Rimini Protokoll: Η βιομηχανία των όπλων εμπνέει

• Διαδραστικό happening μας φέρνει σε επαφή με τις επικερδείς πολεμικές μπίζνες

Αστραπέλλου Μαριλένα, ΤΟ ΒΗΜΑ: 27/04/2014

Δεν πας πουθενά χωρίς το iPad mini. Το κρατάς στο χέρι από μια λαβή στερεωμένη πάνω του και λαμβάνεις οδηγίες από την οθόνη του καθώς παράλληλα ακούς μέσα από τα ακουστικά σου τι πρέπει να κάνεις σε αυτό το πρωτότυπο θεατρικό δρώμενο που θυμίζει πολύ βιντεοπαιχνίδι. Πηγαίνεις λοιπόν μπροστά στην πόρτα που σου υποδεικνύει το λογισμικό και με το κατάλληλο πρόσταγμα την ανοίγεις για να εισέλθεις σε μια δαιδαλώδη κατασκευή με πολλά δωμάτια, σκάλες και παράθυρα μαζί με άλλους 19 συνοδοιπόρους ή «συμπαίκτες».

Το θέατρο νικά την κρίση

• Ελληνικά ντοκιμαντέρ υποστηρίζουν ότι η δημιουργία μπορεί να είναι λύση

Ζουμπουλάκης Γιάννης, ΤΟ ΒΗΜΑ: 27/04/2014

Καθηγητές και μαθητές στο ντοκιμαντέρ «Ηθοποιοί: ημερολόγιο σπουδής» του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου (τρίτος από δεξιά, μπροστινή σειρά)

Πόσο φαντασιόπληκτος μπορεί να είναι κάποιος που στα χρόνια της οικονομικής κρίσης αποφασίζει να γίνει ηθοποιός; Που είναι έτοιμος να πληρώσει μια δραματική σχολή επί τρία χρόνια για να υλοποιήσει το όραμά του να καλλιεργήσει το πάθος του; Ερωτήματα σαν τα παραπάνω προκύπτουν κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του ντοκιμαντέρ «Ηθοποιοί: ημερολόγιο σπουδής» του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου ο οποίος κινηματογράφησε ορισμένους από τους δικούς του μαθητές στη σχολή «Πράξη 7» των Εξαρχείων προκειμένου να εξετάσει την εξέλιξή τους κατά τη διάρκεια των τριών ετών των σπουδών τους. «Ηταν ένα όνειρό μου» είπε ο σκηνοθέτης. «Ολα αυτά τα χρόνια που εργάζομαι στις δραματικές σχολές ένιωσα πολύ τυχερός γιατί ανακάλυψα ότι αυτά τα παιδιά, οι μελλοντικοί ηθοποιοί, είναι από τις πιο ενδιαφέροντες ομάδες ανθρώπων που έχω γνωρίσει» είπε χρησιμοποιώντας λέξεις όπως «καλλιεργημένοι», «ευαίσθητοι», «συνειδητοποιημένοι στις επιλογές τους, σε αυτό που θέλουν να κάνουν», «αθώοι» και «προς το παρόν αγνοί». Ωστόσο αυτό που ήθελε πραγματικά να επικοινωνήσει με τον κόσμο είναι το «πόσο σκληρή και απαιτητική είναι τελικά όλη αυτή η διαδικασία της εκπαίδευσης του ηθοποιού. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί ότι κάποιος με μια καλή φωνή μπορεί να γίνει ηθοποιός. Δεν είναι έτσι».

