Ο ΠΑΤΡΙΣ ΣΕΡΟ ΜΕ ΝΤΟΣΤΟΓΕΦΣΚΙ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ο Πατρίς Σερό επιστρέφει με Ντοστογιέφσκι στην Αθήνα. Πριν από δύο χρόνια τον είχαμε απολαύσει στο «Υπόγειο» του Ντοστογιέφσκι, το οποίο είχε παρουσιάσει στην Αθήνα, στο θέατρο «Ιλίσια». Ο Πατρίς Σερό επιστρέφει, αυτή τη φορά με τους «Αδελφούς Καραμαζόφ» (κεφάλαια 4 και 5), ... ››

Με τους «Αδελφούς Καραμαζόφ» μας επισκέπτεται ξανά ο Πατρίς Σερό. Ο Πατρίς Σερό επιστρέφει στην Ελλάδα προτείνοντας αυτήν τη φορά τα κεφάλαια νούμερο 4 και 5 από τους «Αδελφούς Καραμαζόφ» του Φιοντόρ Ντοστογέφσκι: πρόκειται για μια παραγωγή του θεάτρου Οdeon που μεταφέρεται στην Αθήνα από την Αττική Πολιτιστική Εταιρεία σε συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή. Οι δύο παραστάσεις άλλωστε θα δοθούν στις 3 και 4 Μαρτίου στο θέατρο Ολύμπια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Σταθερός επισκέπτης της χώρας μας ο Σερό, μετά το «Υπόγειο»...

Μόνος στο αναλόγιο με τους Αδελφούς Καραμαζόφ. Ερχεται για δύο παραστάσεις στο θέατρο Ολύμπια. «Χρειάζεται μεγάλη ενέργεια για να διαβάσεις ειδικά Ντοστογιέφσκι. Είναι σαν άθληση... Ξυπνώ τους δαίμονές μου και μετά τους σκοτώνω», σημειώνει ο Πατρίς Σερό. Ο διάσημος σκηνοθέτης και ηθοποιός του θρυλικού «Ring» του Μπαϊρόιτ, της «Βασίλισσας Μαργκό», της «Φαίδρας», της «Γκαμπριέλ», του βραβευμένου «Ο αδελφός μου» και πολλών άλλων επιστρέφει στην Αθήνα. Αυτή τη φορά μ ένα κείμενο γραμμένο το 1879, του οποίου η προκλητική δύναμη παραμένει σχεδόν ανέπαφη έπειτα από έναν και πλέον αιώνα…

Με το κείμενο στο χέρι για να μην εξαφανιστεί στην άβυσσο. «Εάν δεν υπάρχει Θεός, όλα επιτρέπονται», έγραφε ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Την αγωνία του για την ανθρώπινη ύπαρξη και τη χριστιανική ουτοπία είχαμε την ευκαιρία να προσεγγίσουμε πέρσι στην Αθήνα, στην εξαιρετική παράσταση του Πίτερ Μπρουκ «Ο Μεγάλος Ιεροεξεταστής» με τον Μπρους Μάιερς...

«Καραμάζοφ» αλά Πατρίς Σερό. Στο θέατρο «Ολύμπια» της Λυρικής Σκηνής, στις 3, 4/3 (8.30 μ.μ.) ο διάσημος Γάλλος ηθοποιός και σκηνοθέτης Πατρίς Σερό, θα «ζωντανεύει», με μορφή θεατρικού αναλογίου, τα κεφάλαια 4 και 5 του αθάνατου ντοστογιεφσκικού μυθιστορήματος «Αδελφοί Καραμάζοφ»...

ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗ ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ

Μιχάλης Λιάπης: Προς εξόφληση παλαιών χρεών

ΓIA επανίδρυση του υπουργείου Πολιτισμού με πιο λειτουργικές δομές στους εποπτευόμενους φορείς και με άξονες τη διαφάνεια και τη χρηστή διαχείριση μίλησε ο υπουργός Πολιτισμού κ. Μιχάλης Λιάπης χθες, κατά τη συνάντηση που είχε με εκπροσώπους από τον θεατρικό χώρο, αφού έκανε αναφορά στη σιωπηρή διαμαρτυρία ανθρώπων του πολιτισμού την περασμένη εβδομάδα.

12/2

Η αυτεξούσια Μπέλλου με τη μεγάλη καρδιά

ΤΟ ΠΡΩΤΟ θεατρικό έργο της δημοσιογράφου Σοφίας Αδαμίδου, «Σωτηρία με λένε», βασισμένο στο βιβλίο της για τη Σωτηρία Μπέλλου, κάνει πρεμιέρα αύριο (12 Φεβρουαρίου) στο θέατρο Στοά. Το ρόλο της μεγάλης λαϊκής τραγουδίστριας ερμηνεύει η Λήδα Πρωτοψάλτη, σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου.

11/2

Τρικυμία συναισθημάτων

H ΣΚΗΝΗ του θεάτρου Κάππα έχει μεταβληθεί στο φανταστικό νησί του Σαίξπηρ για τις ανάγκες της «Τρικυμίας», της ρομαντικής κωμωδίας του μεγάλου Αγγλου ποιητή που παίζεται από το Εθνικό Θέατρο. «Η Τρικυμία» είναι ίσως το τελευταίο έργο που έγραψε ο Ουίλλιαμ Σαίξπηρ. Η πρώτη παράσταση δόθηκε το Νοέμβριο του 1611 και το έργο είδε το φως της δημοσιότητας το 1623.

11/2

Η ζωή της Εντίθ Πιαφ στο Arty Cafe της Θεσσαλονίκης

Η ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ταινία για την Εντίθ Πιαφ «Το σπουργίτι», που είναι υποψήφια για Οσκαρ, έχει μαγέψει όχι μόνο τον κοσμο του κινηματογράφου αλλά και του θεάτρου. Αφού παίχτηκε πέρυσι με επιτυχία στο Cabaret Voltaire, στο Μεταξουργείο, τώρα μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη: Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στο Arty Cafe (Τσιμισκή 97), με τραγούδια και συναίσθημα...

11/2

Θέατρο Αθηνά: Μόνοι στο σπίτι

ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ιστορία, όπου δύο παιδιά μένουν μόνα στο σπίτι χωρίς την επίβλεψη των μεγάλων, δημιούργησε το παιδικό θεατρικό έργο της Καλλιόπης Παπαδάκη, παίρνοντας την έμπνευση και τον τίτλο από την επιτυχημένη ταινία του Εμίρ Κουστουρίτσα «Μόνοι στο σπίτι».

9/2

«Μάνα, Μητέρα, Μαμά»

ΤΟ ΕΡΓΟ του ηθοποιού και συγγραφέα Γιώργου Διαλεγμένου «Μάνα, Μητέρα, Μαμά» όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στην αρχή της μεταπολίτευσης τάραξε τα νερά του ελληνικού θεατρικού χώρου. Ηταν μια γνήσια ελληνική φωνή, κάτι αυθόρμητο και νέο, που παιζόταν για πολύ μεγάλο διάστημα από τον ηθοποιό και θιασάρχη Γ. Παπαγεωργίου, ο οποίος έχει προωθήσει με όλες του τις δυνάμεις το ελληνικό θεατρικό έργο και έχει βραβευθεί γι αυτό.

8/2

Εθνικό Θέατρο: Αναζητούνται γυναίκες «έφηβες»

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ αναζητεί νέες γυναίκες ηθοποιούς που να δείχνουν έφηβες 15-16 ετών για τη χειμερινή θεατρική περίοδο 2008-2009. Οι ενδιαφερόμενες μπορούν να υποβάλουν το βιογραφικό τους σημείωμα και μία φωτογραφία στο Γραφείο Σκηνής (Νικηφόρου 8), 6ος όροφος, Δευτέρα έως Παρασκευή, από τις 10:00 έως τις 15:00 έως και τις 18 Φεβρουαρίου 2008.

8/2

Les Farfadais: Οταν το σώμα ακροβατεί και αφηγείται

Μία από τις πιο πρωτοποριακές ακροβατικές ομάδες που υπάρχουν στον κόσμο, αυτή των Γάλλων αδελφών Haffner, θα δώσει παραστάσεις στην Ελλάδα. Oι φημισμένοι εναέριοι καλλιτέχνες Les Farfadais έρχονται για πρώτη φορά στην Αθήνα -υπό την αιγίδα του Πολιτισμικού Οργανισμού του Δήμου Αθηναίων- και, αψηφώντας τη βαρύτητα, θα μας προσφέρουν την παράσταση «Mana», στις 21, 22 και 23 Φεβρουαρίου, στο Κλειστό Γυμναστήριο Tae Kwon Do, στο Π. Φάληρο.

8/2

Ενα παραμύθι αστικό

«Χωρίς μουσική» είναι ο τίτλος της μουσικής παράστασης που ανεβαίνει από τις 12 Φεβρουαρίου στη Θύρα Τέχνης σε κείμενο των Ιωάννας Αγγελίδη, Ασπασίας-Μαρίας Αλεξίου, Κώστα Γάκη, Γεωργίας Γεωργόνη, Μαρίας-Δάφνης Καμμένου και σκηνοθεσία Κώστα Γάκη.

8/2

Βάση η παράδοση

Ο ΠΟΛΥΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟΣ σκηνοθέτης Δήμος Αβδελιώτης παρουσιάζει από σήμερα για τέσσερις παραστάσεις, στις 7, 8, 9 και 10 Φεβρουαρίου, τη θεατρική παράσταση «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος», βασισμένη στην παράδοση του Καραγκιόζη, στο Κινηματοθέατρο Παλλάς.

7/2

ΙΟΝΕΣΚΟ LIVE στο θέατρο «Αργώ»

Με τον κοινό τίτλο «Ιονέσκο live», και σε ενιαία παράσταση, τρία μονόπρακτα του Ευγένιου Ιονέσκο, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα. ανεβαίνουν από την Πέμπτη στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου «Αργώ». Πρόκειται για το «Μάθημα», τη «Φαλακρή Τραγουδίστρια» και τις «Καρέκλες», σε μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ. Τα κοστούμια έχει φιλοτεχνήσει η Ειρήνη Τσακίρη, τη χορογραφία ο Κυριάκος Κοσμίδης και το βίντεο οι Πίνδαρος Ανδριόπουλος - Χάρης Λαλούλης. Στη διανομή: Αιμιλία Υψηλάντη, Κώστας Φλωκατούλας, Βάνα Πεφάνη, Γιάννης Στεφόπουλος, Γιώργος Γιαννούτσος, Νικολίνα Μουαϊμη.

Βλέπε και: Ιονέσκο επί τρία

«ΜΑΝΑ, ΜΗΤΕΡΑ, ΜΑΜΑ» ΣΤΟ «ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ»

Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου, «Μάνα, μητέρα, μαμά» παρουσιάζει η θεατρική ομάδα «Ακροβασία» στο θέατρο «Τόπος Αλλού». Το έργο εξελίσσεται την περίοδο της Μεταπολίτευσης, όπου το φαινόμενο της αντιπαροχής παίζει καθοριστικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων της αθηναϊκής κοινωνίας. Στη θεατρική ομάδα «Ακροβασία» έχουν βήμα και τους αναγνωρίζεται το δικαίωμα καλλιτεχνικής έκφρασης ηθοποιοί με κινητικές δυσκολίες. Σκηνοθετεί η Ελενα Βλάχου. Παίζουν: Γιάννης Κουφάλης, Δημήτρης Σκλάβος, Νίκος Πατεράκης, Βίκυ Κολτσίδα, Τζωρτζίνα Διονυσιώτη.

«Στρατηγική» ... περικοπών και κατάργησης ΔΗΠΕΘΕ!

ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

Ο υπουργός Πολιτισμού, Μιχάλης Λιάπης, συναντήθηκε χτες με εκπροσώπους «ιστορικών», όπως τους χαρακτηρίζει ανακοίνωση του ΥΠΠΟ, επιχορηγούμενων θιάσων: Αντώνη Αντύπα («Φάσμα»), Μπέττυ Αρβανίτη - Βασίλη Πουλαντζά («Πράξη»), Λευτέρη Βογιατζή («η νέα Σκηνή»), Σπύρο Ευαγγελάτο («Αμφι-Θέατρο»), Ξένια Καλογεροπούλου («Μικρή Πόρτα»), Μιχαήλ Μαρμαρινό («Θησείον»), Γιώργο Μιχαηλίδη («Ανοιχτό Θέατρο»), Θανάση Παπαγεωργίου («Στοά»), Νικηφόρο Παπανδρέου (Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»), Κωστή Καπελώνη - Διαγόρα Χρονόπουλο (Θέατρο Τέχνης). Παρόντες ήταν ο πρόεδρος και ο διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Θεάτρου-Χορού (ΕΚΕΘΕΧ), Γιώργος Δραγώνας (επιχειρηματίας) και Ηρακλής Λογοθέτης (κριτικός θεάτρου), αντίστοιχα.

• Ο υπουργός δήλωσε ότι «καθυστέρησε» αυτή τη συνάντηση «προκειμένου να διαμορφώσει μια στρατηγική για το θέμα των επιχορηγήσεων, συγκεκριμένη πολιτική για το θέατρο». Είπε ότι ο θεσμός των επιχορηγήσεων «πρέπει να συνεχιστεί. Αλλά... εκσυγχρονιζόμενος», γιατί «υπάρχει ανάγκη μιας νέας πολιτικής στο χώρο του πολιτισμού», γιατί «οι πολίτες ζητούν να επανιδρύσουμε το ΥΠΠΟ, με πιο λειτουργικές δομές και στους εποπτευόμενους φορείς», με «άξονες τη διαφάνεια, τη χρηστή διαχείριση» και με τους καλλιτέχνες «συμμάχους» του!

