσε για να απασχολεί την Ήρα, ώστε να μπορεί ελεύθερα να την απατά. Ανακαλύπτοντας το τέχνασμα, η Ήρα τιμωρεί την Ηχώ, στερώντας της τη δυνατότητα να επικοινωνεί με τους άλλους, καθώς μπορούσε μόνο να επαναλαμβάνει τα λόγια τους. Έτσι, η Ηχώ που είναι ερωτευμένη με τον Νάρκισσο, δεν καταφέρνει να τον γοητεύσει με τα λόγια της και μεταμορφώνεται σε πέτρα, δίπλα σ’ ένα ποτάμι. Ο Νάρκισσος έμεινε να κοιτά τον εαυτό του, καθρεφτισμένο στο ποτάμι. Έκτοτε η Ηχώ έγινε η φωνή που τον καλεί, αντίλαλος απελπισίας και πόνου.

Με αφορμή την αρχαία αυτή ιστορία ενός ανεκπλήρωτου έρωτα, η παράσταση εξερευνά τη δυναμική της ερωτικής επιθυμίας, ιδίως τον κενό χρόνο, καθώς ο εραστής περιμένει μάταια μια ανταπόκριση από το αντικείμενο του πόθου του. Χωρισμένοι ο ένας από τον άλλον σε δυο διαφορετικούς χώρους, χωρίς τη δυνατότητα επικοινωνίας, οι δυο ηθοποιοί (Βασιλική Ανδρέου και Γιώργος Σεραφειμίδης) κατασκευάζουν δυο εικαστικά περιβάλλοντα με μόνο τους σύμμαχο το σώμα, το φως και τον ήχο.

"Purgatorio" στη Θεσσαλονίκη

Την έννοια του καθαρτηρίου εξερευνά η θεατρική ομάδα anaimos, στο Purgatorio, ένα σκηνικό πείραμα «δημόσιων» σωμάτων σε κοινή συνθήκη, που παρουσιάζει από σήμερα έως και τις 17/9 στους χώρους του contACT art club, της οδού Γιαννιτσών. Πέντε ερμηνευτές επί σκηνής επιχειρούν μια προσωπική κατάθεση για την έννοια της "κάθαρσης", σε μια σκηνική διαμαρτυρία αφιερωμένη στο τέλος της εποχής που διανύουμε και στα θύματά της... Η ιδέα, η σκηνοθεσία, η δραματουργική επεξεργασία και η μουσική επιμέλεια είναι του Μιχάλη Πανάδη, ενώ ερμηνεύουν ο ίδιος και οι Έβελυν Ασουάντ, Δώρα Μπογιατζή, Αγγελική Σδράνη, Γιώργος Σουλεϊμάν.

"Τσίρκο" χωρίς τον Κ. Καζάκο

Χωρίς τον Κώστα Καζάκο, που αρχικά φερόταν ως σκηνοθέτης της παράστασης, πρόκειται να ανέβει τελικά από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος η παράσταση του έργου του Ι. Καμπανέλλη Το μεγάλο μας τσίρκο. Σύμφωνα με ανοιχτή επιστολή του τοτινού πρωταγωνιστή, η ιδέα μιας καινούργιας παράστασης του Τσίρκου δεν του ήταν ξένη (όπως και στον Ι. Καμπανέλλη), πόσο μάλλον που "οι συγκυρίες έχουν επαναφέρει το έργο του Καμπανέλλη στην επικαιρότητα κατά τρόπο δραματικό"...

Έτσι, παρά τους φόβους και τις επιφυλάξεις για "τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τέτοιο εγχείρημα", συμφώνησε με τον καλλιτεχνικό διευθυντή του οργανισμού να το επιχειρήσει, με στόχο να παρουσιαστεί η παράσταση τον Ιανουάριο, με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης.

"Όχι" Χατζάκη στην εργασιακή εφεδρεία

Άμεση και σαφής η δήλωση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ Σωτήρη Χατζάκη σχετικά με τη διαδικασία της εφεδρείας, στην οποία η κυβέρνηση έσπευσε να εντάξει τους κρατικούς πολιτιστικούς φορείς δίχως να λάβει υπόψη την ιδαιτερότητα του ρόλου και της λειτουργίας τους. "Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος δεν έχει πλεονάζον προσωπικό" δηλώνει ρητά και προς όλες τις κατευθύνσεις, υπενθυμίζοντας ότι "εκκρεμεί η λύση για την εξαίρεση των Κρατικών Σκηνών από το καθεστώς των ΔΕΚΟ" και επισημαίνοντας εν τέλει το αυτονόητο, ότι "η ιστορική φυσιογνωμία του ΚΘΒΕ δεν πρέπει να αλλοιωθεί και η δραστηριότητά του στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στη Βόρεια Ελλάδα και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη δεν πρέπει να παρεμποδιστεί".

Χωρίς τον Καζάκο το «Μεγάλο μας τσίρκο»

Ο ΗΘΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΩΝΗΣΕ ΜΕ ΤΟ ΚΘΒΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ

Χωρίς τη συμμετοχή του Κώστα Καζάκου, αλλά σε συμπαραγωγή με το θέατρο «Ακροπόλ», θα παρουσιαστεί από το ΚΘΒΕ το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το μεγάλο μας τσίρκο».

Ο Κώστας Καζάκος και η Τζένη Καρέζη στο θεατρικό του Ι. Καμπανέλλη του 1973Το έργο θα παρουσιαστεί με τη συμμετοχή του Σταύρου Ξαρχάκου, όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί, και θα ανεβεί στην Κεντρική Σκηνή του ΚΘΒΕ στο τρίτο 10ήμερο του Νοεμβρίου. Αμέσως μετά θα μεταφερθεί στη σκηνή του «Ακροπόλ».

«Με στενοχωρεί μόνο το γεγονός ότι μέχρι και τις τελευταίες μέρες στις ανακοινώσεις του ΚΘΒΕ εμπλέκεται το όνομά μου, ως υπεύθυνου της παράστασης», αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Κ. Καζάκος.