Θερμό χειροκρότημα για την Comedie Francaise και την «Αντιγόνη» της

• Μέγαρο Μουσικής: Πρεμιέρα του έργου του Ανούιγ από το ιστορικό γαλλικό θέατρο

Λοβέρδου Μυρτώ, ΤΟ ΒΗΜΑ:27/04/2014

Με πολλές αυλαίες και ακόμα περισσότερα χειροκροτήματα δόθηκε η πρεμιέρα της «Αντιγόνης», το βράδυ του περασμένου Σαββάτου, στην αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη. Η παράσταση της Comedie Francaise ικανοποίησε το κοινό που συνέρρευσε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και το βράδυ της Κυριακής, για να απολαύσει το έργο – σύμβολο του Ζαν Ανούιγ. Πάνω στη σκοτεινή, γυμνή σκηνή, οι τρεις πόρτες του μοναδικού σκηνικού _μαζί με τις τέσσερις καρέκλες σηματοδοτούν τον χώρο της τραγωδίας. Ολος ο θίασος εκεί. Καθισμένος ή όρθιος. Η Αντιγόνη της Φρανσουάζ Ζιλάρ, με το κόκκινο φόρεμα, στο άνοιγμα της αριστερής πόρτας. Ο Κρέων του Μπρυνό Ραφαελί, με το κοστούμι του, σωματώδης με μουστάκι, κάθεται. Εκεί και όλοι οι υπόλοιποι. Τότε, η ακόλουθος, η ηθοποιός Καρίν Γκορόν, βγάζει το μαύρο της παλτό και αφήνοντας να φανεί το πράσινο μεταξωτό της φόρεμα, παρουσιάζει τον θίασο. Με ειρωνεία και χιούμορ, σαν να θέλει να πάρει απόσταση από το δράμα που θα συντελεστεί, ανάβει τσιγάρο...

Μπίζνες στο σανίδι - Ο νέος θεατρικός χάρτης της Αθήνας

• Τρία θέατρα περνούν σε Ε.Κούρκουλα-Δ.Παναγιωτάκη και έξι στον Τ. Παπανδρέου

Λοβέρδου Μυρτώ, ΤΟ ΒΗΜΑ: 27/04/201

Ο Τάσος Παπανδρέου, κουμπάρος στον γάμο της Ελένης Κούρκουλα και του Διονύση Παναγιωτάκη. Τώρα οι τρεις τους μοιράζονται τις εννέα θεατρικές σκηνές της Ελληνικής Θεαμάτων

Στις 30 Ιουνίου 2014 εννέα θεατρικές σκηνές της Αθήνας θα αλλάξουν χέρια καθώς η μοναδική αυτού του μεγέθους θεατρική εταιρεία παραγωγής στη χώρα μας, η Ελληνική Θεαμάτων (ΕΛΘΕΑ), θα πάψει να υπάρχει. Παλλάς και Μικρό Παλλάς, Αλίκη, Χορν, Λαμπέτη, Πειραιώς 131, Κιβωτός, Αποθήκη και Εμπορικόν μοιράζονται.

Η δικηγόρος Αρχοντούλα Παπαπαναγιώτου (το γραφείο της ειδικεύεται στο δίκαιο της πνευματικής και βιομηχανικής ιδιοκτησίας), που μαζί με τον σύζυγό της έχουν το 100% της ΕΛΘΕΑ, προχωρούν σε εκκαθάριση της εταιρείας, λύνοντας συναινετικά, όπως υπογραμμίζουν, τις μισθώσεις με τα θέατρα και τους συνεργάτες τους. Από τις εννέα σκηνές οι τρεις - Παλλάς, Αλίκη και Μικρό Παλλάς - περνούν στα χέρια του επιχειρηματία Διονύση Παναγιωτάκη και της συζύγου του Ελένης Κούρκουλα, ενώ για τα υπόλοιπα έξι επικρατέστερος είναι ο Τάσος Παπανδρέου, παραγωγός στον χώρο του θεάματος. Ενα ραντεβού που αναμένεται να γίνει αυτές τις ημέρες θα επισφραγίσει ή όχι τη συνεργασία που θα γίνει στο όνομα των δύο γιων του.

Δεκαήμερο. Μια διασκευή πάνω στο έργο του Βοκάκιου

• ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ - ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ»

Μια παρέα μετακομίζει στην εξοχή, για να αποφύγει την εξάπλωση της πανούκλας στην πόλη, και τα μέλη της αφηγούνται για δέκα μέρες από μια ιστορία με πρωταγωνιστές τον έρωτα και το πνεύμα και τη χαρά της ζωής. Ο κυνικός και πονηρός κόσμος της σάρκας, ένας κόσμος αστείος και γεμάτος χάρη συνδυάζεται και αναμιγνύεται με τον αστικό κόσμος του πνεύματος, σε ένα εκρηκτικό μίγμα παιχνιδιού, ερωτοτροπιών και απόλαυσης της ύπαρξης.

Η διασκευή του κειμένου βασίζεται στο Δεκαήμερο του Βοκάκιου σε μετάφραση Κοσμά Πολίτη,

σε κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου και σε αυτοσχεδιασμούς ηθοποιών.

