Καυτός Πάγος

Την ιστορία ενός σίριαλ κίλερ διαπραγματεύεται ο Καυτός Πάγος (φωτογραφία) της Μπράιονι Λέιβερι, που κάνει απόψε (10.10.07) πρεμιέρα στο Θέατρο Εξαρχείων (Θεμιστοκλέους 69, τηλ. 210-3300.879), με πρωταγωνιστές τους Τάκη Βουτέρη, Αννίτα Δεκαβάλλα και Ανθή Ανδρεοπούλου. Μετάφραση Αννίτας Δεκαβάλλα, σκηνοθεσία Τάκη Βουτέρη και σκηνικά-κοστούμια Εύας Μανιδάκη.

Συνέβη κι όποιος θέλει το πιστεύει

Πρεμιέρα απόψε (11.10.07) στο Μικρό Παλλάς (Αμερικής 2, στοά Σπυρομήλιου, τηλ. 210-
3210.025) με την περσινή παράσταση Συνέβη κι όποιος θέλει το πιστεύει. Στην κομεντί του Θοδωρή Αθερίδη, ένας νεκρός μπερδεύει τους ζωντανούς κι ένας περίεργος θίασος προσπαθεί να ανακαλύψει εάν πρόκειται για έγκλημα ή αυτοκτονία. Αλλά επειδή στο θέατρο οι ψευδαισθήσεις δίνουν υλικό για ερωτήματα, εδώ αυτά πολλαπλασιάζονται, ενώ ο νεκρός... δεν βοηθάει καθόλου. Παίζουν ο συγγραφέας και σκηνοθέτης της παράστασης, η Σμαράγδα Καρύδη, η Βίκη Βολιώτη, ο Χρήστος Πλαΐνης κ.ά.

Ο Μπακαλόγατος ή της κακομοίρας

O Πέτρος Φιλιππίδης σκηνοθετεί και πρωταγωνιστεί στην κωμωδία των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου Ο Μπακαλόγατος ή της κακομοίρας, που κάνει πρεμιέρα απόψε (11.10.07) στο θέατρο Μουσούρη (Πλατεία Καρύτση 7, Αθήνα, τηλ. 210-3310.936). Το έργο που μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη και αποτέλεσε προσωπική επιτυχία του Κώστα Χατζηχρήστου, παρακολουθεί τις ερωτικές ίντριγκες του αφελή, αλλά ετοιμόλογου Ζήκου, που προσπαθεί να κερδίσει την αγαπημένη του. Συμπρωταγωνιστούν: Τάσος Κωστής, Χριστίνα Τσάφου, Γιώργος Λέφας, Γιάννης Δεγαΐτης, Σπύρος Πούλης, Θάλεια Ματίκα, Αλίνα Κοτσοβούλου, Μάνος Παπαγιάννης, Ειρήνη Τσιάρη, Θανάσης Τσαλταμπάσης.

Ο Πέτρος Φιλιππίδης, ο οποίος σκηνοθετεί την παράσταση και ερμηνεύει τον Ζήκο, μιλάει για το όλο εγχείρημα στους δημοσιογράφους Ιλειάνα Δημάδη και Νίκος Βουλαλάς στο Αθηνόραμα (11 - 17 Οκτωβρίου 2007):

Για την ανθεκτικότητα του Μπακαλόγατου: «Υπάρχει μια διαχρονικότητα σ' αυτές τις ταινίες. Δεν αρέσουν μόνο επειδή μας κάνουν να γελάμε, αλλά επειδή είναι απλές και ειλικρινείς. Έπειτα, είναι και οι ηθοποιοί που έκαναν γκελ στον κόσμο. O ''Μπακαλόγατος'' στην πρώτη του μορφή παίχτηκε από τον Χατζηχρήστο, τον Αυλωνίτη και τη Βασιλειάδου. Στο έργο δεν υπάρχουν χοντρά αστεία, πρόκειται για μια ηθογραφία. 'Αλλωστε, συγγραφείς όπως ο Σακελλάριος, ο Γιαννακόπουλος, ο Ψαθάς και Δημοσίευση ανάρτησηςάλλοι νεότεροι ήταν μάστορες στο να περιγράφουν με απλό τρόπο καθημερινές καταστάσεις, περνώντας μηνύματα με αιχμή του δόρατος το χιούμορ»...