• «Φεστιβαλικό γεγονός»

Διευκρινίζει ότι δεν συμμετέχει στην παραγωγή, καθώς διαφώνησε με το ΚΘΒΕ για τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να παρουσιαστεί το έργο και ότι οι μεταξύ τους συζητήσεις έληξαν τον περασμένο Αύγουστο.

Ο ίδιος, τονίζει, φανταζόταν την παράσταση σαν «ένα φεστιβαλικό γεγονός ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, που θα χτιστεί σε μεγάλο χώρο, με τρεις σκηνές και πασαρέλα, και θα παιχτεί για πέντε με δέκα παραστάσεις, όσο χρειάζεται για να υποδεχτεί το κοινό που θα επιθυμούσε να το δει. Και όχι σε ένα συμβατικό θέατρο, ιταλικού τύπου, της μιας υπερυψωμένης σκηνής, που θα ανοίξει τις πόρτες του για καθημερινές παραστάσεις, όπως συνηθίζεται».

Υπενθυμίζει ότι όταν το έργο παίχτηκε στη Θεσσαλονίκη, τον Σεπτέμβριο του 1973, στο Παλέ ντε Σπορ, και σε 6 μόνο παραστάσεις, το παρακολούθησαν 52.000 θεατές. «Η ιδιαίτερη σχέση μου με την παλιά παράσταση δεν μου επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση», υπογραμμίζει. Τονίζει επίσης ότι η μεταφορά του έργου από το ΚΘΒΕ στον Νοέμβριο του 2011, αντί του Ιανουαρίου του 2012 όπως αρχικά είχε προγραμματιστεί, άφηνε ελάχιστο χρόνο για την προετοιμασία της παράστασης.

«Οι συζητήσεις μας έληξαν μέσα στον Σεπτέμβριο», λέει ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ΚΘΒΕ, Σωτήρης Χατζάκης, διευκρινίζοντας ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως αντιπαράθεση μεταξύ του ιδίου ή του ΚΘΒΕ με το Κ. Καζάκο. Αποδίδει σε λάθος ή παρανόηση την αναφορά για συνεργασία του στην παράσταση, καθώς το ΚΘΒΕ, πέραν της ανακοίνωσης του καλλιτεχνικού προγραμματισμού, που αναφέρει τον Κώστα Καζάκο ως σκηνοθέτη της παράστασης, δεν έχει εκδώσει άλλη ανακοίνωση για το έργο.

• «Οικονομικό επίπεδο»

«Η διαφωνία του κ. Κώστα Καζάκου για τη συμμετοχή του στη συγκεκριμένη παράσταση κινήθηκε σε επίπεδο οικονομικό και καλλιτεχνικό», αναφέρεται σε ανακοίνωση του ΚΘΒΕ. «Οι απόψεις του για το έργο σεβαστές και η εκτίμησή μας στο πρόσωπό του δεδομένη. Ομως, κάθε κείμενο εμβιώνεται από τις καινούργιες γενιές και επαναπροσδιορίζεται στο χώρο και στο χρόνο, γιατί αυτό είναι δικαίωμα και υποχρέωση της τέχνης του θεάτρου», επισημαίνεται στην ανακοίνωση.

• ΣΑΚΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
• Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

«Διαζύγιο» Καζάκου με ΚΘΒΕ

• Οικονομικοί και καλλιτεχνικοί λόγοι οδήγησαν στο διαζύγιο του Κώστα Καζάκου με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος.

Οικονομικοί και καλλιτεχνικοί λόγοι οδήγησαν στο διαζύγιο του Κώστα Καζάκου με το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος. Οι δύο πλευρές είχαν δώσει τα χέρια για το ανέβασμα της παράστασης "Το μεγάλο μας τσίρκο" του Ι. Καμπανέλλη, σε σκηνοθεσία Κ. Καζάκου και μουσική Στ. Ξαρχάκου, και η συνεργασία είχε ανακοινωθεί επίσημα στις αρχές του καλοκαιριού από τον διευθυντή του ΚΘΒΕ, Σωτήρη Χατζάκη.Στην πορεία όμως εμφανίστηκαν διαφωνίες, κυρίως αναφορικά με το κόστος της παράστασης, καθώς ο σκηνοθέτης ζητούσε γνωστούς ηθοποιούς και μεγάλα σκηνικά, ενώ επέμενε να παιχτεί στο Παλαί ντε Σπορ.

Αρχικά η παράσταση με το "Μεγάλο μας τσίρκο" είχε προγραμματιστεί για τον Ιανουάριο του 2012, με την ευκαιρία του εορτασμού των 100 χρόνων από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, όμως ο προγραμματισμός άλλαξε και η παράσταση προγραμματίστηκε για τον Νοέμβριο. "Οπότε σταμάτησε κάθε συζήτηση από την πλευρά μου. Η ιδιαίτερη σχέση μου με την παλιά παράσταση δεν μου επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση", αναφέρει σε επιστολή του ο Κ. Καζάκος, ενώ το ΚΘΒΕ, σε ανακοίνωσή του, αναφέρεται σε διαφωνίες οικονομικού και καλλιτεχνικού επιπέδου και κάνει γνωστό ότι προχωρεί σε συμπαραγωγή με το θέατρο "Ακροπόλ" για το ανέβασμα του έργου, με τη συμμετοχή του Στ. Ξαρχάκου, όπως αρχικά είχε σχεδιαστεί. "Οι απόψεις του (σ.σ.: Κώστα Καζάκου) για το έργο είναι σεβαστές και η εκτίμησή μας στο πρόσωπό του δεδομένη. Ομως κάθε κείμενο εμβιώνεται από τις καινούργιες γενιές και επαναπροσδιορίζεται στον χώρο και στον χρόνο, γιατί αυτό είναι δικαίωμα και υποχρέωση της τέχνης του θεάτρου", σημειώνεται στην ανακοίνωση του ΚΘΒΕ. 