Πρώτη παράσταση: 28/03/2014

Τελευταία παράσταση: 27/04/2014

Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Τετάρτη, Σάββατο: 18:00, 21:00, Πέμπτη, Παρασκευή: 21:00, Κυριακή 19:30

Τηλέφωνο ταμείου:: 210 5288170 - 171. Για συλλόγους: 3803430

«Τρελή του Σαγιό» με την Αννα Παναγιωτοπούλου στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου την Παρασκευή

Η Ωρελί, η τρελή του Σαγιό, ενσάρκωση της ανεπιτήδευτης, ρομαντικής και αλαφροΐσκιωτης φύσης, μαθαίνει το σχέδιο μιας ομάδας κυνικών επιχειρηματιών, που σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν το υπέδαφος του Παρισιού με στόχο να πλουτίσουν από το πετρέλαιο που φημολογείται ότι κρύβεται σε αυτό. Η Ωρελί κινητοποιεί όλους τους φίλους της, που, όπως κι εκείνη, αντιστέκονται στην εξουσία του χρήματος, και στήνει μια παγίδα στους εχθρούς της, μέσα στην οποία τους οδηγεί και τους καταστρέφει, καθώς αυτοί είναι τυφλωμένοι από την απληστία τους. 

«Η τρελή του Σαγιό» του Ζαν Ζιρωντού ανέβηκε για πρώτη φορά στο Παρίσι, στις 22 Δεκεμβρίου του 1945 σε σκηνοθεσία Λουί Ζουβέ, που μόλις είχε επιστρέψει από την Αμερική. Ο Ζιρωντού είχε ήδη πεθάνει. Εκτοτε παίχθηκε πολλές φορές στη Γαλλία _έγινε και μιούζικαλ. Σήμερα, το έργο μοιάζει σχεδόν προφητικό: «Μα τι κάνουμε με το πετρέλαιο. Μιζέρια. Πόλεμος. Ασχήμια. Ενας άθλιος κόσμος»…  

Πέθανε η ηθοποιός Μαργαρίτα Γεράρδου

• Η πρωταγωνίστρια του θεάτρου και του κινηματογράφου «έφυγε» σε ηλικία 84 ετών

Έφυγε από τη ζωή η σημαντική ηθοποιός του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, Μαργαρίτα Γεράρδου, σε ηλικία 84 ετών.
Γεννημένη τον Νοέμβριο του 1930, η Μαργαρίτα Γεράρδου  σε ηλικία μόλις 20 ετών πρωταγωνίστησε στην ταινία τα «Αρραβωνιάσματα» σε σκηνοθεσία Μαρίας Πλυτά  μαζί με τον Αιμίλιο Βεάκη και τον Νίκο Τζόγια.
Στη συνέχεια είχε συνεχή παρουσία στον ελληνικό κινηματογράφο με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε περισσότερες από 60 ταινίες δίπλα σε ηθοποιούς, όπως οι Μάνος Κατράκης, Ντίνος Ηλιόπουλος, Παντελής Ζερβός, Θανάσης Βέγγος, Νίκος Ξανθόπουλος, Βασίλης Αυλωνίτης, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Αλέκος Τζανετάκος και πολλοί άλλοι.
Τελευταία της κινηματογραφική παρουσία ήταν το 2001 στην ταινία «Αλεξάνδρεια» της Μαρίας Ηλιού. Επίσης είχε σημαντική παρουσία στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος με πρωταγωνιστικούς ρόλους σε έργα όπως: «Έτσι είναι αν έτσι νομίζετε», «Ο Λεπρέντης», «Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα», «Το πανηγύρι», «Παντρολογήματα», «Στέλλα Βιολάντη», «Ρινόκερος», «Η Λοκαντιέρα», «Ο ματωμένος γάμος», «Ο Ταρτούφος», «Δεσποινίς ετών 39...» κ.α.
Στην τηλεόραση έπαιξε στο «Μια Αθηναία στην Αθήνα», στο «Ο άνθρωπος δίχως πρόσωπο», «Οι Πανθέοι» και «Το τρίτο στεφάνι».
Παράλληλα συμμετείχε στο «Θέατρο της Δευτέρας» παίζοντας στο «Λίβινγκ ρουμ» του 1976 σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη και στο «Δίλημμα» του 1977, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Κωστελέτου.