Η τέχνη του κ. Χάαρμαν

τη β΄ σκηνή του Θεάτρου οδού Κεφαλληνίας ο θίασος «Πράξη» επαναλαμβάνει και φέτος το έργο του Ρόμουαλντ Κάρμακαρ Η τέχνη του κ. Χάαρμαν, που αφορά σε έναν υπαρκτό, που έδρασε στο Ανόβερο στη δεκαετία του 1920, συνελήφθη και καταδικάστηκε, μετά και από συναντήσεις - ομολογίες του σε γνωστό ψυχαναλυτή. Μετάφραση Βασίλη Πουλαντζά, σκηνοθεσία Μπέττυς Αρβανίτη, κοστούμια Θάλειας Ιστικοπούλου, σύνθεση ήχων Δημήτρη Ιατρόπουλου, φωτισμοί Λευτέρη Παυλόπουλου. Διανομή: Χρήστος Στέργιογλου, Γιάννης Ροζάκης, Ακης Λυρής.

Ο Σέντζας

Η 23χρονη ερασιτεχνική Θεατρική Σκηνή του Δήμου Ηρακλείου Αττικής ανεβάζει σήμερα στο Δημοτικό Θέατρο (Ηπείρου και Ελ Βενιζέλου) την κωμωδία του Παντελή Χορν Ο Σέντζας. Σκηνοθεσία Βάσως Παπαθεοδώρου - Μπελίτση, σκηνικά - κοστούμια Βιβιάνας Καραγκούνης, μουσική επιμέλεια Βασίλη Μακρή. Παίζουν Ρ. Μιχαλοπούλου, Μ. Κάββα, Β. Παπαθεοδώρου - Μπελίτση, Β. Μακρής, Γ. Γαλατόπουλος κ.ά.

Ωραίος και σέξι

Το θέατρο «Δίπυλον» επαναλαμβάνει και φέτος (κάθε Δευτέρα -Τρίτη) την παράσταση Ωραίος και σέξι, βασισμένο στην ομώνυμη ταινία του Γούντι Αλεν. Μετάφραση Ερρίκου Μπελιέ, σκηνοθεσία Βαγγέλη Λεμπέση. Παίζουν: Τάσος Φόης, Ιωάννα Τσιγκουρά, Χρόνης Σαπουντζάκης, Γιώργος Σταθάκης, Μαρίνα Καραβανάκη, Σταυριάννα Δαούτη.

BUG

Ο θίασος Νάμα επαναλαμβάνει για δεύτερη συνεχή χρονιά, στο θέατρο Επί Κολωνώ, το πολυβραβευμένο BUG του Τρέισι Λετς. Το έργο, με γλώσσα άλλοτε σκληρή και άλλοτε ποιητική, μιλά για τη σύγχρονη αμερικανική κοινωνία. Με φόντο την κοινωνική εξαθλίωση του περιθωρίου και έναν απελπισμένο έρωτα, καυτηριάζει τις σκοτεινές πλευρές του κοινωνικού συστήματος και της ανεξέλεγκτης πληροφορίας. Ναρκωτικά, συνωμοσιολογίες, βετεράνοι του Κόλπου, μοναξιά, φόβος, ψύχωση, βία, εντομοκτόνα, ερωτικά παιχνίδια, μανία καταδίωξης, μεταξύ πραγματικότητας και παραισθήσεων, είναι ο «κόσμος» των προσώπων του έργου.

Μετάφραση, σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη, σκηνικό Γιώργου Χατζηνικολάου, φωτισμοί Βασίλη Κλωτσοτήρα, μουσική Μάριου Στρόφαλη. Διανομή: Μαρία Τσαρούχα, Δημήτρης Λάλος, Βάσω Καμαράτου, Στάθης Σταμουλακάτος, Κώστας Κουτσολέλος.

Σκοτώνουμε τη μαμά;

Το θέατρο Αργώ επαναλαμβάνει το έργο Σκοτώνουμε τη μαμά; της Charlotte Keatley. Τα τέσσερα γυναικεία πρόσωπα δίνουν τη μάχη τους ως γυναίκες και μητέρες, για τον έρωτα, τη μητρότητα, την κατανόηση μέσα στην οικογένεια. Ενα κοινωνικό έργο, με ανάλαφρο χιούμορ, αλλά και δυνατές εικόνες, μέσα από τις αφηγήσεις καθημερινών γυναικών. Απόδοση - σκηνοθεσία Μαριάννας Κάλμπαρη, σκηνογραφία Μαρίας Βασιλάκη, κοστούμια Ιωάννας Τσιάμη, μουσική επιμέλεια Νέστορα Κοψιδά. Διανομή: Αιμιλία Υψηλάντη, Ευγενία Αποστόλου, Ιφιγένεια Αστεριάδη κ.ά.