Θεωρώντας τις επιχορηγήσεις «συμβόλαιο που δημιουργεί αμοιβαίες υποχρεώσεις» και «αξιολόγηση, μέτρηση, έλεγχο» και «ξεκάθαρους όρους, η παραβίαση των οποίων, θα προκαλεί κυρώσεις» στους επιχορηγούμενους, μίλησε για τη «νέα στρατηγική» του ΥΠΠΟ, που καταργεί τις διετούς προγραμματισμού επιχορηγήσεις και διαχωρίζει σε δύο «κύκλους» τους επιχορηγούμενους θιάσους: Ο πρώτος κύκλος, είπε ο υπουργός, «είστε εσείς, τα ιστορικά σχήματα. Η πολυετής συνεχής παρουσία και προσφορά σας, μας οδήγησε να σας θέσουμε εκτός αρμοδιότητας της Γνωμοδοτικής Επιτροπής. Θα διαπραγματευτείτε απευθείας συμφωνίες με το ΕΚΕΘΕΧ. Οι συμφωνίες θα περιλαμβάνουν και άλλες παραμέτρους: Μετάβαση στην περιφέρεια, συνεργασία με ΔΗΠΕΘΕ, φιλοξενία νεότερων ομάδων στα θέατρά σας όταν δεν τα χρησιμοποιείτε, μετάβαση στο εξωτερικό κλπ. Συμφωνίες που θα είναι ετήσιας βάσης και θα επαναξιολογούνται από το ΕΚΕΘΕΧ».

• Στο δεύτερο «κύκλο» παραπέμπονται όλοι οι υπόλοιποι θίασοι, που θα υπάγονται στις Γνωμοδοτικές Επιτροπές (οι επιτροπές Θεάτρου-Χορού θα συσταθούν μέχρι το τέλος του μήνα), υπό δύο κατηγορίες: α) Θίασοι - κάτοχοι ή χρήστες αιθουσών, με σταθερή παρουσία, αλλά μικρότερη διάρκεια ζωής. β) Νεότερα σχήματα, που θα τύχουν ιδιαίτερης προσοχής. Για τις μικρότερες ομάδες «εξετάζεται» και άλλη στήριξη: Εξεύρεση χώρων για πρόβες, εξασφάλιση αεροπορικών εισιτηρίων για ξένα φεστιβάλ.

Αυτά συνιστούν «εξορθολογισμό» των επιχορηγήσεων, κατά τον υπουργό, που είπε ότι «η φετινή χρονιά θα είναι μεταβατική περίοδος» και ότι «στόχος είναι από την επόμενη να υπάρχει ένα σαφές, δίκαιο και διαφανές σύστημα ενίσχυσης των τεχνών».

• Πιο ανησυχητικά - όπως σημειώνεται στην εφημερίδα Ριζοσπάστης (12/2/2008) - είναι τα σχέδια του ΥΠΠΟ για τα Δημοτικά Περιφερειακά Θέατρα. Ο υπουργός αφού είπε ότι θα «καταβληθεί άμεσα η οφειλή του ΥΠΠΟ ενός εκατομμυρίου ευρώ για τα παρελθόντα έτη», υπονόησε το δυσοίωνο αύριο των ΔΗΠΕΘΕ: «Για το μεταβατικό 2008 θα γίνει επαναδιαπραγμάτευση (σ.σ. των επιχορηγήσεων) από το Κέντρο, με βάση τις υπάρχουσες πιστώσεις. Στο τέλος του 2008, όμως, τραβάμε μία γραμμή! Από τώρα το ΕΚΕΘΕΧ θα συνεργαστεί με τα ΔΗΠΕΘΕ, ώστε να διαμορφωθεί νέο πλαίσιο συνεργασίας, με ισχύ από 1/1/09, με βάση το ποια πληρούν τις προϋποθέσεις. Ελεγχος, με προϋπολογισμό - απολογισμό, αξιολόγηση. Χρειάζεται επανεξέταση και προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Γιατί άλλα περιφερειακά θέατρα απέδωσαν πολλά, άλλα ελάχιστα».

Ο υπουργός, τέλος, ανακοίνωσε ότι υπέγραψε την καταβολή της δεύτερης δόση για την περίοδο 2006-2007 (1.327.500 ευρώ, για 49 θιάσους) και ότι η τρίτη δόση (700 χιλιάδων ευρώ) «θα» δοθεί προσεχώς. Για την πρώτη δόση του 2006-2007 σημείωσε ότι 15 θίασοι δεν έχουν προσκομίσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά για την είσπραξη των χρημάτων.

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ:

Θεατρικές επιχορηγήσεις δύο ταχυτήτων.

«Στρατηγική» ... περικοπών και κατάργησης ΔΗΠΕΘΕ.

Συμφωνία Λιάπη με θεατρικούς σκηνοθέτες για τις επιχορηγήσεις.

Μιχάλης Λιάπης: Προς εξόφληση παλαιών χρεών.

Τα «ιστορικά θέατρα» θα κοιμούνται ήσυχα. Τα ΔΗΠΕΘΕ πάλι, όχι.

Νέα σελίδα για το θέατρο.

Ο Βασίλης Ρώτας και το έργο του για παιδιά και εφήβους

Θανάσης Ν. Καραγιάννης «Ο Βασίλης Ρώτας και το έργο του για παιδιά και εφήβους (θέατρο, ποίηση, πεζογραφία, "κλασικά εικονογραφημένα")», Σύγχρονη Εποχή. (Ο Θ. Καραγιάννης, δρ. Επιστημών Αγωγής - Παιδικής Λογοτεχνίας και Σχολικός Σύμβουλος ΠΕ, με αυτό τον τόμο 654 σελίδων, καταθέτει μια πρωτότυπη, εξαιρετική, διεξοδική μελέτη ερμηνευτικής - θεματολογικής - ιδεολογικής - παιδαγωγικής προσέγγισης του ποσοτικά μεγάλου και πολύμορφου έργου που έγραψε ο αλησμόνητος Βασίλης Ρώτας για παιδιά και εφήβους. Ο μελετητής αρχικά ιστορεί τα παιδικά, εφηβικά και φοιτητικά χρόνια του Ρώτα, τη ζωή και την πολύμορφη δραστηριότητά του, την προσωπικότητα και το έργο του και στη συνέχεια καταγράφει κατά είδος, δίνοντας πλήθος πληροφορίες, γεγονότα και πρόσωπα, τα έργα, τη θεματολογία και τα παιδαγωγικά μηνύματά τους. Περιλαμβάνονται η εργογραφία του, βιβλιογραφία, ευρετήριο ονομάτων, φωτογραφικά και εικονογραφικά ντοκουμέντα από τη ζωή του, παραστάσεις του ίδιου και παραστάσεις έργων του από θιάσους). [Από τον Ριζοσπάστη, 9/2].

Παντελή Χορν «Φλαντρώ»

Παρότι προσκλήθηκα άπειρες φορές, για διαφόρους αντικειμενικούς λόγους δεν κατάφερα να πάω να δω την παράσταση. ΟΜΩΣ έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου και σύντομα θα πάω στο θέατρο «Πρόβα» (Αχαρνών και Ηπείρου 30, τηλ. 210-8818326), όπου παίζεται το έργο του Παντελή Χορν «Φλαντρώ» παρουσιάζει σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσόγκα, σκηνικά - κοστούμια Μιχάλη Σδούγκου, μουσική Νίκου Χαριζάνου. Στη διανομή: Μαίρη Ραζή, Νίκος Παπαδόπουλος, Αντρια Ράπτη, Χρυσάνθη Γεωργιάδου και Κοραλία Τσόγκα. Ο Χορν, επικαλούμενος ένα μύθο από την παλιά ελληνική παράδοση, φτιάχνει ένα έργο βυθιζόμενος στα άδυτα της ανθρώπινης ψυχής, ενσωματώνοντας την πανουργία της Κλυταιμνήστρας, τον ερωτικό πόθο της Φαίδρας, τη ζήλια της Μήδειας και την εκδικητικότητα της Ηλέκτρας.

Γιάροσλαβ Χάσεκ «O καλός στρατιώτης Σβέικ»

Το πασίγνωστο αντιπολεμικό έργο του Γιάροσλαβ Χάσεκ «O καλός στρατιώτης Σβέικ» παρουσιάζει η ερασιτεχνική θεατρική ομάδα Καματερού «Εκτός Σχεδίου», από την Κυριακή μέχρι την Τετάρτη (13/2) στις 9.45 μ.μ, στο «Συρμό» (Κολωνού και Οδυσσέως 14, πλ. Καραϊσκάκη, Μεταξουργείο, 210-5203661). Το έργο - καυστικότατη σάτιρα - αποτελεί μια κραυγή διαμαρτυρίας ενάντια στη βαρβαρότητα του πολέμου και σε κάθε λογής κατάχρηση εξουσίας. Παραστάσεις μέχρι και την Τετάρτη (13/2).

Και... Κaragiozis στο Θέατρο Επί Κολωνώ

Οι «καραγκιοζοπαίκτες» Ηλίας Καρελλάς και Αναστασία Παράβα επί το έργον

«Karagiozis- δύο πακέτα τσιγάρα» τιτλοφορείται η παράσταση που ανεβάζει ο Ηλίας Καρελλάς από την Τετάρτη 13 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Επί Κολωνώ. Ο τίτλος μαρτυρά τόσο το περιεχόμενο (θέατρο σκιών) όσο και την τιμή του εισιτηρίου (6 ευρώ). Υπό το φως των κεριών και με τη συνοδεία ζωντανής μουσικής, ο γνωστός λαϊκός φιλόσοφος τα λέει έξω απ΄ τα δόντια πίσω από το λευκό πανί που θα στήνεται κάθε Τετάρτη στις 22.30 στο φουαγιέ του θεάτρου. Στις φιγούρες δίνουν ζωή ο Ηλίας Καρελλάς και η Αναστασία Παράβα, ενώ παίζουν οι μουσικοί Κώστας Πολυμενάκος (κλαρίνο, φλογέρα), Γρηγόρης Λάγγας (βιολί) και Αλέξανδρος Ιερωνυμίδης (λαούτο). Ναυπλίου 12 και Λένορμαν, Κολωνός. Τηλ. 210 5138.067. [Το Βήμα, 8/2/2008]

«ΤΡΙΚΥΜΙΑ» ΣΤΟ «ΚΑΠΠΑ»

Την «Τρικυμία» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ ανεβάζει σήμερα [8/2] το Εθνικό Θέατρο, στο «Κάππα», σε μετάφραση - σκηνοθεσία Νίκου Χατζόπουλου, σκηνικά - κοστούμια Λιλής Πεζανού, μουσική Θοδωρή Αμπαζή, κίνηση Αγγελικής Στελλάτου - Παναγιώτη Αργυρόπουλου, φωτισμούς Λευτέρη Παυλόπουλου. Παίζουν: Γιάννης Βόγλης, Γιάννης Βογιατζής, Γιώργος Γλάστρας, Θανάσης Δήμου, Περικλής Καρακωνσταντόγλου, Δέσποινα Κούρτη, Αγαπητός Μανδαλιός, Θεμιστοκλής Πάνου, Παντελής Παπαδόπουλος, Γιάννος Περλέγκας, Κοσμάς Φοντούκης κ.ά.

• Οι ναυαγοί μιας άγριας τρικυμίας βρίσκονται στο κέντρο μιας δίνης από ευτράπελες και συγχρόνως επικίνδυνες καταστάσεις. Ο Πρόσπερο, κυρίαρχος του νησιού όπου βρίσκουν καταφύγιο, με τον βοηθό του Αριελ και τον υποτακτικό του Κάλιμπαν αναστατώνουν συνεχώς τους απελπισμένους ναυαγούς. Για ποιο λόγο; Με ποιο σκοπό; Το ερημικό νησί γεννά συνεχώς ψευδαισθήσεις, όπως ακριβώς και η σκηνή του θεάτρου. Στη «σκηνή» του νησιού αυτού, ο Πρόσπερο δεν είναι παρά ο «σκηνοθέτης» ενός «θεατρικού» παιχνιδιού. Η σκηνή του θεάτρου «Κάππα», στην παράσταση, ταυτίζεται με το νησί του Πρόσπερο και τα όρια μεταξύ πραγματικότητας και ψευδαίσθησης καταλύονται, καθώς η σύλληψη του «θεάτρου μέσα στο θέατρο» κυριαρχεί δυναμικά.

«ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ»... ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΜΠΕΛΛΟΥ

Το πρώτο θεατρικό έργο της δημοσιογράφου του «Ρ» Σοφίας Αδαμίδου «Σωτηρία με λένε», βασισμένο στη βιογραφία της «Σωτηρία Μπέλλου», ανεβάζει (12/2) το θέατρο «Στοά», με αφορμή τα δέκα χρόνια από το θάνατο της Μπέλλου. Την Μπέλλου υποδύεται η Λήδα Πρωτοψάλτη, ενώ παίζει και η Εύα Καμινάρη. Σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Κωνσταντόπουλου. Σκηνικό - κοστούμια Κούλας Γαλιώνη, οπτικό υλικό: Λουκία Ρικάκη.

Η συγγραφέας, γράφοντας το έργο, ένιωθε «διπλό το χρέος» της. Και στη μνήμη της Μπέλλου, αλλά και στην ηθοποιό Λήδα Πρωτοψάλτη, γιατί «σίγουρα δεν υπάρχει μεγαλύτερη τύχη το πρώτο σου θεατρικό βήμα να αξιώνεται από την ερμηνεία της σπουδαίας πρωταγωνίστριας του ελληνικού θεάτρου, της Λήδας Πρωτοψάλτη, που στο πρόσωπό της βρήκε την ιδανική Σωτηρία Μπέλλου».

