ΜΑΡΙΟΣ ΠΟΝΤΙΚΑΣ: «ΤΟ ΓΡΑΨΙΜΟ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ»

Με δεκαεπτά έργα στο ενεργητικό του κι ένα μεγάλο διάστημα απουσίας από τη συγγραφή, ο Μάριος Ποντίκας επιστρέφει στη σκηνή.

«Το καινούργιο δεν φάνηκε ακόμα. Οι πιο πολλοί νέοι λειτουργούν με επιθέματα, επηρεασμούς τάσεων. Ωστόσο, μέσα σ' αυτό το μεταβατικό στάδιο βγαίνουν καλοί νέοι συγγραφείς» λέει ο Μ. Ποντίκας.
«Η Κασσάνδρα απευθύνεται στους νεκρούς» είναι ο τίτλος του καινούριου θεατρικού έργου του, που ανεβάζεται στις αρχές Μαΐου στο «Αττις», σε σκηνοθεσία Θόδωρου Τερζόπουλου. Ο Μάριος Ποντίκας ανήκει στη γενιά των συγγραφέων (Κεχαΐδης-Χαβιαρά, Αναγνωστάκη, Σκούρτης) που αποτέλεσαν ορόσημο στην ιστορία του νεοελληνικού θεατρικού έργου από τη μεταπολιτευτική εποχή μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '80. Πολλοί θεατρόφιλοι θυμούνται τις «Εσωτερικές ειδήσεις», «Το τρομπόνι», την «Εθνική εορτή», τους «Θεατές», τη «Γυναίκα του Λωτ»... Εργα του ανεβάστηκαν με επιτυχία στο Εθνικό Θέατρο, στο Θέατρο Τέχνης, στη «Θεατρική Σκηνή», στη «Στοά»... (Της ΕΦΗΣ ΜΑΡΙΝΟΥ, η συνέχεια στην Ελευθεροτυπία, 22/04/2007)

Είμαι άσχημη...

Το Σάββατο 5 Μαϊου, παρουσιάζεται στο θέατρο Αλμα (Αγ. Κωνσταντίνου και Ακομινάτου 15 - 17), το σύγχρονο ισπανικό έργο -μαύρη μουσική κωμωδία- των Σέρτζι Μπελμπέλ και Ζόρντι Σάντσες «Είμαι άσχημη» (καμιά σχέση με τις "άσχημες" της παγκόσμιας τηλεόρασης). Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιάννης Αναστασάκης και τη μετάφραση η Κατερίνα Χριστοδούλου. Οι χορογραφίες της Αγγελικής Στελλάτου ξεχωρίζουν, η μουσική του Σταύρου Παπασταύρου στο κλίμα του έργου, όπως και τα σκηνικά-κοστούμια της Κέλλυς Βρεττού. Στη διανομή: Μάξιμος Μουμούρης (Ωραίος), Μαρία Τσιμά (Ασχημη), Χριστόδουλος Στυλιανού, Ζαχαρούλα Οικονόμου, Μαριάννα Λουκάκη, Ανατολή Αθανασιάδου, Νίκος Πυροκάκος.

Τα "Δρώμενα" στο διαδίκτυο

Αργά αλλά σταθερά, τα "Δρώμενα" ψάχνουν να βρουν δρόμους για την επαφή τους με το ευρύ κοινό. Συμμάχους βρίσκουν και ιδού το αποτέλεσμα.

Μπορείτε να πάτε στο παρακάτω link της ιστοσελίδας του Cineek magazine: http://www.cineek.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1735

Επίσης στην ιστοσελίδα του theaterinfo. Ξανακυκλοφορεί το θεατρικό περιοδικο δρώμενα...
http://www.theaterinfo.gr/theatrenews/press/2007/0/21/index.html

Το χρονολόγιο του Μπέκετ με αναφορά στο Δρώμενα...

http://www.theaterinfo.gr/theatreauthors/writers/samuelbeckett/index.html

Και σε μια ξεχωριστή κατηγορία ΘΕΑΤΡΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ και απο εκεί θα πηγαίνει σε μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στο ΔΡΩΜΕΝΑ

http://www.theaterinfo.gr/abouttheatre/magazines/dromena/index.html

Πάει και ο Νίκος Τσεκούρας!

Και μόνο το "Αν δουλέψεις να φας" θα ήταν αρκετό για να θυμόμαστε τον Νίκο Τσεκούρα (γεννήθηκε στην Αθήνα το 1911) που άφησε (στις 23 Απριλίου) τη ματαιότητα του κόσμου μας στα 96 του χρόνια. Όμως ο Τσεκούρας ήταν υπεδραστήριος: ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, με το θέατρο, έγραψε σενάρια για τον κινηματογράφο. Μια ζωή... έγραφε! Στα έργα του έπαιξαν διάσημοι ηθοποιοί της εποχής, όπως οι Λογοθετίδης, Βεάκης, Κοτοπούλη, Γιαννίδης κ.ά. Το "Αν δουλέψεις να φας" κάλλιστα θα μπορούσε κανείς να το περιλάβει στον κορμό του νεοελληνικού θεάτρου που προσέφεραν στο χρίσιμο της θεατρικής μας παράδοσης. Οι νεότεροι ίσως βέβαια να μην το ξέρουν...

Άφησε την οικογενειακή βιοτεχνία παραγωγής σαπουνιών που είχε κληρονομιά από τον πατέρα του κι άρχισε να γράφει στο περιοδικό «Εβδομάδα» τους «Άθλους του ενωμοτάρχη Φουντοτσάρουχου». Τον Μάιο του '40 έκανε το ντεμπούτο του ως θεατρικός συγγραφέας με την κωμωδία «Άνθρωπος είμαι κι εγώ» στο θέατρο «Λυρικό» με τη Μαρίκα Κοτοπούλη και τον Βασίλη Λογοθετίδη. Στο ίδιο θέατρο το '45 ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Κώστας Γιαννίδης παρουσίασαν το «Αν δουλέψεις θα φας». Ακολούθησαν: «Ο πομπός ευτυχίας» με Κοτοπούλη-Λογοθετίδη το '46 στο «Ρεξ», «Ο καλός καλό δεν βλέπει» πάλι με τον Λογοθετίδη το '49 στο «Κεντρικό», «Καραντίνα στον έρωτα» με τον Μίμη Φωτόπουλο το '52 στο «Σαμαρτζή», ο «Μονοσάνταλος» με τον Μάνο Κατράκη το '55 στο Δημοτικό Πειραιά, κ.ά.