ΕΘΝΟΣ, 14/9/2011

Στο παράξενο σύμπαν μιας μητρικής σχέσης

Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Η ΖΩΗ ΤΗΣ Μ. ΛΥΜΠΕΡΑΚΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΡΗΣ ΤΗΣ Μ. ΚΑΡΑΠΑΝΟΥ ΣΤΗ ΣΚΗΝΗ

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ

Μαργαρίτα Λυμπεράκη (1919-2001). Η συγγραφέας των «Ψάθινων καπέλων» και σεναριογράφος της «Μαγικής πόλης» (1955) του Νίκου Κούνδουρου και της «Φαίδρας» (1962) του Ζυλ Ντασσέν.

Οι Ρένη Πιττακή και Πέγκυ Τρικαλιώτη υποδυόμενες μάνα και κόρηΕζησε όλη τη ζωή της αντισυμβατικά χωρίς «πρέπει», αποστασιοποιημένη από το τυπικό πρότυπο της καλής μητέρας. Μαργαρίτα Καραπάνου (1946-2008). Η συγγραφέας του εμβληματικού «Η Κασσάνδρα και ο λύκος». Μίλησε εξ αρχής με θάρρος -όπως λίγοι- για τη μανιοκατάθλιψή της, με την οποία πάλευε ματαίως μέχρι το τέλος.

Δύο Μαργαρίτες. Μάνα και κόρη. Και οι δύο συγγραφείς. Η Λυμπεράκη δοκιμάστηκε και στη θεατρική γραφή -«Δαναΐδες», «Η γυναίκα του Κανδαύλη», «Το μυστικό κρεβάτι», «Ο σπαραγμός». Η Καραπάνου δεν έγραψε ποτέ θέατρο.

Η εκρηκτική ωστόσο σχέση τους, μια σχέση «πυκνή», ακραία, συγκρουσιακή, σχέση αγάπης και μίσους, που συνεχίστηκε ακόμη και μετά το θάνατο της Λυμπεράκη, εμπνέει φέτος τη θεατρική σκηνή και γίνεται πρώτη ύλη της. Η Αντζελα Μπρούσκου, που έχει ασχοληθεί ξανά με έργα της Μαργαρίτας Καραπάνου στο σανίδι («Ναι»), συγκινήθηκε από το de profundis «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη- Ημερολόγια 1959-1979» («Ωκεανίδα», επιμέλεια Βασίλης Κιμούλης), δύο δεκαετιών ημερολογιακές καταγραφές της συγγραφέα, αλλά και το τελευταίο σπαρακτικό μυθιστόρημά της «Μαμά» («Ωκεανίδα»). Και τα μετουσιώνει σε υλικό σκηνής που θα παρουσιαστεί στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών από τις 23 Νοεμβρίου, με την ίδια και την Παρθενόπη Μπουζούρη μοναδικές ερμηνεύτριες. Την πρωτότυπη μουσική της παράστασης θα γράψει η Μόνικα.

«Αυτή είναι η αιώνια καταδίκη μου; Να συγκρούομαι με την πραγματικότητα, μια πραγματικότητα πάντα διαφορετική από τα όνειρά μου;», γράφει η Μ. Καραπάνου στο «Η ζωή είναι αγρίως απίθανη». Τα κείμενα του βιβλίου ξεκινάνε το 1959, όταν σε ηλικία 13 ετών ακολουθεί τη μητέρα της στο Παρίσι, και τελειώνουν το 1979, όταν έχει ήδη εκδοθεί στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ το πρώτο της βιβλίο «Η Κασσάνδρα και ο λύκος» και η «Le Monde», οι «New York Times» αλλά κι ο Τζον Απντάικ χαιρετούν με ενθουσιασμό το νέο θηλυκό Προυστ, Μπέκετ και Κάφκα μαζί.

Η Κατσαρίδα συνεχίζει το ταξίδι της στην Ελλάδα

• Το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζει αυτό το καλοκαίρι, σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, την εξαιρετικά πετυχημένη παράσταση Κατσαρίδα.

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου παρουσιάζει αυτό το καλοκαίρι, σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, την εξαιρετικά πετυχημένη παράσταση Κατσαρίδα.

Το εξωφρενικό, ντανταϊστικό μιούζικαλ (δρόμου) του Βασίλη Μαυρογεωργίου και του Κώστα Γάκη, που έχει ιδιαίτερη απήχηση και στο νεανικό κοινό, ξεκίνησε από το Θέατρο του Νέου Κόσμου στις αρχές του 2005 και μέχρι σήμερα έχει δώσει 583 παραστάσεις εντός και εκτός του Θεάτρου του Νέου Κόσμου, στη Θεσσαλονίκη και σε πολλές πόλεις της ελληνικής περιφέρειας, στην Κύπρο και πρόσφατα στο Θέατρο Badminton, όπου ήταν sold out για τέσσερις μέρες.

Αριστοφανικά

Πολενάκης Λ.