Το έργο εκτυλίσσεται στο νοσοκομείο, πριν την επέμβαση που άφησε άφωνη την Μπέλλου. Ο σκηνοθέτης χαρακτηρίζει το έργο «πορτρέτο» αυτής της μεγάλης καλλιτέχνιδας. Και όπως συμβαίνει συχνά, πίσω από ένα μεγάλο καλλιτεχνικό όνομα «κρύβεται συνήθως μια μεγάλη τραγωδία. Στο "Σωτηρία", πριν τη μοιραία επέμβαση, που η ΦΩΝΗ έχασε τη φωνή της! Λένε πως ο θεός για να εγγράψει μια ευθεία χρησιμοποιεί τεθλασμένες! Ετσι και με τη ζωή της Μπέλλου... από την "τεθλασμένη της ζωή" γεννήθηκε η ευθεία του ήχου της!».

Η Λήδα Πρωτοψάλτη, μιλώντας για το πρόσωπο που θα ενσαρκώσει, τονίζει: «Ούτε Κυρία Μπέλλου, ούτε αγαπητή Σωτηρία! Σωτηρία σκέτο! Ετσι ήθελες να σε φωνάζουν. Ετσι σε φωνάζω κι εγώ! Και πάνω στη σκηνή θα "είμαι" η Σωτηρία. Πώς να χωρέσει, βρε Σωτηρία, μέσα σε μιάμιση ώρα μια ζωή σαν τη δική σου; Δε χωράει με τίποτα. Ακούω διάφορα: Μου λένε αυτοί που σε γνώρισαν να μου δείξουν πώς εκφραζόσουνα, πώς κουνούσες τα χέρια σου, κι εγώ σωπαίνω. Εμένα μου 'φτασε που σε είδα στην τελευταία σου συνέντευξη - χωρίς φωνή πια - μου 'φτασε η αγέρωχη ματιά σου κι αφουγκράστηκα την καρδιά σου. Είναι δύσκολο να μπεις μέσα στον ψυχισμό ενός άλλου ανθρώπου και μάλιστα του συγκεκριμένου που αγάπησαν χιλιάδες. Εσύ δεν είσαι καν ρόλος! Περιμένω με αγωνία ν' ανάψουν τα φώτα της σκηνής, να σε περιβληθώ και να σου ψιθυρίσω! Περπάτα, Σωτηρία! Σ' ακολουθώ! Και το κρακ που κάνει η καρδιά μου όταν σ' ακούω να τραγουδάς βοηθάει πολύ!».

[Ριζοσπάστης, 8/2/2008]

«ΑΚΡΟΒΑΣΙΑ»: «ΜΑΝΑ, ΜΗΤΕΡΑ, ΜΑΜΑ» ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΙΑΛΕΓΜΕΝΟΥ

Στο θέατρο «Τόπος Αλλού» παρουσιάζεται το έργο «Μάνα, μητέρα, μαμά» του Γιώργου Διαλεγμένου από την ομάδα «Ακροβασία» (κάθε Τρίτη, Τετάρτη), ομάδα που αναγνωρίζει το δικαίωμα καλλιτεχνικής έκφρασης σε ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες. Η ομάδα πιστεύει ότι η τέχνη ανήκει σε όλους, πως η ζωή και η τέχνη δεν έχουν ανάγκη από οίκτο και φιλανθρωπία, αλλά από δικαιοσύνη, ισοτιμία και ανοιχτούς ορίζοντες. Παίζουν: Γιάννης Κουφάλης, Δημήτρης Σκλάβος, Νίκος Πατεράκης, Βίκυ Κολτσίδα, Τζωρτζίνα Διονυσιώτη. Σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια Ελενας Βλάχου, σκηνικά - κοστούμια Ιωάννας Θεοδωροπούλου. Το έργο του Γ. Διαλεγμένου εξελίσσεται την περίοδο της μεταπολίτευσης, όπου η αντιπαροχή παίζει καθοριστικό ρόλο στις ζωές των ανθρώπων.

AALST, Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος, Καραγκιόζης - 2 πακέτα τσιγάρα

«Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος»

Το «AALST» των Πολ Χέιβερτ - Ντμίτρι Φερχούλστ, που ανήκει στο «θέατρο ντοκουμέντο», θα παρουσιάσει από 7/2, το θέατρο «Θησείον», σε μετάφραση - σκηνοθεσία Ελπίδας Σκούφαλου, σκηνικά - κοστούμια Θάλειας Ιστικοπούλου. Παίζουν: Ρένη Πιττακή, Αγλαΐα Παππά, Βασίλης Βασιλάκης. Στην Ααλστ, μια μικρή πόλη στο Βέλγιο, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τις Βρυξέλλες, στις 6 Ιανουαρίου 1999, ξημερώματα, ένα ζευγάρι, με τα δύο ανήλικα παιδιά του, κάνει check-in σ' ένα ξενοδοχείο κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό. Τέσσερις μέρες μετά, από το δωμάτιο τα παιδιά βγαίνουν νεκρά και οι γονείς συνοδευόμενοι απ' την αστυνομία. Το 70% όσων λέγονται επί σκηνής είναι ακριβής μεταφορά της δίκης των γονιών, όπως μεταδόθηκε από το κρατικό κανάλι της φλαμανδικής τηλεόρασης. Παραστάσεις: Δευτέρα, Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή (9.30μμ).

• Τα ΔΗΠΕΘΕ Βορείου Αιγαίου και Πάτρας, σε συνεργασία με το 1ο Μεσογειακό Φεστιβάλ «Τέχνη στη γη της μαστίχας» και την «Ελληνική Θεαμάτων», θα παρουσιάσουν (7-10/2) στο «Παλλάς» την παράσταση «Ο Μεγαλέξανδρος και ο καταραμένος δράκος», σε κείμενο - σκηνοθεσία Δήμου Αβδελιώδη. Το έργο είναι μια θεατρική πρόταση στα βήματα της παράδοσης, του θεάτρου σκιών. Ενας δράκος καταλαμβάνει το υδραγωγείο της πόλης και παραχωρεί νερό στους κατοίκους, αφού χορτάσει να τρώει ανθρώπους. Η όρεξή του ολοένα μεγαλώνει. Με διαταγή του Βεζύρη γίνεται καθημερινά κρυφή κλήρωση για τα επόμενα θύματα. Μια μέρα η κλήρωση ορίζει τη Ρωξάνη, τη μοναχοκόρη του Βεζύρη. Μουσική, στίχοι τραγουδιών Βαγγέλης Γιαννάκης, σκηνικές κατασκευές Εβης Χρήστου, κοστούμια - μάσκες Μαρία Πασσαλή, σκηνικός χώρος - χορογραφία - φωτισμοί Δήμος Αβδελιώδης, κινησιολογία Μαργαρίτα Μάντακα. Παίζουν: Αρης Μπινιάρης, Θανάσης Ζέρβας, Μαρκέλλα Γεωργαλά, Φένια Μάγιου, Αντώνης Δημητροκάλης. Παίζουν οι μουσικοί: Γιάννης Αβδελιώδης, Γιάννης Βενιζέλος, Μάριος Παπούλιας, Θανάσης Ζέρβας.

• Η Ρένη Πιττακή στο «AALST»

  Ο θίασος Ηλία Καρελλά επιστρέφει με παραδοσιακές και σύγχρονες παραστάσεις θεάτρου σκιών αποκλειστικά για ενήλικες, με τίτλο «Καραγκιόζης - 2 πακέτα τσιγάρα». Από τις 13/2, για λίγες μόνο παραστάσεις, ο Καραγκιόζης θα βρίσκεται στο φουαγιέ του θεάτρου «Επί Κολωνώ». Με κεριά και ζωντανή μουσική, ο λαϊκός «φιλόσοφος», πίσω από το πανί, σκιά του καλού και κακού μας εαυτού, θα σατιρίζει τα πάντα ...έξω απ' τα δόντια! Οι μουσικοί κουρδίζουν κι ο καραγκιοζοπαίχτης με το βοηθό του ετοιμάζουν το χάρτινο θίασο. Ο Καραγκιόζης, κλασικός και επίκαιρος, παίζει και μιλά με το κοινό. Τραπεζάκι, ποτάκι, τσιγαράκι και ...αβάντι μαέστρο! Σκηνοθεσία: Ηλίας Καρελλάς. Παίζουν: Ηλίας Καρελλάς, Αναστασία Παράβα. Μουσικοί: Κώστας Πολυμενάκος (κλαρίνο, φλογέρα), Γρηγόρης Λάγγας (βιολί), Αλέξανδρος Ιερωνυμίδης (λαούτο). Παραστάσεις: Κάθε Τετάρτη 10.30 μ.μ.

«ΝUTS» ΣΤΟ ΝΕΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ

Ο Πέτρος Ζούλιας σκηνοθετεί το «Νuts» του Τομ Τόπορ, που παρουσιάζει στο Νέο Ελληνικό Θέατρο Γιώργου Αρμένη (Αίθουσα εξ Αρχείων Τέχνης Καρόλου Κουν) η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία «Αμφιάρειο». Πρόκειται για την αληθινή ιστορία μιας γυναίκας από μεγαλοαστική τάξη, που γίνεται πόρνη και σκοτώνει έναν από τους πελάτες της. Η οικογένεια, για να αποφύγει το «στίγμα», την κλείνει στο ψυχιατρείο. Η κοινωνία και το σύστημα σιωπούν. Η ίδια δίνει έναν άνισο αγώνα απέναντι σε όλους όσοι την περιθωριοποίησαν, προσπαθώντας να αποδείξει ότι δεν είναι τρελή και να επανακτήσει το δικαίωμα να περάσει από δίκη για το έγκλημα. Παίζουν: Εύα Κοταμανίδου, Ηρώ Μουκίου, Ντίνος Καρύδης, Σταύρος Μερμήγκης, Θοδωρής Αντωνιάδης, Μάνος Πετούσης.

Το θέατρο στην Κύπρο

Γιάννης Κατσουρής «Το θέατρο στην Κύπρο» (Δίτομη, εικονογραφημένη με ντοκουμέντα, ιστορική μελέτη για το θέατρο στο μαρτυρικό νησί. Ο Α` τόμος αφορά στα χρόνια 1860-1939, με τα εξής κεφάλαια: Τα τελευταία χρόνια της Τουρκοκρατίας. Τα πρώτα χρόνια της Αγγλοκρατίας. Οι αρχές του εικοστού αιώνα, 1900-1918. Ο μεσοπόλεμος. Ευρετήρια. 371 σελίδες. Ο Β` τόμος για τα χρόνια 1940-1959 περιέχει τα εξής κεφάλαια: Τα χρόνια του Β` Παγκόσμιου Πολέμου. Από το τέλος του Β` Παγκοσμίου Πολέμου, 1945-1955. Τα χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα, 1955-1959. Θεατρικές δραστηριότητες ολόκληρης της περιόδου 1940-1959. Περιλαμβάνονται επίλογος, πηγές και βοηθήματα, ευρετήρια και πλούσιο οπτικό υλικό, 383 σελίδες. Ο συγγραφέας άρχισε να ασχολείται με τη θεατρική ιστορία της Κύπρου στη δεκαετία του '60 με εκπομπές στο ΡΙΚ, με τίτλο «Θεατρικές αναμνήσεις» και στη δεκαετία του '70 με ομώνυμη τηλεοπτική εκπομπή. Με αφετηρία το υλικό αυτών των εκπομπών, συνέχισε να συλλέγει μαρτυρίες και τεκμήρια κι από το 1995 να μελετά το πλούσιο υλικό που συγκέντρωσε. Ουσιαστικά, πρόκειται για την πρώτη, πλήρη ιστορική μελέτη για το θέατρο της Κύπρου πριν αποκτήσει κρατικό θέατρο. Η έκδοση έγινε στη Λευκωσία, με χορηγία του Κυπριακού υπουργείου Παιδείας - Πολιτισμού και του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου).

Καστανιώτης: Αντρη Χ. Κωνσταντίνου «Το θέατρο στην Κύπρο. 1960-1974 (Οι θίασοι, η κρατική πολιτική και τα πρώτα χρόνια του Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου)» (φωτογραφημένη, ιστορική μελέτη για το θέατρο της Κύπρου, προέκταση της προαναφερόμενης μελέτης του Γιάννη Κατσουρή. Η Κύπρια θεατρολόγος - συγγραφέας της μελέτης, με σπουδές στα Τμήματα Θεατρικών Σπουδών των Πανεπιστημίων Αθήνας και Θεσσαλονίκης, συνεργάτρια του Τμήματος Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Κύπρου, ιστορεί το αίτημα και την ανάγκη κρατικής θεατρικής πολιτικής στην Κύπρο, τη δημιουργία και δράση του Κρατικού Θεατρικού Οργανισμού Κύπρου, αλλά και τους ιδιωτικούς θιάσους, μέχρι την εισβολή του Αττίλα. Περιλαμβάνονται πηγές, βιβλιογραφία, παραπομπές και ευρετήρια. 591 σελίδες). «Το αειθαλές παιδί (Τέσσερις κριτικές προσεγγίσεις στην ποίηση του Μανόλη Πρατικάκη)» (συλλογή μελετών των Ευριπίδη Γαραντούδη, Τζίνας Καλογήρου, Κατερίνας Κώστιου, Θεοδόση Πυλαρινού για τον σπουδαίο Κρητικό ποιητή).