Ιστορίες με Ηχώ

Ομάδα Playback Ψ, Ιστορίες με Ηχώ. Για τέταρτη χρονιά φέτος η Ομάδα Playback Ψ θα παρουσιάσει στο φουαγιέ του Θεάτρου Βικτώρια (Μαγνησίας 5, Γ΄Σεπτεμβρίου 119) τη θεατρική παράσταση Ιστορίες με Ηχώ.

Από 15 Οκτωβρίου και για 16 βραδιές κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 9.00 μ.μ. θα παρακολουθήσουμε ιστορίες που ζήσαμε, ιστορίες που ζούμε. Όνειρα που μας κρατάνε ζωντανούς, ιστορίες που αξίζει να τις μάθουν κι άλλοι. Για να μη φοβόμαστε να ζούμε στην ίδια πόλη. Για να συναντηθούμε...

Κάθε παράσταση αποτελεί μια ιδιαίτερη «Συνάντηση»: ηθοποιοί, μουσικός, φωτιστής και εικαστικός, καθρεφτίζουν στη σκηνή τις αφηγήσεις του κοινού, μέσα από αυτοσχεδιασμό, ρόλους, κίνηση, μουσική, χρώμα, φως.

Σκηνοθεσία: Λάμπρος Γιώτης, Μουσική: Κατερίνα Ελοσίτου. Παίζουν: Χρήστος Θεοχαρόπουλος, Αντώνης Ιορδάνου, Βέρα Λάρδη, Γόνη Λούκα, Δημήτρης Μπέγιογλου, Γιώργος Τζωρτζής, Χριστίνα Φραγκιαδάκη, Κλαίρη Χριστοπούλου.

Ο «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη

«Ιππόλυτος» με χορό, έρωτα και θάνατο... Τον Ιούνιο του 2005, ο «Ιππόλυτος» του Ευριπίδη «προσγειώθηκε» στο γραφείο της Αγγελικής Στελλάτου. «Περάσαμε πολλές ώρες μαζί», εξηγεί η χορογράφος-σκηνοθέτρια μέχρι το «λίγο πριν, λίγο μετά», παράσταση εμπνευσμένη από την ιστορία, πάρει την τελειωτική μορφή της. Παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας, για την Πάτρα Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης 2006, παρουσιάζεται τώρα, από τις 17 έως τις 24 Οκτωβρίου στο θέατρο «Σχεδία».

Ο ήχος των λέξεων, ο ήχος των βημάτων, ο ήχος των κινήσεων, ο ήχος των σκηνικών αντικειμένων δημιουργούν το περιβάλλον, την ατμόσφαιρα μέσα στην όποια η Φαίδρα, χωρίς λέξεις, βιώνει έναν ανεπίτρεπτο έρωτα και ποθεί τον θάνατο... Η χορογραφία- σκηνοθεσία είναι της Αγγελικής Στελλάτου, η μουσική-μουσική διδασκαλία του Θοδωρή Αμπαζή, τα σκηνικά-κοστούμια του Αγγελου Μέντη. Ερμηνεύουν: Ειρήνη Μαργαρίτη, Λένα Μοσχά, Αταλάντη Μουζούρη, Ανθή Θεοφιλίδου, Ειρήνη Τζανετουλάκου και Κατερίνα Φωτιάδη.

Νύχτα Ραδιο-Φόνων

Στο θέατρο Διάνα, «Νύχτα Ραδιο-Φόνων»

Ελένη Ράντου και Βασίλης Χαραλαμπόπουλος στο έργο του Νίκι Σίλβερ «Νύχτα Ραδιο-Φόνων».

Η Ελένη Ράντου θα παρουσιάσει από την Παρασκευή 26 Οκτωβρίου, για δεύτερη συνεχή χρονιά και για τη χειμερινή περίοδο 2007-2008 το έργο το έργο του Νίκι Σίλβερ, «Νύχτα Ραδιο-Φόνων».

Μια παράσταση που την παρακολούθησαν περισσότεροι από 60.000 θεατές και γνώρισε τεράστια καλλιτεχνική και εμπορική επιτυχία. Η Νύχτα Ραδιο-Φόνων είναι μια αιχμηρή κωμωδία, σάτιρα της σύγχρονης συμπεριφοράς, της σύγχρονης μοναξιάς της πόλης, της σύγχρονης Νέας Τάξης... απελπισίας! Οι συντελεστές: Απόδοση - Μετάφραση: Ελένη Ράντου, Σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας, Σκηνικά: Μανώλης Παντελιδάκης, Κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης, Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη, Μουσική Επιμέλεια: Κώστας Ζήκος.

Παίζουν: Ελένη Ράντου, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Φάνης Μουρατίδης, Βαλέρια Χριστοδουλίδου, Τάκης Σακελλαρίου και Ορφέας Αυγουστίδης.