450 χρόνια Γουίλιαμ Σαίξπηρ

• Σε λίγες ημέρες συμπληρώνονται 450 χρόνια από τη γέννηση του. Με αφορμή την επέτειο, το BHmagazino αποτιμά το έργο του μεγαλύτερου βάρδου όλων των εποχών

Βιστωνίτης Αναστάσης 

ΤΟ ΒΗΜΑ:  12/03/2014

 

«Η λογοτεχνία είναι ειδήσεις που παραμένουν ειδήσεις» έγραφε ο Εζρα Πάουντ στην «Αλφαβήτα της ανάγνωσης», ένα βιβλίο το οποίο, όπως όλα σχεδόν τα πεζά κείμενά του, συνδυάζει εξαίρετες παρατηρήσεις και άλλα τόσα ιδεοληπτικά και κακεντρεχή σχόλια. Ο ορισμός εξηγεί, έστω και εμμέσως, γιατί έχουν τόση σημασία οι μεγάλες επέτειοι στη λογοτεχνία - και γενικότερα.

Εφέτος έχουμε μια μεγάλη επέτειο: τον επόμενο μήνα συμπληρώνονται 450 χρόνια από τη γέννηση του Γουίλιαμ Σαίξπηρ. Και δύο χρόνια αργότερα θα συμπληρωθούν 400 χρόνια από τον θάνατό του. Επόμενο ήταν, λοιπόν, οι εορτασμοί να κρατήσουν ως τότε.

Το Θεατρικό Μουσείο γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου

  

Με τον δικό τους τρόπο θα γιορτάσουν την Παγκόσμια Ημέρα Θεάτρου, την Πέμπτη 27 Μαρτίου, οι εργαζόμενοι του Θεατρικού Μουσείου. Το Διοικητικό Συμβούλιο και το προσωπικό του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου - Θεατρικό Μουσείο ανοίγουν δημόσιο διάλογο.

Στόχος τους να χτυπήσουν για άλλη μια φορά το καμπανάκι για το παρόν και το μέλλον «της μοναδικής κιβωτού διάσωσης της ιστορίας του ελληνικού θεάτρου δύο αιώνων». Αναφερόμενοι στο πλούσιο αρχειακό υλικό με κείμενα και ντοκουμέντα παραστάσεων από το δραματολόγιο του παγκόσμιου θεάτρου, «που έχει αφεθεί από την επίσημη πολιτεία στην τύχη του, μια τύχη», όπως λένε, «που ταυτίζεται  με τον θάνατό του». Γι΄ αυτό και καλούν πρόσωπα και φορείς του ελληνικού θεάτρου στο χώρο του Μουσείου (Ακαδημίας 50, Αθήνα) για μια συζήτηση με θέμα την επαναλειτουργία του αλλά και την απαξίωση του Ελληνικού Θεάτρου από την επίσημη πολιτεία.

Η Μαριάννα Κάλμπαρη στο τιμόνι του Θεάτρου Τέχνης

Η Μαριάννα Κάλμπαρη αναλαμβάνει από την 1η Σεπτεμβρίου του 2014 το τιμόνι του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν, μετά την δεκαετή θητεία του Διαγόρα Χρονόπουλου σε αυτή τη θέση. Είναι μια πρόταση του ίδιου τόσο η δική του αποχώρηση όσο και η διαδοχή, γεγονός που έγινε ομόφωνα αποδεκτό από το Δ.Σ. του θεάτρου. Ετσι η σκηνοθέτρια και ηθοποιός, παιδί του Θεάτρου Τέχνης, άλλωστε, ξεκινά το προσεχές φθινόπωρο την τριετή της θητεία.

Από τους στενότερους συνεργάτες του Θεάτρου Τέχνης, η Μαριάννα Κάλμπαρη είναι απόφοιτος του πανεπιστημίου της Σορβόννης - Paris IV με πτυχίο φιλολογίας-επικοινωνίας. Από το 2005 διδάσκει στην δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης ενώ συμμετέχει στις παραστάσεις του με όλες της τις ιδιότητες: συγγραφέας, μεταφράστρια, ηθοποιός και  σκηνοθέτης.

Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο (ΚΜΕΕΘ)

Το Θεατρικό Μουσείο είναι φορέας με μακρά ιστορία. Ιδρύθηκε το 1938 από την Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και από τότε δεν σταμάτησε να πλουτίζει το αρχείο και τις συλλογές του. Μετά την δικτατορία στεγάστηκε στα υπόγεια του σημερινού Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων στην οδό Ακαδημίας 50 εκθέτοντας, κοστούμια, μακέτες, καμαρίνια ηθοποιών, σκηνικά, φωτογραφίες, αφίσες, και θεατρικά αντικείμενα από τον 19ο αιώνα έως σήμερα. Σημαντικότατο όμως ήταν και το αρχείο του Κέντρου Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου: θεατρικά προγράμματα, αποκόμματα δημοσιευμάτων, φωτογραφικό υλικό, βιντεοσκοπημένες παραστάσεις, ενημερωμένη βιβλιογραφία θεατρικών έργων και θεατρολογικών μελετών. Τριάντα χιλιάδες (30.000) αρχειακά αντικείμενα ιδιαίτερης σπανιότητας και μεγάλης ιστορικής και θεατρολογικής σημασίας, τα οποία αφορούν όλο το φάσμα του θεάτρου: πρόζα, αρχαίο δράμα, λυρικό θέατρο, παιδικό, μαθητικό, ερασιτεχνικό, επαγγελματικό ελληνικό και ξένο θέατρο. Το ΚΜΕΕΘ παρείχε στον επισκέπτη και ερευνητή την δυνατότητα να χρησιμοποιεί τις βάσεις δεδομένων η οποία αποτελεί μία ηλεκτρονική τράπεζα θεατρολογικών πληροφοριών με δυνατότητα να δώσει επεξεργασμένες και τεκμηριωμένες πληροφορίες γύρω από το θεατρικό γίγνεσθαι. Επίσης το ΚΜΕΕΘ παρείχε την δυνατότητα μελέτης και στο πρωτογενές σπάνιο αρχειακό υλικό. Γενιές θεατρολόγων, θεατρόφιλων και συγγραφέων πέρασαν ώρες και μέρες ερευνώντας το θεατρικό παρελθόν χωρίς ποτέ το ΚΜΕΕθ να απαιτήσει κάποιου είδους οικονομική αποζημίωση πνευματικών δικαιωμάτων. 

ΜΗΝΥΜΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΗΜΕΡΑΣ ΘΕΑΤΡΟΥ από τον Brett Bailey

• Παγκόσμια ημέρα Θεάτρου 2014

Όπου υπάρχει ανθρώπινη κοινωνία, εκδηλώνεται το ασυγκράτητο πνεύμα της παράστασης.
Κάτω από δέντρα σε μικρά χωριά, πάνω σε σκηνές υψηλής τεχνολογίας στις μητροπόλεις του κόσμου, σε σχολικές αίθουσες, σε γήπεδα και σε ναούς· σε υποβαθμισμένες αστικές περιοχές, σε εμπορικά κέντρα, σε κοινοτικά κέντρα και υπόγεια στο κέντρο της πόλης, οι άνθρωποι μαζεύονται για να κοινωνήσουν στους εφήμερους θεατρικούς κόσμους που εμείς δημιουργούμε προκειμένου να εκφράσουμε την ανθρώπινη πολυπλοκότητα, την διαφορετικότητα και την ευαισθησία μας με σάρκα, ανάσα και φωνή.

ΒΙΩΜΑΤΙΚΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΔΡΑΜΑΤΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ: ‘Η κρίση μέσα μας’

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ – ΙΟΥΝΙΟΣ 2014

Τα τελευταία χρόνια έχουμε ακούσει και χρησιμοποιήσει τόσες φορές τη λέξη ‘κρίση’, που συχνά κινδυνεύουμε να χαθούμε μέσα στο νόημά της. Χρησιμοποιώντας τις τεχνικές της δραματοθεραπείας, μέσα από το ρόλο, την αφήγηση, τα θεατρικά δρώμενα, τις κατασκευές, αλλά και δράσεις που θα κινητοποιήσουν το σώμα και το νου, θα προσεγγίσουμε την έννοια της κρίσης από την αρχή.

Της κρίσης στην κοινωνία, την εργασία, την οικογένεια –της κρίσης του εαυτού, της αποξένωσης και της απώλειας προσανατολισμού.

Όταν καταρρέει το σύστημα πάνω στο οποίο έχουμε στηρίξει τη ζωή μας, πρέπει να αναζητήσουμε νέους τρόπους να γνωριστούμε, να σχετιστούμε, αλλά και να στηρίξουμε ο ένας τον άλλο. Γιατί μόνο μέσα από την αλληλεγγύη και τις ομαδικές διεργασίες μπορούμε ξανά να ονειρευτούμε και να οραματιστούμε το μέλλον. Ένα μέλλον διαφορετικό, που θα το έχουμε σμιλέψει με τα δικά μας χέρια.