Το θεατρικό του έργο «Καημοί της λιμνοθάλασσας» που αναφερόταν στα προβλήματα ψαράδων του Μεσολογγίου κι είχε παιχτεί ειδικά στην πόλη αυτή με την Αλέκα Κατσέλη, γυρίστηκε ταινία με τίτλο «Η λίμνη των πόθων» με τον Γιώργο Φούντα και την Τζένη Καρέζη. Άλλα σενάρια που έγραψε για ταινίες ήταν η «Ζηλιάρα» με τη Ρένα Βλαχοπούλου και το «Ματωμένο χώμα» με τον Παντελή Ζερβό και τη Νόρα Κατσέλη.

Η δημοσιογραφική του διαδρομή περιλαμβάνει τα περιοδικά «Θησαυρός», «Πάνθεον», «Ρομάντζο», τη γνωστή «Μάσκα» του Απόστολου Μαγγανάρη, όπου έγραφε τις περιπέτειες του «Ντετέκτιβ Χ» με το ψευδώνυμο Νικ Χάτσετ. Στα χνάρια της «Διάπλασης των Παίδων» έβγαλε τα μετακατοχικά χρόνια το «Ελληνόπουλο». Επίσης ο ίδιος σκάρωσε στα τέλη του '50 το σκαμπρόζικο και τολμηρό περιοδικό για την εποχή εκείνη «Χτυποκάρδι». Εργάστηκε στις εφημερίδες «Αθηναϊκή», «Ελεύθερος Κόσμος», «Εμπρός» και στις εκδόσεις Τερζόπουλου. Ηταν μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων και της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού Τύπου. [Δες και στην Ελευθεροτυπία]

Πρόβλημα με τις επιχορηγήσεις!

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το πρόβλημα παραμένει. Δεν έχουμε κάτι με τα μέλη της επιτροπής επιχορηγήσεων, αλλά είναι ολοφάνερο πως αν μετά από τόσο καιρό δουν ψύχραιμα τα πράγματα θα καταλάβουν ότι τα λάθη είναι για τους ανθρώπους. Αφορμή, μια επιστολή προς τον υπουργό Πολιτισμού Γιώργο Βουλγαράκη από ανθρώπους των Τεχνών, των Γραμμάτων και της πολιτικής, με την οποία εκφράζουν «Την απορία και τη λύπη τους για το χαμηλό ποσό επιχορήγησης που εγκρίθηκε από τη γνωμοδοτική επιτροπή του υπουργείου Πολιτισμού προς το "Μεταξουργείο" της Άννας Βαγενά». Αρκεί να σημειωθεί ότι με ανώτατο ποσό τα 295.000 ευρώ, το «Μεταξουργείο» πήρε 30.000 ευρώ, χωρίς, όπως σημειώνεται, «να ληφθούν υπόψη τα κριτήρια που το ίδιο το υπουργείο έχει θεσπίσει».

«Γνωρίζοντας την Αννα Βαγενά και τον αγώνα που κάνει πολλά χρόνια, από την ίδρυση του "Θεσσαλικού Θεάτρου" ώς σήμερα, να σταθεί με αξιοπρέπεια και συνέπεια καλλιτεχνική και προσωπική στα θεατρικά μας πράγματα, θεωρούμε άδικη αυτή τη μεταχείρισή της και παρακαλούμε τον υπουργό να επανορθώσει».

Την επιστολή υπογράφουν οι: Δήμος Αβδελιώδης, Βασίλης Βασιλικός, Παντελής Βούλγαρης, Νίκος Θέμελης, Μίκης Θεοδωράκης, Νικήτας Κακλαμάνης, Ιάκωβος Καμπανέλλης, Αντώνης Καρκαγιάννης, Βασίλης Κατσικονούρης, Γιάννης Κοντός, Στέλιος Κούλογλου, Νίκος Κωνσταντόπουλος, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, Κώστας Μουρσελάς, Βάσα Σολωμού-Ξανθάκη, Γιάννης Οικονομίδης, Μάριος Σπηλιόπουλος, Κώστας Στεφανής, Κώστας Τσόκλης, Ευγενία Φακίνου, Δημήτρης Φατούρος και Γρηγόρης Ψαριανός.

Πέθανε ο ηθοποιός Ζαν-Πιερ Κασέλ

Ο γάλλος ηθοποιός Ζαν-Πιερ Κασέλ [Jean-Pierre Cassel], γνωστός από τις κωμωδίες του Φιλίπ ντε Μπροκά στη δεκαετία του ΄60 και αστέρας του γαλλικού μιούζικαλ, πέθανε (19.4.2007] στο Παρίσι σε ηλικία 74 ετών έπειτα από μακρά ασθένεια. Ο Ζαν-Πιερ Κασέλ γεννήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 1932 στο Παρίσι. Το πραγματικό του όνομα είναι Ζαν-Πιερ Κροσόν. Ο πατέρας του ήταν γιατρός και η μητέρα του τραγουδίστρια της όπερας. Τον ανακάλυψε ο Τζιν Κέλι και στη συνέχεια έλαμψε στις κωμωδίες του Φιλίπ ντε Μπροκά ("Les jeux d' amour" και "Le farceur").

Ανθρωπος του μιούζικ χολ, παθιασμένος με το μιούζικαλ, ο Ζαν-Πιερ Κασέλ γύρισε επίσης ταινίες με τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες της εποχής του που του εμπιστεύονταν ρόλους γόη, από τον Ρενουάρ ("Le Caporal Epingle") μέχρι τους Άμπελ Γκανς ("Cyrano et d'Artagnan"), Μπουνιουέλ ("Le charme discret de la bourgeoisie"), Κλοντ Σαμπρόλ ("Folies bourgeoises"), Ρενέ Κλεμάν ("Paris brûle-t-il?"), Τζόζεφ Λόουζι ("La Truite"), Ζαν-Πιέρ Μελβίλ ("L'Armée des ombres"), Σίντνεϊ Λιούμετ ("Le Crime de l'Orient-Express") και Ρόμπερτ Αλτμαν ("Prêt-à-porter").