«University Studio Press»: Βέρνερ Μίλερ «Στη σκηνή, μπρος πάμε!» (μετάφραση Δ. Μαυρομουστάκου - Δ. Σαχπάζη. Ο Β. Μίλερ, γνωστός ως «Παν», με αυτό το βιβλίο συνθέτει ένα θεατρικό παιχνίδι - οδηγό για παιδιά, εφήβους, δασκάλους και γονείς. Δίνονται σκηνογραφικές, ενδυματολογικές, σκηνοθετικές συμβουλές και μικρά θεατρικά κείμενα. Εικονογράφηση Ραλφ Μπέλοχ).

ΑΤΤΙΣ: «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ

Σήμερα το θέατρο «Αττις» ανεβάζει το έργο «Δεσποινίς Τζούλια» του Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε μετάφραση, σκηνοθεσία, σκηνική εγκατάσταση Θόδωρου Τερζόπουλου, με προσθήκη ενός τρίτου προσώπου - του «θεατή». «Στην παράσταση φαίνεται καθαρά» -σημειώνει ο σκηνοθέτης - «ότι το παιχνίδι της Mademoiselle Julie είναι χαμένο από την αρχή. Η κάθοδός της είναι προδιαγεγραμμένη, γιατί η ύπαρξή της φέρει το σημάδι ενός αρχαίου τραύματος, που προκλήθηκε από τη συγχώνευση των αντιμαχόμενων δυνάμεων του έρωτα και του θανάτου. Η Τζούλια επιστρατεύει όλες τις δυνάμεις της ζωής, για να υποσκελίσει το θάνατο, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει το αδυσώπητο. Ο ερωτισμός της υποκύπτει στην ηγεμονία του θανάτου. Ο έρως, εμποτισμένος με θάνατο, αυτοακυρώνεται». Παίζουν: Τάσος Δήμας, Σοφία Μιχοπούλου, Σοφία Χιλλ, Θανάσης Αλευράς.

Παράλληλα οργανώνεται στην Κίνα μια φωτογραφική έκθεση για τη δουλειά του με υλικό που έχει τραβήξει η μόνιμη συνεργάτιδά του, Johanna Weber. Τι όμως οδήγησε το διεθνή και πολυπράγμονα σκηνοθέτη να καταπιαστεί με το αστικό δράμα; Γιατί το ανεβάζει με το γαλλικό του τίτλο; Και πώς η υποκρισία της αστικής τάξης του έργου του Στρίντμπεργκ αντανακλά τη σοβαροφάνεια του σύγχρονου ελληνικού πολιτιστικού τοπίου;

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΕ. [Ιωάννα Μπλάτσου, Ελεύθερος Τύπος, Τρίτη, 05.02.08]. Ενώ ανέβασε στο θέατρο Aττις τη «Mademoiselle Julie», μια σκηνική σύνθεση βασισμένη στη «Δεσποινίδα Τζούλια» του Στρίντμπεργκ, δουλεύει τον «Προμηθέα Δεσμώτη», μια κινεζική παραγωγή που θα ανεβεί στο Πεκίνο στις 28/5 στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας με προοπτική να έρθει του χρόνου στην Ελλάδα αλλά και τον «Αίαντα» που επίσης θα ανεβεί στην κινεζική πρωτεύουσα στις 30/5. Παράλληλα οργανώνεται στην Κίνα μια φωτογραφική έκθεση για τη δουλειά του με υλικό που έχει τραβήξει η μόνιμη συνεργάτιδά του, Johanna Weber. Τι όμως οδήγησε το διεθνή και πολυπράγμονα σκηνοθέτη να καταπιαστεί με το αστικό δράμα; Γιατί το ανεβάζει με το γαλλικό του τίτλο; Και πώς η υποκρισία της αστικής τάξης του έργου του Στρίντμπεργκ αντανακλά τη σοβαροφάνεια του σύγχρονου ελληνικού πολιτιστικού τοπίου; Ο Θεόδωρος Τερζόπουλος σε πρώτο ενικό…

Ποντίκας, Σίγκαρεφ, Ξενόπουλος, Κορομηλάς, Τακόπουλος

Μέχρι τις 8/2 θα παίζει το «Νέο Ελληνικό Θέατρο» το έργο «Εσωτερικαί ειδήσεις» του Μάριου Ποντίκα, σε σκηνοθεσία Χάρη Χαραλάμπους. Σκηνικά - κοστούμια Ελένη Δουνδουλάκη, μουσική Επιμέλεια Χάρης Χαραλάμπους. Παίζουν: Βιβή Αλεξάνδρου, Λουίζα Ζούζια, Μπίλιω Καλιακάτσου, Ανδρέας Κυριακού, Νίκος Κωνσταντάκης, Χάρης Χαραλάμπους και Γιώργος Αρμένης.

• Ολοκληρώνονται, αύριο, οι παραστάσεις της «Πλαστελίνης» του Βασίλη Σίγκαρεφ, στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου («Από μηχανής θέατρο»), σε μετάφραση Αθηνάς Παραπονιάρη, σκηνοθεσία Κατερίνας Ευαγγελάτου, σκηνικά- κοστούμια Κωνσταντίνου Ζαμάνη, μουσική Σταύρου Γασπαράτου, κινησιολογία Ερμή Μαλκότση, φωτισμούς Μελίνας Μάσχα. Παίζουν: Νικόλαος Αγγελής, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Σοφιάννα Θεοφάνους, Κωστής Καλλιβρετάκης, Βασίλης Παπαδημητρίου κ.ά.
• Μέχρι τις 10/2 θα παίζει τη «Ραχήλ» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, η Νέα Σκηνή Εθνικού Θεάτρου («Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας»), σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη, σκηνικά Γιώργου Χατζηνικολάου, κοστούμια Ελένης Μανωλοπούλου, μουσική Μάριου Στρόφαλη, φωτισμούς Αντώνη Παναγιωτόπουλου. Παίζουν: Θάνος Αλεξίου, Πέτρος Αποστολόπουλος, Αννίτα Κούλη, Ιωάννης Λεάκος, Υβόννη Μαλτέζου, Πέπη Μοσχοβάκου, Αντονι Μπερκ, Θωμάς Παπάζογλου, Χάρης Τσιτσάκης.
• Στο θέατρο «Κάτω απ' τη γέφυρα», παρουσιάζεται «Η τύχη της Μαρούλας» του Δημήτριου Κορομηλά, σε σκηνοθεσία Νίκου Δαφνή, μουσική Αντώνη Καρατζίκη, σκηνικά Κώστα Κουρμουλάκη, κοστούμια Εμμανουέλλας Κρουκόβσκι. Παίζουν: Γιάννης Τσικής, Βαγγέλης Μελής, Κατερίνα Τσεβά, Μπάμπης Αρώνης, Τάσος Ιορδανίδης, Τάσος Ράπτης, Στάθης Λαγκάδας, Δήμητρα Βαμβακάρη. Η πασίγνωστη λαϊκή κωμωδία (1900) παραμένει δροσερή και γεμάτη μουσική και τραγούδια. Η Μαρούλα, υπηρέτρια σε αθηναϊκό πλουσιόσπιτο, ερωτεύεται τον αμαξά Κωσταντή, αλλά ερωτευμένος μαζί της είναι ο μάγειρας Χρήστος.
• Ο θίασος «Πρόκληση» παρουσιάζει (από 1/2) στο θέατρο «Δίπυλον» τη θεατρική τετραλογία του Πάρι Τακόπουλου «Ωσπερ Πελεκάν» και «Τρία άσεμνα μονόπρακτα» («Η γέφυρα», «Οι τόνοι και το πνεύμα του ελληνικού ταγκό», «Η παρτούζα ή πρόσκληση σε τσάι»). Σκηνοθεσία Θ. Εσπίριτου, σκηνικά -κοστούμια Μπέττυς Λυρίτη, μουσική Κώστα Μαντζώρου. Παίζουν: Ράνια Πρέβεζα, Μιχαήλ Γιαννικάκης, Σπυριδωνία Κρανιώτη.

Λουκέτο ... στο «Θέατρο του Νότου»

«Μεταμορφώσεις» (η προτελευταία, πολύ επιτυχής παράσταση του «Θεάτρου του Νότου», στο «Αμόρε»)

Λυπηρή η είδηση που δημοσιεύτηκε χτες (δε στάλθηκε στο «Ριζοσπάστη»): Από τις 31 του Μάη θα πάψει να υφίσταται το 17χρονο «Θέατρο του Νότου», που δημιούργησε ο Γιάννης Χουβαρδάς και στεγαζόταν με ενοίκιο στο «Αμόρε». Καθώς αυτό σημαίνει μεγάλη απώλεια για το θέατρό μας, ευχόμαστε, τουλάχιστον, να είναι παροδική, όπως ευελπιστεί ο δημιουργός του Γ. Χουβαρδάς και ο συνεργάτης του Θ. Μοσχόπουλος.

Το «Θέατρο του Νότου» υπήρξε ένας θίασος εκπληκτικά παραγωγικός, ρεπερτοριακά και αισθητικά τολμηρός, ανήσυχος και ανοιχτός σε νέα ρεύματα, «βήμα» ανάδειξης νέων ηθοποιών, δραματουργών, σκηνοθετών, σκηνογράφων. Θίασος, που όχι μόνο με τα 110 έργα που ανέβασε και με τις πολλές, πολύπλευρα επιτυχείς παραστάσεις του, αλλά ακόμα και με τις αστοχίες (ρεπερτοριακές και σκηνοθετικές) δημιούργησε «σχολή». Επαιξε εξαιρετικά σημαντικό, «αναζωογονητικό» ρόλο για την εξέλιξη της θεατρικής τέχνης στον τόπο μας. Αποτέλεσε «πρότυπο» για άλλες ομάδες, μέτρο σύγκρισης και καλλιτεχνικής «άμιλλας». Το κλείσιμό του προαναγγέλθηκε με την αγορά, πριν δύο περίπου χρόνια, του «Αμόρε» από έναν άσχετο με το θέατρο, πολυαιθουσάρχη, πλέον, ιδιώτη. Επόμενο ήταν η αύξηση του ενοικίου και η μη έγκαιρη καταβολή των επιχορηγήσεων από το ΥΠΠΟ (έχει καταβληθεί μόνο το 25% της επιχορήγησης για τη διετία 2007-2008) να βάλουν «λουκέτο» στο θίασο. [Ριζοσπάστης, 2/2/2008]

ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΟΡΕ: «Ευχαριστούμε θερμά»

Η επιστολή με την οποία Γ. Χουβαρδάς και Θωμάς Μοσχόπουλος ανακοίνωσαν την απόφασή τους να τερματιστεί ο βίος του θεάτρου Αμόρε:

Το θέατρο Αμόρε, από την ανάληψη των καθηκόντων του Γιάννη Χουβαρδά ως διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου στερείται σήμερα της φυσικής και καλλιτεχνικής του παρουσίας και της προσφοράς του ιδρυτή του. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την αβέβαιη και ασταθή τα τελευταία χρόνια κρατική επιχορήγηση δημιουργούν ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον για τη συνέχιση της λειτουργίας του.

Αισθανόμαστε ότι ολοκληρώσαμε ένα μεγάλο κύκλο και ότι με μια τέτοια ξεκάθαρη τοποθέτηση, όσο οδυνηρή και αν φαίνεται, τιμάμε την καλλιτεχνική αξία, τη στάση, το ήθος και τον επαγγελματισμό των ανθρώπων, με τους οποίους συμπορευτήκαμε, σε όλες τις δύσκολες και εύκολες, ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές διαδρομές μας. Το Αμόρε δημιούργησε μόνιμους, σταθερούς, διαρκείς και ανθεκτικούς δεσμούς με την τέχνη, με το επάγγελμά μας, με τους γύρω μας και τον εαυτό μας, μας έδωσε την ταυτότητα, που μας οδήγησε στον αυτοπροσδιορισμό και την αυτοκατάφαση, μας δημιούργησε το βαθύ αίσθημα της ασφάλειας. Στο Αμόρε βγήκαμε από τον ατομικισμό και οδηγηθήκαμε στη συλλογικότητα, την αυτονομία, την εμπιστοσύνη και τη δέσμευση.

Ευχαριστούμε όλους τους θεατές, ένα μεγάλο κοινό, που αγγίζει τις 500.000 και μας ακολούθησαν σε εύκολες και δύσκολες επιλογές, τους συνδρομητές, τους φίλους του θεάτρου, τους χορηγούς, τους δημοσιογράφους για τη συνεχή υποστήριξη και τους μακρόχρονους επαγγελματικούς, πνευματικούς και συναισθηματικούς δεσμούς που δημιούργησαν μαζί μας.

Ξεχωριστά ευχαριστούμε τους φίλους μας, καλλιτέχνες και δημιουργούς, με τους οποίους μοιραστήκαμε το όραμα, τα όνειρα και τις ανησυχίες αυτής της θεατρικής κυψέλης. Είναι αυτοί που έδωσαν το βάρος, το καλλιτεχνικό κύρος και διαμόρφωσαν το στίγμα του θεάτρου, απέναντι στο οποίο στεκόμαστε σήμερα με σεβασμό. Κλείνουμε ένα μεγάλο κύκλο που μας πλούτισε, μας έδωσε πνοή, μας ενέπνευσε, μας χάρισε την πλούσια εμπειρία μιας αληθινής ζωής, αφήνοντας στο τέλος να υπερισχύσει το συναίσθημα της αισιοδοξίας, η ευχή και η ελπίδα να ανανεώσουμε αυτή τη σχέση και να συναντηθούμε σε έναν επόμενο εξίσου ζωντανό, δημιουργικό κύκλο. Ευχαριστούμε θερμά.

ΒΑΖΕΙ ΛΟΥΚΕΤΟ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΜΟΡΕ...