Επίκαιρο μιούζικαλ και δράμα

ΚΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟΥ

«Καμπαρέ»

«Η ζωή μπροστά σου»

Στη μεσοπολεμική Γερμανία, παράλληλα με άλλα αισθητικά ρεύματα, ανθοφόρησε ένα λαϊκό είδος θεάτρου, κράμα μουσικής, χορού και σάτιρας, με επιρροές από τον εξπρεσιονισμό. Το «θέατρο - καμπαρέ» αποτέλεσε τη γερμανική εκδοχή της θεατρικής επιθεώρησης, και από καλλιτέχνες σαν τον Καρλ Βάλεντιν (κειμενογράφος και θεατρίνος που θαύμαζε ο Μπρεχτ), και κάποιες άλλες μουσικοθεατρικές ομάδες εξελίχθηκε σε «πολιτικό» θέατρο, καθώς καυτηρίαζε αρνητικά φαινόμενα, γεγονότα, πρόσωπα και βέβαια τον ανερχόμενο ναζισμό, ως συνέπεια του κραχ του 1929. Λόγω του περιεχομένου του αλλά και των πολλών Εβραίων καλλιτεχνών, το «θέατρο καμπαρέ» κυνηγήθηκε απηνώς από τους ναζί και πριν γίνουν εξουσία. Το γερμανικό «θέατρο καμπαρέ» ενέπνευσε το αμερικανικό μιούζικαλ «Καμπαρέ» (1966) των Φρεντ Εμπ (στίχοι, πρόζα) και Τζον Κάντερ (μουσική), που έγινε διάσημο με την ομώνυμη ταινία (1972) του μετρ του είδους, Μπομπ Φος, και μεταγράφτηκε θεατρικά (1993) από τον Σαμ Μέντες. Η υπόθεση διαδραματίζεται στο Βερολίνο, το 1930, μεταξύ ενός καμπαρέ όπου τραγουδά η όμορφη, φτωχή, παντέρημη, αλλά και αφελής Αμερικάνα Σάλι Μπόουλς- και στη φτηνή πανσιόν της φροϊλάιν Σνάιντερ.

Πέθανε ο βούλγαρος σκηνοθέτης Ντίμιτερ Γκότσεφ

Ο Ντίμιτερ Γκότσεφ συνεργάστηκε με τα θέατρα της Βιέννης, του Βερολίνου, του Ντύσσελντορφ, της Φρανκφούρτης και του Αμβούργου  

 

Πέθανε την Κυριακή, σε ηλικία 70 ετών, ο βούλγαρος σκηνοθέτης Ντίμιτερ Γκότσεφ, ο οποίος έγινε γνωστός στην Ελλάδα μέσα από τη συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο και το Φεστιβάλ Αθηνών. Στο ενεργητικό του είχε ένα ευρύ φάσμα έργων και παραστάσεων, από την τραγωδία και τον Σαίξπηρ ώς τον Τσέχωφ και από τον Χάινερ Μίλερ ώς τον Κολτές. Γεννήθηκε στη Βουλγαρία το 1943. Το 1962 ακολούθησε τον πατέρα του στην τότε Ανατολική Γερμανία όπου σπούδασε κτηνιατρική και θεατρικές τέχνες. Τα έργα του Χάινερ Μύλερ και η μετέπειτα φιλία που αναπτύχθηκε μεταξύ τους καθόρισαν την πορεία του. Τον πρώτο καιρό μοίραζε τον χρόνο του ανάμεσα στις δύο χώρες.

Εγκαινιάζεται το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

Μια νέα εποχή ξεκινά για το Δημοτικό θέατρο του Πειραιά   (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )

Με στόχο να χαράξει «μία εντελώς σύγχρονη και δημιουργική πορεία, αντάξια όλων των μεγάλων ευρωπαϊκών θεάτρων», όπως αναφέρει σχετικά ο καλλιτεχνικός του διευθυντής Τάκης Τζαμαργιάς, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά επιστρέφει στην ζωή και στην πόλη του, ανοίγοντας τις πύλες του την Τρίτη στο κοινό, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια και του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά.