Στις δεκαετίες του '80 και του '90 ήταν λιγότερο παρών στο σινεμά προτιμώντας το θέατρο και την τηλεόραση. [Οι πληροφορίες από το ΑΠΕ, 20/4/2007]. Και για τους γαλλομαθείς:

De son vrai nom Crochon, Jean-Pierre Cassel suit les pas de sa mère chanteuse d'opéra, dans le monde du spectacle et intègre le cours Simon après l'obtention de son baccalauréat. Il fréquente dans les années 50 le Club Saint-Germain où il rencontre Gene Kelly. L'acteur américain lui apprend quelques pas de claquettes et lui donne un petit rôle dans 'La route joyeuse' (1957). Après quelques figurations et petits rôles, il se fait connaître grâce au film 'Les Jeux de l'amour' de Philippe de Broca. La carrière de Jean-Pierre Cassel est alors lancée et les films se succèdent comme 'Le caporal épinglé' de Renoir, 'L'Armée des ombres' de Jean-Pierre Melville ou encore 'L'ours et la poupée ' de Michel Deville. Mais Jean-Pierre Cassel ne se cantonne pas au cinéma et offre ses prestations à la télévision, travaillant notamment avec Marcel Bluwal. Les planches l'accueillent également et l'acteur se fait comédien pour de nombreuses mises en scène et une collaboration avec Jean Vilar sur 'Hasard du coin du feu' et 'l'Avare'. Egalement chanteur et danseur, Jean-Pierre Cassel se lance dans la comédie musicale et donne un spectacle de chant et de claquettes en hommage à Fred Astaire. Décédé en 2007, le 'gentleman' français à l'élégance et au charme certains ponctués par une fine ironie était un artiste complet : tour à tour acteur, comédien, chanteur et danseur, Jean-Pierre Cassel était, tout simplement, un passionné du spectacle.
Επίσης μπορείτε να δείτε και τους τίτλους των ταινιών στις οποίες έπαιξε [ΕΔΩ]

ΣΕΗ: Δάκτυλος Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πρόγραμμα του Ελληνικού Φεστιβάλ

Την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις «γνωστές και κουραστικά επαναλαμβανόμενες από το 2002 οδηγίες της» ενοχοποιεί με χθεσινή ανακοίνωσή του το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών για το φετινό πρόγραμμα των Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου και την πολιτική του Γιώργου Λούκου.

Σύμφωνα με το ΣΕΗ αυτές ευθύνονται για τη «διαμόρφωση ενός ομογενοποιημένου πολιτιστικού μοντέλου χωρίς επιμέρους εθνικές ταυτότητες, γλώσσα, παραδόσεις, ιστορία, παιδεία» κ.λπ., μοντέλο που εφαρμόζει η κυβέρνηση και ο διευθυντής του Ελληνικού Φεστιβάλ.

Με την πολιτική αυτή διακήρυξη και γλώσσα, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών διάλεξε χθες να νουθετήσει τους 170 ανθρώπους του θεάτρου, που με κείμενό τους διαχώρισαν πριν από λίγες μέρες τη θέση τους από τη δική του και υποστήριξαν θερμά την ανανεωτική προσπάθεια του Γιώργου Λούκου. Συγχρόνως το ΣΕΗ φτάνει στο σημείο να κατηγορήσει την αφρόκρεμα του ελληνικού θεάτρου, που συσπειρώθηκε εναντίον του, ότι έχει ταπεινά κριτήρια! Πώς αλλιώς να ερμηνεύσουμε την παρακάτω, δήθεν προσεκτική πρόταση της ανακοίνωσής του;

«Δεν θα πέσουμε στην επικίνδυνη παγίδα να ανιχνεύσουμε ταπεινά και ιδιοτελή κίνητρα στους υπογράφοντες, μιας και δεν υποτιμούμε τόσο ούτε την ηθική, ούτε τη νοημοσύνη τους. Γιατί δεν είναι δυνατόν να μη βλέπουν καλλιτέχνες άνθρωποι ότι η μεν τέχνη μακρά, η δε θητεία των διευθυντών βραχεία». [Ελευθεροτυπία, 20.4.2007]

Για την προϊστορία του θέματος, όποιος ενδιαφέρεται να ανατρέξει στο label Ελληνικό Φεστιβάλ στο μπλογκ http://www.nikoslagadinos.blogspot.com/

Τι είναι το Μοργκεντάου;

«Μοργκεντάου». Το έργο ενός ακόμη νέου συγγραφέα από τη Θεσσαλονίκη, του Γιώργου Χατζόπουλου, στο θέατρο «Αμαλία»,από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», που είναι και η τελευταία πρ3εμιέρα για τη φετικνή θεατρική σεζόν. Ένας άντρας και μια γυναίκα βιώνουν το απόγειο και τη φθορά της σχέσης τους σε μια ερωτική φωλιά-παγίδα, ενώ μια γυναικεία μορφή από το παρελθόν έρχεται να στοιχειώσει τον χώρο. Παίζουν οι Ελένη Δημοπούλου, Αλεξάνδρα Καζάζου, Νίκος Κουμαριάς. Η σκηνοθεσία είναι της Χριστίνας Χατζηβασιλείου, τα σκηνικά των Αλεξάνδρας Μπουσουλέγκα-Ράνιας Υφαντίδου και το βίντεο και το ηχητικό περιβάλλον τού Γιάννη Πειραλή. Το τραγούδι της παράστασης, σε στίχους τού Λόρκα, έγραψε ο Γιάννης Αγγελάκας.

Τα πάθη των Ελλήνων και των Κυπρίων...

«Η Άννα που περπατά στα σύννεφα». Είναι ο τίτλος ενός μονόλογου του Μάκη Αντωνόπουλου, που σκηνοθετεί η δημιουργός του Ελληνικού Θεάτρου στο Βούπερταλ Γερμανίας Μαρία Καραβία, η οποία έχει κάνει τη σκηνοθεσία και ερμηνεύει τον ομώνυμο ρόλο (από 20 έως 23 Απριλίου στο θέατρο «Ελυζέ»). Πρόκειται για μια μάνα της Κύπρου που συνεχίζει ν' αναζητεί ύστερα από 32 χρόνια τον αγνοούμενο γιο της μετά την τουρκική εισβολή. Το έργο παρουσιάζεται σε συνεργασία με την ομάδα «Ανάβασις» από την Καβάλα (έχει ήδη παιχτεί στις πόλεις Βούπερταλ, Κολονία, Βόνη, Φρανκφούρτη και στις 11 και 12 Μαΐου θα παρουσιαστεί στο Θεατρικό Μουσείο του Ντίσελντορφ). Τα σκηνικά είναι του Μανώλη Δασκαλάκη και η μουσική των Μιχάλη Χριστοδουλίδη και Ντάφερ Γιούσεφ.

Ο Πύργος του Κάφκα, η αφετηρία...