Ραδιοφωνικός Εκφωνητής: Θοδωρής Μάσχας.

Μόνος (;) πλέον στο «τιμόνι» του «Αμόρε» ο Θωμάς Μοσχόπουλος

[Λεζάντα: «Πώς να υποστηρίξω τον πλουραλισμό του "Αμόρε", έχοντας να ανταγωνιστώ το Εθνικό;» αναρωτιέται ο Θωμάς Μοσχόπουλος]

Αν δεν «κλείσουμε» θα πρέπει να ξεβολευτούμε. Της Ιωάννας Κλεφτογιάννη. Μόνος πλέον στο «τιμόνι» του «Αμόρε» ο Θωμάς Μοσχόπουλος κρατάει την αναπνοή του. Και αναμένει τις εξελίξεις που έχουν στη μετα-Χουβαρδά εποχή δρομολογηθεί. Γιατί δεν είναι μόνο η απουσία του ιδρυτή του «Θεάτρου του Νότου», που ανέλαβε το Εθνικό, απουσία που, φυσικά, ο Μοσχόπουλος λογαριάζει σαν απώλεια. Το «Αμόρε», αφού ολοκληρώσει τη θεατρική σεζόν 2007-2008, θα βρεθεί ενώπιον του ενδεχομένου να βάλει λουκέτο, συγχρόνως με τη λήξη του συμβολαίου με τον ιδιοκτήτη του θεάτρου.

«Στην περίπτωση που δεν θα κλείσει όμως, θα ζοριστούμε. Γιατί χωρίς τον Γιάννη και σε άλλο χώρο, το "Αμόρε" θα πρέπει να είναι κάτι τελείως διαφορετικό από αυτό που ήταν», αποκαλύπτει ο Μοσχόπουλος. Και μας ανοίγει τα χαρτιά του...

Φούστα μπλούζα...

Η ελληνική κοινωνία πιο ανεκτική από άλλες. Φούστα μπλούζα. Το «δίδυμο» Μιχάλης Ρέππας και Θανάσης Παπαθανασίου «ξαναχτυπά» φέτος με μια σύγχρονη κομεντί, που έχει για πρωταγωνίστρια μια τραβεστί. Ρόλο, όπως ξεκαθαρίζουν, εξαρχής γραμμένο για γυναίκα. Τον υποδύεται η Ελισάβετ Μουτάφη. Η παράσταση, σε δική τους σκηνοθεσία, κάνει πρεμιέρα αύριο στην «Πειραιώς 131».

Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Ελισάβετ Μουτάφη, Αλέξανδρος Αντωνόπουλος και Δάφνη Λαμπρόγιαννη στο «Φούστα μπλούζα» των Ρέππα και Παπαθανασίου

Εντεκα χρόνια μετά τους Μπαμπάδες με ρούμι, οι συγγραφείς ξαναγράφουν μια φάρσα για το παιχνίδι των φύλων και των ορίων. «Ηταν μια ιδέα που μας απασχολούσε 15 χρόνια», αποκαλύπτει ο Μιχάλης Ρέππας.

Κι αν αυτή η βασική ιδέα εκ πρώτης όψεως φαίνεται απλή, εντούτοις είναι ικανή να πυροδοτήσει έναν κυκεώνα απρόβλεπτων εξελίξεων. Στο Φούστα μπλούζα ο πατέρας επιστρέφει, έπειτα από 18 χρόνια, ως πλατινέ Φλωρίντα. Που έχει συνάψει ερωτική σχέση μαζί τηςΔημοσίευση ανάρτησης ακόμη και ο πατριός του παιδιού του!

Δες και exodos.

«Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» - «Με λένε Σωτηρία»

[Λεζάντα: Στο «Χάσαμε τη θεία, στοπ» ακουγόταν το «Μ' αεροπλάνα και βαπόρια». «Σε κάθε παράσταση κάτι έκανε κρακ μέσα μου», λέει η Λήδα Πρωτοψάλτη]

Με λένε Ευτυχία... Κι εμένα Σωτηρία. Της Χρυσούλας Παπαϊωάννου. Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου και η Σωτηρία Μπέλλου έχουν στοιχειώσει το λαΐκό τραγούδι. Η μία υπήρξε η πιο σπουδαία μαστόρισσα λαϊκών στίχων. Η άλλη, από τις πιο αγαπημένες λαϊκές φωνές. Οι ζωές τους θα ζωντανέψουν στο θεατρικό σανίδι.

