Τι μας έμεινε από τη θεατρική σεζόν 2014-15

 Μπορεί μετά το Πάσχα να μας περιμένουν αρκετές σημαντικές πρεμιέρες, αλλά ως είθισται η θεατρική σεζόν λήγει την Κυριακή των Βαΐων. Αυτή η ημερομηνία σηματοδοτεί και την ανασκόπηση όσων είδαμε τους μήνες που πέρασαν, βολιδοσκοπώντας τις τάσεις και τα πρόσωπα που σημάδεψαν το θεατρικό γίγνεσθαι. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά τι είδαμε φέτος και τι μας έμεινε. Αυτό που σημάδεψε τη θεατρική σεζόν 2014-15 είναι ο μεγάλος αριθμός των παραστάσεων. Ήδη έχουν ανέβει σχεδόν 900 και αναλογιζόμαστε όχι μόνο τι προλάβαμε να δούμε, αλλά και τι χάσαμε. Οι παραστάσεις που διαρκούν για μήνες αποτελούν παρελθόν και τη θέση τους έχουν πάρει παραστάσεις-κομήτες που ανεβαίνουν για περιορισμένο χρονικό διάστημα, με τις απαραίτητες παρατάσεις στο τέλος.

Χατζάκης: Ο Ξυδάκης απείλησε να μου φέρει το ΣΔΟΕ

Με φόντο τη διαμάχη για το Εθνικό

Ο Σωτήρης Χατζάκης   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Επίθεση στον αναπληρωτή υπουργό Πολιτισμού εξαπέλυσε ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, Σωτήρης Χατζάκης, στο πλαίσιο της διαμάχης που έχει ξεσπάσει μετά την άρνηση του κ. Χατζάκη να παραιτηθεί. Ο κ. Χατζάκης κατηγορεί τον κ. Ξυδάκη ότι τον συκοφαντεί επανειλημμένως και ότι όταν αρνήθηκε να παραιτηθεί, απείλησε ότι θα του στείλει τον ΣΔΟΕ. Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου κατηγορεί τον κ. Ξυδάκη ότι «προσβάλλει, ευθέως και με υπαινιγμούς σε κάθε ευκαιρία, την τιμή και την υπόληψή» του, ως πολίτη και ως καλλιτέχνη και ως δημόσιου λειτουργού.

«Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας»

Του Γιώργου Βαϊλάκη, Ημερησία, 04/04/2015

Συνδυάζει το κωμικό με το τραγικό, το μακάβριο, το παράλογο και το γκροτέσκο, με τα περισσότερα θεατρικά έργα του να αρχίζουν εύθυμα και να συνεχίζονται εφιαλτικά. Ο λόγος για τον Φρήντριχ Ντύρρενματ του οποίου χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς του είναι αναμφίβολα το εμβληματικό έργο «Η επίσκεψη της γηραιάς κυρίας» που θα παρουσιάζεται, από την Παρασκευή 17 Απριλίου έως την Κυριακή 31 Μαΐου στο Θέατρο Βρετάνια, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν. Πρωταγωνιστούν οι Μίρκα Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Πιατάς, Υβόννη Μαλτέζου και Αιμιλία Υψηλάντη.

Στα ίχνη των δολοφόνων του αυτοκράτορα Κλαύδιου... ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΟ BETON7

Eνας Ρακίνας υπό το ανακριτικό φως της Διεθνούς Αστυνομίας και των Ιατροδικαστών: ήταν αλλεργικός στα μανιτάρια ο αυτοκράτορας Κλαύδιος ή δηλητηριάστηκε με περίτεχνο τρόπο; Θα εξιχνιάσει έγκαιρα το μυστήριο η εγκληματολογική ομάδα ή θα τους προλάβει ένας επόμενος φόνος; Η Αναστασία Κουμίδου διασκευάζει και σκηνοθετεί το «Criminal Code: Britannicus», βασισμένο στο έμμετρο αριστουργηματικό έργο του Ρακίνα «Βρετανικός».