«Ποιος είναι ο Χάρι Κέλερμαν και γιατί λέει όλα αυτά τα βρωμερά πράγματα για μένα». Είναι ο τίτλος μιας παράστασης, βασισμένης στο μυθιστόρημα του Κάφκα «Ο πύργος» , που παρουσιάζεται στην πρώτη της μορφή (από 20 έως 27 Απριλίου), στο θέατρο «Θησείον» (θα παιχτεί ολοκληρωμένη στα μέσα Οκτωβρίου). Είναι μια παραγωγή του «Theseum Enseble», σε ιδέα, σύλληψη και σκηνοθεσία Μιχαήλ Μαρμαρινού, που έχει κάνει και τη δραματουργία μαζί με τη Μυρτώ Περβολαράκη (σύμβουλος δραματουργίας ο Πάτρικ Χόφμαν). Παίζουν οι Ακύλλας Καραζήσης, Θεοδώρα Τζήμου, Σάδα Κρίτση, Τατιάνα Πίττα, Αλέξανδρος Κατέχης, Λάμπρος Φιλίππου. Τα σκηνικά-κοστούμια είναι της Ντόρας Λελούδα, η μουσική του Δημήτρη Καμαρωτού και η χορογραφία της Βάλιας Παπαχρήστου.

Στα 96 της έφυγε η Κίτι Καρλάιλ Χαρτ

Χόρτασε ζωή και δράση η Κίτι Καρλάιλ Χαρτ, ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου, αλλά δεν άντεξε και υπέκυψε στην πνευμονία, που την ταλαιπωρούσε τους τέσσερις τελευταίους μήνες. Η 96χρονη ηθοποιός ήταν γνωστή κυρίως για τη συμμετοχή της στην ταινία των αδελφών Μαρξ «Μια νύχτα στην όπερα» και το φιλμ «She loves me not» (1936), όπου έπαιξε στο πλευρό του Μπινγκ Κρόσμπι. Το 1991 είχε βραβευτεί με το Εθνικό Μετάλλιο των Τεχνών από τον Αμερικανό πρόεδρο Τζορτζ Μπους, ενώ έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από τη συμμετοχή της στο αμερικανικό τηλεοπτικό σόου «Τo tell the truth», που προβαλλόταν στις δεκαετίας του '50 και του '60.[20.4.2007]

ΣΕΗ: Πρόσκληση ανοιχτού διαλόγου

Εκατόν εβδομήντα άνθρωποι του θεάτρου, συνυπογράφοντας ένα κείμενο που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες, διαχωρίζουν τη θέση τους από την ανακοίνωση - καταγγελία, του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) (28/2/2007) για το φετινό Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

Το ΣΕΗ απαντά στους υπογράφοντες, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Δε μας κάνει εντύπωση ότι επικρίνουν το ΣΕΗ για πράγματα που ποτέ δεν είπε, αφού είναι φανερό ότι δε διάβασαν την ανακοίνωσή μας. Διάβασαν αποσπάσματά της, όπως τα δημοσίευσε μερίδα του Τύπου. Ούτε το γεγονός ότι, πριν σπεύσουν να συντάξουν - ή να συνυπογράψουν - ένα τόσο οργισμένο κείμενο, δε σκέφτηκαν να ζητήσουν από το σωματείο το πλήρες κείμενο της ανακοίνωσης ή έστω εξηγήσεις».

«Μας κάνει, όμως, εντύπωση ότι δεν αναρωτήθηκαν ποιος ή ποιοι κρύβονται πίσω από μια ηλεκτρονική διεύθυνση - φάντασμα, και ποιοι ζητούν την υπογραφή τους, όπως εντύπωση μας κάνει ότι η αντίδρασή τους έρχεται σε μια στιγμή που το ΣΕΗ κάνει μια προσπάθεια - στο πλαίσιο της οποίας εντάσσεται και η δημόσια διατύπωση της άποψης για το Φεστιβάλ Αθηνών - για έναν ανοιχτό διάλογο με όσους μοχθούν για το θέατρο, προκειμένου να επαναπροσδιοριστούν κάποιες έννοιες που έχουν σχέση με την καλλιτεχνική υπόσταση του θεάτρου μας. Εμείς, λοιπόν, διαφωνούμε:

• Με την αλλαγή του χαρακτήρα του Φεστιβάλ Αθηνών - Επιδαύρου, που μετατρέπεται από παραγωγικός και δημιουργικός σε διαμεσολαβητικό, με σκοπό την προώθηση έτοιμων ξένων παραγωγών, που δεν εντάσσονται σε ένα ισότιμο πρόγραμμα ανταλλαγών, αλλά είναι μονομερείς.
• Με την απομάκρυνση της θεατρικής δραστηριότητας τους καλοκαιρινούς μήνες από τα αρχαία θέατρα και την ανάδειξη νέων πολυδάπανων κλειστών χώρων, με αθρόα μετάκληση ξένων συγκροτημάτων και πρωτοφανή μείωση των ελληνικών παραστάσεων αρχαίου δράματος. (Θα παιχτούν μόλις 4 ελληνικές παραστάσεις αρχαίου δράματος, και η μία είναι επανάληψη).
• Με τη σκόπιμη πολιτική περιορισμού της θεατρικής δραστηριότητας μόνο στο αθηναϊκό κέντρο, χωρίς καμιά δυνατότητα μεταφοράς της στην επαρχία.
• Με τον ολοκληρωτικό εξοστρακισμό του ελεύθερου θεάτρου και των ΔΗΠΕΘΕ από Ηρώδειο - Επίδαυρο, άρα και μείωση της συμμετοχής Ελλήνων καλλιτεχνών στη θεατρική δημιουργία».

«Τέλος, στο πλαίσιο του γιορτασμού των 90χρονών του και μετά το γιορτασμό της Ημέρας του Ηθοποιού (Οκτώβρη στο Ηρώδειο), το ΣΕΗ θα οργανώσει ανοιχτή ημερίδα με θέμα: "Η κατάσταση του θεάτρου στη χώρα μας - παρόν και μέλλον», όπου θα συμμετάσχουν καλλιτέχνες όλων των συναφών χώρων. Εκεί θα καλέσουμε και όσους διαφωνούν μαζί μας και όλοι μαζί θα βρούμε τρόπους που θα επιτρέψουν σε όλους να διατυπώσουν θέσεις επωφελείς για την ανάπτυξη του θεάτρου συνολικά».[Ριζοσπάστης, 20 Απριλίου 2007]

Τρεις γυναίκες για έναν άνδρα!