Η ΑΥΓΗ: 11/09/2011

Για την "Ειρήνη" του Αριστοφάνη δεν θα δίσταζα να επαναλάβω σήμερα στα κύρια σημεία τους όσα είχα υποστηρίξει το φθινόπωρο του 1977, πριν τριάντα πέντε χρόνια στην αρχή της καριέρας μου, σε μια από τις πρώτες κριτικές μου, στο περιοδικό "Θεατρικά":
Στις κωμωδίες του ο Αριστοφάνης σκοπεύει περισσότερο σε μια ολοκληρωτική αποκατάσταση του "φθαρμένου" χρόνου παρά στην αποκατάσταση των φθαρμένων θεσμών. Μια πρώτη ανάγνωση των έργων που αποκαλύπτει απλώς το ιστορικό επίπεδο στο οποίο κινούνται: τον Πελοποννησιακό Πόλεμο, τη Νικίειο ειρήνη, τον Κλέωνα, τον Αλκιβιάδη, την καταστροφική εκστρατεία της Σικελίας. Μια δεύτερη ανάγνωση οδηγεί στην αναζήτηση από τον Αριστοφάνη της χαμένης πράξης που συνέβη "κάποτε", σε χρόνο μυθικό και ορίζει το παρόν. Είναι άρα λάθος να χαρακτηρίζουμε τον Αριστοφάνη ως ένα πολιτικά "συντηρητικό" μικροαστό συγγραφέα με τη σύγχρονη στενή έννοια του όρου, με τις πάγιες ιδέες και τις προκαταλήψεις των μικροαστών. Αν ίσχυε πράγματι αυτό, τότε θα ζητούσε στα έργα του τον σεβασμό της παλιάς τάξης των πραγμάτων, ατόφιας. Δεν το κάνει, απόδειξη πως διακωμωδεί σε αυτά τους ιερείς, τους μάντεις και τους χρησμολόγους. Καθόλου δεν διαθέτει τα ανακλαστικά ενός σύγχρονου μικροαστού, το γνωστό τρίπτυχο "πατρίς - θρησκεία - οικογένεια" στις παλιές ή νεότερες εκδοχές του. Το αίτημά του πηγαίνει, ασφαλώς, βαθύτερα από τα πιο πάνω. Χτυπάει τους νέους θεσμούς όχι από τυφλή προσκόλληση στους παλιούς, αλλά επειδή οι νέοι θεσμοί παραμόρφωσαν και διέσπασαν την πρωταρχική, κατ' αυτόν, εικόνα του ανθρώπου, που εμπνέεται από το όραμα ενός χαμένου παραδείσου και μιας χαμένης αθωότητας.

Θεατρικό αλφαβητάρι για τον χειμώνα της κρίσης

• Κακουριώτης Σ. 
• Η ΑΥΓΗ 11/09/2011

• next

Με μεγάλο ατού τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη, η Τατιάνα Λύγαρη παρουσιάζει στο "Τρένο στο Ρουφ" το έργο του Μπ. Μπήαμ "Ένας όμηρος"

Οι πρώτες δροσιές του Σεπτέμβρη φέρνουν μαζί τους το τέλος των καλοκαιρινών θεατρικών περιοδειών (ήδη οι εξορμήσαντες ανά την επικράτεια θίασοι έχουν επιστρέψει στη βάση τους) και το δειλό άνοιγμα των πρώτων χειμερινών σκηνών, που θα κορυφωθεί τους επόμενους δύο μήνες. Ο χειμώνας που έρχεται μόνο άγχος και αβεβαιότητα μπορεί να προμηνύει για κάθε πολίτη, πόσο μάλλον για τον κόσμο του θεάτρου, που, μολονότι έχει πίσω του μια απρόσμενα καλή σεζόν (του 2010-11), είδε το καλοκαιρινό κοινό να στέκεται επιφυλακτικό και, κυρίως, ιδιαίτερα επιλεκτικό απέναντι στις θερινές προτάσεις (εξέλιξη από μόνη της όχι και τόσο αρνητική). Οπλισμένοι με κουράγιο, οι άνθρωποι του θεάτρου έχουν κάνει ήδη τον προγραμματισμό τους για τον χειμώνα που έρχεται και, οπλισμένοι με κουράγιο, αλλά και εμμονή στην ποιότητα, εύχονται αυτός ο προγραμματισμός να μην ανατραπεί από εξωκαλλιτεχνικές εξελίξεις. Άλλωστε, η κρίση θέλει τέχνη! Γι' αυτό, ας ρίξουμε μια πρώτη ματιά στο τι μας επιφυλάσσει ο επόμενος θεατρικός χειμώνας μέσα από το... αλφαβητάρι του.

«Σπάρτακος» του Χατσατουριάν και «Λίμνη των Κύκνων» του Τσαϊκόφσκι

Επιπλέον παραστάσεις

Ο σπουδαιότερος εν ζωή Ρώσος χορογράφος και για 30 χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής των Μπολσόι, Γιούρι Γκριγκορόβιτς έρχεται στην Ελλάδα με 70 συντελεστές για να παρουσιάσει την ιστορική χορογραφία του για τον δούλο μονομάχο «Σπάρτακο» που σήκωσε το ανάστημά του στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, αλλά και την τρυφερή διασκευή του για τη μοναδική «Λίμνη των Κύκνων», στο Θέατρο Μπάντμιντον. Το«Grigorovich Ballet theatre of Russia», η χορευτική ομάδα του μεγάλου χορογράφου θα παρουσιάσει τον «Σπάρτακο» του Χατσατουριάν στις 20 και 21 Οκτωβρίου και τη «Λίμνη των Κύκνων» του Τσαϊκόφσκι πάνω στην χορογραφία των Μάριους Πετιπά - Λέβ Ιβάνωφ στις 22 και 23 Οκτωβρίου. Η μεγάλη ζήτηση των εισιτηρίων οδήγησε την ομάδα στο να προσθέσει δύο έξτρα παραστάσεις της «Λίμνης των Κύκνων» το ίδιο διήμερο (στις 22/10, στις 16.30 και 21.00 και στις 23/10 στις 12.30 και 17.30). Οι παραστάσεις θα δοθούν με την καθοδήγηση και την παρουσία του ίδιου του Γιούρι Γκριγκορόβιτς.

«Η ιδιαίτερη σχέση μου δεν μου επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση»

Επιστολή του Κώστα Καζάκου για την απόφασή του να μη συμμετάσχει στο «Μεγάλο μας Τσίρκο»

Η σπουδαία παράσταση το «Μεγάλο μας Τσίρκο»

Στους λόγους που τον οδήγησαν να μην αναλάβει τελικώς την ευθύνη του ανεβάσματος του «Μεγάλου μας Τσίρκου» αναφέρεται με επιστολή του προς τα ΜΜΕ οΚώστας Καζάκος,τονίζοντας πως «η ιδιαίτερη σχέση μου με την παλιά παράσταση, δεν μου επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση».