Μια επιστολή επιβεβαίωσε χθες τις φήμες και ύστερα από δεκαεπτά χρόνια επιτυχημένης λειτουργίας κλείνει στις 31 Μαΐου. Ένας σημαντικός θεατρικός πυρήνας αφήνει πίσω του μια αξιόλογη κληρονομιά και ένα ερωτηματικό. [ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΥΡΤΩ ΛΟΒΕΡΔΟΥ, Το Βήμα, 1/2/2008]. «Στις 31 Μαΐου 2008 το Θέατρο του Νότου ολοκληρώνει τον κύκλο της λειτουργίας του, μετά από δεκαεπτά χρόνια,στο Θέατρο Αμόρε. Αυτή είναι η είδηση». Ετσι αρχίζει η (ολοσέλιδη) επιστολή που ανακοινώνει το κλείσιμο ενός θεάτρου που αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους δημιουργικούς και καλλιτεχνικούς πυρήνες, στο τέλος του 20ού αιώνα, στη χώρα μας. Η επιστολή, με την υπογραφή και τις ευχαριστίες του Θεάτρου του Νότου, ήρθε να επιβεβαιώσει τις φήμες που εδώ και έναν χρόνο κυκλοφορούσαν και, προφανώς, συνέδεαν το μέλλον του εν λόγω θεάτρου με τη μετακόμιση του ιδρυτή του Γιάννη Χουβαρδά στην καλλιτεχνική διεύθυνση του Εθνικού... [περισσότερα...]

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ: Η σεζόν συνεχίζεται ως το τέλος της άνοιξης και εγώ δεν αισθάνομαι αυτή τη στιγμή κάτι διαφορετικό. Ισως νιώσω κάτι άλλο την 1η Ιουνίου... Το Θέατρο του Νότου δεν θα πάψει να υπάρχει. Απλώς αναστέλλει τη λειτουργία του στη συγκεκριμένη στέγη και προς το παρόν. Δεν κηδεύεται σήμερα. Σήμερα κλείνει ένας κύκλος για να ανοίξει κάποιος άλλος. Και θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι το Αμόρε δεν κλείνει επειδή πήγα στο Εθνικό. Αλλωστε διατηρήθηκε έναν ακόμα χρόνο ανοικτό, γιατί θέλαμε να καταλάβουμε πώς ακριβώς μπορεί να λειτουργήσει. Οικονομικά όμως δεν υπάρχει... φως στο τούνελ. Θα χρειαζόταν ένας μαικήνας για να το αναλάβει, κάποιος που θα ήταν διατεθειμένος να ξοδέψει την περιουσία του!

ΘΩΜΑΣ ΜΟΣΧΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν μπορώ να αναλάβω το οικονομικό βάρος της ιστορίας που λέγεται Θέατρο του Νότου. Ο τρόπος με τον οποίο είναι διαμορφωμένα τα πράγματα δεν μας επιτρέπει να λειτουργήσουμε σωστά χωρίς την επιχορήγηση, ακόμα και αν η σεζόν, όπως η τρέχουσα, έχει μια εμπορική επιτυχία (σ.σ. με τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίδιου). Η υποστήριξη που παρείχε ο ίδιος ο Γιάννης Χουβαρδάς ήταν καθοριστική και εγώ δεν θα μπορούσα να αρχίσω να κυνηγώ χορηγούς για να συνεχίσουμε- ακόμη και αν το ενοίκιο έμενε στο ίδιο επίπεδο. Επρεπε να αναλάβω χρέη οικονομικού διευθυντή... Εχω μια αίσθηση κενού αλλά και αισιοδοξίας. Για μένα το σημαντικότερο είναι κάποιες συναντήσεις ανθρώπων. Είμαστε μια ομάδα ανθρώπων που θα φροντίσει να υπάρξει ξανά στο μέλλον. Ας μην ξεχνάμε ότι όταν φεύγεις από το σπίτι σου δεν διαλύεται και η οικογένεια!..

ΑΥΛΑΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΑΜΟΡΕ» ΤΟΝ ΜΑΙΟ: Οικονομικά προβλήματα οδήγησαν στην απόφαση διακοπής της δεκαεπτάχρονης λειτουργίας του. [Της Γιώτας Συκκά, Η Καθημερινή, 1/2/2008]. Το πρώτο θύμα της ατολμίας και της αδυναμίας του υπουργείου Πολιτισμού να λύσει το χρόνιο πρόβλημα των επιχορηγήσεων του ελεύθερου θεάτρου, είναι το Αμόρε. Ο οργανισμός που άλλαξε το μεταπολιτευτικό θέατρο στη χώρα μας, που έφερε νέο αέρα και τόλμη στις επιλογές, ένα ρεπερτόριο που πάντρεψε το κλασικό με το σύγχρονο και κυρίως έδωσε βήμα στους νέους, κλείνει τον κύκλο του στη θεατρική Αθήνα. Στις 31 Μαΐου ολοκληρώνονται οι παραστάσεις της τρέχουσας περιόδου, και συνάμα διακόπτεται η λειτουργία του θεάτρου ύστερα από 17 χρόνια λειτουργίας, σε μια από τις καλύτερες στιγμές των τελευταίων χρόνων. Με επιτυχίες (λίστα αναμονής έχουν οι «Μεταμορφώσεις») ενώ οι παραστάσεις φέτος ξεχωρίζουν. [περισσότερα στην Καθημερινή].

ΑΥΛΑΙΑ ΓΙΑ ΤΟ «ΑΜΟΡΕ». [Αντιγόνη Καράλη, Έθνος, 1/2/2008]. Ύστερα από 17 χρόνια, 110 παραστάσεις και 500.000 θεατές, η σκηνή που ανανέωσε το ελληνικό θέατρο και άλλαξε τα δεδομένα του, κλείνει. Το «Αμόρε» κλείνει. Είναι σαν να βρισκόμαστε μπροστά σε ένα «τέλος εποχής». Η αυλαία πέφτει οριστικά στις 31 Μαΐου 2008. Τότε το «Θέατρο του Νότου» ολοκληρώνει τον κύκλο της λειτουργίας του έπειτα από δεκαεπτά χρόνια, 110 παραστάσεις και 500.000 θεατές που χειροκρότησαν τις επιλογές του. Αυτή είναι η «είδηση». Μια «είδηση» όχι ευχάριστη, αφού μιλάμε για τη σκηνή που ανανέωσε το ελληνικό θέατρο, που άλλαξε τα δεδομένα του, που άνοιξε ορίζοντες, που μας σύστησε ηθοποιούς (και σκηνοθέτες), οι οποίοι τώρα αποτελούν την «αφρόκρεμα» του χώρου, που κατάφερε να εξερευνήσει νέες τάσεις, να καθιερώσει το εναλλασσόμενο ρεπερτόριο, να μας ξενυχτήσει... θεατρικά, αφού πρώτο αυτό καθιέρωσε τις μεταμεσονύχτιες παραστάσεις. Το «Θέατρο του Νότου», υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Γιάννη Χουβαρδά (και από το 2000 και του Θωμά Μοσχόπουλου), ανέβαζε κατά μέσο όρο οκτώ παραγωγές τον χρόνο, οι οποίες κάλυπταν ένα ευρύτατο φάσμα κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου… [περισσότερα...]

CIAO AMORE: ΤΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ «ΑΜΟΡΕ». [της Τίνας Μανδηλαρά, Πρώτο Θέμα on-line, 1/2/2008]. Δυστυχώς οι φήμες που κυκλοφορούσαν από καιρό επιβεβαιώθηκαν με τον χειρότερο τρόπο. Το θέατρο που έφερε μοντέρνο αέρα στα ελληνικά δεδομένα και προσέφερε μερικές από τις πιο αγαπημένες παραγωγές στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου ρίχνει, οριστικά, αυλαία στις 31 Μαΐου. Οι φόβοι που υπήρχαν ότι το θέατρο «Αμόρε» θα περνούσε περίοδο κρίσης μετά την αποχώρηση του Γιάννη Χουβαρδά κατέληξαν να αποτελούν μια σκληρή πραγματικότητα, με αποτέλεσμα το «Αμόρε» να ολοκληρώνει τη λειτουργία του, ύστερα από 17 πραγματικά επιτυχημένα χρόνια…

1991-2008: ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ... Το δημιούργημα του Γ. Χουβαρδά, γνωστότερο ως «Αμόρε» από τη στέγη του στο Πολύγωνο, θα σταματήσει τη λειτουργία του στις 31 Μαΐου. Επί 17 χρόνια άλλαξε την εικόνα του θεάτρου. [Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ, Ελευθεροτυπία, 1/2/2008]. Ειρωνεία. Χθες, ημέρα της ταφής του μακαριστού Χριστόδουλου, με το ελληνικό Δημόσιο παράλυτο λόγω «εθνικού πένθους», ανακοινώθηκε κι ο «θάνατος» ενός θεάτρου που έφερε επανάσταση στα εγχώρια θεατρικά ειωθότα, γράφοντας Ιστορία με μεγάλα γράμματα. Στις 31 Μαΐου, το Θέατρο του Νότου - «Αμόρε», ο πλέον ρηξικέλευθος και ο μακροβιότερος επιχορηγούμενος θεατρικός οργανισμός στη νεότερη Ιστορία του ελληνικού θεάτρου, δημιούργημα του Γιάννη Χουβαρδά, θα αποτελεί ύστερα από 17 ολόκληρα χρόνια παρελθόν. [περισσότερα…]

ΕΠΙΣΗΣ: Τι καινούργιο μας έφερε, Παραστάσεις - σταθμοί, Το «ΑΜΟΡΕ» ποτέ δεν πεθαίνει.

ΑΥΛΑΙΕΣ ΣΕ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΑΘΗΝΑ

«Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης», από την Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης»

Το έργο του Ακη Δήμου «Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης» ανεβάζει (2/2) η Πειραματική Σκηνή της «Τέχνης», στο θέατρο «Αμαλία». Πρόκειται για ανατρεπτική κωμωδία, σε σκηνοθεσία Γιάννη Μόσχου, σκηνικά - κοστούμια Απόστολου Βέττα, κινησιολογία Στέλλας Μιχαηλίδου, μουσική επιμέλεια Νίκου Βίττη, φωτισμούς Χρήστου Γιαλαβούζη. Παίζουν: Δημήτρης Βάρκας, Χριστίνα Γιαγκούλη, Νίκος Λύτρας, Δημήτρης Ναζίρης, Μαριέττα Σπηλιοπούλου, Εφη Σταμούλη, Πρόδρομος Τσινικόρης. Πρόκειται για ξεκαρδιστική κωμωδία με πολλά φαρσικά στοιχεία, μια τρελή κοινωνική σάτιρα για τη βιομηχανία των «οικογενειακών» σίριαλ - a pop family story, όπως είναι ο χιουμοριστικός υπότιτλος του έργου. Στο βάθος αναμνήσεις από αθώες τρελές οικογένειες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου. Μόνο που η εποχή της αθωότητας έχει περάσει. Τώρα βασιλεύουν ο κυνισμός, η αρπακτικότητα, το κιτς της παράλογης εποχής μας, όπου όλα άλλαξαν, αλλά τα συναισθήματα παραμένουν κατά βάθος ίδια.

• Πρεμιέρα σήμερα, στο Μικρό θέατρο Μονής Λαζαριστών, όπου το ΚΘΒΕ παρουσιάζει το έργο «Ταξίδι στην έρημο» του Γιάννη Παπάζογλου. Τρία πρόσωπα ταξιδεύουν στην Ανατολή. Ενα ταξίδι αυτογνωσίας μέσα στην «έρημο» του καθένα. Πού βρίσκομαι; Πώς ζω; Τι αξίζει; Απλές ερωτήσεις που ζητάνε απαντήσεις. Τρία πρόσωπα αντιμέτωπα με τις ζωές τους. Ενα σκληρό ερωτικό τρίγωνο αναζήτησης. Ενα κουβάρι τολμηρών σχέσεων μεταξύ παρελθόντος και μέλλοντος. Μια ερωτική ιστορία με φόντο τη σκληρή πραγματικότητα της ερήμου και του πολέμου. Σκηνοθεσία Νίκου Διαμαντή, σκηνικά - κοστούμια Αλεξάνδρας Μπουσουλέγκα, Ράνιας Υφαντίδου, βίντεο Κοκκινάκη Ιάσονα, φωτισμοί Κουτράκη Στράτου. Παίζουν: Κίμων Ρηγόπουλος, Στέργιος Τζαφέρης, Μαρίζα Τσάρη, Θάλεια Σκαρλάτου (φωνή).
• Το έργο «Είμαι άνεμος» του Γιαν Φόσε ανεβάζουν (12/2) στο θέατρο «Πορεία» οι θίασοι «Δόλιχος» και «Συν, Επί (+, Χ)». Πρόκειται για το τελευταίο έργο του πολυγραφότατου και πιο πολυπαιγμένου σήμερα στην Ευρώπη Νορβηγού συγγραφέα Γιον Φόσε. Εργο που αποτελεί το δεύτερο μέρος μιας τριλογίας, που ο συγγραφέας γράφει για το Διεθνές Φεστιβάλ του Μπέργκεν και πρωτοπαρουσιάστηκε στις 24/6/2007. Πρόκειται για ένα έργο δύο προσώπων - ο Ενας και ο Αλλος - που φέρουν τα χαρακτηριστικά της δραματουργίας του Φόσε - οικονομία, ελλειπτικότητα λόγου, βόρεια ατμόσφαιρα, βαθιά ψυχολογική προσέγγιση - αλλά ταυτόχρονα εισάγει νέα στοιχεία ποιητικότητας, συνδυασμένα με λεπτό χιούμορ και ονειρική ατμόσφαιρα, που εμπεριέχει στοιχεία της μυθολογίας των Βίκινγκς, αλλά και μια παιγνιώδη μαγεία που αφορά στο νόημα της ύπαρξης. Ο βασικός κορμός της ιστορίας είναι η συνύπαρξη δύο διαφορετικών ανθρώπων πάνω σε ένα πλοιάριο, το αρχικό τους ταξίδι ανάμεσα στα φιόρδ και το ξάνοιγμά τους στα παγωμένα νερά του ωκεανού. Σκηνοθεσία: Βίκυ Γεωργιάδου. Σκηνικά - κοστούμια Μαγιού Τρικεριώτη, ζωντανή μουσική Κώστα Ανδρέου, φωτισμοί Μελίνας Μάσχα. Παίζουν: Ακης Βλουτής, Δημήτρης Τάρλοου.
• Στις 12/2 και για 20 μόνο παραστάσεις, τέσσερις νέοι ηθοποιοί παρουσιάζουν στη «Θύρα Τέχνης» το παραμύθι «Χωρίς μουσική», σε σκηνοθεσία Κώστα Γάκη, αποδεικνύοντας πώς μπορεί μια μουσική παράσταση να έχει τίτλο «Χωρίς μουσική»... Πώς μπορεί ένας πιανίστας από τη μια μέρα στην άλλη να γίνει φαροφύλακας; Πώς μπορούν τρεις κοπέλες του ωδείου να ανοίξουν ένα σκοτεινό καμπαρέ με απαγορευμένα νούμερα; Πώς μπορεί ένας αστυνομικός να χάσει το μουστάκι του; Πώς μπορεί το φως ενός φάρου να τρυπώσει σ' ένα υπόγειο; Τέσσερις ηθοποιοί δίνουν εξηγήσεις, κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Κυριακή. Το κείμενο είναι της ομάδας, η σκηνοθεσία του Κώστα Γάκη. Σκηνικά Νίκη Τριανταφυλλίδη, κοστούμια Παναγιώτα Κοκκορού, φωτισμοί Θοδωρής Μαρσέλλος. Παίζουν: Ιωάννα Αγγελίδη, Κώστας Γάκης, Γεωργία Γεωργόνη, Μαρία - Δάφνη Καμμένου. [Ριζοσπάστης, 1/2/2008]
  