Οι ήρωες του Ρακίνα γίνονται μάρτυρες και ύποπτοι ταυτόχρονα. Ολοι απειλούν και απειλούνται σε ένα πολιτικό περιβάλλον πλήρους πολιτικής αστάθειας...

Η παράσταση ανεβαίνει στο Beton7, στις 15 του μήνα. Μέσω της διασκευής της ρακινικής εκδοχής του Νέρωνα μεταφερόμαστε στα γραφεία της Διεθνούς Αστυνομίας, όπου ξανανοίγει ο φάκελος του αιφνίδιου θανάτου του ανώτατου άρχοντα Κλαύδιου. Οι ήρωες του Ρακίνα γίνονται μάρτυρες και ύποπτοι ταυτόχρονα. Ανιχνεύονται δηλητήρια και ερευνώνται ειδεχθείς φόνοι, αλλά ο ένοχος παραμένει ασύλληπτος. Ολοι απειλούν και απειλούνται σε ένα πολιτικό περιβάλλον πλήρους πολιτικής αστάθειας.

Βιολιστής ελληνοαμερικανικής συμμαχία

• Το θεατρικό έργο που εδώ και 50 χρόνια δεν έχει πάψει να «μιλά» σε όλον τον κόσμο, ανεβαίνει στο Badminton σε σκηνοθεσία Ρομπ Ρουτζιέρο

Ζουμπουλάκης Γιάννης, Το Βήμα: 05/04/2015

Ο σκηνοθέτης Ρομπ Ρουτζιέρο και ο βιολιστής της παράστασης Μαξ Τσάκερ

  «If I were a rich man/ Ya ha deedle deedle, bubba bubba deedle deedle dum…».

Ο βασικός στίχος, που είναι και ο τίτλος του κεντρικού τραγουδιού ενός από τα πιο δημοφιλή θεατρικά μιούζικαλ στην ιστορία του Μπρόντγουεϊ, επανέρχεται αυτές τις μέρες στο προσκήνιο. Πρόκειται φυσικά για τον «θρήνο» του Τέβιε (και highlight) του έργου «Ο βιολιστής στη στέγη». Ο Τέβιε, ο πνευματώδης γαλατάς με τις πέντε κόρες, τη λαχτάρα για ζωή, την αγάπη για την οικογένεια και τους συγχωριανούς. Ο Τέβιε, θύμα του ξεριζωμού και της μετανάστευσης ο οποίος θα βρεθεί στη μέση της σύγκρουσης ανάμεσα στις παραδόσεις που πιστεύει και στην αλλαγή, ανάμεσα στην πίστη και στην πραγματικότητα. Αυτός ο Τέβιε από την Παρασκευή 17 Απριλίου επιστρέφει ανανεωμένος στο θέατρο Badminton σε μια παραγωγή της Goodspeed Opera House και με το πρόσωπο του Γρηγόρη Βαλτινού ο οποίος τον έχει υποδυθεί στο παρελθόν. Αργότερα, από 5 ως 14 Ιουνίου, η παράσταση θα ανεβεί και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Δημήτρης Πιατάς: «Ηθική του παρόντος στην Ελλάδα είναι η απάτη

Ζουμπουλάκης Γιάννης, Το Βήμα: 05/04/2015

Ο Δημήτρης Πιατάς φωτογραφημένος στο σπίτι του για το «Βήμα»

 

«Τη δεκαετία του 1970, μαθητής της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου, νέος ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη του Σπύρου Ευαγγελάτου στο Αμφι-Θέατρο, όλα μου τα χρήματα έγιναν μηχανήματα λήψεως και προβολής για ταινίες» λέει ο Δημήτρης Πιατάς. Κατέγραφε πρόβες, παραστάσεις, χάπενινγκ, χαβαλέ προβολές σε μακαρόνια-πάρτι με τους συναδέλφους του. Σε περιοδεία με το Αμφι-Θέατρο στη Ρωσία αγόρασε μηχανήματα ημιεπαγγελματικά και αργότερα πούλησε μια βαριά μηχανή προβολής 16 mm στον διευθυντή φωτογραφίας Δημήτρη Παπακωνσταντή.