Ο Κ. Καζάκος αναφέρει ότι τον περασμένο Ιούνη (ή αρχές Ιούλη) ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος Σωτήρης Χατζάκης του πρότεινε ν' αναλάβει το ανέβασμα του Τσίρκου για το Γενάρη του 2012. Ανάμεσα σε άλλα σημειώνει: «Κάθε πέντε με δέκα χρόνια, εξετάζαμε με τον Καμπανέλλη και τον Ξαρχάκο την ιδέα μιας καινούργιας παράστασης του Τσίρκου και πάντα καταλήγαμε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να χτίσουμε ένα καινούργιο Τσίρκο επί σκηνής, με επίκαιρη σάτιρα, που να ανταποκρίνεται στις ανάγκες της δοσμένης πραγματικότητας. Και αφήναμε την παλιά παράσταση στην ησυχία της. Αισθανόμαστε βαριά ευθύνη για τις εικόνες που είχε συγκρατήσει στη μνήμη του το Κοινό, από την εποχή του 1973. Εδώ πρέπει να κατανοηθεί ότι το 50% της επιτυχίας εκείνης της παράστασης του 1973 το έφερε μαζί του το ίδιο το Κοινό, ως αποσκευή του. Εκφράστηκε, δηλαδή, η ανάγκη της εποχής. Ο φανερός και κοινός εχθρός, η λαϊκή ομοψυχία κ.λπ. Εξέθεσα αμέσως τις σοβαρές μου επιφυλάξεις και επεσήμανα τους κινδύνους που εγκυμονεί ένα τέτοιο εγχείρημα, κατά την άποψή μου.

Οι συγκυρίες, βέβαια, έχουν επαναφέρει το έργο του Καμπανέλλη στην επικαιρότητα κατά τρόπο δραματικό. Για να πετύχει η καινούργια παράσταση το ίδιο αποτέλεσμα, νομίζω ότι πρέπει να εξασφαλιστούν ορισμένες προϋποθέσεις». Αναφέρεται στην αποφυγή συγκρίσεων και σχετικά με το κόστος της παράστασης σημειώνει: «Η παράσταση χρειάζεται καμιά πενηνταριά νοματαίους επί σκηνής, μαζί με τους δέκα μουσικούς. Μεταξύ των τριών σκηνών και της πασαρέλας, κινούνται όγκοι ανθρώπων αλλιώς πολλά επεισόδια θα χάσουν τη σημασία τους. Και εξήγησα πώς θα έβλεπα την αναβίωση της παλιάς παράστασης: Τη φαντάζομαι σαν ένα φεστιβαλικό γεγονός, ιδιαίτερου ενδιαφέροντος, που θα χτιστεί σε μεγάλο χώρο, με τρεις σκηνές και πασαρέλα και θα παιχτεί για πέντε με δέκα παραστάσεις, όσο χρειάζεται για να υποδεχτεί το Κοινό που θα επιθυμούσε να το ιδεί. Και όχι σε ένα συμβατικό θέατρο, ιταλικού τύπου, της μιας υπερυψωμένης σκηνής, που θα ανοίξει τις πόρτες του για καθημερινές παραστάσεις, όπως συνηθίζεται (...).

Στις αρχές Αυγούστου, το Κ.Θ.Β.Ε. άλλαξε τον προγραμματισμό του και αντί το Γενάρη του '12, αποφάσισε ν' ανεβάσει το έργο το Νοέμβρη του '11. Οπότε σταμάτησε κάθε συζήτηση από την πλευρά μου. Η ιδιαίτερη σχέση μου με την παλιά παράσταση, δεν μου επιτρέπει άλλη αντιμετώπιση. Με στενοχωρεί μόνο το γεγονός ότι μέχρι και τις τελευταίες μέρες, στις ανακοινώσεις του Κ.Θ.Β.Ε., εμπλέκεται το όνομά μου, ως υπεύθυνου της παράστασης».

• Σε ανακοίνωση του ΚΘΒΕ αναφέρεται πως «οι απόψεις του κ. Κώστα Καζάκου για το έργο είναι σεβαστές και η εκτίμησή μας στο πρόσωπό του δεδομένη. Η διαφωνία του για τη συμμετοχή του στη συγκεκριμένη παράσταση κινήθηκε σε επίπεδο οικονομικό και καλλιτεχνικό». Επίσης ενημερώνει ότι προχωρεί σε συμπαραγωγή με το θέατρο «Ακροπόλ», με τη συμμετοχή του κ. Σταύρου Ξαρχάκου.

Ριζοσπάστης, 14/9/2011

Σημαντικά ευρήματα στο Μεγάλο Θέατρο της αρχαίας Γόρτυνας

Σημαντικά αρχαιολογικά ευρήματα, έχουν έρθει στο φως από τις ανασκαφές που πραγματοποιεί η ΚΓ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στο Μεγάλο Θέατρο της αρχαίας Γόρτυνας.

Μεταξύ των σπουδαίων ευρημάτων είναι ένα ανδρικό άγαλμα της ρωμαϊκής περιόδου σε φυσικό μέγεθος και 50 άθικτα λυχνάρια της ίδιας περιόδου, με ανάγλυφες παραστάσεις που απεικονίζουν μάχες, ερωτικές πράξεις, τον ρωμαϊκό αετό, λιοντάρια και τα οποία χρονολογούνται μεταξύ 1ου και 2ου αιώνα π.Χ.

Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους τα τμήματα του μνημείου που έχουν αποκαλυφθεί, επιβεβαιώνουν ότι το αρχαίο θέατρο βρίσκεται σε πάρα πολύ καλή κατάσταση και επισημαίνουν ότι εκτός από το κυρίως θέατρο το οποίο ήταν κατασκευασμένο πάνω στη φυσική κοιλότητα του εδάφους, τα ευρήματα έδειξαν πως είχε γίνει επέκταση των κερκίδων από την ανατολική πλευρά, πιθανόν για να μεγαλώσει η χωρητικότητά του.

Οι ανασκαφικές εργασίες στο Μεγάλο Θέατρο της αρχαίας Γόρτυνας αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2011.