Την πρώτη ερμηνεύει η Νένα Μεντή στην παράσταση «Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου» -πρεμιέρα τη Δευτέρα στο «Ιλίσια Βολανάκη» σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια. Η Λήδα Πρωτοψάλτη θα πρωταγωνιστήσει στο «Με λένε Σωτηρία», που σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος (μέσα Ιανουαρίου στη «Στοά). Αμφότερες οι θεατρικές απόπειρες είναι βασισμένες σε βιβλία. Της Παπαγιαννοπούλου στηρίζεται στη μαρτυρία της εγγονής της, Ρέας Μανέλη, «Η γιαγιά μου η Ευτυχία» («Αγκυρα»). Της Μπέλλου στο βιβλίο της δημοσιογράφου και φίλης της τραγουδίστριας, Σοφίας Αδαμίδου «Πότε ντόρτια πότε εξάρες-η περιπλανώμενη ζωή μιας ρεμπέτισσας» («Πατάκης»). Η ίδια υπογράφει και τη θεατρική διασκευή...

Ηταν όλοι τους παιδιά μου

[Λεζάντα: Ο «πατέρας» Κώστας Καζάκος με τους (από αριστερά): Κωνσταντίνο Καρβέλη, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Κωνσταντίνο Καζάκο, Γεράσιμο Μιχελή, Ιωσήφ Μαρινάκη και Αλεξάνδρα Παλαιολόγου]

Ηταν όλοι τους παιδιά μου του Άρθουρ Μίλερ στο Θέατρο Τζένη Καρέζη. Το έργο που είχε παρουσιαστεί και πέρυσι, έκανε πρεμιέρα στις 5 Οκτωβρίου, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη. Η μετάφραση είναι του Αλεξανδρου Κοέν, τα σκηνικά-κοστούμια του Γιώργου Πάτσα, η μουσική του Φίλιππου Τσαλαχούρη και οι φωτισμοί του Λευτέρη Παυλόπουλου. Παίζουν οι Κώστας Καζάκος, Αφροδίτη Γρηγοριάδου, Αλεξάνδρα Παλαιολόγου, Κωνσταντίνος Καζάκος, Γεράσιμος Μιχελής, Ιωσήφ Μαρινάκης, Κωνσταντίνος Καρβέλης, Τζούλη Σούμα και Ειρήνη Χέλιου.

Εξήντα χρόνια μετά τη συγγραφή του και το πρώτο ανέβασμά του στο Μπρόντγουεϊ -που χάρισε στο δημιουργό του το βραβείο θεατρικών κριτικών της Ν. Υόρκης- το έργο εξακολουθεί να αποτυπώνει με διορατικότητα κι ευαισθησία το πορτρέτο μιας κοινωνίας που προσπαθεί να αποτινάξει παλιές αμαρτίες και να γιατρευτεί από τα τραύματα της συνενοχής σε κάθε είδους έγκλημα, παγκόσμιο ή προσωπικό.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Τα... παιδιά του Μίλερ (Τα Νέα),

"Έφυγε" ο ηθοποιός Φοίβος Ταξιάρχης

«Εφυγε» σε ηλικία ογδόντα ενός ετών ο ηθοποιός Φοίβος Ταξιάρχης. Ήταν αγαπητός, εξαιρετικός άνθρωπος και καλλιτέχνης, αφοσιωμένος στο λαό, ένα δημοκράτης που δεν έβαλε νερό στο κρασί του. Αγάπησε τον τόπο του και γι' αυτό έβαλε την τέχνη του στην υπηρεσία του λαού. Πριν λίγο καιρό είχαμε συναντηθεί στο τρόλει, στην οδό Βασ. Σοφίας. Όσο προλάβαμε, μιλήσαμε για τα παλιά - εννοώ τον καιρό που είχαμε γνωριστεί στο περιοδικό "Θέατρο" του Κώστα Νίτσου. Θυμόμαστε ότι είχε στείλει την περίφημη επιστολή του για το Μαλλιαροπούλειο Θέατρο της Τρίπολης που ρήμαζε στα ερείπια και την αδιαφορία των Τριπολιτσιωτών και της Πολιτείας. Και τότε πήρε μια πρωτοβουλία ο Νίτσος μέσα από τις σελίδες του περιοδικού... Συμφωνήσαμε να βρεθούμε, να πιούμε καφέ και να μιλήσουμε για τη θεατρική του ιστορία, αλλά δυστυχώς αυτό δεν έγινε ποτέ...

Δημιουργός του θεατρικού συγκροτήματος «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες», ο Φ. Ταξιάρχης χάραξε τη δική του, σημαντική πορεία στο ελληνικό θέατρο.