Το «Ζήλια σε τρία φαξ» της Εστέρ Βιλάρ παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο θέατρο «Τόπος Αλλού» από τις 2 Μαΐου, σε σκηνοθεσία της Δήμητρας Αράπογλου. «Είναι ένα έργο σύγχρονο, με πολύ χιούμορ και αυτοσαρκασμό», σημειώνει η Μπέτυ Λιβανού. «Αντιμετωπίζει τη ζήλια σαν μια αρρώστια από την οποία δεν μπορείς να γλιτώσεις. Για τη συγγραφέα είναι ένα συναίσθημα πιο δυνατό και από τον έρωτα. Εξαιτίας του αλλάζουν οι χαρακτήρες των ηρώων του έργου».

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τρεις γυναίκες οι οποίες για τα «μάτια» του ίδιου άντρα ανταλλάσσουν φαξ χωρίς να συναντηθούν ποτέ. Τρεις γυναίκες που κατοικούν στην ίδια πολυκατοικία και τον διεκδικούν. Τρεις ηλικίες (η μία, 50 ετών, η σύζυγος, η άλλη στα 40 της δεν έχει ακόμη αποφασίσει αν θέλει να κάνει οικογένεια ή καριέρα και η τρίτη, 22 χρόνων, φοιτήτρια γεμάτη όρεξη για δράση) συγκρούονται με μοναδικό όπλο τα φαξ που εκτοξεύει η μία στην άλλη, με δολοφονικές αποκαλύψεις, δηλητηριώδεις συμβουλές ή ακόμα και ωμές βρισιές.

Η Εστέρ Βιλάρ, κόρη Γερμανών μεταναστών, γεννήθηκε στην Αργεντινή. Έγραψε τρία μυθιστορήματα και πολυάριθμα δοκίμια για τη θρησκεία, την οικονομία, την ελευθερία, την ανθρώπινη βλακεία και τις σχέσεις των δύο φύλων, μεταξύ άλλων. Τα θεατρικά της έργα παίζονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Το σκηνικό φιλοτέχνησε η Αναστασία Αρσένη, τα κοστούμια είναι της Μαρίας Κοντοδήμα και οι φωτισμοί του Σταμάτη Γιαννούλη. Τους ρόλους ερμηνεύουν οι: Μπέττυ Λιβανού, Κατερίνα Λέχου και Μαργαρίτα Πανουσοπούλου. (Δες και Έθνος, 10/4/2007)

Γέμισε ο Απρίλης παραστάσεις...

Ξεκίνησε στις 11 Απριλίου το Χαβιάρι με κέικ του Αμερικανού Λέοναρντ Μέλφι, στο θέατρο «Καρέζη», σε σκηνοθεσία Ελένης Σκόττη και με πρωταγωνιστές την Τζένη Κόλλια και τον Κώστα Καζανά. Η μετάφραση είναι του Άντονι Μπερκ, τα σκηνικά-κοστούμια του Κώστα Παππά, η μουσική του Νίκου Τουλιάτου. Δύο μοναχικά πλάσματα, ένας άγνωστος ποιητής και μια ανασφαλής κοπέλα, που εργάζονται σ' ένα καφέ του Μανχάταν, προσπαθούν να βρουν μια γέφυρα επικοινωνίας μεταξύ τους…

Πολύχυμη και υπερδραστήρια η Έλντα Πανοπούλου με την επιθεώρηση Η αυλή των... φευγάτων στο θέατρο «Βεάκη» (από 11 Απριλίου). Σε τριπλό ρόλο, κειμενογράφου, σκηνοθέτριας και πρωταγωνίστριας, η Ελντα Πανοπούλου. Συμπρωταγωνιστούν οι Τόνυ Άντονι, Μαρία Κανελλοπούλου, Μαρία Φιλίππου. Οι χορογραφίες είναι της Κατερίνας Ανδριοπούλου, η μουσική του Τόλη Κετσελίδη, τα σκηνικά του Κάρολου Ρωμούση, τα κοστούμια της Βίκυς Τρίμη. Μας μεταφέρει στις αυλές της γειτονιάς του ’60 με ήρωες μία χαρτορίχτρα, έναν χρεωμένο τζογαδόρο, δυο κορίτσια που ονειρεύονται τη διασημότητα, μία πολύτεκνη μητέρα 12 παιδιών κ.ά. Το γνωστό ανακάτωμα πολυχρησιμοποιημένων σεναριακών μοτίβων από τον παλιό ελληνικό κινηματογράφο.

Στην καινούργια σκηνή που δημιουργεί το Αμφι-Θέατρο και ονομάζεται "Είσοδος Κινδύνου" παρουσιάζεται (από 13 Απριλίου) η νουβέλα του Τεοφίλ Γκοτιέ Η ερωτευμένη νεκρή, γραμμένη το 1836, σε σκηνοθεσία - δραματοποίηση Κατερίνας Ευαγγελάτου. Η μετάφραση είναι της Έφης Γιαννοπούλου, το σκηνικό και τα κοστούμια του Κωνσταντίνου Ζαμάνη, η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου, η επιμέλεια κίνησης της Χρυσηίδος Λιατζιβίρη και οι φωτισμοί της Μελίνας Μάσχα. Διανομή: Στεφανία Γουλιώτη, Τάσος Δαρδαγάνης, Χρήστος Μαλάκης και Νικόλας Παπαγιάννης.

Την κωμωδία των Αλέκου Σακελλάριου - Χρήστου Γιαννακόπουλου Δεσποινίς ετών 39 παρουσιάζει, από τις 13 Απριλίου, το ΔΗΠΕΘΕ Ρούμελης, στο Αμιράλ. Σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια Πάνου Σκουρολιάκου, σκηνικά Αντώνη Χαλκιά, κοστούμια Μυρτώς Καρέκου. Διανομή: Πάνος Σκουρολιάκος, Πηνελόπη Πιτσούλη, Νίκος Χύτας, Θεοδώρα Σιάρκου, Σαράντος Γεωγλερής, Κωστής Κούκιος, Εύα Βάρσου, Θανάσης Μιχαηλίδης.

Το έργο του Γιάννη Ρούσου Περάσματα παίζεται (από 14 Απριλίου), στο Ανοιχτό Θέατρο, σε σκηνοθεσία Michael Seibel. Σκηνικά - κοστούμια Λαμπρινή Καρδαρά, μουσική Αντώνης Μιχαηλίδης, χορολογία Κικής Σελιώνη, φωτισμοί Αντώνης Παναγιωτόπουλος. Διανομή: Δημήτρης Καραμπέτσης, Ιωάννα Κανελλοπούλου, Γιώργος Παπαπαύλου, Χάρης Φλέουρας, Αγγελική Καρυστινού.