Έκπτωση 20% στις παραστάσεις της Λυρικής Σκηνής

• Για όσους αγοράσουν εισιτήρια των συναυλιών, στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου, που θα γίνουν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Έκπτωση 20% για τις παραστάσεις αυτής της χρονιάς, προσφέρει η Εθνική Λυρική Σκηνή για όσους αγοράσουν εισιτήρια των συναυλιών, στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου, που θα γίνουν στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Οι συναυλίες που θα πραγματοποιηθούν στην αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης και θα μεταδίδονται ζωντανά στους κήπους του Μεγάρου, είναι μια πρόγευση όλων όσων θα ακολουθήσουν στην καλλιτεχνική περίοδο, 2011-2012.

Στις δυο αυτές βραδιές θα παρουσιαστούν αποσπάσματα από το «Ελιξίριο του Έρωτα» του Γκαετάνο Ντονιτσέττι, την «Κρητικοπούλα» του Σπυρίδωνος Φιλίσκου Σαμάρα, τον «Φάουστ» του Σαρλ Γκουνό, το «Ναμπούκκο» του Βέρντι, τον «Ένα Χορό μεταμφιεσμένων», μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις λυρικού έργου του Βέρντι όπου το χιούμορ κατέχει ξεχωριστή θέση. Επίσης, θα παρουσιαστούν αποσπάσματα από το διάσημο Μπαλέτο του Προκόφιεφ «Ρωμαίος και Ιουλιέττα» και το «Όλοι χορεύουν βαλς», που περιλαμβάνει τρεις χορογραφίες του νέου διευθυντή του Μπαλέτου της ΕΛΣ, Ρενάτο Τζανέλλα.

Παράλληλα, αύριο Τετάρτη, το Λυρικό Λεωφορείο συνεχίζει την περίφημη πορεία του σε γειτονιές της Αθήνας. Οι στάσεις θα πραγματοποιηθούν στην Πλατεία Καραϊσκάκη, στην Πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου στην Ακαδημία Πλάτωνος και στην Πλατεία Αττικής.

Την Παρασκευή 16 Σεπτεμβρίου, ημέρα του θανάτου της Μαρίας Κάλλας, η Εθνική Λυρική Σκηνή τιμά την θρυλική ελληνίδα υψίφωνο, με μια μεγάλη συναυλία στον προαύλιο χώρο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, στην Πατησίων. Στην συναυλία, θα ερμηνευθούν άριες από όπερες, τις οποίες η Κάλλας σημάδεψε με την ερμηνεία της. Μεταξύ άλλων θα ακουστούν αποσπάσματα από την Τραβιάτα, την Αΐντα και τη Δύναμη του πεπρωμένου του Βέρντι, την Τόσκα του Πουτσίνι, τον Κουρέα της Σεβίλλης του Ροσσίνι και τη Νόρμα του Μπελλίνι.

Τέλος, μέχρι τις 2 Οκτωβρίου η Λυρική Σκηνή πραγματοποιεί Λυρικές βραδιές και Χορό σε κεντρικές πλατείες της Αθήνας, όπως στην Πλατεία Κυψέλης, στην Πλατεία Βαρνάβα στο Παγκράτι, στον Σταθμό του Μετρό Κεραμεικός, στην Πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου στον Κολωνό και στην Πλάκα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Την Τετάρτη με το Λυρικό Λεωφορείο στους δρόμους της Αθήνας

• Ένα μοναδικό θέαμα για εκατοντάδες Αθηναίους. 

Το Λυρικό Λεωφορείο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής συνεχίζει τις «βόλτες» του στους δρόμους της Αθήνας και αυτήν την εβδομάδα.

Είναι ένα μοναδικό θέαμα, εκατοντάδες Αθηναίοι έχουν «πέσει» τις προηγούμενες ημέρες τυχαία πάνω στο κόκκινο διώροφο όχημα που φιλοξενεί μουσικούς, τενόρους και σοπράνο οι οποίοι ερμηνεύουν δημοφιλείς άριες στη μέση μιας λεωφόρου ή κάνοντας στάσεις σε πλατείες ή πάρκα.

Αυτή την Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου από τις 6.30 το απόγευμα μέχρι τις 8.30 το βράδυ, το Λυρικό Λεωφορείο «επιλέγει» γειτονιές της Αθήνας στις οποίες η διαβίωση και η καθημερινότητα των κατοίκων έχει καταστεί δύσκολη τα τελευταία χρόνια. Στάσεις θα πραγματοποιηθούν στην πλατεία Καραϊσκάκη, στην πλατεία Αγίου Κωνσταντίνου στην Ακαδημία Πλάτωνος (Λένορμαν 122) και στην πλατεία Αττικής (Λιοσίων).

Η Έλενα Κελεσίδη, ο Δημήτρης Σιγαλός και ο Χάρης Ανδριανός θα ερμηνεύσουν αποσπάσματα από όπερες του Ντονιτσέττι, του Βέρντι και του Πουτσίνι. Συμμετέχουν μέλη της Μικτής Δημοτικής Χορωδίας Αθηνών. Οι καλλιτεχνικές δράσεις της Λυρικής εντάσσονται σε ένα ευρύτερο πρόγραμμα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού σε συνεργασία με τον Δήμο Αθηναίων.

«Ο Άμλετ αυτοκτόνησε»: Ο Άμλετ του σήμερα

Ο άνθρωπος της εποχής μας – ή μήπως ο Έλληνας του σήμερα - είναι ο ήρωας της ενδιαφέρουσας παράστασης θεάτρου δρόμου «Ο Άμλετ αυτοκτόνησε» που ξεκινάει τις παρουσιάσεις της την ερχόμενη Παρασκευή 23/9.

Με σκηνικό τον Παρθενώνα (! ) στην Αποστόλου Παύλου και Ηρακλειδών τις τρεις πρώτες μέρες (23, 24, 25/9) και στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου & Μακρυγιάννη τις υπόλοιπες (30/9, 1, 2, 7, 8,9/10) η ομάδα «Minus (two)», της οποίας τα μέλη εργάζονται αφιλοκερδώς καταθέτουν την ανάγκη τους να υπάρξουν «σ’ έναν κόσμο που γκρεμίζεται».