Μια νέα εποχή ξεκινά για το Δημοτικό θέατρο του Πειραιά, ένα σημαντικό νεοκλασικό μνημείο με ιστορία 118 χρόνων που παρέμεινε κλειστό τα τελευταία 14 χρόνια για την πλήρη αποκατάστασή του.

Από τη σκηνή του εμβληματικού θεάτρου, ενός σημαντικού δείγματος της δημόσιας αρχιτεκτονικής στην Ελλάδα του 19ου αιώνα που φέρει την υπογραφή του Ιωάννη Λαζαρίμου, πέρασαν μερικές από τις μεγαλύτερες μορφές του ελληνικού θεάτρου: από την Κυβέλη, τη Μαρίκα Κοτοπούλη, την Κατίνα Παξινού, τον Αλέξη Μινωτή και τον Αιμίλιο Βεάκη έως τον Μάνο Κατράκη, την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν.

Τα Ιωάννινα τιμούν τον μεγάλο συγγραφέα Δημήτρη Χατζή

Με το θεατρικό αναλόγιο, από «το τέλος της μικρής μας πόλης» και ειδική εκδήλωση, με τον πολιτιστικό χώρο «Παλιά Σφαγεία» να ονομάζεται πλέον σε «Αίθουσα Δ. Χατζής», τιμούν τα Γιάννενα, γενέτειρα πόλη του μεγάλου Έλληνα συγγραφέα Δημήτρη Χατζή, τα 100 χρόνια από την γέννησή του.

Το Θεατρικό αναλόγιο, θα πραγματοποιηθεί σήμερα Πέμπτη με ώρα έναρξης στις 9 το βράδυ στον Πολιτιστικό Πολυχώρο, Παλαιά Σφαγεία, ενώ η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη.Η εκδήλωση θα επαναληφθεί την Πέμπτη 21 Νοεμβρίου, ημέρα που συμπληρώνονται τα 100 χρόνια από τη γέννηση του συγγραφέα, αφού ενδιαμέσως την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί τιμητική εκδήλωση στη μνήμη του και τελετή ονοματοδοσίας του Πολιτιστικού Πολυχώρου. Παράλληλα, το φεστιβάλ «Γ' Φθινοπωρινή αυλαία» συνεχίζεται με το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων, το οποίο συμμετέχοντας στον εορτασμό των 100 χρόνων από τη γέννηση του Δημήτρη Χατζή, παρουσιάζει την πρώτη μιας σειράς εκδηλώσεων αφιερωμένες στον συγγραφέα. Τρία από τα διηγήματα της συλλογής «Ο Σιούλας ο ταμπάκος», «Σαμπεθάι Καμπιλής» και «Η θειά μας η Αγγελική» θα παρουσιαστούν από το ΔΗΠΕΘΕ Ιωαννίνων με τη μορφή Θεατρικού Αναλογίου σε σκηνοθετική επιμέλεια του Γιάννη Αναστασάκη.

«Ζωντανεύει» η σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά

• «Δρόμοι του Πειραιά» είναι ο τίτλος της παράστασής, με την οποία ανοίγει την αυλαία του έπειτα από δέκα χρόνια «σιωπής»

Ύστερα από δέκα χρόνια «σιωπής» και αφού ολοκληρώθηκαν οι απαραίτητες εργασίες ανακαίνισης, το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά ανοίγει τις πύλες του στο κοινό και σηκώνει αυλαία. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν την ερχόμενη Τρίτη (22/10), παρουσία του προέδρου της Δημοκρατίας, Κάρολου Παπούλια, και του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά. Η τελετή θα πλαισιωθεί από καλλιτεχνικές εκδηλώσεις εξαήμερης διάρκειας και εορταστικής ατμόσφαιρας.«Το Δημοτικό Θέατρο είναι η σημαία Πολιτισμού του Πειραιά μας, όπως ο Πολιτισμός είναι η σημαία της Ελλάδας. Είναι το σύμβολο της ελπίδας και της αισιοδοξίας στην εποχή του γκρίζου και της κρίσης. Είναι η ψυχή μας. Σηματοδοτεί την ιστορία της πόλης μας, τη δυναμική του Πειραιά, την επανεκκίνηση της Ελλάδας. Φιλοδοξία και στόχος μας είναι να αγκαλιάσουν το Δημοτικό Θέατρο όλοι οι Έλληνες» ανέφερε ο δήμαρχος του Πειραιά, Βασίλης Μιχαλολιάκος, σε σημερινή συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε με αφορμή τα εγκαίνια του θεάτρου, παρουσία του καλλιτεχνικού διευθυντή, Τάκη Τζαμαργιά, του προέδρου του ΟΠΑΝ, Γιώργου Σιγάλα, και του προέδρου Εφορίας του Δη.Θε.Πει., Δημήτρη Παπαδημητρίου.