Συγκινητική «Αλεπουδίτσα»

Τουλάτου Ισμα Μ., Το Βήμα, 05/04/2015

Τελευταία παράσταση απόψε για την «Πονηρή αλεπουδίτσα» του Γιάνατσεκ στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Αν προλαβαίνετε, σπεύσατε. Η παράσταση του βρετανού σκηνοθέτη Ντέιβιντ Πάουντνι, με τα σκηνικά και τα κοστούμια της Μαρία Μπγέρνσον, είναι ένα άκρως αποτελεσματικό «αντίδοτο» στο άγχος και στα προβλήματα της καθημερινότητας. Γοητευτική, κομψή, συγκινητική και γεμάτη από μαγικές εικόνες. Eίναι πράγματι πολύ δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι πρωτοανέβηκε - από την Εθνική Οπερα της Ουαλίας και την Οπερα της Σκωτίας - πριν από 35 ολόκληρα χρόνια. Διατηρεί ακέραιη τη φρεσκάδα της και καταφέρνει με το παραπάνω να κεντρίσει το αισθητήριο του σημερινού θεατή. Κάθε άλλο παρά τυχαία λοιπόν η ανθεκτικότητά της στον χρόνο και η λαμπρή διαδρομή της σε σημαντικά λυρικά θέατρα ανά τον κόσμο.

7 σκηνοθέτες ανατρέπουν τα στερεό

• Ανήκουν στη νέα γενιά του θεάτρου, πειραματίζονται, συνεργάζονται με συνομήλικούς τους ηθοποιούς και κατορθώνουν να έχουν κοινό. Ποιοι είναι, πώς δουλεύουν, τι σκέφτονται

Λαζαρίδου Αστερόπη, Το Βήμα: 05/04/2015

Εχουν όλοι κάτι κοινό, κι ας μην ανήκουν ακριβώς στην ίδια γενιά: άρχισαν να σκηνοθετούν σε νεαρή ηλικία, ποντάροντας σε νέους ηθοποιούς και σημειώνοντας επιτυχία με τις παραστάσεις τους. Τα βραβεία Χορν και Μερκούρη φιλοξενούν όλο και πιο συχνά στις λίστες τους νικητές και υποψηφίους που έχουν προκύψει από τέτοιου είδους νεανικές συνευρέσεις και όχι από το χέρι κάποιου «φτασμένου» σκηνοθέτη. Το κοινό με τη σειρά του δεν δελεάζεται πλέον από τα ονόματα-κράχτες, αλλά γεμίζει θέατρα που υπογράφει ένα σύνολο δημιουργικών ανθρώπων. Κάτι έχει αλλάξει.

Ξυδάκης - Χατζάκης και στη μέση το Εθνικό

Ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης και ο κ. Σωτήρης Χατζάκης

Λοβέρδου Μυρτώ, Το Βήμα:  05/04/2015

• Οξύνεται η αντιπαράθεση του υπουργείου Πολιτισμού με τον καλλιτεχνικό διευθυντή της πρώτης σκηνής της χώρας. Οι καταγγελίες, οι έλεγχοι και οι εξελίξεις της κρίσης

Την περασμένη Τρίτη 31 Μαρτίου, στις 11.30 το πρωί, κλήθηκε το διοικητικό συμβούλιο του Εθνικού Θεάτρου στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη. Παρόντες ήταν οι δύο εκπρόσωποι των ηθοποιών, ο πρόεδρος Γιώργος Στεφανάκης, ο αντιπρόεδρος Γιώργος Μανιώτης και ο Γιάννης Μετζικώφ. Απούσα η Κατερίνα Χέλμη (βρίσκεται στο εξωτερικό) και ο Ερρίκος Μπελιές (εκ της Ενώσεως Συγγραφέων) λόγω ατυχήματος. 

«Θέλω να μου παραδώσετε όλες τις συμβάσεις, όλα τα συμβόλαια με εξωτερικούς συνεργάτες της διετίας 2014-2015» φέρεται να τους είπε ο κ. Ξυδάκης.

Εσβησε η Ελένη Λαζαρίδου. Στα 83 της...