Όπως λένε και οι ίδιοι: «τολμήσαμε να δανειστούμε το διαχρονικό και παγκόσμιο αρχέτυπο του ανικανοποίητου, προδομένου και συνεχώς σε διάψευση Αμλετ για να μιλήσουμε για το σήμερα με τον δικό μας τρόπο».

Η σύλληψη, η δραματουργική σύνθεση και η σκηνοθεσία είναι της Στέλλας Μαρή. Παίζουν οι Κωνσταντίνος Γιαννόπουλος, Ανδρέας Ανδρεάδης, Αριάδνη Ζήλου, Χαρά Κονταξάκη, Στέλλα Μαρή, Αγγελική Μπίνη.

Το ΚΘΒΕ και η εργασιακή εφεδρεία

• Σχετική με το θέμα ανακοίνωση του καλλιτεχνικού διευθυντή Σωτήρη Χατζάκη

Με ανακοίνωσή του, ο καλλιτεχνικός διευθυντής Σωτήρης Χατζάκης ξεκαθαρίζει ότι το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος δεν διαθέτει πλεονάζον προσωπικό. 

Συγκεκριμένα δηλώνει ότι: «Σεβόμενος την κατάσταση, στην οποία βρίσκεται η χώρα και τις προσπάθειες που καταβάλλει το πολιτικό προσωπικό για την αντιμετώπιση της κρίσης, δηλώνω ότι το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος δεν έχει πλεονάζον προσωπικό, σύμφωνα με το οργανόγραμμα και τις ανάγκες του καλλιτεχνικού του έργου. Πόσο δε μάλλον που η εργασιακή εφεδρεία δεν θα έπρεπε να το αφορά καθ' ότι εκκρεμεί λύση για την εξαίρεση των Κρατικών Σκηνών από το καθεστώς των ΔΕΚΟ. Χωρίς να παραγνωρίζουμε την δραματικότητα των στιγμών και τις δυσκολίες του ελληνικού λαού, πιστεύουμε ότι ο πολιτισμός συντονισμένος με τον τουρισμό είναι ένα από τα ισχυρά χαρτιά της χώρας για την έξοδο από την κρίση. Η ιστορική φυσιογνωμία του Κ.Θ.Β.Ε. δεν πρέπει να αλλοιωθεί και η δραστηριότητά του στην πόλη της Θεσσαλονίκης, στη Βόρεια Ελλάδα και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη δεν πρέπει να παρεμποδιστεί».

Ο Κώστας Καζάκος αιτιολογεί το «όχι» στο «Μεγάλο μας Τσίρκο»

• Αναλυτική επιστολή του γνωστού καλλιτέχνη και βουλευτή προς τα ΜΜΕ

Ο Κώστας Καζάκος, με μια επιστολή του προς τα ΜΜΕ, γνωστοποιεί την πρόθεση και απόφασή του να μην συμμετάσχει στο ανέβασμα - αναβίωση του έργου του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Το μεγάλο μας τσίρκο» παραγωγής του Κρατικού Βορείου Ελλάδος, επισημαίνοντας ότι ο ίδιος δεν είχε ποτέ αποδεχθεί πλήρως την πρόταση του καλλιτεχνικού διευθυντή του ΚΘΒΕ. Μάλλον όμως η επιστολή έρχεται λίγο καθυστερημένα, αφού ήδη ήταν γνωστό ότι τη σκηνοθεσία στο «Τσίρκο» έχει αναλάβει ο Σωτήρης Χατζάκης.

«Οταν μου προτάθηκε να σκηνοθετήσω το "Μεγάλο μας τσίρκο"», λέει στο «Βήμα» ο Κώστας Καζάκος, «δεσμεύθηκα να μελετήσω την ιδέα και να εξετάσω τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτή η παράσταση». Καθώς όμως οι δικές του προϋποθέσεις δεν ήταν εφικτό να γίνουν αποδεκτές από τη διεύθυνση του ΚΘΒΕ και αφού συνειδητοποίησε ότι η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για τον προσεχή Νοέμβριο, «και όχι τον Ιανουάριο του 2012», όπως λέει (σ.σ. στην ανακοίνωση του ρεπερτορίου 2011-2012, στα τέλη του περασμένου Ιουνίου, είχε αναγραφεί ως μήνας έναρξης ο Νοέμβριος του τρέχοντος έτους), αποφάσισε να μην προχωρήσει.

Η ψυχολογία του ήρωα

• «Η εκδίκηση του Αχιλλέα» Αρχαίο Θέατρο Σικυώνας 
• Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ 

 Επειτα από ένα πενταετές διάστημα απουσίας, που ακολούθησε την επιτυχία των δύο πρώτων διεθνών συναντήσεων Αρχαίου Δράματος της Σικυώνας, το 2005 και 2006, το Κιάτο έγινε και πάλι για το διάστημα περίπου μιας εβδομάδας ισχυρός πόλος έλξης για μια μερίδα του θεατρόφιλου κοινού.

Σκηνή από την παράσταση του Φρανκ Ράντατς «Η εκδίκηση του Αχιλλέα»Η Γ' Διεθνής Συνάντηση Αρχαίου Θεάτρου, με θέμα τις πολλαπλές σημάνσεις και εκδηλώσεις της «Εκδίκησης» από το αρχαίο μέχρι το σύγχρονο λογοτεχνικό τοπίο, απλώθηκε σε ένα πενθήμερο ομιλιών, συναντήσεων, εργαστηρίων και παραστάσεων.

Με την καλλιτεχνική επιμέλεια του Θόδωρου Τερζόπουλου η καλοκαιρινή παρέμβαση στα τοπικά φεστιβάλ διέθετε εκτός από υψηλό επίπεδο, την αύρα της διεθνικότητας και του ανοικτού διαλόγου που ακολουθούν το πνεύμα της εποχής.