Γεννημένος το 1926, ο Φ. Ταξιάρχης είχε ενεργή συμμετοχή στην Αντίσταση κατά τη διάρκεια της Κατοχής, με αποτέλεσμα να αρρωστήσει από φυματίωση εξαιτίας των κακουχιών και των διώξεων. Το 1947-1948 φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και πραγματοποίησε την πρώτη του εμφάνιση το 1951, στον ρόλο του Κινησία στη «Λυσιστράτη», με την Κυβέλη στον ομώνυμο ρόλο.

Ακολούθησαν συνεργασίες με το «Ελληνικό Λαϊκό Θέατρο» του Μάνου Κατράκη σε κύριους ρόλους, ενώ από το 1958 έως το 1962 διετέλεσε πρωταγωνιστικό στέλεχος στην πρώτη περιοδεία του Πειραϊκού Θεάτρου Δημ. Ροντήρη στο εξωτερικό. Υπήρξε ιδρυτικό και διευθυντικό στέλεχος του πρώτου στην Ελλάδα εταιρικού θιάσου «Αρμα Θεάτρου», ενώ μετά τη δικτατορία είχε την πρωτοβουλία για την κίνηση ανασύστασης του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (Σ.Ε.Η.).

Το 1975 ίδρυσε με ομάδα νεώτερων ηθοποιών τον Εταιρικό Θίασο «Ελεύθεροι Καλλιτέχνες» παρουσιάζοντας συνολικά 15 άπαικτα έργα από τη νεοελληνική θεατρική παραγωγή. Ελαβε πολλές διακρίσεις, ενώ πρωταγωνίστησε και σε πολλές τηλεοπτικές σειρές. Μαθητής ακόμα της Δραματικής Σχολής είχε συνεργαστεί σε πολλές εκπομπές θεάτρου, λόγου και τέχνης στο ραδιόφωνο, ενώ έλαβε μέρος και σε αρκετές κινηματογραφκές ταινίες. Εντονη ήταν επίσης η συμμετοχή του στους επαγγελματικούς αγώνες του κλάδου του και εκλέχτηκε αρκετές φορές μέλος του Δ.Σ. του Σ.Ε.Η.

Σχετικό ρεπορτάζ: Φοίβος Ταξιάρχης. "Έφυγε" χτες όρθιος και Συλληπητήρια της ΚΕ του ΚΚΕ (Ριζοσπάστης), Πέθανε ο ηθοποιός Φ. Ταξιάρχης (Η Καθημερινή), Αγωνιστής στη ζωή και στη σκηνή (Ελευθεροτυπία), "Έφυγε" ο Φοίβος Ταξιάρχης (Ναυτεμπορική).... Φοίβος Ταξιάρχης. Αγωνιστής στη σκηνή και τη ζωή (Γράφει η Σοφία Αδαμίδου, Ριζοσπάστης)

Εθνικό: θέλει κι άλλα λεφτά!

«Θα ζητήσουμε και μεγαλύτερη επιχορήγηση» είπε o επικεφαλής του Εθνικού Θεάτρου, ο Γιάννης Χουβαρδάς. Κι εγώ αν είχα λεφτά, θα έχτιζα ανώγεια και κατώγια... Τέλος πάντων. Θα παρακολουθώ από κοντά την κατάσταση στο Εθνικό, όσο μου επιτρέπουν τα οικονομικά μου. Δεν είναι και εύκολο να πληρώνω συνεχώς από την τσέπη μου για να παρακολουθώ παραστάσεις. Κυρίως πηγαίνω πλέον όπου με καλούν. Από το Εθνικό Θέατρο δεν βλέπω φως! Ιδού όμως τι ανακοινώθηκε σχετικά με το πρόγραμμα:

Η πρώτη πρεμιέρα είναι «Ο Ηλίθιος» του Ντοστογιέφσκι σε σκηνοθεσία Στάθη Λιβαθινού (19/10). Ακολουθεί «Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου» του Βασίλη Μαυρογεωργίου στο «Παιδικό Στέκι» (20/10). Σε παγκόσμια πρεμιέρα ανεβαίνει το έργο του Μαρκ Φον Χένινγκ, «Ο έμπορος του Λας Βέγκας» (από τις 2/11). Τη μαύρη γερμανική κωμωδία του Καρλ Στέρνχαϊμ σκηνοθετεί ο Βίκτωρ Αρδίττης (9/11). Ο «Προμηθέας Δεσμώτης» του Αισχύλου ανοίγει τον κύκλο έρευνας για το αρχαίο δράμα και τη λειτουργία του στον κλειστό χώρο, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη (15/11). Σε πανελλήνια πρώτη η «Πλαστελίνη» του Ρώσου Βασίλι Σίγκαρεφ (16/11) και «Η νύχτα των μυστικών» του Ακη Δήμου σε σκηνοθεσία Ελλης Παπακωνσταντίνου (23/11).