«ΤΡΕΙΣ ΚΟΡΕΣ» ΕΝ ... «ΣΥΡΜΩ»

«Τρεις κόρες εν καμίνω» τιτλοφορείται η μαύρη μουσική κωμωδία που ανεβάζει η ομάδα «Δράσις» από σήμερα (1/2) και κάθε Παρασκευή και Σάββατο (10μ.μ.), στο «Συρμό» (Κολωνού και Οδυσσέως 14, πλ. Καραϊσκάκη, Μεταξουργείο, 210 5203.661). Ενα θέαμα, σε κείμενο, στίχους, σκηνοθεσία του Βασίλη Μυριανθόπουλου. Μια μουσική παράσταση με πρωτότυπη μουσική και αναδρομές στην ελληνική μουσική περασμένων δεκαετιών. Τρεις γυναίκες σε ...κρίσιμη ηλικία και οι φύλακες άγγελοί τους σε ...κρίσιμη στιγμή. Χορός, μουσική τραγούδι. Τρεις φίλες, απροσδιορίστου ηλικίας, σίγουρα όχι στην πρώτη τους νιότη, γιορτάζουν, αναπολώντας σημαντικά πράγματα... τους έρωτές τους. Θυμούνται και τραγουδάνε... Η παράσταση σύνθετη, γεμάτη μουσική, χορό και τραγούδι. Μουσική: Στέφανος Κόκκαλης. Σκηνικά, Κοστούμια: Κωστής Μήλας. Χορογραφίες: Μιχάλης Ελπιδοφόρου. Παίζουν: Ντόρα Αυλωνίτου, Μαίρη Μαυρομμάτη, Ηλιάνα Παναγιωτούνη, Πάνος Δεληγιάννης, Τίτος Λίτινας, Χρίστος Νικολάου. Πιάνο: Γιώργος Ζιάβρας.

Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

Ξανά. Στις 6 Ιανουαρίου 1999, στο Ααλστ, μικρή βιομηχανική πόλη στο Βέλγιο, ένα ζευγάρι με τα δύο ανήλικα παιδιά του καταφθάνει σε ένα ξενοδοχείο κοντά στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης. Τέσσερις ημέρες μετά τα παιδιά βγαίνουν νεκρά και οι γονείς συνοδευόμενοι από την αστυνομία. Οι συγγραφείς Πολ Χέιβερτ και Ντιμίτρι Φερχούλστ ενσωμάτωσαν στοιχεία μυθοπλασίας και δημιούργησαν το θεατρικό έργο «Αalst», στο οποίο το 70% όσων λέγονται επί σκηνής είναι μεταφορά της δίκης των γονιών, όπως αυτή μεταδόθηκε από το κρατικό κανάλι της φλαμανδικής τηλεόρασης. Το έργο, με μικρές σύντομες σκηνές, θα παρουσιαστεί στις 7 Φεβρουαρίου σε μετάφραση- σκηνοθεσία Ελπίδας Σκούφαλου στο Θησείον, ένα Θέατρο για τις Τέχνες, με τη Πιττακή στον ρόλο της αφηγήτριας και τους Αγλαΐα Παππά και Βασίλη Βασιλάκη. [πρόσωπα & ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ, Επιμέλεια: ΑNNA ΒΛΑΒΙΑΝΟΥ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 31/1/2008].

«ΠΑΛΙΑΤΣΟΙ» ΚΑΙ «ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ» ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Στιγμιότυπα από τις πρόβες των έργων «Οιδίπους Τύραννος» (αριστερά) και «Παλιάτσοι»

Τα δύο έργα του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο [Ruggero (Ruggiero) Leoncavallo (April 23, 1857- August 9, 1919)] παρουσιάζει η Οπερα της πόλης για επτά παραστάσεις. Η Οπερα Θεσσαλονίκης παρουσιάζει για επτά παραστάσεις τις όπερες του Ρουτζέρο Λεονκαβάλο «Οιδίπους Τύραννος» και «Παλιάτσοι» στην κεντρική σκηνή του Θεάτρου της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. «Η όπερα “Παλιάτσοι” έχει εύθυμο θέμα,το οποίο βέβαια, όπως συμβαίνει συνήθως,καταλήγει σε κάθαρση ερωτική. Συνήθως παρουσιάζεται μαζί με την “Καβαλερία Ρουστικάνα”, εμείς όμως αποφασίσαμε να τη συνδυάσουμε με την αρχαία ελληνική τραγωδία “Οιδίπους Τύραννος”, η οποία μοιάζει να έχει προσεγγιστεί από Ελληνα. Τα δύο έργα φαίνεται ότι έχουν μια αντίθεση, αλλά στην ουσία αλληλοσυμπληρώνονται» τόνισε χθες σε συνέντευξη Τύπου η καλλιτεχνική διευθύντρια της Οπερας Θεσσαλονίκης, αρχιμουσικός Λίζα Ξανθοπούλου… [συνέχεια στο ΒΗΜΑ, 31/1/2008].

«Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΚΛΟΥ» ΣΤΟ ΒΕΡΟΛΙΝΟ.

[Παράσταση σε ερυθρόμορφο κύλικα του 5ου αι. π.Χ. του Ζωγράφου του Σωσία, που απεικονίζει τον Αχιλλέα να επιδένει τον τραυματισμένο βραχίονα του Πατρόκλου]

Το Κοινωφελές Ιδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης παρουσιάζει τη δραματοποιημένη ανάγνωση «Ο θάνατος του Πατρόκλου» στις 2 Φεβρουαρίου στο ιστορικό Μουσείο της Περγάμου, στο Βερολίνο. Η παράσταση αυτή είναι η συνέχεια της επιτυχημένης σειράς των δραματοποιημένων αναγνώσεων ομηρικών έργων που διοργάνωσε το Κοινωφελές Ιδρυμα Αλέξανδρος Σ. Ωνάσης στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Υόρκης, στο Μoυσείο Τέχνης του Λίχτενσταϊν και στο Μουσείο Αntiken του Μονάχου. Την καλλιτεχνική επιμέλεια και σκηνοθεσία της παράστασης με κυρίαρχο θέμα την εκδίκηση του Αχιλλέα για τον θάνατο του Πατρόκλου έχει αναλάβει ο γερμανός σκηνοθέτης Γκέοργκ Ρόοτερινγκ με τον κ. Φρανκ Ράντατς ως δραματουργικό σύμβουλο… [συνέχεια στο ΒΗΜΑ, 31/1/2008].

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ: ΑΠΡΟΟΠΤΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΑΣΕΙΣ

Ενα ατύχημα στις πρόβες για το ανέβασμα του «Βυθού» του Μαξίμ Γκόρκι είχε αποτέλεσμα να σπάσει το χέρι της η Ρούλα Πατεράκη, η οποία σκηνοθετεί την παράσταση, και χθες το πρωί να υποβληθεί σε εγχείρηση. Η πρεμιέρα, η οποία θα δοθεί στην Πειραματική Σκηνή (στο Από Μηχανής), έχει οριστεί για την Τετάρτη 6 Φεβρουαρίου- και η προ-πρεμιέρα στις 5 Φεβρουαρίου.

Παράταση τουλάχιστον δύο εβδομάδων αναμένεται να πάρει η «Βossa Νova» του Κωνσταντίνου Ρήγου, που παίζεται στο Κοτοπούλη-Ρεξ και σημειώνει εξαιρετική επιτυχία- οπότε δεν θα λήξει στις 17/2 αλλά στο τέλος Φεβρουαρίου. Παραστάσεις δίνονται από Τετάρτη ως και Κυριακή, στις 21.00,

ενώ μόνον την Τρίτη 12 Φεβρουαρίου θα παιχθεί λόγω της απεργίας της επομένης. Την «Βossa Νova» θα διαδεχθεί ο «Πρίγκιπας του Χόμπουργκ» του Κλάιστ, που σκηνοθετεί ο Λευτέρης Βογιατζής. [ΤΟ ΒΗΜΑ, 31/1/2008].

ΧΟΡΙΚΑ - ΘΗΤΕΙΑ ΣΤΟ ΚΑΛΛΟΣ

O σπουδαίος, παντοτινά επίκαιρος, ποιητικός λόγος των Αισχύλου, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Αριστοφάνη υπήρξε «οδηγός» και έμπνευση της εξαίρετης παράστασης «Χορικά - Αιωνία θητεία στο κάλλος», από την Ομάδα Ελληνικού Μουσικού Θεάτρου «Σπείρα Σπείρα», σε διδασκαλία του Σταμάτη Κραουνάκη. Είκοσι χορικά αρχαίων τραγωδιών και κωμωδιών («Τρωάδες», «Νεφέλες», «Αγαμέμνων», «Χοηφόρες», «Τραχίνιες», «Ικέτιδες», «Ελένη», «Εκάβη», «Ορνιθες», «Κύκλωψ», «Ιφιγένεια», «Οιδίπους επί Κολωνώ», «Θεσμοφοριάζουσες»), επιλεγμένα από τον Κώστα Γεωργουσόπουλο (K. X. Μύρη), «ντύθηκαν» με νότες κι έμπνευση εννέα νέων συνθετών (Ευανθία Ρεμπούτσικα, Παναγιώτης Καλαντζόπουλος, Νίκος Ασλάνης, Κώστας Λειβαδάς, Χρίστος Θεοδώρου, Στέφανος Κόκκαλης, Νίκος Κολλάρος, Γιάννης Χριστοδουλόπουλος και Στ. Κραουνάκης) και έγιναν υπέροχα τραγούδια.

Αυτό το υλικό - γέννημα διετών μαθημάτων μουσικής επεξεργασίας και ανάλυσης των κειμένων που οργάνωσε η «Σπείρα Σπείρα» με τους παραπάνω συνθέτες και δεκαπέντε ακόμη νέους καλλιτέχνες - εκδόθηκε σε CD από τη ΓΓ Νέας Γενιάς και θα διατεθεί δωρεάν στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Σε χτεσινή παρουσίαση της έκδοσης ο Κ. Γεωργουσόπουλος ευχήθηκε αυτό το υλικό να λειτουργήσει ως «άμυνα στον κατήφορο», ενώ ο Στ. Κραουνάκης «να δώσει έναυσμα καινούριας δημιουργίας σε νεότερους μουσικούς».

ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΙ: ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΝΟΣ ΓΕΛΟΙΟΥ

Η θεατρική ομάδα «Χωρίς όνομα», θα παρουσιάσει (από 1/2, κάθε Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 9.15μμ) στο «Καφεθέατρο», (Κοδριγκτώνος 2 και Κυψέλης, 210-8236467) τη νουβέλα του Φ. Ντοστογιέφσκι «Το όνειρο ενός γελοίου». Ο πολυεπίπεδος μονόλογος ενός μοναχικού ανθρώπου που ονειρεύεται να αγαπηθεί και να ευτυχήσει, εκφράζει αμέτρητους ανθρώπους, σε όλες τις εποχές κι όλους τους τόπους, κι αυτό τον καθιστά οικουμενικό και διαχρονικό. Η σκηνική μεταφορά της νουβέλας γίνεται λιτά, με κυρίαρχα στοιχεία το λόγο, την κίνηση, τη μουσική, πλάθοντας ολοκληρωμένα ένα μικρόκοσμο. Ο ρεαλισμός της ντοστογιεφσκικής γλώσσας συναντιέται με τη σκηνική ονειροφαντασία. Ενας θίασος ακολουθεί χορευτικά το όνειρο του ντοστογιεφσκικού προσώπου. Το έργο χωρίζεται σε έξι εικόνες: δρόμος, σπίτι, φανταστική αυτοκτονία, παράδεισος, κόλαση, λύτρωση - αγάπη. Μετάφραση: Γιώργος Κοντζιούλας. Διασκευή: Γιώργος Μάζης. Σκηνοθεσία - επιμέλεια κουστουμιών: Σίμων Πάτροκλος. Μουσική: Στέλιος Καφαντάρης. Χορογραφία: Ivan Lopez. Παίζει ο Γιώργος Μάζης. Χορεύουν: Βίκυ Κελερμένου, Σοφία Κυριαζίδου.