Στο κέντρο της διοργάνωσης η «Εκδίκηση του Αχιλλέα» από τον γερμανικό θίασο International Dreamshot Company έδωσε από το χωριουδάκι των Βασιλικών, το ορεινό μπαλκόνι του Κιάτου, όπου βρίσκεται το ακόμη μερικώς αποκατεστημένο αρχαίο θέατρο, τον πιο ηχηρό αντίλαλο της Συνάντησης. Η παράσταση του Φρανκ Ράντατς -μεταξύ πολλών άλλων, σημαντικού στελέχους του περιοδικού «Theater der Zeit»- είναι από μια άποψη ήδη γνωστή και αναμενόμενη στη χώρα μας.

Εχει προηγηθεί πριν από περίπου τρία χρόνια η εκδοχή της θεατρικοποίησης της «Ιλιάδας» με τον τίτλο «Περί ηρώων και δακρύων -η εκδίκηση του Αχιλλέα» στο Λίχτενσταϊν και στο Μόναχο, στη σκηνοθεσία του Γκέοργκ Ρούτερινγκ και με τη δραματουργική επεξεργασία του Ράντατς, που αποτελούσε τότε μέρος της διεθνούς δραστηριότητας του Ιδρύματος Ωνάση.

Αντιδράσεις προκαλεί βιβλίο που παρουσιάζει τον πατέρα του Άμλετ ως παιδόφιλο

Ο κινηματογραφικός Άμλετ, Λόρενς Ολίβιε  

Πλήθος αντιδράσεων έχει προκαλέσει βιβλίο που παρουσιάζει τον πατέρα του Άμλετ σαν ομοφυλόφιλο παιδόφιλο. Η ιστορία, γραμμένη από τον συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας, Όρσον Σκοτ Καρ, θέλει τον πατέρα του Άμλετ να έχει δολοφονηθεί όχι από τον αδελφό του Κλαύδιο, αλλά από τον Οράτιο, φίλο του Άμλετ, ως εκδίκηση επειδή ο Βασιλιάς της Δανίας τον κακοποιούσε σεξουαλικά. Σύμφωνα με την βρετανική εφημερίδα The Guardian, η ιδιαίτερα θετική κριτική που έδωσε στο βιβλίο η εφημερίδα Rain Taxi Review of Books ήταν αυτή που προκάλεσε τις αντιδράσεις και οδήγησε δεκάδες αναγνώστες να στείλουν οργισμένες επιστολές στην εφημερίδα. Ακολούθησαν επικριτικά σχόλια σε μπλογκ και στο Twitter. Το βιβλίο δεν εκδόθηκε πρόσφατα, αλλά για πρώτη φορά το 2008. Η Publishers Weekly έγραψε ότι το βιβλίο εστιάζει στην προσπάθεια «να συνδέσει την ομοφυλοφιλία με τις καταστροφικές συνέπειες της παιδοφιλίας, ένα στοιχείο που οι θαυμαστές του -πιθανώς αμφιφυλόφιλου- Σαίξπηρ είναι μάλλον απίθανο να εκτιμήσουν». O εκδοτικός οίκος εμφανίστηκε απορημένος που προκλήθηκε τόση διαμάχη για ένα βιβλίο που έχει εκδοθεί εδώ και δύο χρόνια.

Καταστροφή και δημιουργία

• ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΔΑΥΡΟΥ 2011, σαν λογοτεχνική πράξη

Από τον Κωνσταντίνο Μπούρα

Σύμφωνα με την ινδουιστική κοσμοαντίληψη, στην τριάδα της θεότητας, εκτός από τον δημιουργό και τον συντηρητή, συνυπάρχει και ο Σίβα, που καταστρέφει το παλαιό και φθαρμένο για να το μετασχηματίσει σε κάτι νέο, πρωτόγνωρο και παραγωγικό.

Είναι κοινό μυστικό πια ότι η πολύπλευρη κρίση που βιώνουμε είναι πρωτίστως κρίση αξιών. Ο δυτικός λεγόμενος πολιτισμός μας πνέει τα λοίσθια, όμως, όπως όλοι οι γίγαντες με πήλινα πόδια που προηγήθηκαν στο κυκλοτερές ιστορικό γίγνεσθαι, κάνει τις τελευταίες του προσπάθειες να στηριχτεί στα δεκανίκια που του εξασφαλίζει η τεχνολογία, αλλά και η αλαζονεία και απληστία των λίγων εις βάρος των πολλών. Η έννοια της «πόλεως» που διοικείται από τον «δήμο», την πλειονότητα των «ελευθέρων» πολιτών, που αποκλειστικό γνώμονά τους έχουν το κοινό συμφέρον, προκάλεσε για πρώτη φορά στην Αθήνα του 5ου π.Χ. αιώνα τον προβληματισμό φιλοσόφων, ποιητών, νομοθετών και «σοφιστών», που ανάλωσαν πολύ μελάνι (και φαιά ουσία) διερευνώντας τα όρια μεταξύ της ατομικής ελευθερίας και του κοινού καλού, επιχειρώντας τον ορισμό της αρετής και τον περιορισμό της κακίας, εξιχνιάζοντας το ακανθώδες και δυσεπίλυτο θέμα της ισότητας και της ισονομίας, των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων καθενός απέναντι στον εαυτό του και απέναντι στους άλλους. Οι τραγικοί ποιητές, πρωτοπόροι σε αυτό τον προβληματισμό, γενναίοι από σκηνής διδάσκαλοι, δοξάστηκαν, τιμήθηκαν, αλλά και δικάστηκαν, αθωώθηκαν, εξορίστηκαν (όπως ο Ευριπίδης), όμως θεοποιήθηκαν (Σοφοκλής) και αντιγράφτηκαν μετά μανίας στους παρακμιακούς αιώνες που ακολούθησαν, για να φτάσουν τα κουρέλια των λαμπρών τους έργων μέχρι εμάς, βορά στους κάθε φύσεως ματαιοκάματους, φιλόδοξους θεατρανθρώπους, που ασχημονούν εκ του ασφαλούς κάθε χρόνο πάνω τους, με αφορμή τις τουριστικές (πάλαι ποτέ) καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, που φέρουν τη βαρβαρική ονομασία «φεστιβάλ».