• Η Θεσσαλονίκη αποχαιρέτησε χθες την Ελένη Λαζαρίδου, μέλος του Ιδρύματος Φίλων Μελίνας Μερκούρη και επί σειρά ετών του ΔΣ του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, που έφυγε σε ηλικία 83 ετών.

Γνωστή και αγαπητή στον κόσμο των γραμμάτων και της τέχνης, η Ελένη Λαζαρίδου πρωτοστατούσε στις εκδηλώσεις που γίνονταν από το Ιδρυμα Φίλων Μελίνας Μερκούρη, στο οποίο ήταν από τα ιδρυτικά του μέλη. Τον Ιούλιο του 1983 διορίστηκε μέλος του ΔΣ του ΚΘΒΕ και τις επόμενες θεατρικές περιόδους (1983-1989) διετέλεσε γενική γραμματέας του.
Ξεκίνησε τη δημοσιογραφική της πορεία από την εφημερίδα «Δράση» στις αρχές της δεκαετίας του '60. Υπήρξε ραδιοφωνική παραγωγός στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ3 από τη δεκαετία του '80, ιδρυτικό μέλος της Μακεδονικής Καλλιτεχνικής Εταιρείας «Τέχνη» και του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης. Διετέλεσε διευθύντρια του τμήματος Δημοσίων Σχέσεων της ΔΕΘ, ενώ έγραψε πεζά, ποιήματα και, το βιβλίο «Πειραματική σκηνή της "Τέχνης" - 11 χρόνια θέατρο στη Θεσσαλονίκη» (1990).

«Ηρωες του πάθους οι Καραμαζόφ»

ΣΤΟ «ΥΠΟΓΕΙΟ» ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

• «Κόλαση είναι το μαρτύριο του να μην αγαπάει κανείς». Εικόνες, πρόσωπα, σχέσεις, ατμόσφαιρες, ήχοι που συνδυάζουν τις πιο ασυμβίβαστες αντιφάσεις.

Ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος σε σκηνή από τους «Αδερφούς Καραμαζόφ»

Που αποκαλύπτουν «τον καραμαζοφικό άνθρωπο» που όλοι κρύβουμε μέσα μας, ικανό να κινείται και να βλέπει, ταυτόχρονα ψηλά τον κόσμο των ιδανικών και κάτω τον κόσμο της πτώσης και των πολυαίμακτων παθών του. Τον άνθρωπο που αγωνίζεται να βρει την αγάπη.

Μια γοητευτική παράσταση [Ο γάμος του Φίγκαρο]

ΑΝΝΥ ΚΟΛΤΣΙΔΟΠΟΥΛΟΥ
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05.04.2015 

• 

Σκηνή από τον «Γάμο του Φίγκαρο» σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού.

• ΠΙΕΡ ΜΠΟΜΑΡΣΕ
  Ο γάμος του Φίγκαρο
  σκηνοθ: Στάθης Λιβαθινός
  θέατρο: Μέγαρο Μουσικής

Οι χρονιές 1783-84 ήταν, ίσως, οι σημαντικότερες για το πολυσχιδές και δυσύνοπτο έργο που άφησε (και δεν άφησε) πίσω του ο πιο ετεροτάλαντος, πολυπράγμων και τυχοδιώκτης Γάλλος πολίτης του 18ου αιώνα. Το 1783, ξεκινά ο Μπομαρσέ την έκδοση των απάντων του Βολταίρου (ολοκληρώθηκε το 1789!) και το 1784, μετά έξι χρόνια απαγορεύσεων, είδε στη σκηνή τον θρίαμβο του «Γάμου του Φίγκαρο», που θεωρήθηκε προάγγελος της Γαλλικής Επανάστασης.

Αυτοδιαχείριση και ποσοστά είναι η λύση για το θέατρο;

Από αριστερά: Γιάννος Περλέγκας, Παναγιώτης Σούλης, Δημήτρης Τάρλοου. 

• ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05/04/2015

Γιάννος Περλέγκας, ηθοποιός, σκηνοθέτης

Μπήκα στα ποσοστά για δύο δουλειές μου που αγαπάω: το «Ιμμάνουελ Καντ» του Μπέρνχαρντ (Θέατρο Τέχνης), που είναι η πρώτη μου σκηνοθεσία (με τον Μάκη Παπαδημητρίου στον ρόλο του Καντ), και το «Loot» του Τζο Ορτον (Θέατρο Νέου Κόσμου) που σκηνοθετεί ο Μάκης. Επιλέξαμε αυτή τη στάση τραβώντας μαζί μας και άλλους. Το Θ. Τέχνης μάς έδωσε χρήματα για τα σκηνικά καλύπτοντας και το κατώτερο δυνατό ένσημο χωρίς να το επωμιζόμαστε εμείς στα ποσοστά. Με 7 ηθοποιούς και 70-80 θεατές κατά μέσον όρο, μοιραζόμαστε το 32% επί των εισπράξεων. Δεν υπάρχει περίπτωση να βγάλουμε χρήματα.

Ενας μάγος που δεν πιστεύει στη μαγεία

• 
  «Δε Variete»: ένα απίθανο «αστικό βαριετέ» που σημείωσε μεγάλη επιτυχία τον χειμώνα που μας αφήνει. Για πολλούς ο... μάγος είναι που κλέβει την παράσταση. Η τελευταία είναι απόψε. (Φωτογραφίες: Panagiotis Tsikos)
  l
  ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 05.04.2015
  
  Το νούμερο σε αφήνει άφωνο. Σηκώνει πέντε θεατές στη σκηνή. Τους βάζει να ζωγραφίσουν κάτι κρυφά σε μια λευκή κόλλα. Μαζεύει τα χαρτιά, τα ανακατεύει και ανοίγει το πρώτο. «Θα σας δείχνω τη ζωγραφιά και θα σας ρωτάω εάν είναι η δική σας», λέει στους παίκτες. «Θέλω να μου πείτε όλοι όχι, ακόμη και αυτός στον οποίο ανήκει». Η πρώτη εικόνα είναι ένα σύννεφο. «Δικό σου;» ρωτάει τον πρώτο. «Οχι». «Δικό σου;» τον δεύτερο. «Οχι». Και ούτω καθεξής. «Εύκολο, η ζωγραφιά είναι δική σου, Μαρία», λέει σε μια κοπέλα, που κουνάει σαστισμένη το κεφάλι της καταφατικά. Το κοινό ενθουσιάζεται, ενώ ο μάγος με τον ίδιο τρόπο βρίσκει άλλες τρεις ζωγραφιές. Από τον πάκο με τα χαρτιά έχει μείνει ένα. Ζητάει από τον παίκτη που προφανώς του ανήκει να το διπλώσει στα τέσσερα. Θα προσπαθήσει να βρει τι έχει ζωγραφίσει κάνοντάς του μερικές ερωτήσεις.
  

Σκηνοθέτες

• Η ΑΥΓΗ, 04.04.2015

Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος*

• Οι σκηνοθέτες στη μακραίωνη πορεία του θεάτρου με την αποδοχή και την εμπιστοσύνη των θεατρίνων, προσέφεραν, προσφέρουν και έχουν ακόμα να προσφέρουν πολλά στο θέατρο

Eν αρχή ην ο ηθοποιός. Κάποιος που εμιμείτο ένα φυσικό φαινόμενο για να εξευμενίσει τη φύση, να βρέξει και να ευνοήσει τα σπαρτά ή να μη βρέξει και καταστρέψει σοδιές και πάρει ανθρώπινες ζωές. Έτσι αυτή η μίμηση έγινε μίμηση λατρευτική. Πέρασε στην θρησκεία και τις εκδηλώσεις της. Οι πιστοί του θεού Διόνυσου, πρόσθεσαν ένα καινούργιο στοιχείο, σημαντικό για την γέννηση του θεάτρου. Τον λόγο. Οι ύμνοι προς τον θεό του οίνου για τα παθήματά του ήταν οι μακρινοί πρόγονοι του θεατρικού κειμένου.