• Να θυμίσω ότι το έργο αυτό το είχε ανεβάσει η Ρούλα Πατεράκη με τον Άκη Δαβή (που "έφυγε" πρις από λίγες μέρες) στο Φεστιβάλ Θεάτρου στην Τρίπολη.
  

ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ... ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ...

Αναβάλλεται για τις 6/2 η προγραμματισμένη για σήμερα πρεμιέρα του έργου του Μαξίμ Γκόρκι «Στο βυθό», από την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, στο θέατρο «Από Μηχανής», σε διασκευή - σκηνοθεσία Ρούλας Πατεράκη, σκηνικά Εύας Μανιδάκη, κοστούμια Αγγελου Μέντη, κίνηση Αγγελικής Στελλάτου, μουσική Μαρίας Κουρμούλη, Νίκης Καραγεώργου. Παίζουν: Νίκος Καρδώνης, Ελένη Ρουσσινού, Σταύρος Καλλιγάς, Μάνια Παπαδημητρίου, Γιώργος Βαλαής, Αλεξάνδρα Σακελαροπούλου, Δημήτρης Ημελλος, Βασίλης Καραμπούλας, Βασίλης Ανδρέου, Πέτρος Γιωρκάτζης, Γιώργος Φριντζήλας, Λαέρτης Βασιλείου, κ.ά.

• «Λιωμένο βούτυρο...» τιτλοφορείται η παράσταση που ανεβάζει την Παρασκευή, η Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου («Σύγχρονο Θέατρο Αθήνας»). Με αφορμή ένα πρωτοσέλιδο στη δεκαετία του '60, ο Σάκης Σερέφας προσεγγίζει ένα αληθινό περιστατικό με τρόπο που του δίνει διάσταση πέρα από το ρεαλισμό. Ο συγγραφέας σχολιάζει τους μηχανισμούς της μοίρας, που κινούνται με μια παράδοξη ειρωνεία, μετατρέποντας την αθωότητα σε ενοχή και τη φαινομενικά ανώδυνη πράξη σε αμαρτία. Σκηνοθεσία Σίμος Κακάλας. Σκηνικά - κοστούμια Κέννυ Μακ Λέλλαν. Μουσική Νίκος Βελιώτης. Παίζουν: Ελενα Μαυρίδου, Μανόλης Μαυροματάκης, Θοδωρής Οικονομίδης. Προ-παραστάσεις, σήμερα και αύριο. Ακολουθεί συζήτηση με το κοινό παρουσία των συντελεστών της παράστασης.

ΛΟΡΚΑ: ΓΕΡΜΑ στο Θέατρο Κάτω απ' τη Γέφυρα

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, από τις 9.00 το βράδυ, σε ένα μικρό θέατρο (ριζωμένο στα θεμέλια μιας οδογέφυρας), δεκατρείς ηθοποιοί μέσα σε μια ξύλινη αρένα, αναμετριούνται με μερικά από τα σημαντικότερα έργα του αιώνα που πέρασε. Είναι το Θέατρο Κάτω απ' τη Γέφυρα, στο Νέο Φάληρο, που φέτος παρουσιάζει τη «Γέρμα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Ισπανικό δράμα, πολύ γνωστό στα θέατρα κυρίως της Μεσογειακής Ευρώπης, που αναφέρεται σε μια γυναίκα στερημένη από τη μητρότητα και από τη συντροφικότητα στη σχέση της με τον άντρα της. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ, η σκηνοθεσία του Νίκου Δαφνή, οι φωτισμοί του Νίκου Βούλγαρη, τα σκηνικά του Κώστα Κουρμουλάκη, τα κοστούμια της Κατερίνας Μούζουλα, η μουσική του Νίκου Χατζηελευθερίου και η χορογραφία της Κωνσταντίνας Σαραντοπούλου. Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, Νίκος Δαφνής, Κέλη Μαρκαντωνάτου, Μαρία Δρακοπούλου, Βασίλης Μήλιος, Μαρουσώ Γεωργοπούλου, Δανάη Παπουτσή, Κατερίνα Μπαλτατζή, Εύη Ανδριανού, Δήμητρα Βαμβακάρη, Τάσος Καρακύκλας, Χριστίνα Κοτσαλίδου και Νατάσα Παντελή.

if (code.indexOf('Default Ad')<0) display="">

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, από τις 9.00 το βράδυ, σε ένα μικρό θέατρο (ριζωμένο στα θεμέλια μιας οδογέφυρας), δεκατρείς ηθοποιοί μέσα σε μια ξύλινη αρένα, αναμετριούνται με μερικά από τα σημαντικότερα έργα του αιώνα που πέρασε. Είναι το Θέατρο Κάτω απ' τη Γέφυρα, στο Νέο Φάληρο, που φέτος παρουσιάζει τη «Γέρμα» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα. Ισπανικό δράμα, πολύ γνωστό στα θέατρα κυρίως της Μεσογειακής Ευρώπης, που αναφέρεται σε μια γυναίκα στερημένη από τη μητρότητα και από τη συντροφικότητα στη σχέση της με τον άντρα της. Η μετάφραση είναι του Ερρίκου Μπελιέ, η σκηνοθεσία του Νίκου Δαφνή, οι φωτισμοί του Νίκου Βούλγαρη, τα σκηνικά του Κώστα Κουρμουλάκη, τα κοστούμια της Κατερίνας Μούζουλα, η μουσική του Νίκου Χατζηελευθερίου και η χορογραφία της Κωνσταντίνας Σαραντοπούλου. Παίζουν οι ηθοποιοί: Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, Νίκος Δαφνής, Κέλη Μαρκαντωνάτου, Μαρία Δρακοπούλου, Βασίλης Μήλιος, Μαρουσώ Γεωργοπούλου, Δανάη Παπουτσή, Κατερίνα Μπαλτατζή, Εύη Ανδριανού, Δήμητρα Βαμβακάρη, Τάσος Καρακύκλας, Χριστίνα Κοτσαλίδου και Νατάσα Παντελή.

ΚΟΥΚΛΟΣΠΙΤΟ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΠΕΘΕ ΚΟΖΑΝΗΣ

Το «Κουκλόσπιτο», ένα από τα πιο γνωστά έργα του Ερρίκου Ιψεν, που παίζεται και με τον τίτλο «Νόρα», από το όνομα της ηρωίδας, παρουσιάζεται από το ΔΗΠΕΘΕ Κοζάνης στην Αίθουσα Τέχνης της πόλης, σε σκηνοθεσία Γιάννη Καραχισαρίδη.

Από τα πρώιμα έργα του φεμινισμού, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο χάρις στην πέννα του συγγραφέα αλλά και λόγω των πολύπλοκων σχέσεων στο γάμο. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια μεσοαστική, ιδανική οικογένεια με τα τρία παιδιά τους και το αγαπημένο ζευγάρι, στη θαλπωρή της μέρας των Χριστουγέννων. Ο σύζυγος πρόκειται να αναλάβει διευθυντική θέση στην τράπεζα της πόλης και η οικονομική άνοδος θα τους κάνει τη ζωή όπως την ονειρεύονταν, ενώ μέχρι τώρα τα έβγαζαν πέρα με οικονομίες.

Ενας ξαφνικός καβγάς, που ξεσπάει, κάνει το σύζυγο να εκφράσει τα πραγματικά του αισθήματα, μιλάει στη γυναίκα του χωρίς σεβασμό, ενώ η ανατροπή των γεγονότων τον κάνει να την πλησιάσει ξανά με γαλιφιές και γλυκόλογα που εκείνη δεν δέχεται να ακούσει πλέον. Η ρήξη στο δεσμό τους έχει επέλθει γι' αυτήν οριστικά και αποφασίζει μέσα σ' ένα βράδυ να εγκαταλείψει την οικογένεια με την ψεύτικη βιτρίνα και να αναζητήσει το χτίσιμο μιας ζωής με στέρεα θεμέλια που θα τα έχει κατασκευάσει η ίδια.

Ετοιμάζει τις βαλίτσες της κι εκείνος την παρακαλάει μάταια. Χρησιμοποιεί το έσχατο μέσον, που είναι τα παιδιά τους. «Εχεις υποχρέωση στα παιδιά σου», της λέει. «Εχω υποχρέωση πρώτα στον εαυτό μου», του απαντάει, όταν αναλαμβάνει την ευθύνη της διαβίωσής της, εργαζόμενη, μακριά από το κοινωνικό και οικογενειακό βόλεμα του συζύγου. Από τότε που γράφτηκε το έργο, στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα έχουν πολλά αλλάξει. Οι γυναίκες εργάζονται σχεδόν όλες και τα διαζύγια πληθύνονται.

Ομως το βόλεμα, υπό οιανδήποτε έννοια, παραμένει πάντα μία τροχοπέδη σε γυναίκες και άνδρες να αποδεσμευτούν και να ζήσουν μία πραγματική ζωή σαν άτομα ανεξάρτητα μαζί ή χώρια, όταν οι ανάγκες το απαιτούν. Το έργο γυρίστηκε ταινία με την Τζέιν Φόντα, την εποχή που βρισκόταν στο απόγειο του ακτιβισμού και της φεμινιστικής της δραστηριότητας, ενώ έχει παιχτεί πολλές φορές και στο θέατρο, με τις μεγαλύτερες ερμηνεύτριες της ελληνικής και της διεθνούς σκηνής.

Οι συντελεστές: Μετάφραση: Λέων Κουκούλας. Σκηνοθεσία & δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Καραχισαρίδης. Σκηνικά - Κοστούμια: Αντώνης Χαλκιάς. Χορογραφίες: Τατιάνα Μύρκου, Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Καραχισαρίδης. Φωτισμοί: Αντώνης Χαλκιάς - Γιάννης Καραχισαρίδης. Βοηθός σκηνογράφου: Μαίρη Τετράδη. Παίζουν οι Μαίρη Ακριβοπούλου, Ισίδωρος Σταμούλης, Βασιλική Αμοιρίδου, Ειρήνη Γραμματικοπούλου, Γιώτης Βασιλειάδης και Δημήτρης Παλαιοχωρίτης.

ΚΘΒΕ: Λεωφορείο ο Πόθος

Με μια νέα προσέγγιση από τον σκηνοθέτη Αντώνη Καλογρίδη, το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος παρουσιάζει το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο του Τένεσι Ουίλιαμς «Λεωφορείο ο πόθος». με την Πέμη Ζούνη στον ρόλο της Μπλανς.

Η πρεμιέρα είναι προγραμματισμένη για τις 22 Φεβρουαρίου και οι παραστάσεις θα δίνονται στο θέατρο της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών. Η μετάφραση είναι του Χρήστου Νικολόπουλου, τα σκηνικά του σκηνοθέτη Αντώνη Καλογρίδη, τα κοστούμια της Κλαιρ Μπρέισγουελ, η μουσική του Θόδωρου Οικονόμου και παίζουν οι ηθοποιοί: Πέμη Ζούνη, Ιωάννα Παγιατάκη, Βασίλης Μπισμπίκης, Γιάννης Χαρίσης, Φώτης Ζήκος, Γιώργος Ζώης, Χρύσα Ιωαννίδου, Μάρα Κουκουλά, Θάλεια Σκαρλάτου, Μιχάλης Συριόπουλος.

Το «Λεωφορείο ο πόθος» γράφτηκε το 1947 και ανέβηκε την ίδια χρονιά στο Μπροντγουέι σε σκηνοθεσία Ελία Καζάν, με τους Μάρλον Μπράντο και Τζέσικα Τάντι στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

ΑΚΗΣ ΔΑΒΗΣ: ΗΤΑΝ ΝΕΟΣ!