Λουκέτο μετά από 18 χρόνια στο θέατρο Βικτώρια

• Η τελική αυλαία θα πέσει με την παράσταση «Γελώντας Αγρια» του Christopher Durang

Μετά από δέκα οκτώ χρόνια, το θέατρο Βικτώρια, βάζει λουκέτο. Στο τέλος Οκτωβρίου, με την ολοκλήρωση των παραστάσεων του έργου «Γελώντας Αγρια», θα πέσει και η τελευταία, η τελική, αυλαία....

Οι λόγοι; Οικονομικοί. Οπως ανακοινώθηκε από τη θεατρική Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Οδύσσεια - Πολιτιστικές Εκδηλώσεις» που εκμεταλλεύεται το Βικτώρια από το 1995, «το θέατρο αδυνατεί να αντεπεξέλθει πλέον στις ολοένα αυξανόμενες, οικονομικές υποχρεώσεις». Ο Δημήτρης Κομνηνός, διαχειριστής σήμερα της εταιρείας και καλλιτεχνικός διευθυντής του θεάτρου επισημαίνει: «Ανέλαβα το Βικτώρια το 2006 με όνειρα και αγάπη για το Θέατρο. Εδώ έζησα μερικές από τις συγκλονιστικότερες σκηνοθετικές στιγμές της ζωής μου και ταυτόχρονα έδωσα «βήμα» σε νέους αλλά και παλαιότερους καλλιτέχνες. Έδωσα έναν δυσκολο κι αθόρυβο αγώνα, όλα αυτά τα χρόνια, χωρίς καμία απολύτως υποστήριξη από κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα. Όλες οι παραγωγές του θεάτρου χρηματοδοτήθηκαν από τα έσοδα των εισιτηρίων και δικούς μου πόρους αποκλειστικά. Θέλω να επισημάνω ότι, παρά τις πρωτοφανείς αντιξοότητες της συνεχιζόμενης κρίσης που όλοι βιώνουμε, δεν αφήνω πίσω μου ούτε ένα ευρώ χρέος, ούτε έναν απλήρωτο λογαριασμό όπως ήταν και είναι η πάγια πρακτική μου. Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τους εργαζόμενους του θεάτρου καθώς και τους δεκάδες συνεργάτες και ηθοποιούς που πέρασαν από το σανίδι της σκηνής. Θέλω να ευχαριστήσω το θεατρόφιλο κοινό, τον κόσμο που τίμησε με την παρουσία του, όλα αυτά τα χρόνια, τις παραστάσεις μας».

Ανοιξε νέους θεατρικούς δρόμους

Οταν κλείνει ένα θέατρο, κλείνει ένα παράθυρο στον πολιτισμό. Οταν πρόκειται, δε, για ένα ιστορικό θέατρο, έναν χώρο στον οποίο έχουν γραφτεί αξιόλογες σελίδες της πρόσφατης θεατρικής ιστορίας, τα πράγματα είναι ακόμη πιο δυσοίωνα.

Το ιστορικό κτίριο με την εμβληματική επιγραφή «Εμπρός» κατασκευάστηκε το 1933 και στέγασε το τυπογραφείο της ιστορικής εφημερίδας «Εμπρός» έως το 1985. Το 1988 η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το μίσθωσε στον Τάσο Μπαντή

Ο λόγος για το Ελεύθερο Διαχειριζόμενο Θέατρο «Εμπρός», στην πλατεία Ψυρρή, επί της οδού Ρήγα Παλαμήδη 2, το οποίο σφράγισαν το πρωί της Δευτέρας υπάλληλοι του ΤΑΙΠΕΔ συνοδεία αστυνομικών.

Το ιστορικό κτίριο με την εμβληματική επιγραφή «Εμπρός» (κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο από το 1989), κατασκευάστηκε το 1933, και στέγασε το τυπογραφείο της ιστορικής εφημερίδας «Εμπρός» έως το 1985. Το 1988 η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου το μίσθωσε στον ηθοποιό και σκηνοθέτη Τάσο Μπαντή.