Το έργο Χαμογελαστά παπούτσια παίζεται (από 14 Απριλίου), στο φουαγιέ του θεάτρου Βικτώρια. Το έργο υπογράφει και σκηνοθετεί ο Πέτρος Αποστολόπουλος. Το έργο παρουσιάζεται κάθε Σαββατοκύριακο. Εστιάζει στη σχέση δύο ανθρώπων στον χρόνο, οι οποίοι συναντήθηκαν τυχαία έξι φορές από τα νιάτα τους ώς τα γεράματά τους. Παίζουν ο Πέτρος Αποστολόπουλος και ο Κωνσταντίνος Νέλλας. Η μουσική είναι του Παναγιώτη Γεωργοκώστα και η σκηνογραφία του Γιώργου Λυντζέρη.

Η εταιρεία Θεάτρου «Μέτοικοι» παρουσιάζει, στο θέατρο Άλεκτον (από 16 έως 30 Απριλίου), το έργο της Jan Devlin Μίλα μου για φόνο. Μετάφραση Αννα Ιορδανίδου, σκηνοθεσία Ασπα Κυρίμη, σκηνικό - κοστούμια Ιουλία Σταυρίδου, μουσική επιμέλεια Αθηνά Καψετάκη, επιμέλεια κίνησης Στέφανι Τσάκωνα. Διανομή: Ντόρα Σιμοπούλου, Κώστας Φλωκατούλας, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, Χρήστος Αδαμόπουλος, Δήμητρα Κωστοπούλου.

Το ΕΝΤΥΠΟ πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου...

Θα μιλήσω για το έντυπο πρόγραμμα του Εθνικού Θεάτρου στην παράσταση "Μάνα Κουράγιο" του Μπέρτολτ Μπρεχτ που παίζεται στη Σκηνή Κοτοπούλη-Ρεξ. Όχι για την παράσταση - άλλου παπά ευαγγέλιο αν η εκλεκτή Αντιγόνη Βαλάκου έπαιξε καλά ή είχε σχέση με το ρόλο της Μάνας Κουράγιο...

Το έντυπο πρόγραμμα της παράστασης που το αγόρασα με οκτώ (8) ευρώ (ενώ θα έπρεπε να διατίθεται δωρεάν), έχει μια κάποια αισθητική αρτιότητα και τίποτε περισσότερο. Πέρα από το φωτογραφικό υλικό, στο έντυπο ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ κείμενα από άλλα έντυπα: από ένα παλιότερο του Εθνικού, από έντυπο πρόγραμμα του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, του Θεσσαλικού Θεάτρου, από το βιβλίο του Μάριου Πλωρίτη ("Πρόσωπα του νεώτερου δράματος"), από τα Ποιήματα του Μπρεχτ (εκδ. Θεμέλιο) κ.λπ.

Καλά, αυτός ο σκηνοθέτης δεν σκέφτηκε να μας καταθέσει δυο-τρεις σκέψεις του γι' αυτό το ανέβασμα, πώς το είδε, γιατί πάλι Μπρεχτ, τέλος πάντων κάτι που να στοιχειοθετεί έναν ακόμη Μπρεχτ! Ή η διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου δεν μπορούσε να βρει έναν θεατρολόγο, έναν κριτικό, κάποιον τέλος πάντων για να γράψει ένα καινούργιο κείμενο;

Θα πάω και κάπου αλλού, δίχως ίχνος προσωπικής εμπάθειας.

Προς το τέλος του εντύπου αναφέρονται ως υπεύθυνες του προγράμματος οι Ειρήνη Μουντράκη και η Ράνια Τριβέλλα (η οποία είναι υπεύθυνη εκδόσεων μαζί με την Τζίνη Υφαντίδου) και για την επιμέλεια κειμένων οι Χριστίνα Κωνσταντάκη και Σοφία Φιλέρη. Τόσες γυναίκες τι έκαναν; Εργάστηκαν (;) για να παραθέσουν μια σειρά κειμένων από άλλα έντυπα; Θα ήθελα να μάθω πόσα χρήματα διέθεσε το Εθνικό γι' αυτό το πρόγραμμα και πόσο πληρώθηκαν ή πληρώνονται και οι τέσσερις - και μη μου πείτε ότι είναι προσωπικά δεδομένα! Δηλαδή πληρώνουμε εμείς το Εθνικό Θέατρο για... πλάκα;

Έχω εμπιστοσύνη στις γυναίκες, αλλά διαπιστώνω ότι κάτι δεν πάει καλά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας...

Μήπως το Εθνικό Θέατρο θα πρέπει να είναι πιο σοβαρό; Καταδέχτηκε η διοίκηση να εκδοθεί ένα τέτοιο έντυπο δίχως ένα καινούργιο, φρέσκο κείμενο; Κανείς από τους βασικούς συντελεστές δεν μπορούσε να σημειώσει δυο-τρεις σκέψεις του για την ενασχόλησή του με το έργο αυτό του Μπρεχτ. Ο Πέτρος Μάρκαρης που μετέφρασε το έργο, ο Κώστας Τσιάνος που το σκηνοθέτησε, ο Γιώργος Γαβαλάς που σχεδίασε τα σκηνικά και η Ρένα Γεωργιάδου τα κοστούμια, ο Γιώργος Χριστιανάκης που έγραψε τη μουσική, ο Φωκάς Ευαγγελινός που δημιούργησε τη χορογραφία, ο Λευτέρης Παυλόπουλος τους φωτισμούς κ.λπ. Δηλαδή, όλοι θεώρησαν ότι πήραν ένα έργο και έκαναν μια διεκπεραιωτική δουλειά;

Φίλοι μου, τέτοια έντυπα εμείς τα βγάζουμε τζάμπα!

ΚΘΒΕ: Συνεχίζονται οι απεργίες

[29 Μαρτιου 2007] Οι εκδηλώσεις για το Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου (26-29 Απριλίου) από το ΚΘΒΕ είναι αμφίβολο αν θα πραγματοποιηθούν, εφόσον οι απεργίες στο Θέατρο συνεχίζονται και θα συνεχισθούν εάν δεν επιλυθεί το πρόβλημα των συμβασιούχων, δήλωσε ο εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, Στέλιος Αρβανίτης, σε συνέντευξη Τύπου στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης.