Διηγήματα του Παπαδιαμάντη στη σκηνή

«Άγιο των ελληνικών γραμμάτων» τον αποκάλεσαν και ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης συνεχίζει να εμπνέει και να γίνεται σημείο αναφοράς, με τα διηγήματά του να κατέχουν περίοπτη θέση στη νεοελληνική λογοτεχνία, και να ζωντανεύουν συχνά σε θεατρικές παραστάσεις. Στον χώρο τέχνης "Ιδιόμελο" στο Μαρούσι (Ελευθερίου Βενιζέλου 17 και Βασιλέως Κωνσταντίνου), κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή παρουσιάζεται η θεατρική παράσταση "Θαύματα και Νάματα", βασισμένη σε πέντε διηγήματα του Παπαδιαμάντη, σαν ένας διαλογισμός στην ιδέα και την πραγματοποίηση της Ανάστασης.

Ο Γιώργος Κιμούλης μεταμορφώνεται σε "Βασιλιά Ληρ"

• Από τις 15 Απριλίου στην Πειραιώς 260

• Η ΑΥΓΗ, 04.04.2015

Στην τελική ευθεία βρίσκονται οι προετοιμασίες για την παράσταση του "Βασιλιά Ληρ", με τον Γιώργο Κιμούλη στον ομώνυμο ρόλο και ένα γερό θίασο νεότερων ηθοποιών που διευθύνει ο παγκοσμίου φήμης Σλοβένος σκηνοθέτης Τομάζ Παντούρ. Η πρεμιέρα της σαιξπηρικής τραγωδίας αναμένεται να γίνει αμέσως μετά το Πάσχα, στις 16 Απριλίου, και θα φιλοξενηθεί στους χώρους του Φεστιβάλ Αθηνών, στην Πειραιώς 260. Μια πρώτη γεύση από την πολυαναμενόμενη παράσταση έδωσε χθες ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της, αναρτώντας στον προσωπικό του λογαριασμό σε σελίδα κοινωνικής δικτύωσης ένα ολιγόλεπτο τρέιλερ, όπου παρελαύνουν οι οκτώ ηθοποιοί μεταμορφωμένοι στους ήρωες της τραγωδίας τού Σαίξπηρ.

Πώς οι «Νεκρικοί Διάλογοι» του Λουκιανού έγιναν θέατρο σκιών

• Απόψε στο Λαύριο «Οι Κυνικοί στον Άδη»

• Ζούση Μάνια
• Η ΑΥΓΗ, 05.04.2015

Ένα διαφορετικό θέατρο σκιών θα απολαύσουν όσοι βρεθούν απόψε στις 9 στο Λαύριο και στο «Στοά Καφέ» της οδού Μητροπούλου 31. Εκεί με είσοδο ελεύθερη ο Δημήτρης Μικιός και ο μουσικός Μάριος Κωστάκης θα παρουσιάσουν την παράσταση «Οι κυνικοί στον Άδη», διασκευή από τους "Νεκρικούς Διαλόγους" του Λουκιανού. Σημαντικός βοηθός ο Fedaa Alarnaoot, από τη Συρία, κατά σύμπτωση χώρα καταγωγής και του Λουκιανού!
Περίφημο έργο του μεγάλου συγγραφέα και σοφιστή του 1ου μ.Χ. αιώνα, οι «Νεκρικοί Διάλογοι» παρουσιάζουν τριάντα διαλογικά στιγμιότυπα, στα οποία συμμετέχουν γνωστές προσωπικότητες που έχουν πεθάνει και βρίσκονται πια στον Άδη. Απολαυστικοί διάλογοι για τα επουσιώδη της ζωής και την επίγνωση του θανάτου.

Ηθοποιός, σκιτσογράφος και επιμορφωτής θεάτρου στο ΚΕΘΕΑ Διάβση και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, ο Δημήτρης Μικιός παρατήρησε πως μετά από ένα αναλόγιο με τους «Νεκρικούς Διαλόγους» το αποτέλεσμα «συνδύαζε μαγικά το χιούμορ και τη φιλοσοφία, κυρίως όμως ανακούφιζε από το άγχος του θανάτου που λίγο - πολύ βιώνουμε όλοι μας».