Σχετικά ρεπορτάζ: "Εθνικό για αστούς αλλά και για προελτάριους", Οι πρώτες εφτά παραστάσεις, Σκηνές Εθνικού (Ελευθεροτυπία), "Επτά πρεμιέρες και μεγάλη αγωνία" (Έθνος), "Το Εθνικό Θέατρο για το χειμώνα" (Ναυτεμπορική), Το Εθνικό σε νέες περιπέτειες, Γιάννης Χουβαρδάς: "Ξεκινάω μια εκστρατεία", Νέος θεσμός με κάρτες για φίλους και μέλη (Το Βήμα), Εθνικό Θέατρο: χειμερινή περίοδος 2007-2008 (In.gr), Γιάννης Χουβαρδάς: "Φέτος δεν κινδυνεύουμε..." και Ρεκόρ με 10 άπαιχτα έργα (Τα Νέα), Θεατρικό στίγμα με όραμα και πρωτοπορία (Απογευματινή).

Εγαίνια της καινούργιας περιόδου με... πάρτι!

Σε ένα πάρτι προσκάλεσε ο Γιάννης Χουβαρδάς συνεργάτες και φίλους την Παρασκευή το βράδυ στην ταράτσα του «Κοτοπούλη-Ρεξ», για να εγκαινιάσει τη χειμερινή περίοδο 2007-2008 στο Εθνικό Θέατρο. Ωραία η ιδέα, ωραία η ατμόσφαιρα, ωραίο το κλίμα της βραδιάς. Ο άνεμος της αλλαγής έχει φυσήξει για τα καλά στην πρώτη Κρατική Σκηνή μας και φάνηκε ήδη κι από αυτή την ιδέα του πάρτι.

Στη δροσερή ταράτσα του «Κοτοπούλη», με φόντο την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό κι όλη την Αθήνα στο... πιάτο, φυσούσε θεατρικό αεράκι. Παρόντες στο πάρτι ήταν όλοι οι καλλιτέχνες που θα συμμετάσχουν στις παραστάσεις της σεζόν αλλά και όσοι συμμετείχαν στις καλοκαιρινές, ήτοι το μισό ελληνικό θέατρο και βάλε! Το αδιαχώρητο στην ταράτσα.

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Γιάννης Χουβαρδάς, στον ρόλο του οικοδεσπότη υποδεχόταν τους προσκεκλημένους του, τσούγκρισε το ποτήρι του με όλους, δέχτηκε ευχές και σύστησε τον υπουργό Πολιτισμού, Μιχάλη Λιάπη -που ήταν από νωρίς εκεί- στους παρευρισκόμενους.

Τη χορευτική νότα έδωσαν ο Κωνσταντίνος Ρήγος και η αναπληρώτρια καλλιτεχνική διευθύντρια του θεάτρου, Εφη Παπαθεοδώρου, οι οποίοι χόρεψαν ένα εκρηκτικό Bossa Nova. Το θεατρικό κομμάτι είχαν αναλάβει δύο νέοι ηθοποιοί, ο Κωστής Καλλιβρετάκης και ο Μιχάλης Φωτόπουλος. Κεφάτη μουσική από dj και έξυπνα βίντεο για τις παραστάσεις που θα δούμε τον χειμώνα, συμπλήρωναν το όλο σκηνικό. (Έθνος, 8/10/07)

ΥΓ. Αφού όλα ήταν ωραία, υπάρχει λόγος να κάνουμε σχόλια;

Στον Πατρίς Σερό το 12ο Βραβείο Θεάτρου

Στον Γάλλο πολυβραβευμένο σκηνοθέτη Πατρίς Σερό απονέμεται το 12ο Ευρωπαϊκό Βραβείο Θεάτρου, η διοργάνωση του οποίου θα γίνει για δεύτερη συνεχή χρονιά από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη 9-13 Απριλίου του 2008.

Με χθεσινή απόφαση της διεθνούς κριτικής επιτροπής, απονέμεται επίσης το 10ο βραβείο «Νέες Θεατρικές Πραγματικότητες», στην ομάδα Πρωτόκολλο Ρίμινι που ιδρύθηκε το 2000 στη Φραγκφούρτη από τους ανθρώπους του θεάτρου και παρουσιάζουν τη δουλειά τους σε συγκεκριμένους χώρους συνήθως μη θεατρικούς, στη Γερμανίδα χορογράφο Σάσα Βαλτζ και στον Πολωνό Κριστόφ Βαρλικόφσκι, που θεωρείται από τους κορυφαίους σκηνοθέτες στην πατρίδα του.