Οι 180 εργαζόμενοι πάσης φύσεως (ηλεκτρολόγοι, οδηγοί σκηνής, τεχνικοί, κ.ά.) του ΚΘΒΕ διεκδικούν τη μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, σύμφωνα με την απόφαση του ΑΣΕΠ που εκδόθηκε από τον Απρίλιο του 2005, αλλά έκτοτε δεν υλοποιείται.

Το πρόβλημα εντείνεται από το γεγονός ότι η τριετής θητεία του διορισμένου από το ΥΠΠΟ Διοικητικού Συμβουλίου του θεάτρου έχει λήξει από τις 22 Φεβρουαρίου χωρίς να έχει προς το παρόν ανανεωθεί, ούτε αντικατασταθεί με νέο.

Η πλειονότητα των απεργών εργάζονται κατά μέσο όρο (με συμβάσεις έργου) περί τα πέντε χρόνια. Οι απεργιακές κινητοποιήσεις τους επαναλαμβάνονται κάθε Παρασκευή και Σάββατο, με αποτέλεσμα την υπολειτουργία του θεάτρου, τη ματαίωση παραστάσεων και την απώλεια εσόδων.

Το πρόγραμμα παραστάσεων στην Επίδαυρο

Ιούνιος

29, 30 «Αντιγόνη» του Σοφοκλή από τη «Νέα Σκηνή». Μετάφραση: Νίκος Παναγιωτόπουλος. Σκηνοθεσία: Λευτέρης Βογιατζής. Σκηνικά - κοστούμια: Χλόη Ομπολένσκι. Φωνητικά σχήματα: Σπύρος Σακκάς. Κίνηση: Ερμής Μαλκότσης. Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος. Διανομή: Αμαλία Μουτούση (Αντιγόνη), Λευτέρης Βογιατζής, Νίκος Κουρής, Δημήτρης Ημελλος, Εύη Σαουλίδου.

Ιούλιος

14 Αφιέρωμα στη Μαρία Κάλλας: «Μήδεια» του Λουίτζι Κερουμπίνι. Σκηνοθεσία - σκηνικά - κοστούμια: Γιάννης Κόκκος. Μήδεια: Anna Caterina Antonacci. Συμμετέχει η Χορωδία της ΕΡΤ. Ορχήστρα: Cappella Coloniensis με όργανα εποχής. Διεύθυνση χορωδίας: Αντώνης Κοντογεωργίου. Μουσική διεύθυνση: Κωνσταντίνος Καρύδης.

20, 21 «Ανδρομάχη» του Ρακίνα από το «Εθνικό Θέατρο». Μετάφραση - διασκευή - σκηνοθεσία: Δημήτρης Μαυρίκιος. Διανομή: Λυδία Φωτοπούλου (Ανδρομάχη), Νίκος Καραθάνος, Μαρία Κεχαγιόγλου, Χρήστος Λούλης.

27, 28 «Λυσιστράτη» του Αριστοφάνη από το «Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος». Μετάφραση: Γιάννης Βαρβέρης. Σκηνοθεσία: Γιάννης Ιορδανίδης. Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς. Κοστούμια: Γιάννης Μετζικώφ. Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης. Χορογραφία: Ισίδωρος Σιδέρης. Διανομή: Ρένια Λουιζίδου (Λυσιστράτη), Δημήτρης Πιατάς, Μίνα Αδαμάκη, Δάφνη Λαμπρόγιαννη, Αντώνης Λουδάρος και ακόμα 40 ηθοποιοί.
Αύγουστος

3, 4 «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη από τον «Θεατρικό Οργανισμό Κύπρου». Μετάφραση: Κ.Χ. Μύρης. Σκηνοθεσία: Γιάννης Μαργαρίτης. Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος. Σκηνικά: Αντζης Παρτζίλης. Κοστούμια: Σταύρος Αντωνόπουλος. Κίνηση: Γιάννης Μαργαρίτης. Διανομή: Στέλλα Φυρογένη (Ιφιγένεια), Νεοκλής Νεοκλέους, Αχιλλέας Γραμματικόπουλος, Γιώργος Μουαίμης, Αντώνης Κατσαρής, Ανδρέας Τσουρής.

10, 11 «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή από το «Εθνικό Θέατρο». Σκηνοθεσία: Peter Stein. Σκηνικά: Διονύσης Φωτόπουλος. Κοστούμια: Moidele Bickel. Φωτισμοί: Japhy Weideman. Διανομή: Στεφανία Γουλιώτη (Ηλέκτρα), Κόρα Καρβούνη, Αποστόλης Τότσικας, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Γιάννης Φέρτης, Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Μίλτος Σωτηριάδης.

17, 18 «Ορέστεια» του Αισχύλου από τον Θεατρικό Οργανισμό «Σάουσπιλ» της Φρανκφούρτης. Μετάφραση - δραματουργική επεξεργασία: Ντίτριχ Εμπενερ. Σκηνοθεσία: Κάριν Νοϊχόιζερ. Συνσκηνοθεσία: Φλόριαν φον Χόερμαν. Σκηνικά - κοστούμια: Φραντς Λερ. Μουσική: Πάουλ Λεμπ. Διανομή: Roland Bayer, Sandra Bayrhammer, Rainer Frank, Friederike Kammer, Christian Kuchenbuch, Cornelia Niemann, Matthias Redlhammer, Falk Rockstroh, Abak Safaei-Rad, Falilou Seck.

24, 25 «Ευτυχισμένες μέρες» του Σάμιουελ Μπέκετ από το Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας. Σκηνοθεσία: Ντέμπορα Γουόρνερ. Σκηνικά: Tom Pye. Κοστούμια: Luca Costigliolo. Διανομή: Φιόνα Σο (Γουίλι), Τιμ Πότερ (Γουίνι). [Έγραψα ήδη για τη Φιόνα Σο...]

Ευτυχισμένες μέρες στην Επίδαυρο!

