Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ...

Ήταν νέος και πάντα γελαστός! Ο Μουστάκας έφυγε - όχι απροσδόκητα για όσους γνώριζαν το βάσανό του - και άφησε πολλή πίκρα. Σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας, σκόρπιζε γέλιο. Ήταν μεγάλο ταλέντο - ίσως ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του. Εγώ τον θυμάμαι τότε που τον είχα δει στο θέατρο Πάνθεον, στην Πανεπιστημίου, όταν είχε συνεργαστεί (το 1969;) με το θίασο του Αλέξη Μινωτή και της Κατίνας Παξινού στο έργο του Σον Ο'Κέιζι "Η Ηρα και το παγώνι"...

Εκπληκτική φιγούρα στην τελευταία κινηματογραφική εμφάνισή του στην ταινία «Ελ Γκρέκο» του Γιάννη Σμαραγδή, όπου ερμηνεύει τον Ιταλό ζωγράφο Τιτσιάνο. Τον είδα στην τηλεόραση (η ταινία ακόμη δεν έχει προβληθεί) και πραγματικά πιστεύω ότι έδωσε μια άλλη πτυχή του πολύπλευρου ταλέντου που όμως δεν το διοχέτευσε πάντα σε "μεγάλες" παραστάσεις ή ταινίες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ήταν ο ίδιος φταίχτης. Είμαι απολύτως βέβαιος ότι ο Μουστάκας δεν τα είχε δώσει όλα. Το ταλέντο του ξεχείλιζε σαν φουσκωμένο ποτάμι.

O JEAN-CLAUDE BRIALY..

Ο Jean-Claude Brialy που "έφυγε" στις 30 Μαΐου 2007, σε ηλικία 74 ετών (είχε γεννηθεί στις 30 Μαρτίου 1933 στο Aumale της Αλγερίας), ήταν ένας σπουδαίος ηθοποιός που έγινε γνωστός κυρίως από τις δεκάδες κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες συμμετείχε, και με σκηνοθέτες όπως οι Λουί Μαλ, Κλοντ Σαμπρόλ, Φρανσουά Τριφό, Ερίκ Ρομέρ, Ανρί Βερνέιγ, Αντρέ Καγιάτ, Φιλίπ ντε Μπροκά, Ζακ Ντερέ, Μάουρο Μπολονίνι κ.α.

Ωστόσο έχει κι ένα μεγάλο κεφάλαιο της ζωής του αφιερωμένο στο θέατρο. Έργα στα οποία έπαιξε και μερικά από τα οποία σκηνοθέτησε:

1959 Les portes claquent, του Michel Fermaud (Théâtre Daunou)
1962 Un dimanche à New-York, του Norman Krasna
1965 Madame Princesse, του Félicien Marceau (Théâtre du Gymnase)
1968 La puce à l'oreille, του Georges Feydeau (Théâtre Marigny)
1971 Le ciel de lit, του Jean του Hartog (Théâtre du Palais-Royal)
1974 L'hôtel du libre échange, του Georges Feydeau (Théâtre Marigny)
1977 Si t'es beau, t'es con, του Françoise Dorin (Théâtre Hébertot)
1980 Madame est sortie, του Pascal Jardin (Comédie des Champs-Élysées)
1984 Désiré, του Sacha Guitry (Théâtre Edouard VII)
1986 Le Nègre, του Didier Van Cauwelaert (Théâtre des Bouffes-Parisiens)
1989 L'illusionniste, του Sacha Guitry (Théâtre des Bouffes-Parisiens)
1992 La jalousie, του Sacha Guitry σκηνοθεσία Jean-Claude Brialy (Théâtre des Bouffes-Parisiens, Théâtre du Gymnase, Marseille Théâtre des Célestins, Lyon, Festival de Ramatuelle)
1995 Monsieur de Saint-Futile, του Françoise Dorin, σκηνοθεσία Jean-Luc Moreau (Théâtre des Bouffes-Parisiens)
1998 Mon père avait raison, του Sacha Guitry, σκηνοθεσία Jean-Claude Brialy (Théâtre des Bouffes-Parisiens)
2003 Poste restante, του Noël Coward, σκηνοθεσία Jean-Claude Brialy (Théâtre des Bouffes-Parisiens)
2005 J'ai oublié de vous dire, Jean-Claude Brialy (Théâtre des Bouffes-Parisiens, Festival d'Anjou)

Υπήρξε διευθυντής στο Théâtre Hébertot (1977), καλλιτεχνικός διευθυντής στο Festival d'Anjou (1985-2001) και στο Festival de Ramatuelle (1985-2007), και διευθυντής στο Théâtre des Bouffes-Parisiens (1986-2007).