• Σε ηλικία 48 χρόνων «έφυγε» ο ηθοποιός Ακης Δαβής, από εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη πριν δύο εβδομάδες και κηδεύτηκε (26/1) στο νεκροταφείο Βύρωνα. Υπήρξε δάσκαλος υποκριτικής, σκηνοθέτης, ηθοποιός. Ο Α. Δαβής γεννήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 1960 στην Ξάνθη. Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και σπούδασε θέατρο στη σχολή της Ρούλας Πατεράκη (1975-1982). Στο θέατρο συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με τους: Ρούλα Πατεράκη, Πλούταρχο Καϊτατζή, Μιχαήλ Μαρμαρινό κ.ά. Στον κινηματογράφο συνεργάστηκε με τους: Κώστα Κουτσομύτη, Μ. Γαβαλά, Αντουανέτα Αγγελίδη κ.ά. Επαιξε σε πολλές ταινίες, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.
• Υπήρξε ιδρυτής και διευθυντής στο Εργαστήρι Υποκριτικής Τέχνης «Ακης Δαβής» από το 1990 και ιδρυτής του θεάτρου «Αλκμήνη». Μεταξύ άλλων, σκηνοθέτησε το 1994 με το θίασο «Αρόδο» το έργο «Δεν μπορώ να φανταστώ το αύριο» του Τένεσι Ουίλιαμς, το 1995-'96 «Το δέντρο των τροπικών» του Γιούκιο Μισίμα και το «Πάρτυ γενεθλίων» του Πίντερ και την περίοδο 2006-2007 σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε στην παράσταση «Ενας Μάκβεθ» του Σαίξπηρ, στο θέατρο «Αλκμήνη». Επαιξε στην τελευταία του παράσταση «Δύο για την Τραμπάλα» του Ουίλιαμ Γκίμπσον, που σκηνοθέτησε στο θέατρο «Αλκμήνη».
• «Έφυγε» ο ηθοποιός Ακης Δαβής. Έθνος
  

ΣΤΟΑ, ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΧΝΗΣ, ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΑΚΤΙΣ ΑΕΛΙΟΥ

Το έργο του Κρίστοφερ Χάμπτον «Στάχτες» ανεβάζει (31/1), το θέατρο «Στοά». Βασισμένο στο μυθιστόρημα του Ούγγρου Σάντορ Μάραϊ «Στάχτες», περιγράφει τη σχέση δύο φίλων. Δυο 75άρηδες, αχώριστοι φίλοι από τα δέκα χρόνια τους, σκαλίζουν μια κατάσταση που τους χώρισε για 41 χρόνια. Δε δίνουν το δικαίωμα στον εαυτό τους ούτε καν να πεθάνουν αν δε βρουν την αιτία που προκάλεσε το χωρισμό τους. Τώρα, στα γεράματά τους, ανακαλύπτουν ότι απαντήσεις δεν υπάρχουν όταν πρόκειται για αισθήματα που τους γέννησε μία γυναίκα, που τελικά κανείς τους δεν έζησε μαζί της, αφού πέθανε νέα, και το μόνο που κερδίσανε ήταν ένα άσβηστο πάθος που τους συντρόφευε στη μοναξιά τους. Αυτό που συνέβη ανάμεσα στους δύο φίλους μπορεί να δημιουργεί μια διάθεση εκδίκησης από ζήλια ή προσβολή, αλλά δεν μπορεί να διαγράψει αυτό το «μοναδικό» που ένιωθαν. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Θανάσης Παπαγεωργίου, τη μετάφραση και το σκηνικό η Λέα Κούση. Παίζουν: Θανάσης Παπαγεωργίου, Γιάννης Ροζάκης, Λήδα Πρωτοψάλτη.

Στις 31/1 ξεκινούν στο «Θέατρο Τέχνης» (Υπόγειο), οι παραστάσεις του έργου «Η μέθοδος grnholm» του Καταλανού συγγραφέα Jordi Galceran, σε σκηνοθεσία Διαγόρα Χρονόπουλου. Το έργο αναφέρεται στην απάνθρωπη εξέταση από τις πολυεθνικές εταιρείες για την πρόσληψη υπαλλήλων, μέσα από κωμικοδραματικά στοιχεία, που αναδεικνύουν το αληθινό πρόσωπο του σημερινού κεφαλαίου. Στη διάρκεια διάφορων ψυχοφθόρων δοκιμασιών οι υποψήφιοι ανακαλύπτουν πόσο ευάλωτοι, ανταγωνιστικοί, μοναχικοί είναι. Δοκιμάζουν τις αντοχές τους και εκφράζουν την άποψή τους για το απάνθρωπο σύστημα πρόσληψης. Παίζουν: Γιώργος Καραμίχος, Πέτρος Λαγούτης, Χρήστος Σαπουντζής, Βίκυ Παπαδοπούλου.

Στον Κάτω Χώρο του «Θεάτρου Νέου Κόσμου» επαναλαμβάνεται από 30/1, για λίγες παραστάσεις, το έργο των Βασίλη Μαυρογεωργίου - Μαρίας Φιλίνη «Μόνο την αλήθεια, Μέρος Ι». Η ιστορία ενός μεγάλου μάγου. Ανθρωποι, πνεύματα, μυθικά όντα, μυστηριώδη πλάσματα, δάσκαλοι και μαθητευόμενοι μάγοι πλέκουν τις διαδρομές τους γύρω από ένα αντικείμενο που κρύβει την υπέρτατη γνώση, το Βιβλίο που λέει Μόνο την Αλήθεια. Η αλήθεια όμως έχει πάντα ένα τίμημα... Σκηνοθεσία Βασίλης Μαυρογεωργίου, επιμέλεια κίνησης Αγγελική Στελλάτου, μουσική - τραγούδια Κώστας Γάκης, σκηνικά - κοστούμια Μαργαρίτα Χατζηιωάννου, φωτισμοί Γιώργος Φακούρας. Παίζουν: Κατερίνα Μαυρογεώργη, Μαρία Φιλίνη, Κώστας Γάκης, Βασίλης Μαυρογεωργίου.

Ο θίασος της Θεσσαλονίκης «Ακτίς Αελίου» συνεργάζεται φέτος το χειμώνα με το «Καφωδείο Ελληνικό» (Ιουστινιανού 3, τηλ.: 2310-237016), παρουσιάζοντας τη μουσικοθεατρική παράσταση «Μου λεν Ρουζ», (κάθε Τετάρτη, μέχρι 6/2, 10.30μμ) και περιλαμβάνει τραγούδια από ξένα μιούζικαλ («Σικάγο», «Καμπαρέ», «Μούλεν Ρουζ», «Μελωδία της ευτυχίας»), από παλιές ελληνικές οπερέτες και επιθεωρήσεις, από τον ελληνικό και ξένο κινηματογράφο, τραγούδια του Κουρτ Βάιλ από έργα του Μπρεχτ, τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι για το θέατρο και πολλά ακόμη τραγούδια από άλλες, γνωστές και μη, θεατρικές παραστάσεις. Ερμηνεύουν: Ελεονώρα Αϊβαζίδου, Μελίνα Γαρμπή, Ιωάννα Κατσαρού, Νίκος Ορτετζάτος. Στο πιάνο ο Γρηγόρης Μωυσιάδης.

ΤΑ "ΔΡΩΜΕΝΑ" ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ!

ΘΕΑΤΡΟ. Έπειτα από πολύ καιρό κυκλοφόρησε νέο τεύχος του θεατρικού περιοδικού «Δρώμενα», που είναι αφιερωμένο στον μεγάλο Σάμιουελ Μπέκετ (1906-1989). Ο εκδότης και διευθυντής του περιοδικού, Νίκος Λαγκαδινός, που είχε την επιμέλεια του αφιερώματος (115 σελίδες μεγάλου σχήματος) στηρίχθηκε στις συνεργασίες Ελλήνων και ξένων μελετητών του θεάτρου, ενώ ο ίδιος επιμελήθηκε την εργογραφία του ανθρώπου «που άλλαξε το παγκόσμιο θέατρο».

Αυτό είναι το δημοσίευμα του Κώστα Ρεσβάνη στην εφημερίδα Τα Νέα [28 Ιανουαρίου 2008]. Καταρχήν, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ τον Κώστα για την αναφορά, αλλά δε νομίζω ότι τα "Δρώμενα" άξιζαν τέτοιου είδους αναφορά. Έστειλα και τα δυο τεύχη. Και δυο τεράστια δελτία τύπου. Είναι αυτονόητο ότι έστειλα τα δελτία απλώς για να διευκολύνω. Εκείνο που περίμενα είναι και δυο λόγια de profundis. Φαίνεται είναι πολύ ακριβά αυτά τα "δυο λόγια" στην εποχή μας. Ας ήταν εντελώς ειδησεογραφικά - δηλαδή, κάποια από τα περιεχόμενα, ίσως τα ονόματα των αρθρογράφων... Επίσης, το τεύχος 01, όπου υπάρχει το αφιέρωμα στην Πειραματική Σκηνή της "Τέχνης" του Νικηφόρου Παπανδρέου, στην Οπερέτα... Τι να πω;

Τα "Δρώμενα" διακρίνονται για την αυτογνωσία τους και ο υπογράφων έχει αρκετή δόση ταπεινότητας. Όμως, δεν παραπονιέμαι - οργίζομαι! Και οργίζομαι, διότι έχω στείλει σε όλες τις εφημερίδες και τα δυο τεύχη του περιοδικού κι ακόμη περιμένω... Αν κανείς από τους φίλους μου έχει δει κάπου κανένα δημοσίευμα, ας μου το στείλει. Διότι δεν έχω καμιά όρεξη να τηλεφωνώ στους "συναδέλφους" των εφημερίδων για να τους παρακαλέσω. ΕΛΕΟΣ!

ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΒΑΡΛΑΜΟΥ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟΣ ΣΟΦΟΚΛΗΣ

Στις αρχές της δεκαετίας του '70, ο γαλλικός οίκος «Union Latin d' Editions», γνωστός διεθνώς για τις καλαίσθητες συλλεκτικές του εκδόσεις, αποφάσισε να εκδώσει σε τρεις, δερματόδετους εικονογραφημένους τόμους τις επτά σωζόμενες τραγωδίες του Σοφοκλή, με τίτλο «Σοφοκλής». Ο εκδότης Μορίς Ρομπέρ, μετά από πρόταση των καθηγητών της ΑΣΚΤ, Π. Πρεβελάκη και Γ. Κεφαλληνού, ανέθεσε την εικονογράφηση στον χαράκτη Γιώργη Βαρλάμο. Ο Γιώργης Βαρλάμος φιλοτέχνησε 50 υπέροχες ακουαρέλες. Η συλλεκτική έκδοση (με αριθμημένα αντίτυπα), εικονογραφημένη με τις 48 από τις 50 ακουρέλες του Βαρλάμου, με μεταφραστή των τραγωδιών τον σπουδαίο ελληνιστή, λάτρη, μελετητή και μεταφραστή της λογοτεχνίας μας, Ζακ Λακαριέρ, χαρακτηρίστηκε, τότε στο Παρίσι, σημαντικότατο φιλολογικό και εικαστικό γεγονός.

Οι ακουαρέλες αυτές δεν είχαν παρουσιαστεί ποτέ στην Ελλάδα. Για πρώτη φορά παρουσιάστηκαν, με μεγεθυμένα και κατά το δυνατόν πιστά φωτοτυπικά αντίτυπά τους, σε έκθεση (21/7-2/9/2007) που οργάνωσαν, για να τιμήσουν τη μεγάλη και σπουδαία εικαστική προσφορά του Κυμαίου ζωγράφου-χαράκτη Γιώργη Βαρλάμου, ο Μορφωτικός-Εκπολιτιστικός Σύλλογος Κύμης, και το Λαογραφικό Μουσείο Κύμης (δημιούργημα του συλλόγου). Αυτές οι ακουαρέλες κοσμούν τώρα και το φετινό, πανέμορφο Ημερολόγιο τοίχου που κυκλοφόρησε ο Μορφωτικός-Εκπολιτιστικός Σύλλογος Κύμης (πληροφορίες: σύλλογος: 34003 Κύμη, τηλ. 22220-22011). Ας παραθέσουμε, όμως, και λίγα λόγια του Γ. Βαρλάμου γι' αυτές τις ακουαρέλες του και το ημερολόγιο:

• «Το ημερολόγιο έρχεται να συμπληρώσει μια άλλη άποψη της εικονογράφησης, είναι οι λεπτομέρειες των συνθέσεων - που αποτελούν αυτή την ενότητα - απομονωμένες από το σύνολο στο οποίο ανήκουν και που κατά κάποιο τρόπο τις εμποδίζει να δείξουν τον ξεχωριστό χαρακτήρα που τις διακρίνει. Εδώ, θα ήθελα να πω δυο λόγια για την παράδοσή μας στην οποία βασίστηκα και που είναι ολοφάνερη η επίδρασή της στον τρόπο που σχεδίασα αυτές τις ζωγραφιές. Η παράδοση η δική μας έχει στο ενεργητικό της έναν από τους μεγαλύτερους πολιτισμούς της ανθρωπότητας, που μας ταιριάζει απολύτως, ακριβώς γιατί βασίζεται στο χαρακτήρα του λαού μας, ενός λαού αισιόδοξου, που αγαπά τη ζωή και την ομορφιά, που έχει ευστροφία πνεύματος, υπερηφάνεια, φιλότιμο και, ακόμα, καλοσύνη και αγάπη».

[Ριζοσπάστης, 27/1/2008].

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΑΛΕΚΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗ

Στον Αλέκο Αλεξανδράκη είναι αφιερωμένη εκπομπή «Δεν άνθισαν ματαίως». Για τον ζεν πρεμιέ του ελληνικού κινηματογράφου, μιλούν ο ηθοποιός Στέφανος Ληναίος και ο κριτικός κινηματογράφου Κώστας Γεωργουσόπουλος.

• Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928 και σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου. Η πρώτη θεατρική του εμφάνιση ήταν το 1949, στη «Φθινοπωρινή παλίρροια». Από το 1971 μέχρι το 1992 συγκροτεί θίασο με την Νόνικα Γαληνέα. Κορυφαία στιγμή του για πολλούς ήταν στο «Εγκλημα και τιμωρία» που παρουσίασε το 1965.

Στον κινηματογράφο πρωτοεμφανίστηκε το 1949 στην ταινία «Δύο κόσμοι» και ακολούθησαν «Οι ουρανοί είναι δικοί μας», «Δάκρυα για την Ηλέκτρα», «Η Μαρία της σιωπής», «Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο», «Ο άνθρωπος με το γαρίφαλο», «Τα παιδιά της χελιδόνας» κ.ά. Σκηνοθέτησε πολλά θεατρικά έργα και τις ταινίες «Θρίαμβος» και «Συνοικία το όνειρο» το 1961, για την οποία διακρίθηκε με το βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ο Αλέκος Αλεξανδράκης «έφυγε» στις 8 Νοέμβρη 2005. Επιμέλεια - Παρουσίαση: Σοφία Αδαμίδου (Τρίτη, 1/2/2008, «902» ΤV, 23.00).