Στις 24-25 Αυγούστου θα έχουμε [βάζω και τον εαυτό μου, παρότι τότε θα είμαι σε διακοπές στον Άη Βασίλη του Πάρνωνα - θα πάω να δω την παράσταση] την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τις «Ευτυχισμένες Μέρες» από το Εθνικό Θέατρο Μεγάλης Βρετανίας, σε σκηνοθεσία της Ντέμπορα Γουόρνερ, με τη Φιόνα Σο στο ρόλο της Γουίνι. Πρόκειται για μια παράσταση που απέσπασε διθυραμβικές κριτικές στη Βρετανία, τόσο για τη σκηνοθεσία της Γουόρνερ όσο και για την ερμηνεία της Φιόνα Σο. Η μεν Γουόρνερ θεωρείται σήμερα μία από τις κορυφαίες σκηνοθέτιδες της Ευρώπης, ενώ η Φιόνα Σο, η οποία έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία για τις θεατρικές της ερμηνείες, είναι γνωστή στο ελληνικό κοινό μέσα από τους ρόλους της σε κινηματογραφικές ταινίες όπως το Αριστερό μου πόδι [My Left Foot του Jim Sheridan], "Χάρι Πότερ" [Harry Potter and the Philosopher's Stone, Harry Potter and the Chamber of Secrets, Harry Potter and the Prisoner of Azkaban, Harry Potter and the Order of the Phoenix], Η Μαύρη Ντάλια [The Black Dahlia του Brian De Palma], Τζέιν Έϊρ [Jane Eyre του Franco Zeffirelli] κ. ά.

Η Fiona Shaw (γεννήθηκε το 1958) θεωρείται μια από τις πλέον σημαντικές "κλασικές" ηθοποιούς του βρετανικού θεάτρου.

Fiona Shaw has specialised in pushing women's participation in theatre to its extremes. Infamously playing the part of Richard II in 1995 she remarked, 'King Richard is not really a man, he is a god.' For Shaw - whose performances often involve nudity - the question of female identity has become the focus of her creativity rather than something to be overcome or ignored. In a similar vein, one of the artist Victoria Russell's main concerns is to challenge the way women are looked at in art. Usually depicting them nude or in their underwear, Russell aims to give power back to her sitters by showing them as much like themselves as possible. As an approach to employ with an actress, more used to appearing as someone else, it results in a particularly insightful image of a great performer.

[Στη φωτογραφία η Φιόνα Σο σε ένα έργο που φιλοτέχνησε η Victoria Russell].

ΥΓ. Σε καμιά περίπτωση, βέβαια, δεν αναιρείται το "τυχαίο" στις επιλογές του κ. Λούκου, σε ό,τι αφορά τον γενικότερο προγραμματισμό του Ελληνικού Φεστιβάλ, που παρά τις διακηρύξεις του παραμένει νεφελώδες... Οι Ευτυχισμένες μέρες θα μπορούσαν να παιχτούν ας πούμε στο Εθνικό Θέατρο κι αυτό το λέμε σε συνάρτηση με το κλίμα και την ατμόσφαιρα του μπεκετικού θεάτρου.

Τα έργα του ο Μπέκετ δεν τα έγραψε για να παίζονται σε αχανείς ανοιχτούς χώρους και συνεπώς με ποια "λογική" ο κ. Λούκος σκέφτηκε ότι το έργο θα μπορούσε να παρουσιαστεί στην Επίδαυρο; Αλλά ποιος από τα μέλη του (ξενόφερτου) διοικητικού συμβουλίου θα πει μια γνώμη; Η όλη ιστορία μου θυμίζει το τραγούδι Μποστ-Μίκη "Ένα πλοίον ταξιδεύον με υπέροχον καιρόν, αιφνιδίως εξωκείλει ανοιχτά των Αζορών...". Εμείς, φυσικά, παρακαλάμε να μην ναυαγήσει! Και για να μην στενοχωρήσουμε τους υπερασπιστές του κ. Λούκου που είδαν φούρνο και θάμαξαν [θαύμασαν]....

Το δεύτερο τρίωρο του «Ηλίθιου» στο Εθνικό

Το δεύτερο τρίωρο μέρος του κλασικού έργου του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Ο ηλίθιος», με τίτλο «Ο φτωχός ιππότης», έχει πρεμιέρα το Σάββατο [31.3.2007] στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, που φιλοξενείται στο θέατρο «Από Μηχανής».

Η μετάφραση είναι του Αρη Αλεξάνδρου, η δραματουργική του Σάββα Κυριακίδη, η σκηνοθεσία του Στάθη Λιβαθινού. Στη διανομή οι Αλεξάνδρα Αϊδίνη, Βασίλης Ανδρέου, Στάθης Γράψας, Πέτρος Γιωρκάτζης, Δημήτρης Ημελλος, Στέλιος Ιακωβίδης, Νίκος Κορδώνης, Μαρία Κίτσου, Δέσποινα Κούρτη, Κανελλίνα Μενούτη, Δημήτρης Μοθωναίος, Δημήτρης Μυλωνάς, Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Παπανικολάου, Ελένη Ρουσσινού, Μαρία Σαββίδου, Στράτος Σωπύλης, Γιάννης Τσεμπερλίδης, Σοφία Τσινάρη.

Ολόκληρη η εξάωρη θεατρική βερσιόν του «Ηλίθιου» θα παρουσιάζεται κάθε Κυριακή 2.30 μ.μ. και 6 μ.μ. Για μετά το Πάσχα οι υπόλοιπες παραστάσεις θα είναι: Τρίτη το πρώτο μέρος (8.30 μ.μ.), Τετάρτη το δεύτερο (6.30 μ.μ.), Πέμπτη το δεύτερο (8.30 μ.μ.), Παρασκευή το πρώτο (6.30 μ.μ.), Σάββατο εναλλάξ το πρώτο και το δεύτερο (6.30 μ.μ.).

Πέθανε ο ηθοποιός Σπύρος Κωνσταντόπουλος

[29-03-07] Ο ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του, στην Αγία Παρασκευή, από παθολογικά αίτια. Σε ηλικία 82 ετών έφυγε από τη ζωή ο ηθοποιός Σπύρος Κωνσταντόπουλος. Ο Σπύρος Κωνσταντόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα και όταν το 1953 αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης πρωτοεμφανίστηκε στο θίασο Λαιμού. Τελευταία του παράσταση ήταν τη θεατρική σεζόν 1998-99 στο έργο «Μεγάλη μαγεία» του Εντουάρντο ντε Φίλιπο, σε σκηνοθεσία του Μ. Βολανάκη. Επαιξε σε εκατοντάδες παραστάσεις με έργα του ελληνικού και ξένου ρεπερτορίου και συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους θιάσους, Μυράτ, Μουσούρη, Χορν, Λαμπέτη, Καρέζη και πολλούς ακόμα. Συμμετείχε σε πολλές ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές σειρές και έπαιξε και στο «Θέατρο της Δευτέρας».