Ήταν ανάγκη να απευθυνθεί σε μεγαλύτερη κοινότητα, κάτι που μπορούσε να πραγματοποιηθεί μόνο μέσα από το θέατρο σκιών. «Άλλωστε ο κόσμος των νεκρών είναι ο κόσμος των σκιών, έτσι η ίδια η ιστορία μου έδειξε τον τρόπο» μας εξηγεί. Κρατώντας το βασικό κομμάτι κάθε επεισοδίου και επιστρατεύοντας το χιούμορ του «σύγχρονου Έλληνα κυνικού, του Καραγκιόζη», έκανε τους διαλόγους «γρήγορους και σβέλτους». «Ξέρω πολύ καλά το κάθε επεισόδιο στη δομή του, αλλά αυτοσχεδιάζω , όπως κάνουν οι Έλληνες καραγκιοζοπαίχτες και οι λαϊκοί αφηγητάδες» επισημαίνει.

«Το θέατρο σκιών το έκαναν άνθρωποι φτωχοί»

Από μικρός ο Δημήτρης ήθελε να γίνει σκιτσογράφος και περνούσε ώρες ολόκληρες σχεδιάζοντας κόμικς. Κυρίως σκίτσαρε ιστορίες εμπνευσμένες από την ελληνική μυθολογία. «Δεν είναι πολύ διαφορετικός ο τρόπος να φτιάξεις μία παράσταση θεάτρου σκιών αν ξέρεις να φτιάχνεις ένα κόμικ. Πρέπει και στα δύο να βρεις το θέμα, τους χαρακτήρες, το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται, την εξέλιξη της ιστορίας. Να βρεις τον τρόπο να κρατήσεις το ενδιαφέρον του κόσμου και να τον ταξιδέψεις για μία ολόκληρη ώρα» διευκρινίζει.

«Στην κατασκευή το μόνο που χρειάζεσαι είναι χαρτόνια και κοπίδια. Σχεδιάζεις και κόβεις. Δεν είναι τυχαίο που το παραδοσιακό θέατρο το έκαναν φτωχοί άνθρωποι, αφού το υλικό είναι πάμφθηνο. Μετά φτιάχνεις τον μπερντέ σου. Απλά υλικά. Ξύλο, πανί, πρόκες και βίδες. Μία λάμπα και το θαύμα των σκιών έγινε»!

Το πρόσωπο του τέρατος

Του Λέανδρου Πολενάκη
Η ΑΥΓΗ, 05/04/2015

• «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», στο "Χυτήριο"

Τα πρώτα σκιρτήματα του «Ορθού Λόγου» τα παρατηρούμε στην Ελλάδα, τον 5ο αιώνα π.Χ. Παρακολουθούμε στην Ορέστεια του Αισχύλου την ανάδυση ενός ανθρωποκεντρικού μοντέλου πολιτισμού, ταυτόχρονα με την ανάδυση της Δημοκρατικής Πόλεως. Κεντρική μορφή της αναπαράστασης γίνεται το ανθρώπινο πρόσωπο, εκτοπίζοντας το παραδοσιακό τερατώδες προσωπείο. Είναι, όμως, ένας Ορθός Λόγος θεμελιωμένος επάνω στο «παρά τον λόγον», στην εγκατεστημένη στο υπόγειο του Ερεχθείου τερατόμορφη, «παράλογη» Ερινύα. Ό,τι δεν μας μοιάζει, ό,τι είναι «ξένο» στην ανθρώπινη φύση, ό,τι μας τρομάζει, στην Ελλάδα δεν αφανίζεται από το πολιτιστικό γίγνεσθαι, αλλά μπαίνει στο περιθώριο.

«Γλάρος» σύμβολο ελευθερίας

To Kρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το έργο του Αντον Τσέχοφ «Ο Γλάρος», σε σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία Γιάννη Βούρου, στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Η παράσταση αφιερώνεται στη μνήμη του Διαγόρα Χρονόπουλου που σκηνοθέτησε τον Γλάρο το Μάρτη του 1985. Και κάθε Σάββατο θα παρουσιάζεται με ρωσικούς υπέρτιτλους.