Το βραβείο στον Πατρίς Σερό απονέμεται παμψηφεί ως αναγνώριση της πολύχρονης προσφοράς του στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Στη διάρκεια της 12ης διοργάνωσης του Ευρωπαϊκού Βραβείου Θεάτρου και με πρόταση των Βάσλαβ Χάβελ, Χάρολντ Πίντερ και Τομ Στόπαρντ, θα απονεμηθεί ειδική μνεία στο Ελεύθερο Θέατρο της Λευκορωσίας για την αντίδρασή του στο αυταρχικό καθεστώς της χώρας του. (Έθνος, 5/10/07)

Pierre Corneille

Ο Γάλλος τραγικός ποιητής Pierre Corneille (6 Ιουνίου 1606 – 1 Οκτωβρίου 1684) ανήκει στην μεγάλη εκείνη τριάδα των Γάλλων δραματουργών, που μαζί με τον Molière και τον Racine σημάδεψαν τον 17ο αιώνα και το παγκόσμιο θέατρο. Τον Κορνέιγ τον αποκάλεσαν "ιδρυτή της γαλλικής τραγωδίας". Ωστόσο, έξι από τα πρώτα οκτώ έργα του ήσαν κωμωδίες.

Among Corneille's many admirers was a political figure--Cardinal de Richelieu. Along with several other playwrights, Corneille was invited by Richelieu to join a group known as the "society of the five authors". The purpose of this group was to allow the Cardinal to supervise the creation of new drama for the stage. Much like a modern day studio executive, Richelieu would dream up ideas for plays, then present them to his playwrights who were expected to dramatize the events exactly as the Cardinal had outlined them. Corneille's temperment, however, was not suited to this rigid environment, and he tended to stray from the Cardinal's outlines, often causing a heated clash between the writer and his employer. So, after fulfilling his contractual obligations, Corneille left the group and returned to Rouen where he resumed his legal practice.

Fortunately, he did not remain in retirement for long. The playwright soon began to experiment with the tragic form and the result was the well received Médée (1635). Then, in 1637, Corneille stunned the French theatre with his first masterpiece: Le Cid (1637), based on the life of an 11th century Spanish hero. Le Cid opened at the Hôtel de Bourgogne and became the smash hit of the season. "Beautiful as Le Cid" became a proverbial expression--the equivalent of our own modern day expression: "Better than Cats". Even Louis XIII and his queen sent Corneille their compliments. Not everyone, however, was so enamored of the play. Richelieu, still harboring a grudge against Corneille, staged a vicious campaign against Le Cid. He and his followers criticized the play for not observing the "classical unities"--a formula that Richelieu was fond of imposing on all plays in order to control the drama still further. At Richelieu's urging, the Académie Francaise even went so far as to issue a document condemning Le Cid as "dramatically implausible and morally defective." Corneille was apparently deeply hurt by these attacks and did not write another play for almost three years. However, when he did finally return to the stage, it was with a vengeance. He would quickly produce a string of tragedies that would secure him a place in theatre history and which, along with Le Cid, would come to be considered his greatest works.

The first of these masterworks, Horace (1640), dramatizes the conflict of families divided by duty during a war between the ancient Romans and their Alban neighbors. Corneille followed this success with Cinna (1641) which tells the story of a conspiracy against the first Roman emperor, Augustus Caesar, who outwits his potential murderers by granting them a political pardon rather than attempting to have them executed as they expect, thus proving that he has strength enough to be merciful. And finally, Polyeucte (1643), considered by some critics to be Corneille's greatest work, tells the story of a born-again Christian who finds that his wife is in love with another man. In 1643, Corneille also achieved a remarkable success with a comedy of intrigue, Le Menteur or The Liar. Like Le Cid, this comic masterpiece was based on a Spanish model and has come to be considered perhaps the finest French comedy written before the time of Molière.

In 1647, Corneille moved with his family to Paris and was admitted to the Académie Francaise, the same organization which had helped to wage the earlier campaign against Le Cid. Throughout the rest of his days, Corneille would continued to write, but the public taste had turned against him in preference of younger writers such as Jean Racine. Embittered by this change in fortune, Corneille was once said to have remarked, "Am I not always Corneille?" Complicating his situation still further was the financial difficulty caused by the intermittent disappearance of the pension he had been granted by Richelieu shortly after the composition of Horace in 1640. On October 1, 1684, Corneille died in his house on the rue d'Argenteuil, Paris.